Chapter 9 อดีต

PART NILIN

@คอนโด

หลังจากที่ฉันออกมาจากบ่อนคาสิโนจนกระทั่งถึงตอนนี้ ใจของฉันก็ยังสั่นไหวไม่หยุด ก่อนที่ฉันจะเอานิ้วเรียวลูบไล้ไปที่แผลบริเวณลำคอของฉันเบาๆ ที่ตอนนี้มีผ้าปิดแผลเอาไว้ และพลางคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่ฉันไม่สามารถลบออกไปจากใจได้สักที...

ย้อนกลับไปเมื่อตอนฉันเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีที่หนึ่ง ฉันเรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์ ฉันแอบหลงรักรุ่นพี่ปีสี่คนหนึ่ง เขามีใบหน้าหล่อเหลาเท่สมาร์ต เขาเป็นหนุ่มฮอตที่มีคู่ควงไม่ซ้ำหน้า สาวๆ แต่ละคนของเขาเป็นถึงระดับดาวคณะหรือไม่ก็เป็นระดับสาวฮอตในมหาวิทยาลัย ตกเย็นวันหนึ่งเขานั่งอยู่เพียงลำพัง ฉันก็เดินเอาขนมไปให้เขาตามปกติของฉันทุกวัน หรือพูดง่ายๆ ก็คือฉันเป็นแฟนคลับของเขานั่นแหละ

"นิลิน" เขาเอ่ยเรียกฉัน

"คะ...พะ…พี่โรม" ปากบางของฉันสั่นระริกด้วยความดีใจ เมื่อเขาเอ่ยเรียกชื่อของฉัน

“เธอชอบฉันเหรอ?” เขาเอ่ยถามฉันขึ้น

“ค่ะ ลินชอบพี่โรม” ฉันตอบเสียงแผ่วเบา

“เธออยากคบกับฉันไหม?”

“พะ...พี่โรมจะคบกับลินจริงๆ เหรอคะ?” ฉันเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น เพราะปกติเวลาที่ฉันเอาขนมไปให้เขา เขาไม่เคยสนใจหรือเหลียวตามองฉันเลยด้วยซ้ำ

“แล้วเธออยากคบกับฉันไหมล่ะ?”

“ค่ะ ลินอยากคบกับพี่โรม”

“อืม.. งั้นเธอเป็นแฟนฉันนะ “

“......” ฉันไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่พยักหน้าด้วยความเขินอาย ใบหน้าของฉันแดงระเรื่อขึ้นทันที ใครจะคิดจะฝันล่ะว่าฉันจะได้คบกับคนที่ฉันแอบชอบมาตั้งนาน

“งั้น...มานั่งนี่มา“ เขาเอ่ยเรียกฉันไปนั่งข้างๆ เขา

“ค่ะ” ฉันเดินไปนั่งข้างเขา ตามที่เขาบอกอย่างว่าง่าย

“ฟอด! ฟอด!”

“ว้าย...พี่โรมทำอะไรคะ” ฉันรีบขยับออกห่างเขาทันที เมื่อเขาหอมแก้มของฉันทั้งที่ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัว

“จะโวยวายทำไมล่ะ เป็นแฟนกันก็ต้องทำแบบนี้แหละ” เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

“......”

“ปะๆ ลุกขึ้นเร็ว เดี๋ยวฉันขับรถไปส่งเธอที่บ้าน” เขาโอบกอดเอวฉันทันที ส่วนฉันก็พยายามรีบแกะมือหนาของเขาออกเพราะตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยให้ชายใดถูกเนื้อต้องตัวฉันแบบนี้ด้วยซ้ำ

“ดะ…เดี๋ยวลินกลับเองก็ได้ค่ะพี่โรม”

“ห้ามปฏิเสธ” เขาเอ่ยเสียงเข้ม ก่อนที่เขาจะคว้าข้อมือของฉันไปจับและเดินไปที่รถสปอร์ตหรูของเขาทันที

หลังจากวันนั้นฉันก็คบกับเขาเรื่อยมา ตลอดเวลาที่ฉันกับเขาคบกัน ไม่ค่อยมีใครรู้หรอกนะว่าฉันกับเขาเป็นแฟนกัน นอกจากเพื่อนสนิทของเขา

ก๊อกๆ ตอนนี้ฉันยืนอยู่หน้าห้องพี่โรม เพราะเขาส่งไลน์ให้ฉันเข้ามาหาเขาที่คอนโด เขาส่งไลน์มาบอกว่า "หิว" ฉันก็เลยซื้อของกินหอบหิ้วพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือไปหมด

“พะ...พี่โรม” ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวที่เห็นร่างแกร่งมาเปิดประตู ด้วยสภาพเปลือยท่อนบน มีน้ำเม็ดเล็กๆ เกาะตามผิวขาวๆ ของเขา

“หอบอะไรมาเต็มไม้เต็มมือล่ะเนี่ย” เขาเอ่ยถามฉันด้วยใบหน้าฉงน

“ลินซื้อของกินมาให้พี่เยอะแยะเลยค่ะ... พี่โรมหิวมากไหมคะ?” ฉันเอ่ยถามเขาไป ก่อนที่จะเดินเอาของไปวางไว้ที่ครัว

“ใครบอกเธอว่าฉันหิวข้าว”

“ก็พี่โรมบอกว่าหิว” ฉันเอ่ยบอกเขาไปด้วยความงุนงง ก็เขาส่งข้อความมาบอกฉันเองว่าเขาหิว

“ใช่ ฉันบอกว่าหิว แต่ไม่ใช่หิวข้าว แต่ฉันหิวเธอต่างหากล่ะนิลิน”

“ว้ายยย พี่โรมจะทำอะไรลิน” ฉันร้องถามเขาด้วยความตกใจ เมื่อเขาอุ้มฉันเข้าไปในห้องนอนและวางร่างฉันไว้บนที่นอนนุ่ม

“ฉันขอได้ไหมลิน”

“พะ...พี่โรม...” ริมฝีปากบางของฉันสั่นระริกด้วยตื่นกลัว

“แป๊บเดียวนะ ไม่เจ็บหรอก…ฉันจะทำเบาๆ”

“ไม่นะพี่โรม อย่าทำลินเลยนะคะ ฮึก!”

"เธอไม่รักฉันเหรอลิน" เขาจ้องตาฉันนิ่ง

"ระ...รักค่ะ ลินรักพี่โรม"

"ถ้าเธอรักฉันจริง…เธอให้ฉันไม่ได้เหรอ?" เขาพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

"พะ...พี่โรม…แต่ลินกลัว" ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพราะตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยล่วงเกินฉันไปมากกว่ากอดและหอมแก้มหรอกนะ

“ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกลิน เดี๋ยวเธอจะชอบเชื่อพี่นะ ฟอด!” จากนั้นเขาก็ปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาตัวใหญ่ของฉันช้าๆ ทีละเม็ดและถอดกระโปรงพลีตยาวออก ก่อนที่เขาจะปลดตะขอบราและถอดชั้นในตัวจิ๋วของฉันออกให้พ้นร่างบางและเมื่อฉันเปลือยกายต่อหน้าเขา ฉันก็รีบหุบขาเข้าหากันและเอาฝ่ามือปิดที่หน้าอกของฉันทันที

“อ้าขาออก” เขาสั่งเสียงเข้ม