Chapter 9 เกลียดแต่ก็ ‘เอา’

Chapter 9

เกลียดแต่ก็ ‘เอา’

บังกะโลหรูสุดแสนจะไพรเวทที่ดาหลาได้นอนแบบฟรี ๆ โดยมีเพื่อนรักอย่างนารินคอยเดินเรื่องให้ ตอนนี้คนตัวเล็กนอนแผ่ตัวอยู่บนเตียงโดยมีนายหัวชนินทร์เจ้าของเกาะชมลวรวรรณกระโดดขึ้นมาคร่อมเอาไว้

ใบหน้าคมคร้ามกรอบชัดคมสัน ไล้พรมจูบเข้าที่ใบหน้าสวย คนตัวเล็กครางฮือ แอ่นตัวเข้าหาเขา เธอเสียครั้งแรกให้กับนายหัวจอมเถื่อนไปแล้ว ในครั้งนี้เขายังจะตามมาถึงบังกะโลทั้งยังทวงหาเรื่องเงินที่จ่ายให้เธอ...ตัวเองเป็นคนบังคับให้รับแท้ ๆ ดาหลาทิ้งวางไว้ที่หัวเตียงแต่เขาก็ยังจะนำเงินหมื่นนั้นมายัดใส่มือ

“อื้ม นะ นายหัว...”

เสียงผะแผ่วดังขึ้นเมื่อเขาชโลมจูบไปทั่วทั้งเรือนกาย ความหอมละมุนของหญิงสาวทำให้ชนินทร์เหมือนตกอยู่ในภวังค์จากการที่ทำงานเหนื่อยล้ามาทั้งวัน

“อย่าคิดขัดขืน...”

มือล้วงเข้าไปภายใต้เสื้อยูนิฟอร์มของพนักงานรีสอร์ต ดาหลาหน้าแดงซ่าน ความหยาบกระด้างของฝ่ามือสากจับเข้าที่ผิวเนื้อนวลเนียน

“อ อื้อ ต แต่ว่า... เราไม่ควรทำแบบนี้ หนูไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณคิดจะทำอะไรก็ได้”

“แล้วคิดว่าตัวเองมีค่าขนาดไหน?”

ชนินทร์ละสายตามองเธอในขณะที่มือยังคงล้วงเข้าไปภายใต้เสื้อ จับขยำเข้าที่เต้าอวบจนแทบจะเละคามือ นวลเนื้ออวบอิ่มภายใต้บราเซียสีดำซึ่งถูกสวมทับโดยเสื้อแขนสั้นสีชมพูยูนิฟอร์มของพนักงานรีสอร์ตอีกที

“มีค่ามากพอที่จะไม่ยอมให้คุณย่ำยีอยู่แบบนี้”

“ใช่ เธอมีค่า...” เขาบีบขยำเต้าอวบพร้อมจ้องหน้าสวย เลื่อนตัวมากระซิบข้างหูเธอ

“ค่าใช้จ่าย...จ่ายเป็นรอบ ๆ ไป สด เสร็จ จบ จ่าย”

“ม ไม่นะคะ...อื้อ~”

ปฏิเสธเพียงปาก หากแต่ร่างกายไม่อาจปฏิเสธสัมผัสแสนวาบหวามนี้ได้ มือแกร่งปลดกระดุมกางเกงสีขาวรัดรูปของเธอออก เรียวขาอ้ากว้างโชว์ความเป็นหญิงที่ปกป้องเอาไว้นานกว่ายี่สิบห้าปี

อึ่กก นายหัวชนินทร์ลอบน้ำลายลงคอเมื่อเห็นความสวยสัดอวบอิ่มอยู่ตรงหน้า ความงามและความเย้ายวนที่แสนจะดึงดูดนี้ไม่อาจทำให้เขาตัดใจจากมันได้

