บทที่ 4 ไฟรักไฟปรารถนา [NC20+]

“ห้องคุณนี่สวยจังเลยนะครับ สวย หรู ดูดี เหมือนคุณ” เขาเอ่ยปากชม

“ขอบคุณมากค่ะ”

“คุณอยู่คนเดียวเหรอครับ” เขาหันไปถาม

“ใช่ค่ะ”

“แล้วแฟน...”

“ฉันยังไม่มีแฟนค่ะ” เธอรีบพูดสวนขึ้นมา ไบรอันพยักหน้ารับรู้

“แล้วเพื่อนชายคนสนิทที่คุณนัดเจอเมื่อวันก่อนล่ะ”

“ไม่มีหรอกค่ะ วันนั้นฉันพูดเล่น ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนผู้ชาย มีเพื่อนผู้หญิงเสียมากกว่า” เธอตอบอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินไปหยิบไวน์มาเทใส่แก้วดื่ม ไบรอันมองตามเธออย่างสนใจ เธอวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะแล้วถอดเสื้อสูทของตัวเองออก เผยให้เห็นชุดเดรสรัดรูปแนบไปกับลำตัว ผิวกายของเธอขาวนวลเนียนไปหมด

“แปลกนะครับ คุณเองก็อายุ 27 ปีแล้ว ยังไม่มีแฟนอีก ไม่เหงาเหรออยู่แบบโสด” คำถามของเขาเหมือนจี้จุดเธอ ณัชชาปรับสีหน้าทันที

“ไม่นะคะ ฉันสนุกกับงาน ชอบทำงานมากกว่า ทำงานเสร็จก็ไปเที่ยว กลับบ้านไปอยู่กับพ่อกับแม่ มีความสุขดีค่ะ ไม่ต้องวุ่นวาย” เธอบอกกับเขา ไบรอันเดินเข้าไปใกล้ เขาไล่สายตามองดวงหน้าสวยเฉี่ยวอย่างครางเบาๆ ในลำคอ

“คุณ... ไม่มีแบบ... ความรู้สึกแบบว่า... บ้างเหรอ” เขาถามไปตามตรง ณัชชาชะงัก

“คะ?”

“ความรู้สึกแบบว่า... น่ะ” เขาอึกอักเมื่อรู้สึกตัวว่ากำลังก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเธอมากเกินไป

“แบบว่า... คือแบบไหนคะ” เธอถามตาใส ไบรอันหน้าร้อน รู้สึกอายตัวเองที่กล้าถามอะไรแบบนั้นออกไป

“แบบว่ามีอารมณ์อะไรแบบนี้” เขาพูดเลี่ยงๆ หลบๆ ณัชชาหัวเราะ เธอยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอีก ดวงตาของเธอมองทอดไปยังวิวทิวทัศน์ของกรุงเทพมหานคร

“มันก็คงจะมีบ้างนะคะ แต่ฉันชอบออกกำลังกาย เลยช่วยบรรเทาได้บ้าง” เธอบอกกับเขา ไบรอันเดินเข้าไปสวมกอดเอวบาง มือหนาลูบไปตามเอวคอดและหน้าท้องแบนราบ

“ให้ผมช่วยคุณได้ไหม เผื่อคุณจะเบื่อออกกำลังกาย” เขากระซิบข้างหูเธอ ณัชชาวางแก้วไวน์แล้วหันมามองเขาทันที ใบหน้าทั้งคู่อยู่ใกล้กันแค่คืบ ดวงตาทั้งสองคนสบประสาน ยิ่งเห็นนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลที่ทอประกายให้เห็นถึงความต้องการของเขาแล้ว ยิ่งทำให้เธอใจสั่น

“บอส!”

