บทที่ 7 ใจดีกับคนทั้งโลก...ยกเว้น เธอ
ลวงรัก ยัยซาแซงแฟน
บทที่ 7
ใจดีกับคนทั้งโลก...ยกเว้น เธอ
...............................
ร่างสูงร้อยแปดสิบเซนติเมตร ก้าวเดินลงมาจากหอพักเหมือนอย่างทุกวัน ก็พบกับร่างคุ้นตาของยัยซาแซงแฟนตัวเล็ก ที่นั่งหันหลังอยู่ตรงฟุตบาทหน้าหอ
ตึก ตึก ตึก
ไอดอลหนุ่มเลือกที่จะเดินเลยไป โดยไม่ทักทายเด็กสาวที่กำลังนั่งก้มหน้าอยู่ เมื่อรับรู้ว่ามีคนเดินผ่าน ร่างเล็กก็รีบดีดตัวยืนขึ้นทันที
"ลุง...จะไม่ทักทายกันหน่อยหรอ" ซาแซงสาวเอียงคอมอง ก่อนจะเอ่ยถาม
ยัยเด็กไม่มารยาท ใครเขาเรียกชายหนุ่มวัยเจริญพันธุ์ ว่าลุงกัน
ไอดอลหนุ่มได้แต่เม้มปากเข่นเขี้ยวในใจ แต่ทว่าก็ไม่ได้พูดอะไร เอาแต่มองคนตัวเล็กที่ยืนขวางทางตรงหน้านิ่ง
"ว๊า สงสัยแก่แล้ว หูเลยตึง" ซาแซงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน
"ไม่ได้หูตึง แต่ไม่อยากคุยกับคนที่พูดไม่รู้เรื่อง" ไอดอลหนุ่มเอ่ยเสียงนิ่ง ก่อนเสมองคนตัวเล็กนิดหน่อย และก้าวเดินผ่านร่างเล็กไปหมายจะขึ้นรถ แต่ทว่าเท้าทั้งสองข้างก็ต้องหยุดชะงักลง เมื่อเสียงของคนด้านหลังดังขึ้น
"เกลียดโซมีมากเลยหรอ" คนตัวเล็กด้านหลังเอ่ยขึ้นเสียงเบาหวิว มองแผ่นหลังกว้างของไอดอลหนุ่มด้วยสายตาที่สั่นไหว
"ไม่ได้เกลียด แค่...รู้สึกรำคาญ" ไอดอลหนุ่มตัดสินใจพูดแบบนั้น เพราะต้องการให้เธอเลิกตามเขาสักที มันไม่เป็นผลดีต่อตัวเขาเอง และ ตัวเธอ
ซาแซงสาวได้ยินอย่างนั้นก็นิ่งไป ก่อนคำพูดต่อมาของเธอ จะทำให้ไอดอลหนุ่มถึงกับขมวดคิ้วมุ่น
"เฮ้อ...ค่อยยังชั่ว"
"จะว่ามีโซยังไงก็ได้ แค่อย่าบอกว่าเกลียดกันก็พอ"
เธอเอ่ยบอกเสียงแผ่ว แต่ไอดอลหนุ่มเลือกที่จะไม่หันกลับไปมอง และก้าวขึ้นรถไปทันที
บนรถ
แปลกคนชะมัด
"ปล่อยไว้แบบนี้จะดีหรอ" เมเนเจอร์สาวเอ่ยถามไอดอลหนุ่มที่เพิ่งก้าวขึ้นรถมา
"ไม่มีอะไรหรอกครับ เธอก็ไม่ได้คุกคามอะไร เดี๋ยวอีกหน่อยคงเลิกตามไปเองไม่ต้องห่วงนะครับ"
ไอดอลหนุ่มเอ่ยบอกเมเนเจอร์สาว แต่ทว่าสายตาของเขากลับมองออกไปนอกรถ ที่มีร่างเล็กของใครบางคนยืนอยู่
จะไม่ให้ห่วงได้ยังไง เขาไม่รู้ตัวเลยสักนิด ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำสายตาแบบไหนอยู่
เมเนเจอร์สาวคิดในใจมองไอดอลหนุ่มด้วยความกังวล
"ทำไมใส่เสื้อบางขนาดนั้นนะ" ไอดอลหนุ่มพึมพำเบาๆ คนเดียว เมื่อเห็นว่าซาแซงสาวใส่เสื้อบางทั้งๆ ที่อากาศหนาวขนาดนี้ ตาคมจ้องมองร่างเล็กไม่วางตาจนรถเคลื่อนไปจนลับตา
กวนใจชะมัด
MT ENTERTAINMENT
(งานแฟนมีตติ้ง)
วันนี้วง 3KING มีงานแฟนมีต หลังจากได้ปล่อยเอ็มวีตัวใหม่ไปเมื่อหลายวันก่อน โดยมีการแสดงโชว์และทำกิจกรรมบนเวทีให้เหล่าแฟนคลับได้ชมกัน
ทว่าในระหว่างที่ไอดอลหนุ่มทั้ง 3 คนกำลังเตรียมตัวอยู่ด้านหลังเวที สายตาคมของ กูรึม ก็เหลือบไปเห็นร่างเล็กที่คุ้นตาเข้าโดยบังเอิญ
"ยังซาแซง" ไอดอลหนุ่มพึมพำเสียงเบา ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นเท่าไหร่ เพราะว่าเขาเริ่มชินกับอะไรแบบนี้ซะแล้ว ถึงแม้ กูรึมจะพึมพำเบาเสียงขนาดไหน ก็ไม่รอดต่อมอยากรู้อยากเห็นของซอนแจไปได้
