บทที่9:วันป่วน:2

งานเลี้ยงกำลังเริ่มต้นขึ้น "หนูอันเสร็จหรือยังนะนมอ่อน"

"  นั้นน่ะสิครับคุณแม่คนไม่สวยแต่งไงก็คงไม่สวย"

"  ตายแล้วตากริชปากหรือนั่นใครว่าหนูอันของฉันไม่สวยผู้หญิงแบบไหน?ถึงจะสวยถูกใจแก ห๊ะ!ตากริช!" คุณหญิงมองค้อนลูกชาย

"  มาแล้วค่ะ " หญิงสาวเดินลงมาจากบันไดอย่างเคอะเขิน  ทุกคนตกตะลึงในความสวยน่ารักของหญิงสาวโดยเฉพาะคนที่บอกว่าเธอไม่สวย 

เป็นไงตากริชถึงกับอ้าปากค้างเลยรึ? "

" เปล่าหรอกครับ ผมกำลังนึกอยู่ว่าแต่งตั้งนานสวยได้แค่นี้เหรอ "

" ขอโทษค่ะที่ทำให้คุณต้องรอก็ฉันมันคนไม่สวยนี่คะเลยต้องแต่งตัวนานเผื่อจะสวยเหมือนดารากับเขาบ้าง" หล่อนพูดประชดประชันเขา

" พูดมากเป็นนกแก้วนกขุนทองนะยัยหนูผี ไปกันได้รึยัง?"

" ไปค่ะ!.." ในงานเลี้ยงผู้คนทยอยมาในงานไม่ขาดสาย  รถหรูแล่นมาจอดหน้างาน

" ตื่นเต้นจังงานนี้มีแต่ไฮโซกลัวจะทำคุณป้ากับคุณกริชขายหน้าจัง" หล่อนพึมพำกับตัวเอง

" ถึงแล้วยัยหนูผีเหม่อลอยอะไรกัน?"

" คุณ!!ฉันไม่ลงได้ไหม?คะ "

" ไม่ได้! " เขารู้ว่าหญิงสาวประหม่าจึงยื่นมือให้หล่อน

" อ่ะจับมือฉันไว้จะได้ไม่ประหม่า" พร้อมกับโน้มหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูของหล่อน

" มั่นใจหน่อยวันนี้เธอสวยมากนะ "  หล่อนถึงกับนิ่งอึ้งไม่คิดว่าเธอจะได้ยินคำนี้ออกจากปากของคนที่พูดปาวๆว่าหล่อนไม่สวยบ้างหล่ะขี้เหร่บ้างหล่ะ

" จะเหม่ออีกนานไหม?" หล่อนสูดหายใจ  ยอมลงมาจากรถ เขาเอามือของหล่อนมาควงที่แขนของเขาแล้วเดินเข้างานพร้อมกัน ผู้คนต่างมองเขาและเธอด้วยความชื่นชมในความเหมาะสมของทั้งคู่  รวมถึงเสียงซุปซิบของแขกที่มาในงาน

" แก! ฉันอยากเป็นผู้หญิงคนนี้จัง "

" นั่นสิชาติที่แล้วหล่อนต้องไปกู้ชาติมาแน่ๆ ถึงได้ควงคู่มากับหนุ่มไฮโซสุดฮอตอย่างคุณกริชได้ " 

" โอ้ย! ฉันเกลียดหล่อนนัก งั้นหลังจากวันนี้หล่อนกับฉันคงต้องรีบทำบุญแล้วหล่ะเผื่อจะเจอผู้ชายหล่อรวยเพอร์เฟกต์แบบคุณกริชบ้าง "  คุณหญิงแขไขผู้ได้ยินบทสนทนาถึงกับยิ้มกริ่มเป็นปลื้มเสียอย่างงั้น...

