บทที่ 3
part พิชญ์
"แม้งอะไรวะหงุดหงิดชิบหาย"ผมเรียกรถแทกซี่ด้วยความโมโหปนอายจะอะไรเสียอีกล่ะไอ้ห่านั่นกล้าจูบผมแถมยังเป็นที่สาธารณะอีกด้วยแบบนี้มันจงใจแกล้งผมชัดๆผมนั่งฮึดฮัดอยู่ในรถเสียงโทรศัพท์ดังมาหลายครั้งติดๆกันที่จริงผมว่าจะไม่รับพอคิดได้ว่าอาจจะมีเรื่องด้วยถึงได้หยิบขึ้นมาจากกระเป๋า
"เออ"
"อย่ามาโมโหกับกูไอ้พิชญ์ทำห่าอะไรอยู่วะช้าชิบหายสัส"ไอ้เหี้ยเตบ่นผมอีกแล้ว
"เออๆขอโทษๆกูอารมณ์เสียนิดหน่อย"
"มีอะไร"ไอ้เตทำเสียงดุๆห่าพวกนี้เห็นกูเป็นเด็กหรือไงวะผมโมโหในใจไม่กล้าด่าออกมาหรอกครับไอ้เตมันโหดยิ่งไอ้คิงส์ยิ่งแล้วใหญ่มีไอ้มินทร์นี่แหละที่นิสัยคล้ายๆผม
"เปล่ากูแค่โมโหไอ้เจค"ผมหน้าบูดบอกไอ้เตเสียงขุ่นแค่คิดก็ขึ้นละ
"เขาเป็นพี่มึงไอ้พิชญ์อย่าลามแล้วอีกอย่างมึงคนละชั้นกับพี่เขาจะทำอะไรระวังตัวด้วย"น่านไงพ่อกูอีกคนแล้ว
"เอออออออออออกูรู็ล่ะสัสด่ากูอยู่ได้แล้วไงเนี่ย"ผมเหวี่ยง
"หึหึแสดงว่ามึงไปเล่นพี่เขาล่ะสิโดนสวนกลับไงมึง"
"โว๊ะไอ้เพื่อนเหี้ยแทนที่จะเข้าข้างกู"
"เข้าข้างห่าอะไรไอ้คิงส์มันดูคนออกไอ้ห่าพิชญ์ระวังตัวไว้เถอะมึงน่ะเจอของแข็งขึ้นมาจะร้องไม่ออก"ไอ้เตบ่น
"เอาเนื้อๆเดี๋ยวกูจะถึงโกดังแล้ว"ผมบอกมัน
"กูได้ข่าวไลลากับไอ้ดิษแล้วนะ"
"จริงหรือวะแล้วจะเอายังไง"
"ไม่เอาไงคุณเจคเขาจะวางแผนจัดการเองงานนี้ถ้าสำเร็จคุณเจคขึ้นคุมความปลอดภัยทั้งระบบแน่ดีเหมือนกันเอาคนเก่งๆมารับงาน"ไอ้เตชื่นชมเสียขนาดนั้นผิดกับผมที่เบะปาก
"มึงก็ไม่ให้เครดิตมันเก่งแต่ปากไม่รู้"ผมขัดอย่างหมั่นไส้
"หึหึมึงมันโง่ไอ้พิชญ์เดี๋ยวกปูจะหัวเราะมึงทีหลัง โอ้ยมินทร์กูเจ็บนะเดี๋ยวเถอะมึงกูกระแทกลึกถึงลำไส้แม้งกล้าหยิกกูเหรอ"ผมส่ายหน้ากับผัวเมียมือใหม่ไอ้มินทร์เหรอจะสู้ไอ้เตได้
"เอากันอยู่หรือไง"ผมแซะ
"เอาห่าอะไรกูกำลังให้ไอ้มินทร์เคลียร์บัญชีอยู่มันมีอะไรแปลกๆ"ไอ้เตบอกผมชะงักไปนิดนึง
"จริงเหรอวะบัญชีของที่ไหน"
"เออบัญชีของผับxxx"
"สัสกูว่าแล้ววันนั้นกูดูบิลคร่าวๆเหี้ยสั่งเหล้าราคาแม้งอย่างโหดแต่กูก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก"ผมร้องลั่น
"เออนี่ไอ้คิงส์มันสั่งให้ไอ้มินทร์รื้อบัญชีของผับทุกสาขาเลยเว้ย"
"เออๆเดี๋ยวเจอกันใกล้ถึงแล้ว"ผมตัดบท
"เดี๋ยวไอ้พิชญ์ตอบกูก่อนทำไมมึงนั่งแทกซี่มา"
"ก็....เออน่าแค่นี้แหละ"ผมนิ่งไปพักแล้วรีบวางสายจะบอกได้ยังไงวะว่าถูกไอ้เจคมันจูบเอาแค่คิดก็เครียดแล้วแม้งไม่นานนักก็ถึงดกดังคนของเรายืนอยู่หน้าโกดังอยู่ห้าหกคนพอเห็นรถก็ดิ่งเข้ามาเปิดประตูให้
"ขอบใจหว่ะ"ผมพยักหน้าขอบใจแล้วเดินเข้าไปข้างในภาพที่เห็นคือมีคนสองคนถูกแขวนกับโซ่ห้อยโตงเตงอยู่เนื้อตัวเปื้อนไปด้วยเลือดคนของเราสองคนกำลังใช้ไม้กระหน่ำตีพวกมันจนแก่วงไปมามีไอ้เตยืนกอดอกกางขาออกน้อยๆดูอยู่ผมหันว้ายหันขวามองหาไอ้มินทร์แต่ก็ไม่เห็น
