ตอนที่ 9 ทัณฑ์รัญจวน

เสี่ยวฟางพยายามใช้มือของตนทั้งปัดป่ายทุบข่วนฟู่หลางเทียนพัลวัน หากแต่บุรุษหน้านิ่งร่างยักษ์เช่นเขาหาได้สะทกสะท้านไม่ ซ้ำยังตีมือหนัก ๆ ลงบนสะโพกหนาของตนเสียหลายคราจนเสี่ยวฟางน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บแปลบ

พลั่ก!

“อื้อ!” คนถ่อยเป็นบุรุษรังแกสตรี ฮือ!เจ็บใจนัก เสี่ยวฟางที่ถูกผลักให้ล้มลงอย่างแรงสะบัดหน้ากลับมาจ้องมองฟู่หลางเทียนด้วยสายตาวาววับโกรธจัดพร้อมกับด่าสาปคุณชายฟู่ในใจ หวังก็แต่ให้พี่มู่ฮ่าวอี้ของนางกลับมาช่วยตนโดยเร็วถึงแม้ว่าจะเป็นไปไม่ได้แล้วก็ตาม

“คงด่าข้าในใจสินะ” หลางเทียนจงใจก้มลงไปประชิดหน้างาม

“ฮึ!” เสี่ยวฟางนึกชังน้ำหน้าบุรุษตรงหน้ายิ่งนักเป็นถึงบุตรชายตระกูลใหญ่แต่การกระทำกลับป่าเถื่อนยิ่งกว่าโจรป่าเสียอีก สตรีทั้งหลายจะรู้รึไม่เล่าคุณชายฟู่ที่พวกนางคลั่งไคล้ถ่อยเสียยิ่งกว่าโจรเสียอีก

ฟู่หลางเทียนมองใบหน้าสตรีอวบอิ่มของนางอย่างพินิจ ก่อนจะยืดตัวกอดอกมองสำรวจรูปร่างของเสี่ยวฟางอย่างจาบจ้วง ว่าที่น้องเขยเขาไม่แน่อาจหวั่นไหวกับสตรีตัวอวบอ้วนนี้ก็เป็นได้ขนาดตนได้เชยชมลิ้มลองยังถึงกับเคลิ้มพร้อมกับนึกขัดแย้งในใจนางมีดีตรงส่วนไหนกัน รูปร่างออกค่อนไปทางเจ้าเนื้อไม่ใช่ดังเช่นบุรุษนิยม ใบหน้าก็แทบกลมอวบมีเพียงดวงตากลมโตใสดุจแก้วล้อมด้วยแพขนตาดกงอน และปากกระจับสีแดงสดของนางที่เขาได้ชิมแล้วนึกติดใจไม่เบา ก่อนจะลอบกำมือแน่นเมื่อนึกถึงว่านอกจากตนแล้วฮ่าวอี้ก็คงจะได้เชยชมไม่ต่างกัน

ไม่ได้! หลางเทียนจะปล่อยให้ฮวาซินน้องน้อยของตนเจ็บปวดไม่ได้ ทางเดียวที่จะทำให้ทั้งสองแยกจากกันได้คงไม่แคล้วที่ตนคงต้องสละตัวเองลงไปแทรกกลางความสัมพันธ์ของทั้งสองสินะ

“อื้อ อ่อย อ้า อ่ะ” เสียวฟางนึกหงุดหงิดฉุนเฉียวที่คุณชายฟู่เอาแต่มองสำรวจนางไม่เลิกด้วยแววตาจาบจ้วงน่ารังเกียจจึงดีดดิ้นไปมาเพื่อให้เขาเร่งปล่อยนางออกจากพันธนาการนี้เสียที

