ตอนที่ 1 : กฎเหล็กบ้านผู้ดี (กับลูกสะใภ้ที่มีดีแค่ขยี้ใจผัว)

ตอนที่ 1 : กฎเหล็กบ้านผู้ดี (กับลูกสะใภ้ที่มีดีแค่ขยี้ใจผัว)

09:30 น. | ห้องนอนมาสเตอร์วิงขวา คฤหาสน์อัครเดชา

แสงแดดอ่อนๆ ยามสายลอดผ่านผ้าม่านกำมะหยี่สีครีมเข้ามาตกกระทบเตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่สภาพยับยู่ยี่ราวกับเพิ่งผ่านสมรภูมิรบมาหมาดๆ กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมปรับอากาศกลิ่นวนิลา ผสมปนเปไปกับกลิ่นอายคาวหวานแห่งรสรักที่อบอวลไปทั่วห้อง เป็นหลักฐานชั้นดีว่าเมื่อคืน... "ศึกหนัก" แค่ไหน

ร่างระหงของ มิลิน ขยับตัวตื่นขึ้นภายใต้ผ้าห่มนวมหนานุ่ม เส้นผมสีน้ำตาลเข้มยาวสยายพันกันยุ่งเหยิงแต่กลับดูเซ็กซี่อย่างประหลาด เธอค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่ง ความปวดเมื่อยแล่นริ้วไปตามเอวคอดและสะโพกจนต้องนิ่วหน้า

"คนบ้า... แรงเยอะชะมัด"

เธอบ่นพึมพำ แต่ริมฝีปากกลับระบายยิ้มบางๆ สายตาเหลือบไปมองร่างสูงใหญ่ของ ธีร์ สามีหนุ่มที่ยังคงนอนคว่ำหน้าหลับสนิท เปลือยแผ่นหลังกว้างที่มีรอยเล็บจางๆ เป็นทางยาว... ผลงานศิลปะที่เธอฝากไว้เมื่อคืน เพื่อยืนยันคำพูดที่ทิ้งท้ายไว้กับแม่สามี

มิลินเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดที่วางอยู่หัวเตียง แทนที่จะเข้าแอปฯ โซเชียลมีเดียเพื่อเช็กยอดไลก์เหมือนที่ภาพลักษณ์ภายนอกเธอเป็น นิ้วเรียวกลับกดเข้าแอปฯ Trading View อย่างคล่องแคล่ว

กราฟแท่งเทียนสีเขียวพุ่งสูงขึ้นทำเอานัยน์ตาคู่สวยเป็นประกาย

"ETH พุ่งทะลุแนวต้านแล้ว... สวยมาก กำไรคืนเดียว 3 แสน พอค่าช้อปปิ้งวันนี้แล้วสินะ"

เธอคิดในใจพลางแค่นหัวเราะ ถ้า คุณหญิงดาราทิพย์ รู้ว่าลูกสะใภ้ที่ด่าเช้าด่าเย็นว่า 'เกาะผัวกิน' จริงๆ แล้วมีพอร์ตคริปโตและหุ้นต่างประเทศมูลค่ารวมกันเกือบเก้าหลัก คงได้อกแตกตายคาถ้วยน้ำชาแน่ๆ แต่เรื่องอะไรเธอจะบอก? ให้คนเข้าใจว่าเป็น 'สะใภ้โง่ๆ' น่ะดีแล้ว ศัตรูจะได้ตายใจ

"อือ... ตื่นแล้วเหรอครับ..."

เสียงทุ้มแหบพร่าดังขึ้น พร้อมกับท่อนแขนหนักๆ ที่วาดมาโอบรอบเอวคอดของเธอจากด้านหลัง ธีร์ซุกใบหน้าหล่อเหลาลงกับหน้าท้องแบนราบของภรรยา สูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่นอย่างโหยหา

"ตื่นได้แล้วค่ะพี่ธีร์ สายมากแล้วนะ เดี๋ยวคุณแม่จะองค์ลงอีก" มิลินบอกพลางสางผมให้สามีเล่น

"ช่างแม่สิ... ผมยังไม่อิ่มเลย" ธีร์งึมงำ มือซนเริ่มเลื้อยต่ำลงไปใต้ผ้าห่ม สัมผัสผิวกายเนียนลื่นที่ไร้ปราการป้องกัน "เมื่อคืนคุณร้อนแรงมากรู้ตัวไหม... ผมแทบหมดแรงคาอกคุณ"