" อ้าว..คุณหญิง! "เสียงเจ้าของงานเอ่ยทักทายผู้มาถึง "

" ขอบคุณคุณหญิงมากนะครับที่เป็นเกรียติมาร่วมงานเลี้ยงของเราคืนนี้ "

"อ้อ! ตายจริงขอแนะนำค่ะ นี่ตากริชลูกชายของเดี้ยนค่ะแล้วนี่ก็หนูอันนาหลานสาวค่ะ "

" สวัสดีครับ!/ ค่ะ !"  ทั้งสองยกมือไหว้ อย่างนอบน้อม

" โห! สวยหล่อทั้คู่เลยนะครับ "

"  แหม!  คุณโชติก็ชมเกินไปเด็กๆคงเขินแย่  เดี้ยนได้ข่าวคุณตะวันกับคุณโชติมีลูกชายลูกสาวสวยหล่อไม่เบานี่คะ "

" ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะคุณหญิงก็ชมเกินไป " 

"เชิญคุณหญิงด้านในก่อนค่ะเดี้ยนจะแนะนำเด็กๆให้รู้จักเห็นอยู่กับเพื่อนๆทางด้านโน้นเชิญคุณหญิงนั่งที่โต๊ะนี้ก่อนค่ะเดี้ยนจะให้เด็กไปตามเด็กๆมา  สุนี! "

"  คะคุณหญิง! "

"  ไปตามคุณๆมาหน่อยไป "

" ค่ะ!  " 

" คุณแม่ให้พี่สุนีไปตามพวกเรามามีอะไรหรือคะ"

" แม่จะแนะนำให้รู้จักกับคุณหญิงแขไขท่านน่ะจ้ะ "

" คุณหญิงเรียกว่าคุณป้าดีกว่าแบบนี้ดูห่างเหินจังค่ะ"หลังจากแนะนำตัวกันเป็นที่เรียบร้อยๆ เด็กๆคนหนุ่มคนสาวต่างพากันแยกย้าย ไปเดินเล่น คุยกับเพื่อนฝูงตามโต๊ะต่างๆ

"เชิญคุณกริชกับคุณอันนาด้านโน้นดีกว่าครับตรงนี้ปล่อยให้ผู้ใหญ่คุยกันเถอะครับ  คุณอันนาทานอะไรรึยังครับ" ต่อเอ่ยถามหญิงสาวนัยตาเป็นประกายบ่งบอกถึงความสนใจในตัวอันนาเป็นอย่างมาก อยากทำความรู้จักหล่อนให้มากกว่านี้

"  ยังค่ะ !"

" เชิญด้านนี้ดีกว่าครับมีของอร่อยๆ เยอะเลยครับ" อันนาเกรงใจต่อที่ต้องคอยมาดูแล แต่ก็ไม่กล้าปฏิเสธเพราะเกรงว่าจะเสียมารยาทจึงไม่ได้ปฏิเสธ

" แล้วคุณกริชล่ะคะคงยังไม่ได้ทานอะไร?มาแน่ๆเลย  เดี๋ยวติ๊กพาไปค่ะเชิญค่ะ "  ติ๊กพยายามทำตัวเป็นกันเองกับชายหนุ่มเพื่อสร้างสัมพันธไมตรี  พร้อมเอามือมาเกาะกุมควงแขนของเขาอย่างสนิทสนม ส่วนต่อก็พยายามตีสนิทอันนาดูแลเทคแคร์อย่างเป็นสุภาพบุรุษหลายครั้งหลายหนที่เขาแอบมองหน้านวลของอันนาทำให้หญิงสาวประหม่าไม่น้อย

"คุณต่อคะมีอะไรติดหน้าอันเหรอคะ"

" มีครับ ! "

" เหรอคะ!"อันนาทำตาโตตกใจเกรงว่าจะมีเศษอาหารติดที่หน้าของหล่อน

"  ถ้าจะมีก็มีแต่ความสวยความน่ารักนี่แหละครับที่ติดอยู่ " เขาพูดหยอกหล่อน สื่อความหมายนัยๆว่าเขาสนใจหล่อนอยู่

" คุณต่ออันตกใจหมดนึกว่าอันทำเลอะเทอะคุณต่อพูดแบบนี้อันเขินนะคะเนีย!! "

" แหม! คุณต่อนี่ปากหวานนะครับเนี่ย" เสียงของคนที่เพิ่งเดินเข้ามาพร้อมกับดึงอันนามายืนข้างๆแล้วเอาแขนโอบไหล่

" คุณกริชนี่หวงน้องสาวน่าดูเลยนะครับ "

"  นั่นสิคะ  อิจฉาคุณอันแล้วนะคะเนี่ยมีพี่ชายทั้งหล่อแถมยังคอยเป็นห่วง"

