ตอนที่ 11ก้าวแรกสู่ความมั่งคั่ง

เช้าวันต่อมาถิงถิงเข้ามาทำสัญญาการค้าตามที่พี่ชายได้บอกกล่าวเอาไว้ โดยที่ทางร้านอาหารต้องการกุ้งวันละ 200 ตัว และปลา 100 ตัว ส่วนไข่ไก่นั้นวันละ 100 ฟอง และผักตามฤดูกาล ตั้งแต่ที่พ่อครัวซื้อปลามาทำอาหารให้ลูกค้า ก็ได้รับคำชมว่าปลาอร่อยและไม่คาว เนื้อหวานอร่อย ตอนนี้ทำให้ร้านอาหารมีลูกค้าเข้ามาใช้บริการอย่างคับคั่ง การค้ารุ่งเรือง

ในเมื่อร้านอาหารมีลูกค้าเข้ามาอุดหนุนกันเยอะ ร้านผักบ้านเซี่ยเองก็ขายดีทุกวัน นอกจากจะส่งสินค้าให้กับทางร้านอาหารแล้ว ยังมีลูกค้าย่อย ที่เข้ามาจับจ่ายซื้อของเพิ่มขึ้นจากเมื่อวานจากปากต่อปาก พูดถึงรสชาติและคุณภาพของผักและปลา ทำให้มีลูกค้าเพิ่มขึ้นมาอีกเท่าตัว

ซูเซียวกับภรรยายุ่งขาแทบไม่ติดพื้น จากเดิมคิดว่าจะมีผักขายไปจนถึงตอนบ่าย แต่พอเที่ยงทุกอย่างก็ขายหมด ทั้งผักสด ปลาสด กุ้งสด ไข่ไก่ ซูเซียวได้แต่เก็บกวาดร้านและเข้าไปพักผ่อนรอน้องชายทั้งสองเอาผักมาส่งสำหรับขายพรุ่งนี้ ขนาดว่าเขาบอกให้เพิ่มปริมาณมากขึ้นแล้วก็ตาม แต่กลับไม่พอขายด้วยซ้ำ บางคนซื้อไม่ทันได้แต่กลับไปมือเปล่าด้วยความเสียใจ

“วันนี้ขายดีกว่าเมื่อวานเสียอีก ถ้าเป็นแบบนี้ทุกวัน อีกไม่นานหรอกนะพี่ คำว่าร่ำรวยอยู่ไม่ไกลแล้ว”

“นั่นสิ พี่เองก็ไม่คิดว่าจะขายดีมากขนาดนี้ ผักเพิ่มขึ้นสองเท่าจากเมื่อวานเลยนะ แต่ไม่พอขาย”

“ใช่ค่ะ เสียดาย ตอนนี้เพิ่งจะเที่ยงเองแต่เรากลับไม่มีอะไรขายแล้ว จำต้องปิดร้านแต่หัววันอีกแล้ว”

“แต่พี่ชอบนะปิดร้านแต่หัววันเนี่ย”

“พอเลยค่ะ พี่ไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวฉันจะไปทำกับข้าวแล้ว กินข้าวแล้วจะได้รีบพักผ่อน”

“ได้เลยจ้ะ เดี๋ยวพี่จะพาน้องเข้าห้องไปพักผ่อนนะ”

“ยังจะมาพูดแบบนี้อยู่อีก รีบไปเร็วเข้า”

หลังจากที่ซูเซียวปิดร้านพักผ่อนได้ไม่นานสองพี่น้องบ้านรองก็มาถึง ครั้งนี้พวกเขาขนผักที่ตัดมาเป็นจำนวนมากกว่าเมื่อวานเป็นสองเท่า แปลงผักที่ตัดผักออกไปจนหมดแล้วก็จะมีการไถพรวนเตรียมดินเพื่อปลูกผักครั้งต่อไป ตอนนี้เหมือนว่าแรงงานจะไม่พอ นอกจากจะมีเยว่ผิงกับคู่หมั้นแล้ว ลุงใหญ่ยังได้ว่าจ้างชายหนุ่มที่นิสัยดี ขยันทำงาน และซื่อสัตย์ในหมู่บ้านมาช่วยงานในครั้งนี้ด้วยถึงสี่คน

