บทที่ 29 โปรเจ็กต์ระดับ S++ (2/3)

“ตลอดหกเดือนที่เหลือที่จิงฮวาอุ้มท้อง ตงฉวนเทียนจวินให้ท้ายองค์หญิงรุ่ยเหยียนกลั่นแกล้งจิงฮวา นางจึงถูกองค์หญิงรุ่ยเหยียนกลั่นแกล้งสารพัดลับหลังหยุนหลี่เพื่อหวังให้นางแท้ง แต่วาสนาของบุตรในครรภ์ยังดี นางจึงรอดมาได้ จนกระทั่งครบกำหนด นางคลอดบุตรชายที่น่ารักให้หยุนหลี่ ระหว่างที่นางพักฟื้นหลังคลอด องค์หญิงรุ่ยเหยียนก็ใช้นางกำนัลมาพูดให้จิงฮวาได้ยินว่าวิธีกลับแดนมนุษย์ที่ง่ายที่สุดคือโดดแท่นประหารเซียน จิงฮวาที่เป็นเพียงมนุษย์จึงหลงเชื่อ นางฟังและจดจำไว้ เมื่อนางแข็งแรงดีแล้ว นางจึงคลำทางมาจนถึงแท่นประหารเซียนและโดดลงไป”

“หยุนหลี่ที่รู้เรื่องตามนางมา แต่เขามาเพียงทันเห็นนางโดดแท่นประหารเซียน เขาจึงโดดตามลงไปทันที หากมีเทพเซียนองค์อื่นมาช่วยเขาได้ทัน เขาจึงบาดเจ็บเล็กน้อย แต่จิงฮวาที่โดดแท่นประหารเซียนก็เท่ากับตกตายแต่ก็เป็นการผ่านด่านเคราะห์ ร่างมนุษย์ของนางสูญสิ้น เหลือเพียงดวงจิตที่เลื่อนระดับขั้นเซียนเป็นซ่างเสินได้สำเร็จ ดวงจิตนี้กลับคืนสู่ร่างเซียนของนางที่นอนสงบนิ่งอยู่ในถ้ำหิมะในดินแดนของเผ่าจิ้งจอก”

“เมื่อนางฟื้นขึ้นมา รับทราบได้ว่านางคือซวงเยี่ยนซ่างเสิน ธิดาคนเล็กของราชาจิ้งจอก แต่นางกลับไม่มีความทรงจำครั้งที่นางลงไปฝ่าด่านเคราะห์แดนมนุษย์เหลืออยู่เลย จนกระทั่งวันหนึ่งนางเป็นตัวแทนของเผ่าจิ้งจอกไปมอบของขวัญวันเกิดให้เทพสมุทรอุดร นางบังเอิญได้พบกับเซียนเด็กชายนาม ‘เฟิงเจี๋ย’ เฟิงเจี๋ยเรียกซวงเยี่ยนว่า ‘มารดา’ เพราะนางเหมือนกับภาพวาดของมารดาของเขาที่อยู่ในห้องหนังสือของบิดาและห้องนอนของเขา”

“หยุนหลี่ที่อยู่ไม่ไกลจากเฟิงเจี๋ยได้ยินเสียงของเด็กชาย เขาจึงรีบเดินมาหาเพราะเฟิงเจี๋ยหลบหนีเขาออกมาเที่ยวเล่น และนี่จึงทำให้หยุนหลี่ได้พบซวงเยี่ยนเป็นครั้งแรก เขาตกตะลึงจนหลุดปากเรียก ‘จิงฮวา’ ออกมา ซวงเยี่ยนได้แต่งุนงง หยุนหลี่ติดใจสงสัยซวงเยี่ยน เขาจึงตามติดนางโดยอาศัยเฟิงเจี๋ยเป็นตัวเชื่อมทำให้เขาได้เห็นหลายสิ่งหลายอย่างของซวงเยี่ยนที่เหมือนกับจิงฮวาอย่างไม่ผิดเพี้ยน เขาเริ่มไม่แน่ใจจนกระทั่งตามไปสืบถึงเผ่าจิ้งจอก จึงได้รู้ชัดว่าซวงเยี่ยนลงไปฝ่าด่านเคราะห์แดนมนุษย์”

“หยุนหลี่มาขอดูม้วนชะตาของซวงเยี่ยนกับเทพชะตา จึงทำให้ทราบว่าซวงเยี่ยนและจิงฮวาคือคนเดียวกัน เขาจึงพยายามทุกทางที่จะทำให้ซวงเยี่ยนจดจำเขาและเฟิงเจี๋ยได้ เมื่อซวงเยี่ยนจดจำได้ นางจึงไปเอาดวงตาของนางคืนจากนางกำนัลขององค์หญิงรุ่ยเหยียน เทียนจวินสั่งลงโทษองค์หญิงรุ่ยเหยียนให้ลงมาฝ่าด่านเคราะห์แดนมนุษย์สิบชาติภพจึงจะกลับแดนสวรรค์ได้ พร้อมกับกำหนดฤกษ์ยามสำหรับพิธีวิวาห์ระหว่างหยุนหลี่และซวงเยี่ยน”

