Chapter 2
Chapter 2
คนในห้องพูดคุยกันสนุกปาก คนยืนอยู่หน้าประตูสองคน ต่างตกอยู่ในอาการตกใจ โดยเฉพาะพรปวีณ์ ร่างกายสาวแข็งทื่อ หัวใจเต้นแรง มือที่ถือถุงใส่กล่องเค้กสั่น ไร้เรี่ยวแรงจนแทบถือไม่ไหว ความมึนงงเกิดขึ้นในตอนแรก และเมื่อพอเข้าใจเรื่องราว คราวนี้ความเสียใจหลายแสนพุ่งใส่หัวใจ เธอไม่อยากเชื่อทุกถ้อยคำที่ได้ยิน หากคนสนทนาไม่ใช่ ชายหนุ่มที่ตนรักสุดหัวใจ กับเบญญาวีเพื่อนสนิท
ขุนพลถึงกับทำอะไรไม่ถูก เขาไม่คิดว่าเบญญาวีมาร่วมงานปาร์ตี้ด้วย ไม่เช่นนั้นพรปวีณ์คงไม่มาที่นี่ หากรู้ว่าเบญญาวีมา เขาคงโทรมาบอกกวินกิตต์ให้รู้ตัวก่อน มาถึงตอนนี้ทุกอย่างสายเกินไป
“เค้ก...พี่ว่า” ขณะขุนพลพูด มือเล็กดันประตูห้องให้เปิดกว้าง คนอยู่ในห้องโถงใหญ่ตกใจ เมื่อเห็นคนน้ำตานองหน้าเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับขุนพล
“จริงใช่มั้ย มันคือเรื่องจริงใช่มั้ยพี่เคน” พรปวีณ์อยากให้ทุกอย่างมันคือเรื่องโอ้ละพ่อ “ใช่มั้ยพี่เคน ที่เค้กได้ยิน มันไม่ใช่เรื่องจริง พี่เคนรักเค้กใช่มั้ยคะ”
กวินกิตต์มีคำตอบ ทว่าปากเขาแข็งไปหมด ร่างกายไม่ต่างกัน นั่งมองพรปวีณ์ที่เดินเข้ามาในห้องง ราวกับว่าตัวถูกสตาร์ฟไว้
“เธอคงได้ยินพวกเราคุยกันแล้วใช่มั้ย ถ้าใช่ มันก็เป็นไปตามที่เธอได้ยินนั่นแหละ ว่าพี่เคนไม่เคยรักเธอเลย ทุกอย่างที่ทำลงไปเพราะมันคือเกม คือเดิมพันไงล่ะ” เบญญาวีสะใจมากกว่าสงสารเพื่อนรัก ที่เห็นอีกฝ่ายตกตะลึงกับคำตอบ น้ำตาหยดไหลเป็นทาง “แล้วฉันนี่แหละ คือเมียตัวจริงเสียงจริงของพี่เคน ไม่ใช่เมียชั่วครั้งชั่วคราวอย่างเธอ”
“พี่เคน...พี่ทำกับเค้กแบบนี้ได้ยังไง ทำได้ยังไง” ไม่มีความเสียใจใดเท่าวินาทีนี้ มาคู่ความผิดหวังก่อตัวแน่นจิตใจ กวินกิตต์ไม่มีใจเสน่หากับตนสักนิด ทุกอย่างที่ทำเพราะเป็นส่วนหนึ่งของเกมเท่านั้น “ฉันเกลียดพี่ เกลียดที่สุด”
พรปวีณ์ร้าวรานใจหนักมาก กับภาพนี้ เบญญาวีโอบกอดกวินกิตต์ ซบหน้ากับไหล่เขา ซึ่งชายหนุ่มไม่ได้ผลักไส หรือพูดอะไรสักประโยค ให้พรปวีณ์เข้าใจ ตอกย้ำความเจ็บปวดรวดร้าวใจเป็นที่สุด
ถุงใส่กล่องเค้กถูกปาไปกระทบกับตัวกวินกิตต์ ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งออกไปจากห้อง แต่ละก้าวที่วิ่ง คล้ายเธอเหยียบหนามแหลมคมแห่งความเศร้าโศก มันฝังแน่นตรงฝ่าเท้า ปักแน่นกลางหัวใจชอกช้ำ เป็นความรู้สึกที่พรปวีณ์ไม่รู้ว่า สลัดมันออกไปได้หรือไม่
เบญญาวีเดินยิ้มเข้ามาในห้องของนลินี เธอเดินไปหยิบเบียร์ออกมาจากตู้เย็น ก่อนมานั่งบนโซฟา ดื่มเบียร์ไปยิ้มไป