“ถ้าคุณอนุญาต ผมจะทำให้คุณมีความสุขที่สุด แต่เรื่องระหว่างเราขอให้เป็นความลับ ความสัมพันธ์ของเราจะไม่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งงาน เงินเดือน โบนัส คุณจะไม่มีอภิสิทธิ์เหนือพนักงานคนอื่น เราจะมีเซ็กซ์กันด้วยความเต็มใจทั้งสองฝ่าย เป็นคู่นอนที่ให้ความสุขกันและกันแค่นั้น จะไม่มีการพัฒนามากไปกว่านี้ คุณมีสิทธิ์ที่จะไปมีแฟนเช่นเดียวกับผม คุณโอเคไหม” ไบรอันร่ายเงื่อนไขออกมาให้เธอฟัง

“ข้อจำกัดของบอสเยอะจังนะคะ ฉันโตแล้ว อายุเยอะแล้ว เข้าใจดีค่ะว่าอะไรเป็นอะไร เข้าใจดีว่าอะไรควรไม่ควร บอสวางใจเถอะค่ะ”

“พูดแบบนี้แสดงว่าคุณโอเค... ใช่ไหม” เขาถามอย่างมีความหวัง ณัชชานิ่งไปครู่หนึ่ง

“น่าสนใจแต่ยังไม่โอเคค่ะ”

“คุณอยากได้อะไรพิเศษจากผมงั้นเหรอ”

“ถ้าฉันบอกว่าอยาก คุณจะให้ฉันไหมล่ะคะ” เธอเล่นแง่ ไบรอันใช้ความคิดอย่างหนัก เพราะตอนนี้ความต้องการของเขามันมากล้นจนแทบอยากจะระเบิดอยู่แล้ว

“อยากได้อะไร เงิน เครื่องเพชร รถ หรือว่า...”

“ไม่ใช่อะไรพวกนี้หรอกค่ะ ฉันก็แค่พูดเล่น ฉันไม่ได้เดือดร้อนเรื่องพวกนี้เท่าไหร่”

“แล้วคุณอยากได้อะไร” เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ ณัชชาปรือนัยน์ตาลง ไบรอันทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาก้มลงจูบริมฝีปากหญิงสาวทันที พอได้สัมผัสเรียวปากเขาก็บดขยี้อย่างร้อนแรงประดุจตายอดตายอยากมาจากไหน จูบจนเธอเซไปชนกับโต๊ะกินข้าว ปลายลิ้นของเขาเลียไปรอบขอบปากและสอดแทรกเข้าไปภายในโพรงปากอุ่นวาบ ณัชชากอดเขาไว้แน่น เขาดูดดึงเรียวปากเป็นจังหวะ เสียงครางเบาๆ ของคนทั้งคู่ทำให้แต่ละฝ่ายใจสั่นสะท้าน ความต้องการของเขามีมากจนแทบจะระเบิด ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนที่มีความต้องการมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

“บอส...” ณัชชาผลักเขาออก เธอหายใจหอบระรัวเหมือนกับจะขาดออกซิเจน

“ผมต้องการคุณ” เขาพูดไปตามตรง ณัชชาเบิกตากว้าง เธอเตรียมใจไม่ทันกับเรื่องแบบนี้

“มันยังเร็วเกินไปนะคะ”

“ไม่เร็วหรอก ความสัมพันธ์ของเราคือการให้ความสุขของกันและกัน ไม่มีอะไรมากกว่านั้น” เขาแย้ง มือหนาเริ่มปลดกระดุมตัวเองออก

“คุณต้องป้องกัน!” เธอพูดเสียงแข็ง ไบรอันชะงักมือที่กำลังจะปลดกระดุมกางเกงตัวเองทันที

“ผมลืมเรื่องนี้ไปเลย ที่ห้องคุณมีไหม” เขาถามอย่างรีบร้อน ณัชชาส่ายหน้าพลางนึกในใจว่าเขามองว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันถึงจะได้พกถุงยางอนามัยไว้ในห้องนอนตัวเอง

“ไม่เป็นไร” เขาพูดเป็นคำสุดท้ายก่อนที่จะบดเรียวปากเข้าหาเธออีก ณัชชาเบิกตากว้างขึ้น เธอพยายามผลักเขาออก แต่เขากลับไม่ออก ดุนดันปลายลิ้นเข้าไปโพรงปาก เขารูดซิปชุดสวยของเธอออกแล้วถอดเสื้อผ้าของเธอทิ้ง เธอมีเพียงชุดชั้นในสีดำสนิทไว้ปิดบังหน้าอกพวงโตและความสาวใจกลางร่าง

“สวยมาก!” ไบรอันอุทานออกมาหลังจูบเธอจนพอใจ ณัชชาหน้าแดงก่ำ เธอหายใจหายคอแทบไม่ทัน

“บอส... ฉันไม่คิดว่าบอส...”

“ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่าผมจะมีความต้องการคุณมากขนาดนี้” เขาพูดกับเธอแล้วถอดเสื้อตัวเองออก เนื้อกายของเขาขาวเนียนละเอียดมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ และมีซิกแพ็ค ณัชชามองอย่างละลานตา เธอแอบกลืนน้ำลายลงคอ

“แต่...”

“ผมไม่รอแล้ว” เขาพูดจบแล้วก้มลงเลียเต้านมทั้งสองข้าง เขาปลดตะขอเสื้อชั้นในของเธอออก ณัชชาแอ่นกายหยัดขึ้นให้เขาได้ชิมยอดปทุมถันสีชมพูเต่งตึงคู่นั้น ไบรอันใช้ปลายลิ้นเลียวนรอบป้านสีชมพูก่อนจะดูดดึงหัวนมเสียงดังจ๊วบ

“อ่าส์...” เสียงครางของเธอดังขึ้นเรื่อยๆ ณัชชายืนเซ เธอตั้งรับกับอารมณ์ที่รุนแรงของเขาไม่ทัน ไบรอันถอดเสื้อชั้นในของเธอโยนทิ้ง สองมือกอบกุมหน้าอกนุ่มหยุ่นแล้วบีบเคล้นเบาๆ ก่อนจะเพิ่มความหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ไบรอันเบียดกายเข้าหาเธออีกจนทั้งสองแทบจะกลืนเป็นคนๆ เดียวกัน ณัชชารับรู้ถึงความแข็งแกร่งใจกลางร่าง ตอนนี้เขาต้องการเธอสุดๆ แล้ว

“โอ้ว!” มือเล็กวางไปที่เป้ากางเกงของเขา ไบรอันร้องอุทานออกมาเสียงดัง สีหน้าของเขาแสดงให้เห็นถึงความเสียวซ่านขึ้นมาทันใด ณัชชาขึ้นไปนั่งบนโต๊ะกินข้าว เขาจับเธออ้าขาให้กว้างขึ้นพลางไล่สายตามองเธอไปทั่วทั้งตัว เป็นสายตาที่พร้อมจะขย้ำเธอได้ทุกเมื่อ เป็นสายตาที่จาบจ้วงจ้องมองเธอหวังจะให้ทะลุปรุโปร่งไปถึงข้างใน ณัชชาหุบขาตัวเองลง ใบหน้าแดงก่ำเป็นลูกตำลึง ไบรอันใช้นิ้วมือเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในแล้วรูดลงมายังปลายเท้า ณัชชาหลับตาลงรอรับกับเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นรุนแรงจนแทบจะกระเด็นออกมานอกอกแล้ว

“บอส...”

“อ้าขาหน่อย” เขาบอกเสียงหวาน ณัชชาลืมตาขึ้น แววตาของเธอมีแต่ความลังเล คนเป็นเจ้านายเห็นลูกน้องลังเลจึงถือวิสาสะจับขาทั้งสองข้างแยกออกจากกัน เขานั่งเก้าอี้แล้วก้มลงไปเลียกลีบกายสาวทันที

“อ๊า!” ณัชชาร้องเสียงดัง ยามที่ปลายลิ้นเขาจรดกับความสาว เธอเสียวซ่านขึ้นมาทันที เสียวไปหมดทั้งตัวจนขนลุกชัน เธอใช้มือเกาะขอบโต๊ะเอาไว้แน่นเพื่อระบายอารมณ์หวามที่เกิดขึ้น

ไบรอันเลียจนหมดทุกซอกทุกมุม ทั้งเลียสลับกับผละริมฝีปากออกมาเพ่งมองเนื้อกายสาวสีชมพูสดฉ่ำเยิ้ม เธอเอามือปิดแต่เขากลับดึงมือออก พอได้มองความสาวแล้วก็เงยหน้าขึ้นมามองเธอ เธอมีสีหน้าประหม่าไม่น้อย ยิ่งเห็นเธอไม่ค่อยมั่นใจยิ่งทำให้เขาละเลงปลายลิ้นเข้าหาเนื้อกายนุ่มฉ่ำหอมกรุ่นไม่ยั้ง เขาทำให้เธอเดินทางไปสู่ฝั่งฝันอันแสนหวาบหวามหลายต่อหลายครั้งจนเธอหมดแรง พอจะสอดนิ้วมือเข้าไปเธอกลับรีบหุบขาลงเสียก่อน