นอกจากคนงานในหมู่บ้านแล้ว พรุ่งนี้เพื่อนสนิทของจิ้นหลงกับโหยว่อี้ก็จะพาภรรยามาช่วยงานด้วยเช่นกัน หนึ่งครอบครัวต่อภูเขาหนึ่งแห่ง บ้านพักบนภูเขาพ่อเซี่ยได้จ้างวานช่างให้มาสร้างเอาไว้เรียบร้อยแล้ว เพื่อนทั้งสองของลูกชายสามารถย้ายเข้ามาพักได้ทันที แพะและแกะที่เลี้ยงเอาไว้เติบโต ได้เป็นอย่างดี ไก่ไข่ที่เลี้ยงเอาไว้ในแต่ละวัน ไก่หนึ่งตัวสามารถออกไข่ได้ สองฟอง ส่วนไก่เนื้อสามารถจับไปเชือดขายได้แล้วเช่นเดียวกัน

ในขณะที่กิจการของเซี่ยถิงถิงกำลังรุ่งเรือง แต่เฉินเฟยหมิงอดีตคนเคยรักของถิงถิงกำลังมีปัญหากับคนรักใหม่อย่างซูเจียวมี่ สาเหตุก็เกิดจากเฉินเฟยหมิงที่เริ่มเบื่อนิสัยงี่เง่าและไร้เหตุผลของเธอ หึงหวงโดยไร้สาเหตุ และชอบโวยวายกดข่มเฉินเฟยหมิง ไม่เคยให้เกียรติเขาเลยสักครั้ง และครั้งนี้ทำให้เขาหวนนึกถึงคนรักเก่าอย่างเซี่ยถิงถิง ที่ดีกับเขาทุกอย่าง เป็นผู้หญิงที่มีเหตุผล เพียงแค่เธอไม่ได้เกิดมาในครอบครัวของคนร่ำรวยและมีอำนาจเท่านั้น หากจะโทษใครก็คงต้องโทษตัวเองที่มีความทะเยอทะยาน อยากได้อยากมี จะว่าเป็นความเห็นแก่ตัวของเขาเองก็ได้

เพราะมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้งกันบ่อยขึ้น ทำให้เฉินเฟยหมิงเกิดความเบื่อหน่าย เมื่อมีหญิงสาวที่อ่อนหวานพูดจาดีมีเหตุผลเข้ามา เฉินเฟยหมิง ย่อมไม่ปล่อยให้หลุดมือ ตอนนี้เขากำลังมองหาหญิงสาวที่มาจากครอบครัวที่ร่ำรวย เพื่อที่จะได้ตีตัวออกห่างจากซูเจียวมี่ สำหรับซูเจียวมี่ตอนนี้ไม่สามารถให้ประโยชน์อะไรกับเขาได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นความก้าวหน้าในหน้าที่การงานและหน้าตาทางสังคม เพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าคุณพ่อของเธอจะเข้าไปพัวพันกับเรื่องทุจริตในกองทัพ และกำลังถูกสอบสวน เฉินเฟยหมิงเองคิดว่าเขาควรตัดความสัมพันธ์กับซูเจียวมี่เสียตอนนี้ เขาไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย

ทางด้านเซี่ยถิงถิงตอนนี้มีความสุขดี ถึงแม้ว่ากิจการของเธอจะเป็นเพียงร้านขายผักเล็ก ๆ ในตำบลแต่รายได้ที่ได้รับมานั้นนับว่ามากโขอยู่พอสมควร ตอนนี้เธอเพียงแค่ให้ระบบอย่างตงตงช่วยหาพันธุ์ปลาเพื่อนำมาเลี้ยงเพิ่ม บ่อน้ำในเขตภูเขาที่เช่าเอาไว้แต่ละแห่งล้วนเลี้ยงปลาและกุ้งเอาไว้ นอกจากนี้เธอยังหาลูกเป็ดมาเลี้ยงอีกจำนวนมาก

หน้าที่เลี้ยงเป็ดจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหลานจากบ้านฝั่งคู่หมั้นของเยว่ผิงที่ลาออกจากงานในตัวจังหวัดกลับมาอยู่ที่บ้าน มู่หรงคู่หมั้นของเยว่ผิงจึงแนะนำให้เขามาทำงานที่สวนผลไม้และคอยดูแลเป็ดหลายร้อยตัวด้วย ซึ่งเด็กหนุ่มเองก็เต็มใจอย่างยิ่ง เงินเดือนแม้ไม่มากเท่ากับที่เคยได้ในตัวจังหวัดแต่เขาสามารถกลับมาทำงานที่บ้านเกิดได้ นอกจากจะมีที่พักแล้ว ยังสามารถดูแลพ่อแม่ที่เริ่มแก่ชราได้ด้วย เท่านี้เขาก็รู้สึกดีใจมากแล้วที่สำคัญที่นี่มีอาหารให้กินทั้งสามมื้อและรสชาติของอาหารยังอร่อยมากอีกด้วย ทุกวันเขาจึงทำงานอย่างมีความสุข ถึงแม้จะมีตำแหน่งเป็นแค่ คนเลี้ยงเป็ดก็ตาม