"ไหนๆ" ซอนแจกวาดตามองไปรอบๆ ด้วยท่าทางสนอกสนใจ มองเหล่าแฟนคลับนับร้อยที่นั่งเรียงรายกันอยู่ด้านนอก ก่อนที่กูรึมจะชี้ไปที่ผู้หญิงผิวขาวจัด ที่มีเรือนผมสีดำที่นั่งอยู่ด้านหลังสุด
"โอ้โห นั่งไกลขาดนั้นมองเห็นได้ไง" ซอนแจอุทานออกมา ก่อนจะหรี่ตามองตามมือของกูรึม
"น้องเขาไม่มีชื่อหรอ เรียกแต่ยัยซาแซงอยู่ได้" ซอนแจเอ่ยบอก ก่อนจะมองหญิงสาวตัวเล็กด้วยความสนใจ
"ถามทำไม" ไอดอลหนุ่มเอ่ยถามเสียงนิ่ง
"น่ารักดีนะ" ซอนแจเอ่ยบอก โดยไม่หันไปมองหน้าเพื่อนเลยสักนิด ว่ากำลังทำหน้าอย่างไรอยู่ ก่อนที่จะรู้สึกได้ว่าเพื่อนเงียบไปจึงหันกลับไปมอง
"กูรึม มึงคิดอะไรกับน้องเขาหรือเปล่า" ซอนแจเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"หมายความว่าไง" กูรึมถามกลับเสียงนิ่ง
"มึงรู้ตัวหรือเปล่า ว่าตอนนี้กำลังทำหน้ายังไงอยู่"
"ทำอะไรกันอยู่ ไปขึ้นเวทีได้แล้ว" ยังไม่ทันที่กูรึมจะถามกลับเพื่อนเสียงจองฮันก็ดังขัดขึ้นก่อน
"...................." มีบางอย่างที่ติดอยู่ในใจของกูรึม พักนี้ทำไมหลายๆ คนถึงถามแบบนี้กับเขากันนะ
กรี๊ด!
กรี๊ด!
กรี๊ด!
เสียงกรี๊ด และเสียงปรบมือดังลั่น เมื่อทั้งสามทยอยกันเดินขึ้นเวที ก่อนจะเปิดฉากการแสดง ไอดอลหนุ่มทั้งสามทำการแสดงได้อย่างดีเยี่ยม จบการแสดงก็มีการทำกิจกรรมกับแฟนคลับ และ มีการแจกลายเซ็นให้เหล่าแฟนคลับ ทุกอย่างดำเนินการไปอย่างราบรื่น มีเพียงจองฮัน และ ซอนแจเท่านั้นที่รู้ว่ามีบางอย่างไม่ปกติ
"กูรึม มันกำลังมองใครอยู่" จองฮันเอ่ยถามซอนแจ
"รู้สึกเหมือนกันใช่มั้ย"
"อืม" จองฮันตอบเสียงนิ่ง
ขนาดจองฮันที่ไม่ค่อยจะใส่ใจเรื่องของคนอื่นนัก ยังเอ่ยถาม แสดงว่าเขาไม่ได้คิดไปเองจริงๆ ซอนแจคิดในใจ แต่ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่นัก เพราะตลอดงาน กูรึมเอาแต่จ้องมองไปยังเก้าอี้แถวหลังสุด ที่มีร่างเล็กของใครบางคนนั่งอยู่ และพองานจบก็หายตัวไปไหนก็ไม่รู้
อีกด้าน
"ลุง มาขวางหน้าโซมีทำไม" คนตัวเล็กเอ่ยถามไอดอลหนุ่ม ที่ตอนนี้ยืนขวางอยู่ด้านหน้าเธอ
"บอกว่าให้เลิกตามได้แล้วไง"
"ก็แค่มางานแฟนมีตติ้ง ไม่ได้หรอ"
"ไม่ได้"
"ทำไมคนอื่นมาได้"
"เพราะเขาไม่ใช่ซาแซงแบบเธอ"
"ลุงรู้ได้ไง ว่าไม่มีซาแซงคนอื่นอยู่ในงานอีก"
กูรึมนิ่งไปเล็กน้อย ยังไม่ทันจะตอบกลับคนตัวเล็กก็ได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากห้องแต่งตัว
"มีคนซ่อนกล้องในห้องแต่งตัว!"
ได้ยินดังนั้นไอดอลหนุ่มก็หันมามองคนตัวเล็กตรงหน้า
"โซมีไม่ได้เป็นคนทำ" หญิงสาวเอ่ย ก่อนจะมองไอดอลหนุ่มด้วยสายตาหนักแน่น
"มานี่"
มือหนาเอื้อมมือไปคว้า แขนเรียวเอาไว้ ก่อนออกแรงดึงให้เดินตามไปยังห้องแต่งตัว
ตึก ตึก ตึก
ก่อนจะพบ ซอนแจ และจองฮัน รออยู่ก่อนแล้ว เพื่อนทั้งสองคนมองคนมาใหม่ ก่อนจะเลื่อนมองมือของไอดอลหนุ่มที่จับแขนของหญิงสาวตัวเล็กเอาไว้
"เดี๋ยวได้กันชัวร์" ซอนแจจะกระซิบข้างหูจองฮันพอให้ได้ยินกันสองคน
"อืม"
แม้แต่จองฮันก็ยังเห็นด้วยกับซอนแจ