“ไงแก หน้ายิ้มระรื่นเลยนะ สมใจล่ะสิ” นลินีถาม
“หรือว่าแกไม่สะใจ สมใจล่ะ” เบญญาวีถามกลับ รอยยิ้มร้ายผุดพราย
“แกสองคนไม่ทำเกินไปหรอ เค้กเป็นเพื่อนที่ดีของแกสองคนนะ หกปีที่คบกันมา แกสองคนทำลายมันง่ายจัง ไม่นึกถึงวันดีๆ บ้างหรือไง” ศรัณยาเป็นเพื่อนสนิทของนลินีกับเบญญาวี และใช้คำว่าเพื่อนของเพื่อนกับพรปวีณ์
“สรุปแกเป็นเพื่อนใครกันแน่เนี่ย แทนที่จะเข้าข้างฉันสองคน ดันไปเห็นอกเห็นใจคนอื่น” นลินีเสียงไม่พอใจถาม
“เพราะฉันเป็นเพื่อนแกสองคนนี่แหละ ถึงได้เตือนตั้งแต่แรกที่รู้ว่า แกคิดทำอย่างนี้ แล้วเหตุผลก็ง่อยมากด้วย” ศรัณยาตอบกลับทันควัน “พูดไปตอนนี้มันคงสายเกินไป เพราะแกสองคนลงมือทำแล้ว และผลก็เป็นไปตามที่แกสองคนต้องการ ฉันก็ขอให้แกมีความสุขกับชัยชนะปัญญาอ่อนนะ แต่ฉันเชื่อว่า นับต่อจากนี้แกจะไม่ได้เจอเพื่อนดีๆ อย่างเค้กอีก”
ศรัณยาลุกเดินออกจากห้องทันทีที่พูดจบ ไม่ฟังเสียงสองเพื่อนสนิทที่ว่าไล่หลัง เธอเอือมกับนิสัยและพฤติกรรมของนลินีกับเบญญาวีเต็มทน พูดเตือนอะไรไม่ฟังสักเรื่อง ในเมื่อไม่ฟังความหวังดีกับตน ศรัณยาจะไม่เสียเวลากับสองคนนี้อีกต่อไป
“ฉันว่า มาพูดเรื่องนังเค้กดีกว่า ถ้าแกเห็นหน้ามันตอนนั้นว่า พี่เคนไม่ได้รักมัน แล้วฉันเป็นเมียพี่เคน ไม่ใช่มัน หน้ามันช็อคมากนะ สะใจจริงๆ” เบญญาวีพูดสนุกปาก “แผนแกนี่ดีสุดๆ ไปเลย นอกจากแกจะได้ดามใจพี่เตอร์ ฉันก็ได้เอาคืนมันด้วย ที่ฉันถูกเอาไปเปรียบเทียบกับมัน ไม่พอนะคุณพ่อคุณแม่ยังบอกด้วยว่า ฉันน่ะดีไม่ถึงครึ่งของมัน พอเห็นหน้าตามันตอนนั้น ฉันเลยสะใจมาก ทุกคนจะได้รู้ว่า ฉันอยู่เหนือมัน”
เบญญาวีกับนลินี ไม่รู้สึกผิดทั้งสีหน้าและแววตา กับความเสียใจเจ็บปวดที่พรปวีณ์ได้รับ กลับเป็นภาพแห่งความสะใจ มันตรึงความรู้สึกทั้งสองมาก โดยเฉพาะเบญญาวี
ครอบครัวเบญญาวีเอื้อเฟื้อยายลำดวน คนงานเก่าแก่ของบ้าน ที่ลาออกไปนานหลายปี เบญญาวีจึงรู้จักกับพรปวีณ์ หลานสาวยายลำดวน ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมานานกว่าใคร ความที่พรปวีณ์เข้านอกออกในบ้านเบญญาวี ทำให้บิดามารดาเบญญาวีรู้จักนิสัยใจคอพรปวีณ์ นำข้อนี้มาพูดเปรียบเทียบกับลูกสาวเสมอ หลายครั้งที่พูดหักหน้าลูกสาวต่อหน้าญาติ และชื่นชมพรปวีณ์ออกนอกหน้า แรงไม่พอใจ แรงแค้นสะสมมาเรื่อย จนถึงวันหนึ่ง สวรรค์เปิดทางให้เบญญาวีได้เอาคืนพรปวีณ์บ้าง
ประหนึ่งสวรรค์เป็นใจหลายอย่าง ลงตัวมากพอให้นลินีกับเบญญาวีคิดแผนทำร้ายใจพรปวีณ์ โดยใช้กวินกิตต์ที่บาดหมางเรื่องผู้หญิงกับโกเมศให้เกิดประโยชน์ ซึ่งผลออกมาสำเร็จสวยงาม