แม้จะเคยเรียกสาว ๆ มาใช้บริการบนเกาะนี้ก็หลากหลายคน แต่สำหรับดาหลา ผู้หญิงที่ฝังใจเขามานานนับหลายปี.. ชนินทร์ไม่อาจถอดถอนความสนใจไปจากเธอได้เลย

ร่องสาวสวยฉ่ำไปด้วยน้ำใสวาววับ หลังจากถูกถอดกางเกงสีขาวรัดรูปผ่านออกเรียวขายาว นายหัวชนินทร์จอมเถื่อนได้แต่ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอราวกับเจอหอยมุกอันสวยงามที่ไม่เคยได้มีใครเปิดลุกล้ำมาก่อน

“อ๊ะ...ย อย่านะคะคุณนินทร์”

ไม่รอให้พูดพร่ำทำเพลง ใบหน้าคมคร้ามกดเข้าที่หว่างขาเรียว คางคมคายจรดเข้าใกล้โหนกอวบอูม ลิ้นร้อนตวัดโลมเลียเข้าที่เม็ดหอยมุกสีสวย... ขบฟันเข้าเบา ๆ แล้วไล้เลียตั้งแต่ล่างขึ้นบนจรดบนลงล่าง น้ำหวานสีใสไหลผลิเยอะมาก ๆ จนเลอะคางของนายหัวชนินทร์ผู้หล่อเหลา

ดาหลาเลื่อนมือลงขยำเข้าที่ศีรษะของเขา เส้นผมสีดำยับยู่ยี่ตามง่ามนิ้วสวย ใบหน้าหวานเยิ้มเหยเกหลับตาพริ้มราวกับว่ากำลังลอยอยู่ในอากาศ สัมผัสหนัก ๆ จากลิ้นและอุณหภูมิร้อน ๆ นั่นยังกดเข้ามาบนกลีบร่องสวยของเธอไม่ยั้ง

“ค คุณนินทร์ ท ทำแบบนั้นมัน” คนตัวเล็กนอนครวญครางเสียงแผ่วราวกับจะขาดห้วงช่วงลมหายใจ แม้ปากจะบอกให้เขาหยุด แต่ก็ร่อนเอวให้เขาฉกชิมร่องสวยอยู่ไม่ขาด ความอุ่นละมุนและน้ำเหนียว ๆ ที่ไหลลงมายิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนในกายของชายตรงหน้า

ความแข็งขืนปูดโปนอยู่ภายใต้กางเกงสแล็คสีดำ ชนินทร์รู้สึกเรือนกายแทบจะปริแตก ร่างสวยแสนยั่วเย้ากระตุ้นอารมณ์ได้เป็นอย่างดี

ชนินทร์ไม่อาจทานทนต่อสัมผัสที่ยั่วเย้าอารมณ์ดิบ ๆ ของตนได้อีกต่อไป เขาผละใบหน้าออกจากร่องสวยเหลือบตาขึ้นมองหญิงสาวที่นอนตาลอย

เสื้อผ้าอาภรณ์ของทั้งตัวเองและของดาหลาถูกถอดออกโดยเงื้อมมือหนาราวกับราชสีห์ที่กำลังจะขย้ำเหยื่อตัวน้อย ดาหลาที่เขาเคยคิดว่าร้าย ในตอนนี้กลับกลายเป็นเหยื่อในกรงเล็บ

เธอเบิกตากว้างตกใจ เมื่อเขาจับเธอให้ลุกขึ้นนั่งคุกเข่าลงบนเตียง ส่วนชนินทร์กลับลุกขึ้นหยัดยืนเต็มความสูง แท่งใหญ่ผงาดค้ำชูโชว์ใบหน้าสวย...ดาหลาตกใจเมื่อได้มองอย่างใกล้ชิด ความใหญ่โตเกินมนุษย์มนาและแท่งลำร้อนที่ปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดดูน่ากลัว

“นะ หนูไม่เคย คุณจะให้หนูทำอะไรคะ”