แรงดีดดิ้นทำให้อาภรณ์ของร่างอวบที่หลุดลุ่ยอยู่แล้วก่อนหน้าแยกหลุดลงจากบ่าเผยให้เห็นผ้าคาดผืนบางที่รัดรึงทรวงขาวอวบขนาดใหญ่ล้นออกมา ด้านเจ้าตัวตกใจไม่น้อยได้แต่เบิกตาโต มือที่โดนมัดอยู่ขยับไปไหนไม่ได้ ทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ต่อว่าฟู่หลางเทียนใบหน้าซับสีแดงระเรื่อทั้งจากอารมณ์โกรธจัด และกระดากอาย

อึก! หลางเทียนกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอกับภาพความอร่ามของสตรีตรงหน้า เขานั้นที่เติบโตจนผ่านพิธีสวมหมวกมาหลายขวบปีลิ้มลองสตรีมาก็ไม่น้อยแต่ไม่เคยพบสตรีใดในเมืองแห่งนี้ที่มีทรวงอกอวบใหญ่เช่นสตรีทีตนนึกชังตรงหน้า ขาแกร่งก้าวตรงเข้าไปหาร่างแน่งน้อยคล้ายมีแรงดึงดูด กายแกร่งค่อย ๆ ทาบทับผ่อนร่างอวบอิ่มให้ราบลงกับพื้นไม้อย่างเผลอไผล แรงดีดดิ้นคล้ายไม่ยินยอมของเสี่ยวฟางทำให้หลางเทียนจำต้องตรึงข้อมือน้อยของนางที่ตนมัดไว้เหนือศีรษะ ผมยาวสลวยสยายไปกับพื้นใบหน้าเหยเกจากแรงกดทับของเสี่ยวฟางช่างเป็นภาพที่เร้าอารมณ์ความรู้สึกยิ่งนักในความคิดของหลางเทียน

“อื้อ อ่าอำอ้า ฮือ อ่อย” เสี่ยวฟางที่เห็นว่าสถานการณ์ยากที่จะควบคุม บัดนี้แผ่นอกแกร่งที่มีเพียงอาภรณ์ขวางกั้นเหมือนจงใจกดอกแกร่งของเขาให้แนบชิดกับตนจนรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก ทุกส่วนแนบชิดไร้ช่องว่าง เสี่ยวฟางจึงทำได้เพียงพลิกใบหน้าไปด้านข้างเพื่อหลบสายตาคมที่เอาแต่จดจ้องตนไม่เลิกตาสวยปิดลงอย่างหมดหนทาง พลันถูกความอดสูเข้าโจมตีจนสะอื้นฮึก น้ำตาใสเม็ดโตกลิ้งลงจากหางตาอย่างนึกเวทนาตนเอง

แรงสะอื้นจากสตรีใต้ร่างทำให้หลางเทียนได้สติ มือหนาบีบบังคับให้เสี่ยวฟางหันมาสบตากันพลันได้สบกับแววตาแดงก่ำไหวระริกของนางก็เกิดสงสารจนอดที่จะเคลื่อนใบคมลงไปจูบซับเสียไม่ได้ ปากหนาค่อย ๆ จูบซับหยาดน้ำตาที่เค็มปร่าออกจากใบหน้านวล แรงสะอื้นทำให้ทรวงอกของนางสะท้อนขึ้นลงบดเบียดกับอกแกร่งทำให้ร่างกายของหลางเทียนแข็งตึงขึ้นอย่างเสียไม่ได้ จากคราแรกที่เพียงจูบซับน้ำตาบัดนี้เลือดภายในของสองร่างร้อนระอุขึ้นจนเป็นหลางเทียนเองที่เป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำให้แก่นาง ปากหนาชื้นวกกลับลงมาจูบปากอิ่มผ่านเศษผ้าที่ตนผูกมัดจนเปียกชื้นก่อนจะไล่วนลงมาที่ลำคอระหง เผลอสูดความหอมกลิ่นกายสาวเข้าเสียเต็มปอด ก่อนจะจูบขบเม้มจนเกิดรอยแดงคล้ายต้องการแสดงความเป็นเจ้าของจนเสี่ยวฟางสะดุ้ง

