Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
ตอนที่3 : ผู้หญิงสองคน
เช้าวันรุ่งขึ้น
รถของกฤษตินแล่นออกจากฟาร์มตั้งแต่ช่วงสาย
ชายหนุ่มนั่งอยู่เบาะหลังด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ขณะที่ภาคภูมิเป็นคนขับรถตามปกติ ตลอดทาง กฤษตินแทบไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยท่าทีสบาย ๆ ราวกับการเดินทางครั้งนี้ไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับเขา
ภาคภูมิเหลือบมองกระจกมองหลัง ก่อนเอ่ยถาม
“คุณกฤษครับ”
“ว่าไง”
“คุณปู่กำชับว่าครั้งนี้ให้ตั้งใจคุยกับฝ่ายหญิงนะครับ”
กฤษตินยกคิ้ว ก่อนหัวเราะเบา ๆ
“ฉันก็จะคุย”
“จริง ๆ นะครับ”
“จริง”
เขาตอบสั้น ๆ แล้วหันกลับไปมองนอกรถ
“แต่ถ้าไม่ถูกใจก็คือไม่ถูกใจ”
ภาคภูมิพยักหน้า
“ครับ”
ไม่นานรถก็มาถึงบ้านของครอบครัวฝ่ายหญิง
กฤษตินก้าวลงจากรถพร้อมกับภาคภูมิ ก่อนมองบ้านตรงหน้าอย่างสำรวจ
“บ้านใหญ่พอสมควรนะครับ”
ภาคภูมิพูด
กฤษตินไม่ได้ตอบ เพียงเดินเข้าไปด้านใน เมื่อเข้าไปถึงห้องรับแขก ทั้งสองคนก็พบหญิงสาวสองคนนั่งอยู่ด้วยกัน
หญิงสาวคนแรกแต่งตัวสวยโดดเด่น ใบหน้าสวยคม รูปร่างเย้ายวน และแต่งกายอย่างพิถีพิถัน
ส่วนอีกคนแต่งตัวเรียบร้อย เสื้อผ้าธรรมดา สีหน้าสงบ และนั่งอยู่เงียบ ๆ โดยแทบไม่พูดอะไร
กฤษตินมองผู้หญิงทั้งสองคนสลับกัน เขาไม่ต้องถามก็รู้ได้ทันทีว่า...คนหนึ่งต้องเป็นคนที่เขามาดูตัวส่วนอีกคนคงเป็นน้องสาว
ปัทมาเห็นชายหนุ่มตรงหน้า เธอจึงลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ สายตาของเธอไล่มองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
เสื้อเชิ้ตธรรมดา กางเกงยีนส์ รองเท้าบูตหนวดเคราที่ไม่ได้โกนจนเกลี้ยง ทุกอย่างทำให้สีหน้าของเธอเริ่มไม่พอใจ
“คุณคือกฤษตินใช่ไหมคะ”
“ครับ”
กฤษตินตอบสั้น ๆ
ปัทมายิ้มบาง ๆ แต่แววตากลับไม่ได้มีความสนใจแม้แต่น้อย
เธอนั่งลง ก่อนเอ่ยถาม
“คุณทำธุรกิจอะไรคะ”
“ฟาร์มครับ”
ปัทมาชะงัก
“ฟาร์ม?”
“ครับ”
กฤษตินตอบอย่างเรียบง่าย
“ผมเป็นเจ้าของฟาร์ม”
หญิงสาวเม้มริมฝีปากเล็กน้อย
เธอหันไปมองปิ่นมุก ก่อนหันกลับมามองกฤษติน
“แล้วคุณอยู่ที่ไหนคะ”
“ต่างจังหวัดครับ”
คำตอบนั้นทำให้สีหน้าของปัทมาเปลี่ยนไปทันที
“ต่างจังหวัด?”
กฤษตินพยักหน้า
“ครับ”
หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจออกมา
“ฉันขอพูดตรง ๆ ได้ไหมคะ”
กฤษตินพยักหน้า
“เชิญครับ”
ปัทมานั่งหลังตรง ก่อนพูดออกมาตรง ๆ
“ฉันไม่คิดว่าฉันจะสามารถแต่งงานกับคุณได้ค่ะ”
ภาคภูมิที่ยืนอยู่ด้านหลังเหลือบมองเจ้านายทันที
แต่กฤษตินกลับไม่ได้แสดงอาการโกรธ เขาเพียงเลิกคิ้วเล็กน้อย
“เพราะอะไรครับ”
ปัทมามองเขาอย่างตรงไปตรงมา
“ทุกอย่างค่ะ”
“ทุกอย่าง?”