แม้จะเคยมีการดูหนังผู้ใหญ่มาบ้าง แต่ก็หาใช่เรื่องง่ายไม่ที่ดาหลาจะต้องกลืนกินเจ้าแท่งลำมังกรใหญ่โตผงาดค้ำชูชันอยู่ด้านหน้า

“กินซะ...เธอต้องกินมัน”

“นะ หนูกินไม่เป็น...ต้องทำยังไงคะ”

เขาเลื่อนลงมาจับเข้าที่คางของเธอแล้วเชิดขึ้นจากนั้นออกแรงบีบเบา ๆ จนปากสวยเจ่อเผยอ

“เธอต้องกิน...เพราะนี่คือคำสั่ง กินเหมือนกับว่ากำลังเลียไอติม ห้ามใช้ฟัน”

น้ำเสียงทุ้มแต่แฝงไปด้วยอำนาจ เธอเหลือบตาจ้องมองเจ้าแท่งร้อนที่ตอนนี้ผงาดอยู่ตรงหน้าของเธอ มือเล็กยื่นไปจับมันอย่างสั่นเทา ความร้อนจากแท่งเอ็นทำเอาดาหลาขนลุกสยิวไปทั่วทั้งตัว จ้องมองมันอีกครั้ง

ไม่ทันจะได้อ้าปากงับ ชนินทร์ก็จับแท่งลำร้อนที่มีหัวเห็ดสีแดงก่ำถอกขึ้นมาโชว์ เขาใช้มันตีเข้าที่แก้มนวลเบา ๆ แล้วถูไถเข้ากับริมฝีปากเล็กที่ตอนนี้เจ่อแดง

น้ำสีใสเปรอะเลอะเข้าที่ข้างแก้มทั้งสองจากการที่ถูกเขาตีเบา ๆ ไปมา ในที่สุดดาหลาก็เผยอปากออกแล้วครอบงำเจ้าแท่งลำร้อนนี้เข้าไปอย่างเต็มลำความยาว...ลึกจนเกือบถึงคอ คนตัวเล็กตาโปนตกใจเมื่อมันเข้ามาลึกมากจนเธอตั้งรับแทบไม่ทัน

“อ่า ฉิบ! โอ้ว..ก็ทำได้นี่..”

“อ๊าส์! อึก อ่อก”

มือเรียวเล็กของเธอจับเข้าที่สะโพกแกร่ง แล้วขยับครูดครอบปากเข้าออกลำร้อนช้า ๆ อย่างเป็นจังหวะ จากที่ตอนแรกทำไม่เป็นตอนนี้เริ่มจะคล่อง ทั้งลำร้อนจากที่ใหญ่อยู่แล้วเมื่อโดนกระตุ้นจากปลายลิ้นเล็กก็ยิ่งขยายใหญ่ในโพรงปากอ่อนนุ่ม ชนินทร์เงยหน้าร้องครวญครางซี้ดปากด้วยความเสียว มือเขาจับเข้าที่ศรีษะของเธอจนเส้นผมเรียวยาวสีสวยรำไรอยู่ตามง่ามนิ้ว

“อ่า เก่งมาก... แบบนั้น”

ปากก็เอ่ยชมไม่หยุดจนคนตัวเล็กยิ่งอยากจะโชว์ลวดลายลีลาให้เขาได้เห็นมากกว่าเดิม พยายามโอบอุ้มประคองแท่งลำร้อนไว้ในปากและทำให้เร็วที่สุดเท่าที่เธอจะสู้ไหว แม้ว่ามันจะยิ่งขยายใหญ่จนหายใจหายคอลำบากก็ตาม

ความอบอุ่นโอบล้อมชโลมกายใหญ่...ชนินทร์จะไม่ทนอีกต่อไป เขาชักแท่งลำออกจากปากนวลสวยเสียงดังป๊อก ผลักตัวเธอให้นอนราบอยู่บนเตียงแล้วตัวเองแทรกตัวขึ้นมาคร่อม ขาเรียวเล็กพาดไว้บนบ่าทั้งสองข้าง มือใหญ่เอื้อมจับแท่งลำเอ็นของตัวเองแล้วเสียบเข้าไปภายในร่องสวยที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำจากการเล้าโลมด้วยลิ้นมาก่อน

