ตอนที่ 6 : กายภาพบำบัด (ฉบับคุณหมอ)

ตอนที่ 6 : กายภาพบำบัด (ฉบับคุณหมอ)

ทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลง พราวพรรณก็รีบดีดตัวออกจากอ้อมแขนของสามีราวกับต้องของร้อน “ฉะ... ฉันหายปวดขาแล้ว! จริงๆ นะ ไม่ต้องทำกายภาพอะไรทั้งนั้นแหละ” เธอถอยกรูดไปจนชิดตู้เสื้อผ้า พยายามส่งสายตาข่มขู่ (ที่ดูเหมือนลูกแมวขู่ฟ่อมากกว่า) ไปให้ชายหนุ่มที่กำลังถอดสูทและพับแขนเสื้อเชิ้ตอย่างใจเย็น

“คนไข้ดื้อ...” ติณห์พึมพำ มุมปากยกยิ้มเอ็นดู “ทางการแพทย์ การรักษาไม่ต่อเนื่องอาจทำให้อาการกำเริบได้นะครับ... มานี่เถอะน่า”

“ไม่!” ติณห์ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาหาด้วยความรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวร่างบางของดีไซเนอร์สาวก็ถูกช้อนอุ้มขึ้นในท่าเจ้าหญิง “ว้าย! ติณห์! ปล่อยนะ เดี๋ยวฉันตก!” “ดิ้นแรงขนาดนี้ แสดงว่ากล้ามเนื้อยังมีแรงดีอยู่” เขาวิเคราะห์หน้าตาย ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือ แล้วตามขึ้นมาคร่อมทับทันทีเพื่อตัดทางหนี

“คุณจะทำอะไร?” พราวพรรณถามเสียงสั่น เมื่อเห็นติณห์เอื้อมมือไปหยิบขวด ‘เบบี้ออยล์’ จากลิ้นชักหัวเตียง “นวดคลายกล้ามเนื้อไงครับ” เขากดออยล์ลงบนฝ่ามือ ถูจนเกิดความร้อน แล้วแทรกตัวเข้าไปตรงกลางระหว่างขาเรียวสวยของเธอ “อย่านะติณห์...” คำห้ามปรามกลายเป็นเสียงครางฮือในลำคอ เมื่อมือหนาที่ชุ่มด้วยน้ำมันอุ่นๆ สัมผัสลงบนน่องเรียวของเธอ นิ้วหัวแม่มือของเขากดคลึงลงไปตามเส้นเอ็นและมัดกล้ามเนื้ออย่างแม่นยำ... แม่นยำจนน่าขนลุก

“ตรงนี้... กล้ามเนื้อ Gastrocnemius ตึงมาก” เขาอธิบายด้วยศัพท์แพทย์ พลางนวดคลึงเน้นหนักสลับเบา “คุณใส่ส้นสูงนานเกินไป พราว” “อื้อ... เบาๆ หน่อย มันเจ็บ” “เจ็บนิดเดียวครับ เดี๋ยวก็... ‘เสียว’ ”

“บ้า!” พราวพรรณหน้าแดงแปร๊ด มือหนาไล่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ จากน่อง ผ่านหัวเข่า ขึ้นมาจนถึงต้นขาด้านในที่ไวต่อความรู้สึก สัมผัสของเขาเปลี่ยนไป... จากการกดจุดแบบหมอรักษา เริ่มกลายเป็นการลูบไล้แบบผู้ชายที่กำลังปลุกปั่นอารมณ์ ติณห์ยังคงสวมแว่นตาอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาดูจริงจังกับการนวด แต่สายตาที่มองลอดเลนส์แว่นมาที่โคนขาของเธอนั้น... มันร้อนแรงจนแทบจะเผาผิว

“ติณห์... มันสูงไปแล้วนะ” พราวพรรณพยายามหุบขา แต่เขากลับใช้เข่าแกร่งแยกขาเธอออกกว้างกว่าเดิม “กล้ามเนื้อต้นขาด้านในสำคัญนะครับ” เขาพูดเสียงพร่า ก้มหน้าลงจนลมหายใจรดต้นขาขาวผ่อง “ถ้าไม่คลายเส้นตรงนี้... คืนนี้คุณจะ ‘อ้า’ ลำบากนะ”

“ไอ้คนลามก!” “ผมพูดตามหลักสรีรศาสตร์ต่างหาก” ติณห์หัวเราะในลำคอ ก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบซับเบาๆ ที่ต้นขาด้านใน ทำเอาพราวพรรณสะดุ้งเฮือก มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น

เขาเงยหน้าขึ้นมองสบตาเธอ แววตาภายใต้กรอบแว่นดูวิบวับเจ้าเล่ห์ “การนวดเสร็จแล้วครับ... ขั้นตอนต่อไปคือการ ‘กระตุ้นการไหลเวียนโลหิต’ ” “ดะ... เดี๋ยวก่อน!” “หืม?” “ถอดแว่นก่อน...” พราวพรรณพูดเสียงเบาหวิว หลบสายตา “ฉันไม่ชิน... เวลาคุณใส่แว่นแล้วทำเรื่องแบบนี้ มันเหมือนฉันกำลังทำบาปกับหมออยู่ยังไงไม่รู้!”

ติณห์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ “โอเคครับ... ตามใจคนไข้” มือหนาถอดแว่นตาออกวางไว้ข้างเตียง เผยให้เห็นใบหน้าหล่อจัดที่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ “งั้นตอนนี้... ผมไม่ใช่หมอแล้วนะ” เขากระซิบชิดริมฝีปากเธอ “แต่เป็น ‘สามี’ ของคุณ... พร้อมรับการรักษาขั้นต่อไปหรือยังครับ?”