EP : 2 อยากฟินก่อนนอน NC

“วันนี้นายแปลกๆ นะมีอะไรหรือเปล่า” หลังจากเข้ามาในห้องมิรินก็เอ่ยถามไฟทันที แม้เขาจะเงียบเป็นปกติอยู่แล้ว แต่สีหน้าและท่าทางของเขามันฟ้อง

“หรือว่ากังวลเรื่องงานเลี้ยงรุ่น” มิรินเอ่ยถาม เพราะวันนี้มีแค่เรื่องนี้กับเรื่องของแตงกว่าแฟนเก่าของไฟเท่านั้น

“อืม ต้องพาแฟนไปด้วย” ไฟครางตอบมิรินแล้วเอ่ยบอกเหตุผล อันที่จริงเขาไม่อยากไปสักเท่าไร แต่เพราะยังมีกลุ่มเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว เลยต้องไป แต่มันติดที่ว่าตอนนั้นพวกเขาสัญญากันว่า ถ้ามีงานเลี้ยงรุ่นทุกคนต้องมีแล้วพาแฟนไปด้วย

อีกอย่างความจริงแล้วเขากับมิรินไม่ใช่แฟนกันจริงๆ ความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนก็แปลกๆ อีกด้วย เพราะระหว่างพวกเขามันก็แค่สัญญาเท่านั้น

“ฉันไง ถึงจะเป็นเมียเช่าก็เถอะ แต่ว่าก็เป็นแฟนได้เหมือนกันนะ” มิรินเอ่ยตอบยิ้มๆ อย่างไม่ใส่ใจ และไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปเลยสักนิด

“สัญญาเรายังเหลืออีกเก้าเดือนเลยนะที่รัก ต้องใช้ให้คุ้ม” มิรินวางแก้วน้ำลงกับโต๊ะ ก่อนจะเดินไปนั่งคร่อมร่างของไฟ

“เธอหลอกใช้งานฉัน” ไฟเอ่ยบอกพลางโอบเอวบางเอาไว้

“จริงจังมั้ยเนี่ย” มิรินเอ่ยถามพลางหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างอดไม่ได้เมื่อไฟพูดออกมาแบบนั้น

“ไม่อ่านนิยายต่อเหรอ” มิรินเอ่ยถามยิ้มๆ เมื่อเห็นมือหนากำลังลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปล่าเปลือยของเธอ

“เอาไว้ก่อน” ไฟเอ่ยบอกอย่างไม่สนใจ สิ่งเดียวที่ทำให้เขาไม่สามารถอ่านนิยายต่อได้ ก็เป็นเพราะมิริน

“ถามจริง นายคบกับแตงกวาไม่มีความรู้สึกพวกนี้หน่อยเหรอ” มิรินเอ่ยถามอย่างสงสัย เพราะรู้ว่าครั้งแรกที่พวกเธอมีอะไรกัน ถึงได้รู้ว่านั่นก็เป็นครั้งแรกของไฟเหมือนกัน

“ไม่” ไฟตอบ เพราะไม่ได้รู้สึกแบบนี้กับแตงกวาเลยแม้แต่น้อย

“มิน่า นายถึงได้ดูเก็บกด” มิรินเอ่ยแซวพลางก้มลงไปจูบไฟเบาๆ แล้วผละออกมา

“เหมือนเธอไง” ไฟเอ่ยบอก ก่อนจะดึงร่างบางเข้ามาหาตัวเองมากขึ้น

“เกลียดความโบ้ย” มิรินหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วเอ่ยว่าไฟอย่างอดไม่ได้

“พูดมาก” ไฟเอ่ยว่ามิรินก่อนจะถอดชุดของเธอออกไปด้วย

“นายมีอารมณ์เร็วเกินไปมั้ย” มิรินเอ่ยพลางก้มลงไปมองด้านล่าง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยอกล้อกับเจ้ามังกรที่ตื่นขึ้นมาแล้ว

ไฟไม่ตอบอะไรมิริน เพราะกำลังถอนชุดออกจากร่างบางอยู่

“เธอใส่กระโปรงสั้น” ไฟเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เพราะแค่มิรินนั่งคร่อมเขาแบบนี้ก็เห็นไปถึงไหนหมดแล้ว

“สั้นกว่านี้ก็เคยใส่มาแล้ว นายก็เคยเห็นมาแล้วนี่” มิรินเอ่ยบอกอย่างไม่ใส่ใจ แล้วก็ได้รู้ว่าที่เขามองเธอแล้วไม่พูดอะไรก็คือกระโปรงที่เธอใส่มาวันนี้

ไฟไม่พูดอะไรอีก รู้แค่ว่าเขาไม่ชอบให้เธอใส่สั้นแบบนี้ แต่จะพูดเตือนก็ไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายใส่มาตั้งนานแล้ว อีกอย่างความสัมพันธ์ของพวกเขาในตอนนี้ เขาไม่น่าจะมีสิทธิ์ไปสั่งห้ามเธอ

“ถ้าไม่อยากให้ใส่สั้นแบบนี้ก็จ่ายเงินมา” มิรินเอ่ยบอกไฟอย่างขำๆ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีกับท่าทางของไฟที่แสดงออกมา

“ล้านหนึ่ง” ไฟบอกแค่นั้น ไม่พูดอะไรต่ออีก นอกจากเลื่อนมือไปลูบไล้สวนดอกไม้ของมิรินเท่าไร

“เอาจริงเหรอ อ๊ะ ไม่ถอดกระโปรงออกก่อนเหรอ” มิรินเอ่ยถาม เพราะไม่คิดว่าจะได้ยินไฟตอบกลับเธอมาแบบนี้ ก่อนจะครางออกมาเบาๆ แล้วเอ่ยถามเขา เมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมถอดด้านล่างออกเธออกเลยสักชิ้น

