บทที่ 6 ข้ารับพวกท่านเป็นคู่ค้า 1/2

ส่วนว่าที่คู่ค้าทั้งสามยามเห็นรายชื่อสินค้าและราคาที่อวิ๋นซีบอกไว้ก็เข้าใจได้ทันที ว่าเหตุใดนางถึงกำชับหนักหนาเรื่องการตั้งราคาขายที่เป็นธรรม เพราะราคาที่นางกำหนดไว้ล้วนมีกำไรทุกชิ้น

“ทุกท่านนี่เป็นหนังสือสัญญาการร่วมมือเรื่องการค้าระหว่างพวกเรา ลองอ่านเสียก่อนถ้าไม่มีปัญหาก็ลงมือชื่อประทับตราได้เลย”

“ขอบคุณท่านหญิงขอรับ”

ภายหลังได้อ่านหนังสือสัญญากับลายมือที่ปรากฏบนกระดาษ ซึ่งพวกเขาคิดว่านี่ไม่ควรเป็นลายมือของเด็กวัยแปดหนาวที่จะเขียนออกมาได้ รายละเอียดล้วนครบถ้วนไม่มีจุดใดเป็นการเอาเปรียบพวกตนแม้แต่ข้อเดียว เมื่อไม่ติดใจสงสัยจึงตัดสินใจลงชื่อประทับตราตระกูลลงในสัญญาพร้อมกัน

“ตอนนี้พวกเราก็ถือว่าเป็นคู่ค้ากันแล้วหวังว่านายช่างทั้งสามจะยึดมั่นตามสัญญาทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และในใบรายการสินค้าต้องการขายวัสดุใดบ้างก็เลือกมาได้เลย อ้อ อย่าลืมบอกที่อยู่ของพวกท่านไว้ด้วยล่ะ

หลังจากเลือกวัสดุพร้อมจำนวนที่ต้องการแล้วคนของข้าจะอธิบายว่าสิ่งที่ท่านเลือกนำไปใช้ทำอันใด พอจ่ายเงินมัดจำครึ่งหนึ่งแล้วหลังจากนี้สามวันวัสดุจากตระกูลจางจะออกเดินทางไปส่งทันที”

“ขอบคุณท่านหญิงที่รับข้าเป็นคู่ค้าของท่านขอรับ”

“ข้าจะทำตามสัญญาที่ระบุไว้อย่างเคร่งครัดขอรับ”

“ข้าเองก็ยินดีที่มีพวกท่านมาเป็นคู่ค้าเชิญตามพี่ชายทั้งสองของข้าไปเลือกวัสดุที่ต้องการเถิด”

“พวกข้าขอตัวก่อนขอรับท่านหญิง”

จางเจิ้นรอให้คู่ค้าคนใหม่เดินไปไกลแล้วถึงได้กล่าวชื่นชมหลานสาว ที่สามารถคัดเลือกคนที่มิได้ใช้เพียงอำนาจเข้าข่มขู่ แต่สามารถทำให้พวกเขาโอนอ่อนผ่อนตามด้วยความเต็มใจ

“หลานรักเจ้าพัฒนาฝีมือเรื่องการค้าไปอีกขั้นแล้วนะ ดูท่าคู่ค้าของเราทั้งสามคนในวันนี้คงทำให้เรามีเงินอยู่ในมือนับพันตำลึงเงินแน่นอน”

“อืม ตาก็เห็นด้วยกับท่านลุงของเจ้านะการเลือกคนมาเป็นคู่ค้าสำคัญกับพวกเรามากจริง ๆ ยังดีที่ซีซีมีแผนรับมือพวกเขาไว้ก่อน”

หลังจากไม่มีคนนอกอยู่ในศาลาแล้วอวิ๋นซีก็กลับมาเป็นเด็กน้อยขี้อวดเหมือนเดิม

“คิ ๆ ๆ เรื่องอะไรซีซีจะยอมให้คนเจ้าเล่ห์มาเอาเปรียบพวกเราได้ หากไม่ควบคุมพวกเขาไว้เสียแต่ทีแรกแล้วปล่อยให้ขายวัสดุอุปกรณ์ในราคาแพง ชื่อเสียงของตระกูลจางคงถูกพวกเขาทำลายไม่เหลือแน่ ๆ เจ้าค่ะท่านตา”

“ท่านพ่อตา พี่ภรรยา สงสัยพวกเราคงต้องเรียนรู้เรื่องนี้ให้มากเสียแล้ว ยามแยกย้ายกันไปจัดการเรื่องงานกับลูกค้าตามที่ต่าง ๆ จะได้ไม่หลงกลถูกพวกเขาหลอกลวงจนรับมือไม่ไหวขอรับ” เฟิงหยางคิดว่าเรื่องนี้บุตรสาวของเขาย่อมมีทางออกให้ทุกคนได้เรียนรู้เพิ่มเติมแน่นอน

“อืม เช่นนั้นต้องรบกวนซีซีช่วยสอนเรื่องนี้กับพวกเราแล้วล่ะนะ”

‘เรื่องเล็กมากข้าแค่สรุปสั้น ๆ เขียนเฉพาะหัวข้อที่มีใจความสำคัญเพียงเท่านี้ทุกคนก็เรียนรู้ได้แล้ว’

สิ่งที่ท่านตาบอกกับอวิ๋นซีเป็นความตั้งใจที่นางคิดเอาไว้แล้วเช่นกัน “ได้สิเจ้าคะไว้ซีซีจะทำเป็นหัวข้อสำคัญแบบย่อเพื่อทุกคนจะได้อ่านและเข้าใจได้รวดเร็วมาให้เจ้าค่ะ”

“เอาล่ะตอนนี้ตากับท่านลุงและท่านพ่อของเจ้าจะไปช่วยพี่ชายทั้งสองของเจ้าก่อน ส่วนเจ้าก็นั่งเล่นอยู่ที่นี่หรือจะไปหาท่านแม่ของเจ้าก็ได้นะ”

“เจ้าค่ะท่านตา”

อวิ๋นซีปล่อยให้เหล่าบุรุษไปช่วยกันดูแลคู่ค้าทั้งสามอย่างที่ตั้งใจ ซึ่งภายหลังคู่ค้าหายตกตะลึงกับโรงเก็บวัสดุชนิดต่าง ๆ เกี่ยวกับการก่อสร้าง ต่างก็เขียนรายการวัสดุที่อยากได้พร้อมจำนวนที่ตนต้องการและจ่ายเงินมัดจำตามข้อตกลงอย่างยินดี

ส่วนคนที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมกำลังเตรียมแผนการรับคนงานเพิ่มเติม เพื่อช่วยในเรื่องการนำวัสดุไปส่งให้กับคู่ค้าทั้งสาม อย่างน้อยการจ้างคนรู้จักที่เคยช่วยเหลือตนกับครอบครัว ถือว่าได้ตอบแทนน้ำใจที่เคยเอ่ยปากกับพวกเขาเอาไว้เมื่อหลายเดือนก่อนนั่นเอง