“ตั้งแต่หน้าตา หนวด การแต่งตัว ไปจนถึงชีวิตที่คุณใช้”
เธอพูดด้วยน้ำเสียงชัดเจน
“ฉันชอบชีวิตในเมืองค่ะ ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะไปอยู่ฟาร์ม หรือใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัดได้”
กฤษตินนั่งนิ่ง
ปัทมายังคงพูดต่อ
“ฉันไม่ชอบผู้ชายที่แต่งตัวแบบนี้ด้วยค่ะ”
สายตาของเธอเหลือบมองเสื้อผ้าของเขาอีกครั้ง
กฤษตินก้มมองเสื้อของตัวเอง ก่อนเงยหน้าขึ้น
“แบบนี้ไม่ดีตรงไหนครับ”
“มันไม่ใช่สไตล์ที่ฉันชอบค่ะ”
กฤษตินหัวเราะเบา ๆ
“งั้นก็ไม่เป็นไรครับ”
เขาพูดอย่างไม่ใส่ใจ
“ผมเองก็ไม่ได้บังคับคุณ”
ปัทมามองเขา ก่อนกล่าวออกมา
“ดีค่ะ เพราะฉันปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้”
กฤษตินพยักหน้า
“ตกลงครับ”
คำตอบง่าย ๆ ของเขาทำให้ปัทมาชะงัก เธอคงไม่คิดว่าเขาจะยอมรับง่ายขนาดนี้
แต่ก่อนที่บรรยากาศจะเงียบลง ปัทมาก็หันไปมองหญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ไกล
“แต่ถ้าคุณยังต้องแต่งงานกับคนในครอบครัวนี้...”
เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดชื่อออกมา
“ปิ่นมุก ก็แล้วกันค่ะ”
หญิงสาวที่นั่งเงียบมาตลอดถึงกับเงยหน้าขึ้นอย่างตกใจ
“พี่...”
ปิ่นมุกมองพี่สาวด้วยแววตาสับสน
เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าตัวเองจะถูกพูดถึงเรื่องการแต่งงาน
ปัทมากลับพูดต่ออย่างไม่สนใจความตกใจของน้องสาว
“ปิ่นมุกเป็นน้องสาวของฉันค่ะ เธออยู่บ้านนี้อยู่แล้ว และเป็นคนเรียบร้อย”
ปิ่นมุกหน้าซีดลงเล็กน้อย
“พี่หมายความว่าอะไรคะ”
ปัทมาหันมองเธอ
“ก็แต่งงานแทนพี่สิ”
คำพูดนั้นทำให้ปิ่นมุกนิ่งไป ดวงตาของเธอเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ
“หนูเหรอคะ?”
ปัทมาพยักหน้า
“ใช่”
กฤษตินเองก็มองหญิงสาวที่ชื่อปิ่นมุกเป็นครั้งแรกอย่างจริงจัง
หญิงสาวตัวเล็ก แต่งตัวเรียบร้อย เสื้อผ้าไม่ได้หรูหรา ใบหน้าดูอ่อนวัยและมีแววหวาดหวั่นอยู่ในดวงตา เธอดูแตกต่างจากผู้หญิงที่เขาเคยพบอย่างสิ้นเชิง
กฤษตินขมวดคิ้วเล็กน้อย
นี่น่ะหรือ...ผู้หญิงที่จะมาแทนพี่สาว?
ปิ่นมุกยังคงนั่งนิ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงของตัวเอง
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรตอบอะไร เพราะสำหรับเธอ...เรื่องแต่งงานไม่เคยอยู่ในความคิดเลยแม้แต่น้อยแต่คำพูดของปัทมาทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปในเวลาเพียงไม่กี่วินาที
กฤษตินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนละสายตา เขายังไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ และยิ่งไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนที่เขาต้องแต่งงานด้วย
แต่ในวันนี้...ชื่อของ ปิ่นมุก ได้ถูกเอ่ยขึ้นมาแล้วและนั่นคือจุดเริ่มต้นของการแต่งงานที่ไม่มีใครตั้งใจเลือก
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