"  หวงครับน้องสาวคนเดียว" ชายหนุ่มพูดหน้าตาเฉยว่าหล่อนเป็นน้องสาวของเขา

" พี่เห็นเรากำลังคุยสนุกแต่ตอนนี้พี่ว่า  เราหมดเวลาสนุกแล้วคุณแม่ให้พี่มาตามกลับบ้าน "

"ค่ะ ! "

" ขอตัวก่อนนะครับคุณติ๊กคุณต่อ "

" ค่ะ/ครับ  " หล่อนเดินตามเขาอย่างว่าง่าย

"ไงพี่ต่อชอบคุณอันเข้าแล้วสิติ๊กเห็นนะสายตาที่พี่มองคุณอันเธอถ้าพี่กินเธอได้คงกินไปแล้วสิ "

" แกก็เหมือนกันแหละชอบคุณกริชอ่ะดิพี่ก็เห็นนะสายตาที่แกมองคุณกริช"  ทั้งสองมองหน้ากันยิ้มกว้าง

"จะรออะไรล่ะไปส่งคุณกริชกับคุณอันกัน"  ทั้งสองวิ่งตามมาที่โต๊ะ

"  อ้าว!  หนูอันเป็นไงคุยกับพี่ๆเขาสนุกไหม?ล่ะลูกหนูอัน"

" ค่ะสนุกค่ะคุณๆเขาน่ารักทุกคนค่ะเห็นคุณกริชเธอบอกคุณป้าให้หาเพราะเราจะกลับบ้านแล้ว" หญิงสาวพูดไปแบบซื่อๆ

" เปล่านี่แขกเหรื่อพึ่งทยอยมากันเองหนูอันเบื่อแล้วเหรอลูก"

" เปล่าค่ะก็คุณกริชบอกว่าคุณป้าให้หา "

"  ใช่ฉันบอกคุณแม่เรียกไม่ได้บอกว่าจะกลับบ้านเสียหน่อย"

" ก็คุณบอกนี่"

"เปล่าพูดตอนไหน?" หล่อนมองเขาแบบงอนๆไม่พอใจนิดๆที่ถูกเขาหลอก

" แหม! กริชดูมีความสุขจังเลยนะคะ" ทุกคนที่โต๊ะต่างหันมามองตามเสียงที่มาจากด้านหลัง

"ชา!  มาได้ไง "

"ชาก็ได้รับเกียรติเชิญมางานนี้เหมือนกันนี่ค่ะไม่งั้นคงไม่หน้าด้านมาหรอกค่ะจริงไหมคะคุณแม่ อ้อ!ตายล่ะลืมสวัสดีอย่างเป็นทางการนะค่ะทุกๆท่านและก็ขอแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการอีกเช่นกันค่ะ  ชาเองค่ะคิดว่าทุกท่านคงเคยเห็นหน้าคาดตากันบ้างในจอทีวีนะคะ  แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ชาอยากบอกที่อยากบอกคือเรื่อง  ชากับกริชเราเป็นแฟนกันค่ะคบหาดูใจกันมาสองปีแล้วหล่ะค่ะจริงไหม?คะกริช "

" นี่หนูจ้ะของแบบนี้ต้องให้ผู้ชายแนะนำดีไหมจ๊ะ?"

" โอ้ย!  สมัยนี้ใครพูดก็เหมือนกันแหล่ะค่ะคุยแม่คุณหญิงตะวันกับคุณโชติ ต่อ คุณติ๊กว่าจริงไหม? คะ " ทุกคนมองหล่อนเป็นตาเดียวที่พูดฉอดๆ อยู่คนเดียว

" คุณโชติตอนเลือกรายชื่อแขกอิฉันไม่ได้เชิญแม่ดารานี่มาเสียหน่อยใคร?กันนะ "  คุณหญิงตะวัน ออกจะงงๆที่หล่อนมาในงานวันนี้

" ผมเองครับคุณแม่ชาเขาเป็นเพื่อนผมตอนสมัยเรียนอยู่มหาลัยครับ"

"  อ่อ! มิน่าล่ะถึงมาเชิดหน้าชูตาในงานเลี้ยงของฉัน "

" คุณแม่เบาๆสิครับ"

" ก็แม่ไม่ชอบนี่  ตาต่อนะตาต่อน่าตีจริงๆ"