กิจการเริ่มขยายตัวขึ้น ตอนนี้ผลไม้ที่ปลูกเอาไว้เติบโตได้เป็นอย่างดี อีกไม่นานแตงโมจะสุกแล้ว ต่อมาก็องุ่น ในอนาคตถิงถิงอยากลองหมักเหล้าองุ่นเพื่อเป็นสินค้าตัวใหม่ของทางฟาร์ม ส่วนสูตรและอุปกรณ์ต่าง ๆ ระบบอย่างตงตงจะเป็นผู้จัดหาให้ ยิ่งโฮสต์สามารถพัฒนาบ้านเกิดให้เจริญก้าวหน้าไปมากเท่าไหร่ ระบบก็จะมีความดีความชอบมากเท่านั้น และจะได้รับคะแนนจากต้นสังกัดของระบบด้วย เมื่อคะแนนมีมากขึ้นระบบก็จะได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นด้วยเช่นกัน ระบบเองก็อยากมีหน้ามีตาและตำแหน่งสูง ในต้นสังกัดและเป็นที่นับหน้าถือตาในการเป็นระบบที่ประสบความสำเร็จ ในการผลักดันโฮสต์ให้ทำเรื่องดีงามต่าง ๆ แม้ว่าตงตงจะเป็นเพียงระบบฟาร์มที่ระบบอื่น ๆ ดูถูกว่าต้อยต่ำที่สุด เป็นอาชีพที่ล้าหลังที่สุด แต่ตงตง จะทำให้ระบบอื่น ๆ ต้องแหงนหน้ามองในอนาคต

(*-*) โฮสต์ ผมว่าโฮสต์น่าจะซื้อรถบรรทุกได้แล้วนะ เพราะอีกหน่อยแตงโมจะสุกแล้ว ในอนาคตผลไม้ที่สวนอีกล่ะ จะใช้รถสามล้อขนต่อไปไม่ได้แล้วนะโฮสต์ นอกจากจะเสียเวลาแล้วยังต้องเปลืองน้ำมันอีกเพราะรถสามล้อขนได้น้อยมาก (*-*)

“ไม่ใช่ว่าไม่อยากซื้อหรอกนะตงตง แต่ว่าที่บ้านไม่มีใครขับรถได้ สักคน ไหนจะเรื่องใบขับขี่อีกนะ”

(*-*) โฮสต์ก็ให้พี่ชายของโฮสต์ไปเรียนขับรถและสอบใบขับขี่เสียสิ ช่วงนี้มีคนงานมาช่วยงานแล้ว งานที่สวนไม่มีอะไรมาก ส่วนงานส่งผักไปที่ร้านในตำบล ให้พ่อของโฮสต์หรือโฮสต์ทำแทนไปก่อนก็ได้แล้ว อ่อ ยังมีคุณลุงของโฮสต์อีกนะ ส่วนงานจับปลาผมจะจัดการให้เอง (*-*)

“ตกลง เดี๋ยวจะไปคุยกับพี่ใหญ่พี่รองให้เรียบร้อย ไม่รู้ว่าเงินจะพอซื้อคันที่ใหญ่หน่อยได้หรือเปล่า คงต้องให้พี่ชายไปที่เซี่ยงไฮ้เลือกรถด้วยตัวเองแล้วล่ะ”

(*-*) เรื่องนั้นพวกผู้ชายรู้ดี อีกอย่างโฮสต์ไม่ใช่มีคนรู้จักอยู่ที่นั่น ด้วยเหรอ พี่สาวของเพื่อนโฮสต์น่ะ เรื่องซื้อรถมันไม่ยากหรอกนะ แค่เรามีเงินก็ถือว่าซื้อได้แล้ว (*-*)

