บทที่ 3/1 ข้อเสนอล้างหนี้

"สวัสดีครับท่าน"

ศันต์กรอกเสียงนอบน้อม ส่งไปยังปลายสายที่พึ่งกดรับ

'ศันต์ใช่รึเปล่า'

"ใช่ครับท่าน"

'ท่านเทิ่นอะไรกัน บอกให้เรียกลุงตั้งนมนาน ยังจะเรียกท่านอยู่อีก'

"ไม่ได้หรอกครับท่าน ผมไม่กล้าครับ"

ศันต์ว่าเสียงกระอักกระอ่วน

'คนกันเองทั้นนั้น จะเกรงใจอะไรกันนักพ่อศันต์'

เดิมทีท่านเกริกเป็นเพื่อนสนิทของคุณชายศิระ พ่อของศันต์ที่เสียไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน บวกกับสภาพคล่องของครอบครัวที่เริ่มฝืดเคือง ทำให้ท่านเกริกยื่นมือเข้ามาช่วย จากหนี้หลักล้าน ไปสู่หลักสิบล้าน นานวันเข้ากลายเป็นหลักร้อยล้าน

"กระผมละอายเหลือเกินครับท่าน เงินที่หยิบยืมท่านมา หวังจะกอบกู้บริษัทให้กลับมารุ่งโรจน์ กลับกลายเป็นว่าเหมือนเอาเกลือไปละายแม่น้ำแทน"

'เรื่องธุรกิจมันก็แบบนี้ล่ะนะพ่อศันต์ อย่าไปคิดมากให้มันปวดหัวนักเลย ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ที่ฉันอยากคุยน่ะ ไม่ใช่เรื่องหนี้สินพวกนั้นหรอก'

คนฟังถึงกับชะงัก

หากไม่ใช่เรื่องหนี้ ท่านเกริกจะยังคุยอะไรกับคนไม่มีผลประโยชน์แบบเขาอีกงั้นหรอ

'เรื่องที่ฉันจะคุยน่ะ....'

คนปลายสายอธิบายอย่างใจเย็น และชัดเจน เสียก็แต่คนฟัง ที่ตอนนี้แทบไม่มีสติสตังจะประมวลผลคำพูดมากมายนั่นอีกต่อไป

"นี่ท่าน...."

ร่างเล็กที่พึ่งก้าวเข้ามาในบ้านในช่วงค่ำ สภาพดูไม่จืดนัก เพราะแม้แต่เดินลลินยังไม่สามารถเดินให้ตรงได้

"ลลิน พ่อกับแม่มีเรื่องจะคุยกับลูกหน่อย"

ขจีเดินเข้ามาประจัญหน้า แต่ก็ต้องคิ้วขมวด ยกมือขึ้นโบกไล่กลิ่นเหม็นคลุ้งของแอลกอฮอล์ จากตัวของลูกสาวเพียงคนเดียว

"นี่ไปดื่มมาตั้งแต่หัววันจรดค่ำเลยหรอ แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าของพวกนี้อย่าดื่มบ่อย"

'โธ่~~ ลินไม่ได้ดื่มบ่อยซะหน่อยค่ะ วันนี้มีเรื่องให้ต้องคิดนี่นา'

เสียงยานครางเล็กน้อยตอบ พลางส่งยิ้มมาให้คนเป็นแม่

"เรื่องอะไร ไหนบอกแม่ซิ"

"ก็เรื่องที่เราเป็นหนี้บ้านวัฒนเกียรติจนต้องขายบ้านนั่นไงคะ"

ยังไม่ทันได้พูดสักคำ ลูกสาวของเธอก็รู้เรื่องจนมีเวลาไปเมาแล้วหรือนี่!

"ลูกรู้ได้ยังไงเนี่ยลลิน"

"ลินแอบได้ยินมาค่ะ คุณแม่จะคุยเรื่องนี้ใช่ไหมล่ะคะ"

"แม่ไม่คุยกับคนเมา พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน"

ขจีเตรียมหันหลังเดินหนีลูกสาว แต่มือเล็กของคนเมากลับคว้าเเขนเธอเอาไว้ได้ก่อน

"ลินไม่เมานะคะคุณแม่ สติสัมปชัญญะร้อยหนึ่งเปอร์เซ็น พูดได้ฟังเข้าใจค่ะ"

มืออีกข้างของลลินยกขึ้นทำท่าโอเค แม้ตาจะปิดทีเปิดที เหมือนคนที่พร้อมจะฟุบหลับลงทุกที่ก็ไม่ปาน

"จริงๆ เลยนะเราเนี่ย"

"งืออ ไปค่ะไปคุยกับคุณพ่อกันน"

ขจีถูกลูกสาวลากไปยังห้องทำงานของสามีอย่างจำยอม ก่อนที่สมาชิกครอบครังทั้งสามคน จะนั่งประจัญหน้ากันอย่างตึงเครียด

"นี่ไปดื่มมาหรอลลิน"