"  เอาน่าคุณไหนๆก็ไหนๆแล้ว "

" ชาผมว่าชานั่งก่อนดีกว่าครับแล้วนี่ชาทานอะไรมารึยังครับ "  ต่อรีบมาห้ามทับกลัวจะเกิดเรื่องราวใหญ่โตลุกลามไปมากกว่านี้เพราะดูสีหน้าของคุณหญิงแขไขเริ่มบอกถึงความไม่พอใจหนักมาก  ที่อยู่ๆดาราสาวมาประกาศออกตัวแรงขนาดนี้

" ยังค่ะกำลังหิวอยู่พอดีเลยค่ะต่อกริชขาชาหิว"

" เดี๋ยวผมไปตักอาหารให้นะอย่าเยอะนะคะช่วงนี้ชากำลังไดเอท เพราะรับบทครเรื่องใหม่อยู่น่ะค่ะ"

"เดี๋ยวครับคุณกริช ผมไปเองดีกว่าครับ"

" ขอบคุณค่ะ ต่อเนี่ยเคยดีกับชายังไงก็เหมือนเดิมเลยนะ " ชายหนุ่มไม่วายหันไปถามอันนาที่นั่งนิ่งเงียบเพราะยังตกใจกลัวว่าจะเกิดเรื่องพาลทำให้คุณหญิงแขไขคนที่เธอรักเปรียบเสมือนแม่อีกคนอาการป่วยกำเริบขึ้นมาอีก

" คุณอันอยากได้อะไร? เพิ่มอีกไหม?ครับ "

ไม่ค่ะ! " อันอิ่มแล้วขอบคุณคุณต่อมากค่ะ"   ต่อหันไปมองหน้าน้องสาวสุดที่รักที่บอกบุญไม่รับหลังจากแฟนเขามาประกาศตัวปาวๆว่ากำลังคบหาดูใจกัน

" ยัยติ๊ก!...." ไปช่วยพี่หน่อยค่ะ "  พอเดินออกมาต่อ

บอกน้องสาวเป็นการปลอบใจ " เสียใจน่ะเสียใจได้นะแต่อย่านานพี่เป็นหว่ง  ของแบบนี้เนื้อคู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอกน่า "

" ค่ะคุณพี่ชาย" หล่อนยิ้ม

" แบบนี้สิสมกับเป็นยัยหนูติ๊กของพี่หน่อย "

" พี่ติ๊ก!..พี่ต่อ!.. " 

" ตกใจหมดเลยยัยตวงเพื่อนๆกลับไปหมดแล้วหรือเรา"

"กลับหมดแล้วค่ะมาก็ดีแล้วคุณแม่ถามหาแล้วเดี๋ยวเดินไปพร้อมกันเลย"  ที่โต๊ะอาหารคุณหญิงแขไขพยายามไม่แสดงอาการไม่พอใจลูกชายกับคนรักของลูกชาย เพราะเกรงจะเป็นข่าวหน้าหนึ่งเสียเปล่าๆ

" แล้วหนูชารับบทอะไร? คะในละครเรื่องใหม่" คุณหญิวตะวันเอ่ยถาม เพื่อทำลายบรรยกาศอันเงียบลง

" ชารับบทหญิงสาวผู้อาภัพรักถูกแม่ของชายที่ตัวเองรักกีดกันคอยจะจับคู่ลูกชายตัวเองให้เด็กในบ้าน  ดูน่าสงสารใช่ไหมคะ ?"

" พอเถอะชาผมว่าเราเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่านะครับ "

"  มาแล้วครับอาหารนี่ของชาจ้ะ  แล้วนี่ของคุณอันครับ  "

"  ขอบคุณค่ะ"

"  เห็นเมื่อกี้คุณอันทานไปหลายชิ้นคิดว่าคุณอันน่าจะชอบ "

" แหม!  ต่อเนี่ยช่างสังเกตุนะคะรู้ด้วยว่าคุณอันเธอชอบอะไร?ไม่ชอบอะไร? ชาเริ่มจะอิจฉาคุณอันแล้วนะคะจริงไหม?คะคุณติ๊ก "

