บทที่ 28 โปรเจ็กต์ระดับ S++ (1/3)

‘จริงๆ ฉันพูดได้ห้าภาษาค่ะ แต่ตอนนี้คงเหลือแค่ภาษา C, ภาษา T และ ภาษาอังกฤษ อีกสองภาษาเริ่มไม่คล่องแล้วค่ะ เพราะไม่ค่อยได้ใช้’ ลี่เซียนพิมพ์ตอบกลับมาหลังจากเธอมาเปิดดู

เพียงแค่นี้ แฟนคลับรายนี้ก็เป็นลมด้วยความดีใจ ไม่คิดว่าเธอจะตอบกลับมา เมื่อฟื้นขึ้นมา เธอก็เขียนเล่าให้ทุกคนฟังว่าเธอดีใจจนเป็นลม แฟนคลับหลายคนอิจฉาเธอกันหมดที่ลี่เซียนตอบกลับ

ส่วนบัญชีเว่ยป๋อของหย่งชางก็ค้างไปแล้ว เพราะ

ชาวเน็ต A - หย่งชางพิจารณาเสร็จรึยังว่าละครเรื่องต่อไปของลี่เซียนจะเป็นแนวไหน เรื่องไหน พวกเรารอมาจะสี่เดือนแล้วนะตั้งแต่เกียรติยศแห่งดวงดาวจบ

ชาวเน็ต B - ต้องให้ลี่เซียนเล่นย้อนยุคนะ ฉันอยากเห็นเธอใส่ชุดโบราณ เธอต้องสวยมากแน่ๆ

ชาวเน็ต C - เห็นด้วย ลี่เซียนใส่ชุดโบราณต้องสวยจนตะลึงเลยล่ะ

ชาวเน็ต D - ให้ลี่เซียนคู่หมิงเจี้ยนนะ ฉันติดใจมาตั้งแต่เกียรติยศแห่งดวงดาวแล้ว อยากเห็นเขาเล่นคู่กัน ต้องฟินสุดๆ เลยล่ะ

ชาวเน็ต E (แฟนคลับของฮั่วหมิงเจี้ยน) - เห็นด้วยเลย ฉันก็อยากให้หมิงเจี้ยน ลูกชายฉันเล่นคู่กับลี่เซียน พวกเขาเหมาะสมกันมาก

ชาวเน็ต F (แฟนคลับเหอจุ้นหลิน) - แต่ถ้าลี่เซียนเล่นคู่เหอจุ้นหลินก็ไม่เลวนะ จริงๆ ฉันหวงเขามาก แต่ถ้าเล่นคู่ลี่เซียน ฉันยอมให้ได้ ยอมให้แค่ลี่เซียนนะ คนอื่นฉันไม่ยอม

ชาวเน็ต G - ลี่เซียนจะคู่เหอจุ้นหลินได้ไง คนละค่ายเลย ขืนคู่กัน ค่ายตีกันตาย

ชาวเน็ต F (ตอบกลับชาวเน็ต G) - เออ จริง ฉันก็ลืมไปว่าคนละค่าย แต่ก็อยากให้เขาได้คู่กันสักครั้งนะ หนุ่มหล่อ สาวสวย ฟินอ้ะ

ณ ห้องประชุมของบริษัทหย่งชาง

“จากกระแสของแฟนคลับ ทุกคนอยากเห็นลี่เซียนเล่นย้อนยุค เรามีลิขสิทธิ์นิยายย้อนยุคอยู่หลายเรื่อง ผู้กำกับเหลียง คุณชำนาญละครแนวนี้ที่สุด คิดจะสร้างเรื่องไหน บอกมาได้เลย แต่นางเอกต้องเป็นลี่เซียน พระเอกต้องหมิงเจี้ยน ทุกคนอยากดูสองคนนี้คู่กัน แฟนคลับของทั้งสองฝ่ายก็เยอะมาก เราจะได้กระแสคู่จิ้นมาหนุนละครด้วย แถมสองคนนี้ยังไม่มีแฟน กระแสคู่จิ้นดังระเบิดแน่นอน” หย่งเฉิง ประธานของหย่งชางเอ่ยขึ้น

“ผมอยากสร้าง ‘คืนฝันป่าท้อ’ นิยายของนักเขียนนามปากกา ‘ท่านหญิงหยก’ เรื่องนี้จะเป็นโปรเจกต์ระดับ S++ คุณคิดว่ายังไง”

“คืนฝันป่าท้อ? โปรเจกต์ระดับ S++?...” หย่งเฉิงนิ่งคิด ชั่วครู่ก็พยักหน้าเห็นด้วย

“ฟังชื่อก็น่าสนใจ เนื้อเรื่องเป็นยังไง”

“นางเอกคือ ซวงเยี่ยน เป็นเซียนจิ้งจอกเก้าหางบำเพ็ญตบะมาหลายหมื่นปี แต่ต่อมาเพื่อเลื่อนระดับขั้นเซียนเป็นซ่างเสิน นางจึงต้องลงมาฝ่าด่านเคราะห์ในแดนมนุษย์ นางลงมาเกิดเป็นหญิงชาวบ้านนาม ‘จิงฮวา’ อาศัยอยู่ชายป่านอกเมือง วันหนึ่งได้พบงูน้อยบาดเจ็บมาก นางเห็นเป็นงูไม่มีพิษ จึงเก็บงูตัวนั้นไปดูแลรักษา หารู้ไม่ว่างูน้อยนี้คือหยุนหลี่ไท่จื่อ รัชทายาทแห่งแดนสวรรค์ หลานชายคนโปรดของตงฉวนเทียนจวิน เขาบาดเจ็บจากการฝึกวิชา”

