ตอนที่2 : คำสั่งของคุณปู่
หลังเลิกงาน กฤษตินขับรถกลับมาถึงบ้านใหญ่ตามคำสั่งของคุณปู่ ทันทีที่ก้าวลงจากรถ เขาก็เห็นภาคภูมิยืนรออยู่บริเวณหน้าบ้านพร้อมเอกสารในมือ
“คุณกฤษครับ คุณปู่รออยู่ในห้องรับแขกครับ”
ภาคภูมิพูดพลางเดินเข้ามาหา
กฤษตินมองหน้าลูกน้องคนสนิทด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนถอนหายใจออกมา
“ดูจากสีหน้านาย ฉันว่าคงเดาได้แล้วว่าท่านเรียกฉันกลับมาทำไม”
ภาคภูมิยกคิ้วเล็กน้อย
“ผมพอเดาได้ครับ แต่ยังไม่อยากพูดก่อนคุณปู่”
กฤษตินหัวเราะในลำคอ
“ฉลาดดีนี่”
เขาเดินเข้าไปในบ้านพร้อมภาคภูมิ เมื่อเข้าไปถึงห้องรับแขก ชายชราผู้เป็นคุณปู่ของเขานั่งรออยู่แล้ว
“มาแล้วเหรอ กฤษติน”
“ครับคุณปู่”
กฤษตินนั่งลงบนโซฟาตรงข้าม ก่อนมองหน้าคุณปู่อย่างระแวง
“มีอะไรหรือครับ ถึงต้องเรียกผมกลับมา”
คุณปู่มองหลานชายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ปู่มีเรื่องสำคัญจะคุยกับแก”
กฤษตินขมวดคิ้ว
“เรื่องงานหรือครับ”
“ไม่ใช่”
คำตอบนั้นทำให้ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกไม่ดี เขาเอนหลังพิงโซฟา ก่อนถามตรง ๆ
“ถ้าอย่างนั้นเรื่องอะไรครับ”
คุณปู่มองหลานชายด้วยแววตานิ่ง ก่อนพูดออกมา
“เรื่องแต่งงาน”
กฤษตินถึงกับนิ่งไป
ภาคภูมิที่ยืนอยู่ไม่ไกลก้มหน้าลงทันที ราวกับไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องกับบทสนทนานี้
กฤษตินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
“คุณปู่ครับ ผมบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าผมยังไม่คิดแต่งงาน”
“ปู่รู้”
“ถ้ารู้อยู่แล้ว แล้วทำไม—”
“เพราะครั้งนี้ปู่ต้องการให้แกไปดูตัว”
กฤษตินชะงัก
“ดูตัว?”
“ใช่”
ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อ
“คุณปู่คิดจริง ๆ เหรอครับว่าผมจะยอมไปดูตัว”
“อย่างน้อยแกก็ควรไปพบเธอก่อน”
“ถ้าผมไม่ชอบล่ะครับ”
คุณปู่มองหลานชายอย่างใจเย็น
“ก็ไม่มีใครบังคับให้แกรัก”
กฤษตินนิ่งไปเล็กน้อย
“แล้วทำไมผมต้องไป”
“เพราะปู่รับปากทางครอบครัวของฝ่ายหญิงไว้แล้ว”
น้ำเสียงของคุณปู่หนักแน่นขึ้น
กฤษตินขยับตัวนั่งตรง ก่อนถอนหายใจ
“คุณปู่ครับ ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะครับ ผมอายุสามสิบสอง ผมควรมีสิทธิ์เลือกชีวิตตัวเอง”
“ปู่ไม่ได้บอกว่าแกไม่มีสิทธิ์เลือก”
ชายชราพูดด้วยสีหน้าสงบ
“ปู่แค่ขอให้แกไปพบเธอสักครั้ง”
กฤษตินเงียบ เขารู้ว่าคุณปู่ไม่ได้ขอร้องอะไรจากเขาบ่อยนัก สุดท้ายชายหนุ่มจึงพยักหน้าอย่างจำใจ
“ก็ได้ครับ”
ภาคภูมิแอบเงยหน้าขึ้นมองทันที
กฤษตินหันไปมองลูกน้อง
“มองอะไร”
“เปล่าครับ”
ภาคภูมิรีบตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
กฤษตินหรี่ตามองอย่างรู้ทัน แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
คุณปู่จึงพูดขึ้น
“พรุ่งนี้แกไปพบครอบครัวฝ่ายหญิง”
“พรุ่งนี้เลย?”
“ใช่”
กฤษตินถอนหายใจ
“เร็วดีนะครับ”
“เรื่องนี้ควรชัดเจนเสียที”
ชายหนุ่มลุกขึ้นจากโซฟา พลางจัดแขนเสื้อให้เข้าที่
“ผมไปดูตัวก็ได้ครับ แต่ผมไม่รับปากว่าจะตกลงแต่งงาน”
“ปู่เข้าใจ”
กฤษตินพยักหน้า ก่อนเดินออกจากห้อง
ภาคภูมิรีบเดินตามเจ้านายออกมา เมื่อพ้นจากห้องรับแขกแล้ว เขาจึงพูดขึ้น
“คุณกฤษครับ”
“อะไร”
“พรุ่งนี้ผมไปด้วยไหมครับ”
กฤษตินหันมอง
“ไป”
“ครับ”
“แล้วช่วยเตือนฉันด้วยว่าต้องกลับเมื่อไหร่”
ภาคภูมิยิ้มบาง ๆ
“ได้ครับ”
กฤษตินเดินต่อไป ก่อนหยุดแล้วหันกลับมา
“ภาคภูมิ”
“ครับ?”
“ฉันพูดจริงนะ”
“เรื่องอะไรครับ”
“ฉันไม่คิดแต่งงาน”
ภาคภูมิมองเจ้านาย ก่อนพยักหน้า
“ครับ ผมทราบ”
กฤษตินจึงเดินขึ้นบันไดไป ทภาคภูมิมองตามพลางถอนหายใจเบา ๆ
พรุ่งนี้เขาจะต้องพาเจ้านายไปพบผู้หญิงที่คุณปู่เลือกให้
ส่วนกฤษตินเองก็ยังคงคิดเหมือนเดิมว่า...การไปดูตัวครั้งนี้เป็นเพียงการทำตามคำขอของคุณปู่เท่านั้น