" ไม่หรอกค่ะเพราะที่บ้านสอนไม่ให้อิจฉาใคร? น่ะค่ะแล้วอีกอย่างพี่ต่อเขาก็ทำแบบนี้กับคนในบ้าน  ทุกคนค่ะเลยรู้สึกว่าไม่มีอะไรแปลก "  ทุกคนนิ่งเงยบบรรยากศช่างร้อนระอุเหลือเกิน

" ให้มันได้อย่างนี้สิหนูติ๊กของป้าสะใจป้านัก "  คุณหญิงแขไขนึกชมในใจ

"  เอ่อคุณโชติคุณหญิงตะวันวันนี้เดี้ยนเห็นทีจะต้องขอตัวกลับก่อนนะคะดึกแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องเข้าออฟฟิศไปเซ็นเอกสารอีกหลายอย่างหวังว่าคงได้เจอกันอีกในโอกาสต่อไปนะคะ ขอบพระคุณคุณคุณหญิงตะวันกับคุณโชติมากๆนะคะที่ให้เกียรติเชิญเรียนมาในงานวันนี้ "

"  ผมกับคุณหญิงก็ต้องขอบคุณคุณหญิงเช่นกันครับที่ให้เกียรติมาในวันนี้"

"  อัน!  กลับก่อนนะคะ คุณติ๊ก คุณต่อ หวังว่าเราคงได้เจอกันอีกนะคะ" 

"ยินดีครับ! "

" คุณแม่กับยัยอันกลับก่อนก็ได้ครับพอดีผมต้องไปส่งชาเขา ที่คอนโดก่อน"

" แล้วคอนโดของหนูชาอยู่แถวไหน? ล่ะจ๊ะแม่ว่าเราแวะไปส่งหนูชากันก่อนก็ได้จ๊ะพรุ่งนี้แกมีงานแต่เช้าต้องเข้าออฟฟิศพร้อมแม่ " 

"  สม!  แกมาขับรถคุณชาไปไว้ที่คอนโดแล้วตากริชมาขับรถคันนี้ไปส่งหนูชา " คุณหญิงแขไขจัดแจงและออกคำสั่งประกาสิตยากที่ใคร?จะทัดทานได้

" ตกลงตามนี้แกจะได้ไม่ต้องเสียเวลานั่งแท็กซี่กลับคนเดียว"

"ครับ!!!"

เมื่อถึงคอนโดของดาราสาว  สม! กลับมาทำหน้าที่คนขับรถ ด้วยความง่วงบวกกับการจราจรที่ติดขัดเพราะมีอุบัติเหตุอันนาฝืนความง่วงไม่ไหวทำให้สับประหงกหัวโขกกระจกหลายครั้งเมื่อ

เขาเห็นสภาพของหล่อน  แล้วนึกตลกปนเอ็นดูจึงจับศีรษะของหล่อนเอนมาหนุนตักของเขา  หล่อนละเมอดังขึ้น

" ขอบคุณค่ะแม่ตักของแม่นุ่มจัง " ทำให้ทุกคนในรถอดขำไม่ได้ที่ผู้ชายตัวโตกลายเป็นคุณแม่เสียได้

" นี่ผมกลายเป็นแม่หล่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย ? " 

" เอาน่าตากริชยอมเป็นตักแม่ให้น้องสักวันนึงเถอะ  นี่คงไม่ได้กลับบ้านไปหนุนตักแม่เสียนานเลยสิท่า" คุณหญิงพลางเอื้อมมือไปลูบหัวอันนาอย่างเบามือบ่งบอกถึงความเอ็นดูที่สุด 

" ส่วนแกตากริชฉันยังไม่ได้จัดการเรื่องแม่ดารานั่นกับแกเลยนะทำแชเชือนไป"

" โธ่! คุณแม่ผมไม่ได้นัดชามาจริงๆนะครับ  ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชาจะไปที่งานผมสาบานได้ "

" ไม่ได้นัดก็แล้วไป  อย่าให้มีอีกแล้วกันแม่ไม่ชอบ" 

" ครับ! " ....

" นี่อย่าเสียงดังเดี๋ยวน้องตื่นกันพอดี " คุณหญิงดุเขาเพื่อให้เบาเสียงลงบ้างเกรงว่าหล่อนจะตื่น

"  เธอทำดีมากยัยหนูอันที่เธอหลับไม่งั้นฉันโดนคุณแม่เทศนายาวกว่านี้แน่ๆ"...