“เดี๋ยวพอพี่ใหญ่กับพี่รองกลับมาจากส่งผักเข้าร้านก่อน ตอนกิน มื้อเย็นค่อยคุยก็แล้วกัน แต่ว่านะตงตง ตอนนี้ร้านค้าของระบบมีผลต้นกล้าผลไม้มาใหม่บ้างหรือเปล่า หรือพวกพืชที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ช่วงฤดูหนาว จะดีมาก”

(*-*) ผักผลไม้ที่ซื้อจากระบบสามารถทนทานความหนาวเย็นได้ อีกทั้งฟาร์มของโฮสต์เองใช้น้ำจากบ่อน้ำโบราณที่มีคุณสมบัติป้องกันแมลงและเกิดโรคต่าง ๆ อีกทั้งยังมีรสชาติที่อร่อยและบำรุงร่างกายเป็นอย่างดี ผักผลไม้ของโฮสต์ล้วนแล้วแต่มีคุณสมบัติพิเศษแฝงอยู่ด้วย ในอนาคตพืชผลทางการเกษตรในโลกของโฮสต์ล้วนแล้วแต่พึ่งพาปุ๋ยเคมีที่ทำลายคุณภาพของดิน ไหนจะยาฆ่าแมลงที่มีสารพิษตกค้างอีก ระบบรับรองเลยว่าฟาร์มของโฮสต์จะเป็นแหล่งอาหารที่มีผลดีต่อร่างกายไม่มีผลเสียแน่นอน ความร่ำรวยจะมาเยือนโฮสต์ในอนาคตอันใกล้แล้วระบบเชื่อแบบนั้น (*-*)

“ขอบใจนะตงตง ถ้าไม่มีนายก็ไม่รู้ว่าจะจัดการงานในไร่ในสวนยังไง แต่จะว่าไปต้องขอบคุณพระเจ้าที่ให้โอกาสกลับมามีชีวิตอีกครั้ง”

(*-*) พระเจ้าย่อมเห็นใจโฮสต์ อีกอย่างโฮสต์ก็ตายได้อนาถจริง ๆ หากจะโทษก็โทษเปลือกกล้วยและคนที่ทิ้งเปลือกกล้วยเถอะ และแฟนเก่าของโฮสต์ ในอนาคตระบบจะหาแฟนให้โฮสต์เอง รับรองว่าจะหาแบบ หล่อ รวย นิสัยดี ไม่เจ้าชู้ออกนอกลู่นอกทางให้แน่ ๆ โฮสต์วางใจได้ (*-*)

“ขนาดนั้นเลย เอาไว้จะรอนะ ตงตง”

(*-*) ล้างตารอได้เลยโฮสต์ (*-*)

เวลาอาหารเย็นบ้านเซี่ย ถิงถิงได้คุยกับพ่อและพี่ชายทั้งสองถึงความต้องการที่จะให้พี่ชายไปเรียนขับรถและสอบใบขับขี่ ในอนาคต อันใกล้ที่บ้านจำเป็นจะต้องมีรถบรรทุกสักคัน หากว่ามีผลไม้ที่ต้องเก็บเกี่ยวมาก ลำพังแค่รถสามล้อเองคงขนไม่ไหว ถิงถิงเองอยากให้พี่ชายสองคน ไปเรียนก่อน จากนั้นค่อยผลัดให้คนงานในไร่ไปเรียน หลังปีใหม่ถิงถิงจะรับสมัครคนงานเพื่อมาช่วยงานที่ไร่เพิ่ม ผลไม้จะต้องได้รับการดูแลอย่างดีโดยเริ่มรับจากคนหนุ่มในหมู่บ้านก่อน

ทุกคนในบ้านไม่มีใครมีความคิดเห็นที่แตกต่างจากลูกสาว เพราะที่ ถิงถิงพูดมานั้นเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว พ่อเซี่ยเองก็เห็นด้วยกับลูกสาวที่รักอยู่แล้ว ไม่ว่าลูกสาวหรือน้องสาวของพวกเขาต้องการทำอะไร ผู้เป็นพ่อและพี่ชายเพียงแค่สนับสนุนและช่วยเหลืออย่างไม่มีเงื่อนไขเท่านั้น ในอนาคตถิงถิงอยากสร้างบ้านพักขึ้นในหมู่บ้าน เพื่อพัฒนาหมู่บ้านเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ตอนนี้ติดอยู่ที่ว่าเธอไม่มีเงินมากพอที่จะซื้อที่ดินเท่านั้น คงได้แต่ค่อยเป็นค่อยไป