“ไม่” ไฟตอบก็ดึงมิรินมาจูบอีกครั้ง มือก็ลูบไล้ไปตามสวนดอกไม้งามของมิริน

“อื้อ!” มิรินครางออกมาเบาๆ เมื่อถูกเรียวนิ้วยาวบุกลุกเข้ามาในสวนดอกไม้งามของเธอ

“ไฟ~” มิรินเอ่ยเรียกชื่อไฟด้วยน้ำเสียงกระเส่า เมื่อถูกริมฝีปากอุ่นร้อนเล่นงานที่อกอิ่ม เธอเกร็งตัวเมื่อรับรู้ได้ว่าตัวเองกำลังจะถึงจุดหมายแล้ว

“อื้อ!” มิรินครางออกมา ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงกับตักของไฟอย่างหมดแรง นี่ขนาดเธอยังไม่ได้ทำอะไร ยังหมดแรงขนาดนี้ ถ้าเธอเป็นฝ่ายทำเองจะขนาดไหน

“ไหวมั้ย” ไฟเอ่ยถามมิรินที่นั่งหมดแรงซบไหล่เขาอยู่ โดยที่นิ้วของเขาก็ยังไม่ได้เอาออก

“อืม” มิรินครางตอบเบาๆ แต่ก็ยังซบใบหน้ากับไหล่หนาของไฟอยู่เหมือนเดิม

“ต่อเลยมั้ย” ไฟถามต่อพร้อมกับก้มลงไปมองมิรินที่ดูเหนื่อยๆ

“ต่อเลยๆ” มิรินเอ่ยบอกพลางขยับตัวขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะตกใจเมื่อไฟลุกขึ้นพร้อมกับอุ้มเธอไปยังห้องนอน

“เอ่อ ไม่ทำที่โซฟาเหรอ” มิรินเอ่ยถามเพราะตอนคิดว่าเขาจะทำอยู่ที่โซฟา

“ไม่” ไฟตอบ ที่เขาเปลี่ยนใจพามิรินไปทำให้ห้องก็เพราะเห็นสภาพแล้ว ทำให้เขาคิดว่าทำในห้องน่าจะดีกว่า ได้รอบเดียวมิรินก็คงนอนเป็นตายแน่นอน

“นี่” มิรินเรียกไฟ ซึ่งตอนนี้กำลังถอดชุดของตัวเองออกอยู่อย่างเร่งรีบ

“อะไร” ไฟถาม ก่อนจะขึ้นเตียงไปคร่อมร่างเล็กของมิรินเอ่ยไว้

“รีบทำหน่อย ฉันง่วง” มิรินเอ่ยบอกบอกก่อนหน้านี้เธอก็ยังดีๆ อยู่ พอมาตอนนี้ก็ดันรู้สึกง่วงซะงั้น หรือว่าเธอนอนไม่พอเลยเป็นแบบนี้ น่าจะจริง

เพราะเมื่อคืนไฟเล่นเธอเกือบตีสาม แถมเธอยังต้องตื่นเช้าไปทำธุระที่ไกลๆ อีก ทำเสร็จก็รีบกลับมาหาไฟ อ่า พอนึกแบบนี้แล้ว ความง่วงก็เข้าจู่โจมเธอมากกว่าเดิมอีก ไม่ได้นะ ก่อนหลับ ขอให้เธอได้ฟินก่อนสิ

ไฟไม่ตอบ เขารีบพาตัวเองเข้าไปสำรวจดอกไม้งามของมิรินทันที เพราะดูสีหน้าของมิรินแล้วพร้อมจะนอนได้ทุกเมื่อ อ่า ให้ตายสิ พอเป็นมิรินที่ไรเขาหยุดความต้องการของตัวเองไม่ได้จริงๆ กับคนอื่นเขาไม่เป็นแบบนี้เลย

“อื้อ! ไฟ เร็วๆ เลย ง่วงจะตายอยู่แล้ว อ๊ะ!” มิรินร้องบอกด้วยน้ำเสียงไม่ไหว เพราะกลัวว่าจะไม่ได้ฟินก่อนที่ตัวเองจะหลับไปซะก่อน เธอพยายามตั้งสติให้ได้มากที่สุด เพราะไม่อยากเสียโอกาส

“อย่าพึ่งหลับ” ไฟเอ่ยบอกเสียงดัง เมื่อเห็นว่ามิรินเกือบจะหลับไปแล้ว เดี๋ยวตื่นมาก็มาโวยวายเขาอีก ว่าไม่ยอมทำเร็วๆ

“ไฟ อื้อ!!” มิรินที่เผลอไปวูบหนึ่ง ก่อนจะได้สติเมื่อได้ยินเสียงเรียกของไฟ เธอเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสั่นเทา พร้อมกับครางออกมาเมื่อได้รับรู้ความฟินที่ตัวเองรอคอย อ่า งั้นตอนนี้เธอก็หลับได้แล้วล่ะ

“เฮ้อ ให้พักก่อนก็ได้” ไฟถอนหายใจเมื่อเห็นว่ามิรินหลับไปแล้ว เขาเอ่ยเบาๆ แล้วผละตัวออกมา พร้อมกับจ้องมองใบหน้าสวยของมิรินที่ตอนนี้นอนหลับอย่างมีความสุขไปแล้ว

ร่างสูงใหญ่จัดการถอดชุดที่เหลือของมิรินออกจนหมด แล้วทำความสะอาดให้ร่างบางจนเสร็จ ก่อนจะสวมชุดนอนตัวโปรดของอีกฝ่ายให้ จากนั้นเขาก็ไปจัดการกับตัวเอง แล้วกลับไปทำงานต่อ เพราะความคิดกำลังไหลลื่นมาอีกแล้ว