บัดนี้น้ำตาได้เหือดหายเหลือเพียงความรู้สึกวูบวาบร้อนระอุจนร่างกายอ่อนเปลี้ยระทวย ลิ้นหนาจูบซับลากไล้วนไปทั้งนวลเนื้อจนมาถึงเนินอกอวบใหญ่ หลางเทียนไม่รอช้าที่จะลงไปคลุกจูบเม้นเนินอกที่ล้นจากผ้าคาดอย่างนึกหลงใหล เนื้อนิ่ม ๆ กลิ่มหอมติดจมูกของนาง

“อ่าห์ นุ่ม” เพียงเปล่งวาจาชื่นชมมือหนาละจากข้อมือบางรีบดึงรั้งผ้าคาดให้ออกพ้นอกอิ่ม พลันสองเต้างามเด้งปรากฏขึ้นต่อหน้าความใหญ่ขาวอวบของมันทำให้บุรุษเช่นเขาจำต้องกลืนน้ำลงเสียอึกใหญ่อย่างนึกชื่นชม ไม่รอช้าปากหนาฉกลงไปดูดกินเต้าอวบอย่างตะกละคล้ายทารกกระหายนมมารดาอย่างไรอย่างนั้น ‘รสชาตินี้อย่างกับเต้าหู้นุ่มลิ้น’ ร่ำร้องในใจ

ด้านเสี่ยวฟางยามที่ลิ้นชื้นแตะลงที่ยอดอกอวบของตนจำต้องสะดุ้งอย่างตกใจ ถูกอารมณ์วาบหวามที่ไม่เคยพานพบมาก่อนเข้าจู่โจมอย่างจังทำได้เพียงหายใจรวยรินอย่างหมดแรงมองดูคุณชายฟู่สาละวนดื่มกินทรวงอกของตนอย่างหิวกระหาย ซ้ำมือข้างที่ว่างของเขายังบีบขย้ำและบี้บดเม็ดปทุนถันสีหวานไปมาทำให้เจ้าของอย่างเสี่ยวฟางต้องครางออกมาอย่างเสียวซ่าน

“อื้อ เอ็บ อ่อย อื้อ” เสียวฟางหน้าเหยเกอย่างเจ็บปวดเมื่อฟู่หลางเทียนเอาแต่บีบขย้ำไม่เลิกแถมบางทียังรุนแรงเสียจนตนต้องนิ่วหน้าส่งเสียงประท้วง

“อ่าห์ นุ่มเหลือเกินเสี่ยวฟางน้อย อื้ม อา” ยามนี้อารมณ์ฟู่หลางเทียนกู่ไม่กลับเสียแล้วอารมณ์พิศวาสประทุถึงขีดสุด ลำกลางกายแข็งขมวดปวดตุบ ๆ อย่างต้องการระบายความอัดอั้น กายแกร่งผงะขึ้นจากร่างบางจนเสี่ยวฟางผวาตาม

“ใจเย็นสิสาวน้อน ฮึ! นึกชอบแล้วรึไร” หลางเทียนปลดอาภรณ์ของตนอย่างรวดเร็ว กายแกร่งเปลือยเปล่ากล้ามเนื้อเป็นลอนเรียงตัวสวยทำให้เสี่ยวฟางเผลอมองจนต้องกลืนน้ำลาย เกิดมาจนเลยวัยปักปิ่นมาสองขวบปีพึ่งเคยได้ยลร่างกายบุรุษก็วันนี้ ตากลมโตกวาดมองอย่างเผลอสำรวจทำให้หลางเทียนเผลอกระตุกยิ้มอย่างพอใจ ไม่รอช้ากายแกร่งรีบทาบทับลงร่างบางมือหนาเอื้อมไปปลดเปลื้องพันธนาการให้พ้นทางนึกอยากฟังเสียงครางหวานยามที่สตรีตัวน้อยอ่อนระทวยอยู่ใต้ร่างของตนขึ้นมาเสียอย่างนั้น