คนตัวเล็กหน้าแดงซ่าน เงยหน้าสูดอากาศเข้าไปในปาก...มือเล็กกำผ้าปูที่นอนสีขาวแน่น เขาสอดแทรกกระแทกเอ็นร้อนเข้ามาภายในกลีบกุหลาบสวย ยกสะโพกเธอขึ้นเล็กน้อยจากนั้นเริ่มขยับสะโพกแกร่งซอย ลำเอ็นร้อนลู่เข้าออกโพรงอ่อนนุ่มสีสวย

ความใหญ่โตแข็งขืนขยายใหญ่ขึ้นภายในโพรงสวย เสียงครางระงมหวาน ๆ ของดาหลาดังขึ้นอยู่ไม่หยุดสลับกับเสียงครางหยาบ ๆ ของความเป็นชาย ไม่มีใครรู้เลยว่าภายในบังกะโลส่วนตัวที่ตั้งอยู่ใกล้กับบังกะโลของคุณนาริน ในตอนนี้เจ้านายหนุ่มนายหัวเจ้าของเกาะกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่กับผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสาวรับใช้ของตระกูลชมลวรวรรณ คนที่เขาเคยออกปากว่าเกลียดนักหนา

“อู้ย...น นายหัวขา มันคับร่อง..”

ตาปรือลอยจากการที่โดนเขายกกระแทก ทั้งขาก็พาดบนบ่ากว้าง สายตาของดาหลาจับจ้องมองดวงหน้าคมคายของนายหัวจอมเถื่อนที่ตอนนี้ขบเม้มริมฝีปาก กัดฟันตัวเองแน่น กล้ามเนื้อกำยำที่ตกกระทบกับแสงไฟสีวอร์มไลท์ของห้องยิ่งทำให้ดูเซ็กซี่จนน้ำใสไหลเยิ้มเป็นทาง...เรียกได้ว่าแค่เห็นก็น้ำเดิน

มือสากของความเป็นชายจับต้นขาของเธอไว้ทั้งสองข้างแล้วรัวกระหน่ำซอยเอ็นลงมา เสียงร้องครางซี้ดซ้าดดังขึ้นไม่หยุด หัวเตียงกระแทกเข้ากับผนังห้องดังปัก ปั้ก ปั้ก นมนวลสวยกระเด็นกระเด้ง ความใหญ่โตของเต้าอวบโชว์ให้ชนินทร์ได้เห็นจนน้ำลายแทบจะไหลหยดย้อย...ทั้งสวย ทั้งเอ็กซ์ ตรงสเปคชนินทร์ทุกอย่าง

“อ่าส์! ซี้ด ร่องแม่งตอด”

“อ อื้อ น นายหัว~”

“ทำไมมันแน่นมาก เธอฝึกขมิบทุกวันเลยหรือไง”

มันแน่นจนฟิต เคล็ดลับของสาวที่เขาเลือกใช้บริการเคยได้ยินพวกเธอพูดกันว่าวันนึงรับแขกก็ตั้งหลายคน ต้องฝึกขมิบให้เป็นนิสัยจึงจะยังตอดรัดแน่น ไม่เช่นนั้นจะหลวมโพรกจนดูไม่ได้ หากแต่ชนินทร์ก็ไม่เคยเจอใครแน่นเบอร์นี้

“อ๊ะ อ๊า มะ ไม่นะคะ.. หนูไม่เคยทำอะไร..มะ มันเป็นของมันเอง”