"ก็ใครใช้ให้แม่พี่มาดูถูกหนูก่อนล่ะคะ" มิลินแกล้งดัดเสียงกระเส่า พลางโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเขา "หนูก็ต้องพิสูจน์สิ ว่าของดีเมืองนนท์มันเป็นยังไง"

ธีร์หัวเราะในลำคอ พลิกตัวกดร่างบางลงกับเตียงอีกครั้ง นัยน์ตาคมเข้มจ้องมองภรรยาด้วยความหลงใหล "พิสูจน์อีกรอบได้ไหม? รอบเช้า..."

"หยุดเลยค่ะ!" มิลินเอานิ้วชี้ปิดปากเขาไว้ "ถ้าช้ากว่านี้ มื้อเช้าจะกลายเป็นมื้อเที่ยง และแม่พี่อาจจะบุกมาพังประตูห้อง... ไปอาบน้ำค่ะ"

เธอดันอกเขาออก แล้วลุกจากเตียงด้วยท่วงท่าที่จงใจยั่วยวน ผ้าห่มร่วงลงกองที่เอว เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียนและเนินอกวับๆ แวมๆ ก่อนจะคว้าเสื้อคลุมผ้าไหมมาสวม ทิ้งให้ธีร์มองตามด้วยสายตาละห้อย

10:15 น. | ห้องรับประทานอาหาร

บรรยากาศในห้องรับประทานอาหารตึงเครียดจนแทบจะจุดไฟติด คุณหญิงดาราทิพย์นั่งจิบกาแฟดำด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ สายตาจ้องมองนาฬิกาเรือนหรูบนผนังเป็นระยะ

"สิบโมงสิบห้า... นี่มันเวลาตื่นของคน หรือเวลาตื่นของหมู?"

คุณหญิงเปรยขึ้นลอยๆ กระทบหูสาวใช้ที่ยืนเรียงแถว แต่จงใจให้ดังไปถึงคนที่กำลังเดินลงบันไดมา

มิลินเดินควงแขนธีร์เข้ามาในห้องด้วยใบหน้าสดใส เธอสวมชุดเดรสสั้นเหนือเข่าสีพาสเทล ดูอ่อนหวานแต่แอบเปรี้ยวด้วยคอเสื้อที่คว้านลึกพอประมาณ โชว์ไหปลาร้าสวย

"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณแม่ ขอโทษที่ลงมาช้านะคะ พอดีเมื่อคืน... ดึก ไปหน่อย"

มิลินเน้นคำว่า 'ดึก' ชัดถ้อยชัดคำ พร้อมส่งสายตามีความนัยให้ธีร์ ธีร์กระแอมไอเบาๆ หูแดงระเรื่อ ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ให้ภรรยานั่ง

"บ้านนี้มีกฎระเบียบ!" คุณหญิงดาราทิพย์วางแก้วกาแฟกระแทกจานรอง "สะใภ้ตระกูลอัครเดชา ต้องตื่นตี 5 มาดูแลความเรียบร้อยในบ้าน มาเตรียมอาหารให้สามี ไม่ใช่นอนตูดโด่งจนตะวันแยงก้นแบบนี้!"

"แหม คุณแม่คะ ยุคนี้ 2024 แล้วนะคะ อาหารก็มีแม่ครัวทำ บ้านก็มีแม่บ้านถู... จะให้มิลินไปแย่งงานป้าแจ่มทำไมล่ะคะ เดี๋ยวป้าแจ่มตกงาน มิลินบาปแย่เลย"

ป้าแจ่ม แม่บ้านเก่าแก่สะดุ้งโหยง รีบก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม

"เถียงคำไม่ตกฟาก!" คุณหญิงตวาด "แล้วดูแต่งตัวเข้า ชุดอะไรของหล่อน สั้นเสมอหู! จะไปเดินพาเหรดที่ไหนไม่ทราบ? เป็นเมียพี่ธีร์ หัดแต่งตัวให้เกียรตินามสกุลเขาบ้าง!"