“จิงฮวาดูแลงูน้อยนี้อย่างดีบวกกับความใกล้ชิด ทำให้หยุนหลี่หลงรักนางอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เมื่องูน้อยหายดี จิงฮวาจึงนำหยุนหลี่ที่อยู่ในรูปลักษณ์ของงูไปปล่อย หยุนหลี่ครุ่นคิดหาวิธีจะกลับมาอยู่กับจิงฮวา ประจวบเหมาะกับทะเลอุดรของเทพสมุทรอุดรมีปีศาจมารุกราน นำโดยราชาปีศาจเฉิงเซ่อ หยุนหลี่อาศัยเหตุนี้อาสาไปช่วยปราบปีศาจ และตั้งใจว่าเมื่อปราบปีศาจเรียบร้อยก็จะบอกเทียนจวินว่าอยากพักผ่อนที่ทะเลอุดร เขาคิดจะอาศัยช่วงเวลานี้ลงสู่แดนมนุษย์เพื่อมาอยู่กับจิงฮวา”

“เหตุการณ์ทุกอย่างดำเนินไปตามที่หยุนหลี่คิดไว้ ราชาปีศาจเฉิงเซ่อบาดเจ็บสาหัสแต่หนีไปได้ แดนสวรรค์ตามล่าหาตัวเฉิงเซ่อไม่พบ หยุนหลี่ก็วางใจว่ากว่าเฉิงเซ่อจะหายดีก็กินเวลาอีกหลายพันปี เขาจะมีเวลาอยู่กับจิงฮวาและตามหาเฉิงเซ่อไปพร้อมกัน หยุนหลี่แสร้งบาดเจ็บเพื่อเข้ามาอาศัยในบ้านของจิงฮวา ระหว่างนี้เขาจึงพยายามทำทุกทางให้นางรักเขา จนในที่สุดพวกเขาก็แต่งงานกัน แต่งกันไปได้ไม่กี่เดือน ความก็แตก”

“มีเซียนผู้หนึ่งลงมาในแดนมนุษย์และพบเห็นหยุนหลี่ไท่จื่อโดยบังเอิญ เขาจึงนำเรื่องนี้ไปทูลตงฉวนเทียนจวิน เทียนจวินพิโรธหนัก สั่งคนไปเอาตัวหยุนหลี่กลับแดนสวรรค์ หากหยุนหลี่ไม่ยินยอม เขาบอกว่าหากจะพาเขาไปก็ต้องพาภรรยาของเขาไปด้วย เหตุการณ์นี้จึงทำให้จิงฮวาเพิ่งทราบว่าแท้จริงแล้วสามีของนางเป็นใคร หยุนหลี่ขอให้นางติดตามเขาไปแดนสวรรค์ นางยินยอมติดตามเขาไป”

“แต่เมื่อมาถึง เหล่าเทพเซียนโดยเฉพาะตงฉวนเทียนจวินต่างรังเกียจเดียดฉันท์นางเพราะนางเป็นมนุษย์ องค์หญิงรุ่ยเหยียนซึ่งเป็นคู่หมายที่ตงฉวนเทียนจวินตั้งใจจะให้แต่งกับหยุนหลี่ไท่จื่อก็ริษยาจิงฮวา เห็นว่าจิงฮวาล่อลวงหยุนหลี่จึงได้เป็นไท่จื่อเฟย นางคิดกำจัดจิงฮวาด้วยการแต่งเป็นชายารองของหยุนหลี่โดยที่หยุนหลี่ไม่เต็มใจ หยุนหลี่รับนางเป็นชายารองตามคำขอร้องของเทียนจวินแต่ไม่เคยเข้าหอกับนางสักครั้ง ทุกคืนวันเขาอยู่กับจิงฮวา ยิ่งสร้างความไม่พอใจให้องค์หญิงรุ่ยเหยียน”

“ต่อมาองค์หญิงรุ่ยเหยียนควักตาของนางกำนัลตนเอง แล้วป้ายสีว่าเป็นจิงฮวาทำ เทียนจวินสั่งลงโทษประหารจิงฮวาโดยไม่สอบสวน แต่เผอิญว่าเวลานั้นจิงฮวาตั้งท้องได้สามเดือนแล้ว เทียนจวินจึงสั่งให้ควักดวงตาของจิงฮวามาใส่ให้นางกำนัลขององค์หญิงรุ่ยเหยียน มิฉะนั้นจะส่งนางมายังโลกมนุษย์และไม่ให้หยุนหลี่ได้พบเจอนางอีก หยุนหลี่จำใจต้องควักดวงตาของนางเพื่อรักษานางเอาไว้ หากก็ทำให้จิงฮวาเจ็บช้ำที่ไม่มีใครยอมเชื่อว่านางไม่ได้กระทำ”