ดาหลาร้องคราง แต่ชนินทร์ในตอนนี้ไม่มีเวลาจะสนใจ เขาถอดถอนลำเอ็นออกมาจากร่องสวยดังป๊อก จับเธอนอนตะแคงข้างและเขาก็นอนอยู่ด้านหลังของเธอ สอดลำเอ็นเข้าไปใหม่ยกขาข้างหนึ่งขึ้นแล้วก็ประคองตัวเธอเอาไว้ มืออีกข้างก็ประคองต้นขาสวยที่อ้าออกยกขึ้น ชนินทร์สอดใส่ไปในร่องสวยจากทางด้านหลังแล้วเริ่มกระแทกกระทั้น

“อ๊ะ อู้ย ซี้ด... หนูจะทนไม่ไหว”

“ซี้ด อ่า ... ที่ว่าทนไม่ไหวนี่คือแบบไหน เธอจะเสร็จงั้นเหรอ”

“อื้ม นะ นายหัว หนู...”

ดาหลาครวญครางไม่เป็นเสียง ร่างแกร่งยิ่งตอกสะโพกลงหนักกว่าเดิมจนในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งทะลักเข้าสู่ร่องกุหลาบสีสวยที่ปลิ้นเข้าออกจากแรงกระแทก จุดนั้นแดงแจ๋บวมแป่งดูน่าสงสาร ทั้งยังต้องกล้ำกลืนน้ำรักคาวคลั่กของเขาไปอีก

ชนินทร์แช่ลำร้อนไว้อย่างนั้น ปล่อยขาของเธอที่ยกขึ้นข้างหนึ่งลง ลมหายใจหอบถี่ของทั้งคู่ดังขึ้นประสานกันอยู่ไม่หยุด...

ดาหลารู้สึกได้ถึงความคับแน่นที่ค่อย ๆ หดตัวลง ปฏิเสธหัวใจตัวเองไม่ได้เลยว่ารู้สึกดีกับสิ่งที่นายหัวชนินทร์จอมเถื่อนมอบให้

ชีวิตของเธอที่ได้ไปเริ่มต้นใหม่ที่กรุงเทพมหานคร ในบัดนี้กลับมาตั้งตัวอยู่ที่เกาะชมลวรวรรณตามเดิม... เพิ่มเติมคือได้นายหัวเจ้าของมาเป็นผัวทางพฤตินัย

ปฏิเสธเสียงหัวใจตัวเองไม่ได้เลยว่า...เธออยากจะทำรักกับนายหัวทุกค่ำคืนบนเตียงแห่งนี้ มันเป็นความรู้สึกที่ดาหลาไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน ทั้งอุ่น ทั้งแน่น... รู้สึกดี

ยิ่งได้เห็นกล้ามเนื้อกำยำรำไรกระทบกับแสงไฟสีวอร์มไหลดูอบอุ่นร่างกายเธอก็กระสันไปทั้งตัว...

ท้ายที่สุดคนตัวเล็กก็ผล็อยหลับไปด้วยความเพลีย ส่วนชนินทร์ก็ลุกขึ้นเต็มความสูงยกหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาสวมใส่ตามเดิมก่อนที่จะกลับไปยังบังกะโลส่วนตัวของตนเองในเวลาตีสาม...ใบหน้าคมคร้ามในตอนนี้เต็มไปด้วยแววความสับสน

ปากก็บอกว่าเกลียด... แต่จัดสดไปไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบกับผู้หญิงที่ชื่อว่าดาหลา เขาไม่เคยไม่ป้องกันกับผู้หญิงคนไหน... แต่เธอคือคนแรก

“เก่งจริงนะดาหลา... ทำให้ฉันหลงเธอได้”

ชนินทร์กลับมานั่งอยู่บนโซฟาใจกลางห้องนั่งเล่น เขายกแขนขึ้นกอดอกพร้อมหลับตาแล้วเงยหน้าขึ้นถอนหายใจกับตัวเอง

เกลียดตัวเอง...เกลียดตัวเองที่รู้สึกดีกับเรือนร่างยั่วเย้านั้น เริ่มรู้สึกว่าตัวเองจะถอนตัวไม่ขึ้นซะแล้ว

แม่ง... ติดใจเธอเข้าแล้ว