มิลินก้มมองชุดตัวเองแล้วยิ้มหวาน "ชุดนี้พี่ธีร์เขาเป็นคนเลือกให้นะคะ... ใช่ไหมคะพี่ธีร์? พี่บอกว่าใส่ชุดนี้แล้วเห็นขาขาวๆ พี่ชอบ... เจริญอาหารดี"

ธีร์สำลักน้ำส้มทันที เขาเงยหน้ามองแม่ที่ทำตาโตเท่าไข่ห่าน แล้วพยักหน้าเบาๆ อย่างช่วยไม่ได้ "ครับแม่... ผมว่ามิลินใส่น่ารักดี"

"แกก็เข้าข้างมัน!" คุณหญิงดาราทิพย์หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ นางสูดหายใจลึก พยายามงัดไม้ตายสุดท้ายออกมา "เอาล่ะ... ในเมื่อตื่นสาย ก็ต้องรู้จักปรนนิบัติสามี วันนี้มีข้าวต้มปลา... หล่อนแกะก้างปลาให้ตาธีร์เดี๋ยวนี้ อย่าให้มีก้างติดคอลูกชายฉันแม้แต่นิดเดียวนะ!"

นี่คืองานหิน ปลาที่เสิร์ฟคือปลาเก๋าชิ้นใหญ่ที่ยังมีก้างแซมอยู่ ถ้าเป็นผู้หญิงทั่วไปคงเงอะงะ มือเลอะเทอะ แต่สำหรับมิลิน... นี่คือเวทีการแสดง

"ได้เลยค่ะคุณแม่... เพื่อพี่ธีร์ มิลินทำให้ได้ทุกอย่าง"

มิลินหยิบช้อนส้อมขึ้นมา ไม่ได้ลงมือแกะใส่จานแบบปกติ เธอตักเนื้อปลาขึ้นมาอย่างบรรจง ใช้ปลายส้อมเขี่ยก้างออกอย่างชำนาญ (ทักษะจากการเป็นพริตตี้งานอาหารที่ต้องสาธิตการกินสวยๆ มานับไม่ถ้วน)

เธอเป่าเนื้อปลาเบาๆ แล้วยื่นไปจ่อที่ปากสามี "อ้าปากสิคะที่รัก... อั้ม"

ธีร์อ้าปากรับเนื้อปลาเข้าปาก ตาจ้องมองหน้าภรรยาหวานเยิ้ม

"อร่อยไหมคะ?" เธอถามเสียงอ้อน "อร่อยครับ... หวานมาก" ธีร์ตอบเสียงพร่า ไม่รู้ว่าชมปลาหรือชมคนป้อน

"เห็นไหมคะคุณแม่..." มิลินหันไปยิ้มให้แม่สามีที่นั่งกำหมัดแน่น "การดูแลสามีน่ะ... ไม่จำเป็นต้องตื่นตี 5 มาจุดเตาถ่านหรอกค่ะ แค่รู้ว่า 'จุดไหน' ที่เขาชอบ แล้วก็ปรนนิบัติให้ถูกจุด... แค่นั้นผู้ชายก็ไปไหนไม่รอดแล้ว จริงไหมคะ?"

ประโยคสองแง่สองง่ามทำเอาคุณหญิงดาราทิพย์ถึงกับลมจับ นางยกมือกุมขมับ ร้องเรียกหายาดม

"ว้าย! คุณแม่เป็นอะไรคะ!" มิลินแกล้งร้องเสียงหลง "ป้าแจ่ม! เอายาดมมาเร็วเข้า สงสัยคุณแม่จะเห็นความหวานของคู่เราแล้วน้ำตาลขึ้น!"

ในความชุลมุนวุ่นวายนั้น มิลินลอบยิ้มมุมปาก พลางหยิบแก้วน้ำส้มขึ้นมาจิบสวยๆ

ยกที่ 1 : สะใภ้ Win

แต่เธอรู้ดีว่านี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น... สงครามประสาทเพิ่งจะเริ่ม และ 'ของจริง' คงไม่ใช่แค่เรื่องแกะปลาแน่ๆ มิลินเตรียมตัวรับแรงกระแทกไว้แล้ว... มาดูกันสิว่า แม่ผัวไฮโซกับสะใภ้สายสตรอง ใครมันจะแน่กว่ากัน!