“เหตุการณ์เหมือนจะดี แต่ราชาปีศาจเฉิงเซ่อที่หายดีจากบาดเจ็บกลับมาแก้แค้น เขาสังหารเทพสมุทรอุดรและยึดทะเลอุดรได้สำเร็จ ทำให้หยุนหลี่ต้องยกทัพไปจัดการและเอาทะเลอุดรคืนมา แต่การสังหารราชาปีศาจเฉิงเซ่อทำได้ยาก เพื่อป้องกันมิให้แดนสวรรค์มีปัญหา ลูกเมียอยู่รอดปลอดภัย หยุนหลี่จึงยอมสละชีวิตโดยใช้พลังทั้งหมดสังหารราชาปีศาจผู้นี้ เขาทำสำเร็จแต่ทำให้ซวงเยี่ยนแทบสิ้นใจตายตามเขาไปถ้าไม่ติดว่านางเป็นห่วงเฟิงเจี๋ย”

“เทพโอสถใช้สรรพวิชาความรู้ทั้งหมดที่มีรักษาร่างเซียนและดวงจิตของหยุนหลี่ไว้ในป่าท้อหมื่นปีของแดนสวรรค์ ผ่านไปอีกห้าพันปี หยุนหลี่จึงได้กลับมาอยู่กับซวงเยี่ยนและเฟิงเจี๋ย”

“ผู้กำกับเหลียง คุณเล่าเสียละเอียดขนาดนี้ คุณอ่านมากี่รอบแล้ว” หย่งเฉิงถามอย่างประหลาดใจ เพราะเขานั่งฟังเสียเพลิน

“สามรอบ เรื่องนี้ผมไม่ได้ชอบอะไรมากนัก แต่เห็นว่ามันดราม่ามาก เรียกว่าแนวตลาดที่นักอ่านส่วนใหญ่ชอบ บทซวงเยี่ยนกับหยุนหลี่ก็เหมาะกับลี่เซียนและหมิงเจี้ยนพอดี และเรายังปั้นนักแสดงในค่ายคนอื่นในเรื่องนี้ได้อีกหลายคนด้วย อาศัยนิยายแนวตลาด นักอ่านจำนวนมากที่ชอบนิยายเรื่องนี้ และพลังแฟนคลับของลี่เซียนกับหมิงเจี้ยน ถ้าเอาเรื่องนี้มาทำละคร ผมเชื่อว่าละครเรื่องนี้ดังแบบถล่มทลายแน่นอน เพียงแต่มันต้องลงทุนเยอะ”

หย่งเฉิงต้องพยักหน้าเห็นด้วย “ตกลง ผมอนุมัติให้คุณสร้าง ‘คืนฝันป่าท้อ’ ให้เป็นโปรเจกต์ระดับ S++ คุณทำรายละเอียดทั้งหมดส่งมา ผมจะได้อนุมัติงบประมาณให้คุณ”

วันนี้เป็นวันประชุมนักแสดงทั้งค่ายหย่งชาง ผู้กำกับประกาศให้นักแสดงทั้งหมดรับรู้ว่าค่ายกำลังจะสร้างละคร ‘คืนฝันป่าท้อ’ ละครเรื่องนี้เป็นโปรเจกต์ระดับ S++ เรื่องแรกของบริษัท บทถูกเขียนเสร็จเรียบร้อยแล้ว มีทั้งหมด 58 ตอนจบ

“เรื่องนี้ขอให้นักแสดงทั้งหมดที่ผมกำลังจะแจกบทให้ ไปอ่านนิยายเรื่องนี้มาให้ละเอียด จะได้รู้ว่าตัวละครที่พวกคุณต้องแสดงมีบุคลิกลักษณะอย่างไร ต้องแสดงออกแบบไหน กำหนดการถ่ายทำจะเริ่มในอีกสองเดือนข้างหน้า ระหว่างนี้จะเป็นช่วงที่ผมเตรียมการทั้งหมด”

“ตอนนี้ผมจะเริ่มแจกบทให้ทุกคน บทหยุนหลี่ พระเอกของเรื่อง จะเป็นฮั่วหมิงเจี้ยน...” ผู้กำกับเหลียงเริ่มแจกจ่ายบทให้นักแสดง ฮั่วหมิงเจี้ยนลุกขึ้นกล่าวขอบคุณก่อนจะเดินไปหยิบบทละครในส่วนของเขาจากเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง

“ผู้กำกับเหลียงคะ ฉันขอคุยอะไรส่วนตัวหน่อยค่ะ” หลิวเซียวหลินเอ่ยแทรกขึ้น

“ได้ แต่คุณรอให้ผมแจกบทให้เสร็จก่อน”

“ขอคุยก่อนค่ะ นะคะ”

“เอ้า ! ก็ได้” ผู้กำกับเหลียงยอมเดินออกไปคุยอีกห้องกับหลิวเซียวหลิน

“เซียวหลิน คุณมีอะไรจะคุยกับผมก็ว่ามา” ผู้กำกับเหลียงเอ่ยขึ้น

“บทนางเอก ซวงเยี่ยน เป็นของลี่เซียนใช่มั้ยคะ”