ลลิลนำพา

“พี่ต้นมันขึ้นสองขีด”

หัวใจของเด็กสาวกระตุกวูบ ใบหน้าฉายชัดถึงความหวั่นวิตก ดวงตาสุกสกาวกลอกกลิ้งไปมา ยื่นที่ตรวจครรภ์ส่งให้กับคนที่ยืนอยู่ใกล้แล้วช้อนตามองเขาด้วยความหวาดหวั่น

เด็กหนุ่มมองขีดสีแดงสองขีดที่ขึ้นเด่นชัดอยู่บนชุดตรวจครรภ์ด้วยประกายตาไหวระริก ไม่เคยคาดคิดว่าจะต้องมาตกอยู่ในช่วงเวลาที่น่าอึดอัดใจเช่นนี้

ลลิลท้อง...

“เราจะทำยังไงดีพี่ต้น ลิลกลัว” โผเข้าสวมกอดต้นกล้าแน่น ซบหน้าลงกับแผงอก หยาดน้ำตาร่วงเผาะ กลัวจับใจ

“ขอพี่คิดก่อนลิล” ต้นกล้าพูดด้วยน้ำเสียงที่ฉายชัดถึงความหนักใจ ใบหน้าหล่อเหลาของเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีไร้ความสดใส ความตื่นตระหนกปรากฏขึ้นในแววตาคู่คม

สองหนุ่มสาวกอดกันกลม อายุยังน้อยทั้งคู่ จะรับมืออย่างไรกับปัญหาที่เกิดขึ้น ความผิดพลาดนี้ไม่อาจโทษใครได้ อยู่ในวัยเรียนกันทั้งคู่ อีกทั้งลลิลยังเรียนอยู่แค่ชั้น มอ.สี่ส่วน

ต้นกล้าเป็นรุ่นพี่ของเด็กสาวสองปี

ทุกวันนี้ยังแบมือขอเงินพ่อกับแม่ใช้อยู่เลย แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนมาเลี้ยงลูกได้

“พี่ต้น ลิลไม่เอาออกได้ไหม ลิลกลัว

ลิลสงสารลูก”

ต้นกล้าระบายลมหายใจออกมาอย่างหนักใจ เขาเองก็สงสารลูกและสงสารลลิล แต่เด็กสองคนที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ไม่สมควรที่จะตัดสินใจเองโดยที่ผู้ปกครองไม่รับรู้

เขาไม่อยากทำแบบนั้น

ถึงปัญหาที่เกิดขึ้นมันร้ายแรงและจะทำให้พ่อกับแม่เสียใจ แต่จะทำเฉยไม่พูดไม่คุยก็ไม่ได้

“เราต้องบอกพ่อกับแม่”

“พ่อลิลต้องเสียใจมากแน่” ลลิลร้องไห้โฮออกมาอีกครั้ง เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว แม่มีอาชีพเป็นค้าขายกับข้าวของในตลาดสด ส่วนพ่อก็รับจ้างขับรถแท็กซี่

ลลิลเป็นความหวังเดียวของพ่อกับแม่ ท่านทั้งสองอดทนทำงานทุกอย่างเพื่อที่จะเก็บเงินส่งให้เธอเรียนสูง ๆแต่ดูสิ่งที่เธอตอบแทนความรักของพ่อแม่สิ

เธอเป็นเด็กใจแตกที่ริอ่านมีผัวตั้งแต่นมเพิ่งตั้งเต้า

“ยังไงเราก็ต้องบอก เรื่องนี้เราตัดสินใจเองไม่ได้” ต้นกล้าปลอบประโลม เขารู้ว่าลลิลกำลังกลัวและสับสน ต้องโทษเขาที่ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ มีอะไรกับลลิลโดยไม่ยอมป้องกันจนเกิดปัญหาตามมา

“ถ้าลิลไม่อยากเอาลูกออก เราก็ต้องบอกพ่อกับแม่ของเรา”

“แล้วถ้าบอกแล้วพ่อกับแม่ให้เอาออกละคะ เราจะทำยังไง” เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่น ๆห่วงลูกก็ห่วง แต่ความรู้สึกของพ่อกับแม่ก็ห่วงมากเช่นกัน

“เรื่องนี้ค่อยว่ากัน อย่างแรกเราต้องบอกพ่อกับแม่ก่อน” ต้นกล้าเงียบไปครู่หนึ่งก็พูดขึ้นด้วยใบหน้าที่แสดงถึงความไม่สบายใจ ถ้าพ่อแม่ของลลิลไม่ยอมให้ลูกสาวเก็บเด็กเอาไว้ เขากับลลิลก็คงไม่สามารถปฏิเสธความต้องการของผู้ใหญ่ได้ เพราะรู้ดีว่าต่อให้ดื้อดึงหรือ

ยืนกรานไม่ทำตาม คนที่จะลำบากที่สุดก็คือเขากับลลิลเอง อีกทั้งยังเป็นผู้เยาว์ทั้งคู่ ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะได้เองอยู่แล้ว