บทที่ 5/1 ให้ตายก็ไม่แต่ง

"เดือนหน้าเตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าว ฝั่งนั้นยอมให้ลูกสาวมาแต่งกับแกแล้ว"

“ปู่ว่าอะไรนะ”

อัคคีมองคนเป็นปู่ด้วยนัยน์ตาคม ที่วาววับขึ้นอย่างที่ฉายแววความโกรธชัดในแววตา

เรื่องแบบนี้ใครเค้าเอามาทำเล่นๆ ทำส่งๆ แบบนี้ได้กัน

“ผมไม่ตลกด้วยนะปู่”

“เค้าอยากแต่งงานล้างหนี้ แกได้เมีย ฉันได้หลานสะใภ้ มีอะไรที่แกรู้สึกเสียเปรียบงั้นหรออัคคี”

คำพูดนักธุรกิจรุ่นเดอะ หากเป็นคนหัวอ่อนหน่อยก็คงจะยอมสิโรราบให้เกริก วัฒนเกียรติคนนี้ไปแล้ว เสียก็แต่คนหัวแข็งมากเล่ห์ไม่ต่างกันแบบอัคคี จะไม่ยอมหัวอ่อน หรือก้มหัวให้ความเจ้าเล่ห์และเอาแต่ใจของปู่ตัวเองแน่นอน

“ถ้าปู่อยากได้เมียนัก ก็เชิญไปเป็นเจ้าบ่าวเองเถอะ ผมไม่ได้อยากแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น”

อัคคีไม่ได้ประชด

ถ้าเกริกอยากได้หลานสะใภ้นัก อีกฝั่งก็อยากถวายตัวใช้หนี้ ก็ลงล็อกพอดิบพอดี

แต่ว่ามันไม่ใช่ความรับผิดชอบของเขาสักหน่อย จะแต่งกับปู่หรือกับใคร ก็เชิญเลือกสรรกันตามสบายเถอะแม่คุณ

“ไอ้อัคคี!”

อัคคีสาวเท้าเดินออกไปด้วยความโกรธ ไม่คิดเลยว่าเกริกจะกล้าทำขนาดนี้

แต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่เคยแม้แต่รู้จักชื่อ ชีวิตหลังจากนั้นใครจะการันตีว่ามันจะไม่เละเทะ จนต้องเสียกันไปทั้งสองฝั่ง ผู้หญิงคนนั้นก็เหลือเกิน แค่เพราะอยากจะล้างหนี้ ถึงกับกล้าเอาตัวเข้าแลก แต่งงานกับผู้ชายที่ไม่เคยรู้ว่ามีตัวตนอยู่บนโลกอย่างเขา

“ให้ตายฉันก็ไม่มีวันแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นแน่”