"ไงมึง"ผมก้าวเข้าไปหยุดข้างไอ้เตมันหันมามองผมนิดนึงแล้วหันกลับไปมองไอ้สองคนที่ถูกแขวนอยู่
"เออมึง"มันตอบสั้นๆผมเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสองข้างตาก็มองไอ้สองคนนั่น
"มินทร์ล่ะ"ไอ้เตก็ปุ้ยหน้าบอกผมหันไปด้านหลังที่มีห้องกรุด้วยกระจกใสไอ้มินทร์กำลังก้มหน้าก้มตากับแฟ้มกองมหึมาอยู่
"มึงหอบแฟ้มมาหมดเลยเหรอวะทำไมไม่ให้มันไปทำที่ออฟฟิต"ผมทำหน้างงที่ทำงานพวกผมก็อยู่คอนโดนั่นแหละครับชั้นบนสุดคือชั้นของไอ้คิงส์ที่มีครบทุกอย่างสระว่ายน้ำ ยิม ที่จอดรถ เหมือนกับบ้านหลังนึงเลยครับชั้นสองจะเป็นที่พักของพวกผมถัดลงไปก็เป็นที่พักของพวกลูกน้องทั้งหลายแบ่งออกเป็นห้องๆได้เกือบยี่สิบห้องด้านล่างลงไปอีกชั้นคือออฟฟิต โรงยิมแล้วก็ที่ซ้อมยิงปืน ด้านล่างจะเป็นบรรดาห้างสรรพสินค้ากับออฟฟิตต่างๆ
"ฮ่าาาาาาา"ผมมองหน้าไอ้เตก็รู้ถึงลำไส้มันหวงเมียนี่เองอยากเอามาอยู่ใกล้ไม้ใกล้มือล่ะสิ
"หัวเราะทำเหี้ยไรวะ"ไอ้เตทำเสียงหงุดหงิด
"กูไม่ได้หัวเราะเหี้ยหัวเราะมึงเถอะหรือมึงอยากเป็นเหี้ย"ผมแหย่ไอ้เตเลยฟาดหัวผมไปทีหนึ่ง
"ไอ้สัสเตกูเจ็บนะแม้ง"ผมโวยวายยกมือขึ้นลูบหัว
"ปากดีนักมึงน่ะเดี๋ยวเจอของจริงกูจะหัวเราะให้มากกว่านี้อีกมึง"มันชี้นิ้วขึ้นขู่ผมผมแลบลิ้นใส่มันแล้ววิ่งหนีเข้าไปที่ห้องทำงานไอ้มินทร์มันเดินตามผมมาทีหลัง
"ถึงไหนแล้วมึง"ไอ้เตถามเมียมัน
"ยุ่งหว่ะเอกสารรวมถึงใบอินวอยซ์แม้งมั่วชิบหายสาวจริงๆนี่เราเสียเงินไปหลายล้าน"ไอ้มินทร์ไม่เงยหน้าขึ้นมาแต่บอกด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดีนัก
"มากหรือวะ"ไอ้เตเดินไปหยุดข้างเก้าอี้เมียมันก้มลงมองเอกสาร
"มากต้องค่อยๆไล่กูจะดูด้วยว่ามันเริ่มตั้งแต่ปีไหน"
"เออทำไป"ไอ้เตมันสั่งเมียมันแล้วหันมาทางผม
"เอาคุณเจคไปทิ้งไว้ไหน"ผมสะดุ้ง
"อะ..อะไรกูไม่ได้ทิ้งมันจะไปธุระมัน"ผมรีบบอก
"พิรุธนะมึงหึหึ"มันมองหน้าผมเหมือนรู้ทัน
"เหี้ยนี่ก็บอกว่าไม่มีก็ไม่มีดิวะ"ผมโมโหกลบเกลื่อน
"เออไม่มีแต่คลิปที่กูเห็นมันมี"ไอ้เตบอกเสร็จก็เดินเลยออกไปหาไอ้หนูสองตัวข้างนอกทิ้งให้ผมอ้าปากค้าง
"เชี่ยยยยยมันเห็นคลิปอะไรวะ"ผมถามเสียงดังไอ้มินทร์เลยเงยหน้าขึ้นมามองผม
"คลิปมึงถูกคุณเจคจูบไงไอ้โง่"พูดจบมันก็ก้มหน้างมเอกสารต่อทิ้งให้ผมหน้าแดงกับความรู้สึกที่บอกไม่ถูกไม่รู้ว่าจะอายหรือโมโหดีลืมไปได้ยังไงวะว่าไอ้เตส่งคนตามไอ้เจคมันอยู่
"สัสเอ้ยมันเป็นเรื่องอุบัติเหตุ"ผมแก้ตัวแต่ไอ้มินทร์ยิ้มกับกระดาษตรงหน้ามันสัดนี่เดี๋ยวกูฟ้องผัวมันแม้ง
"ยิ้มห่าไรไอ้มินทร์"ผมเหวี่ยง
"ป่าวนะกูยิ้มกับตัวเลข"มันยังยิ้มกว้างกว่าเดิมทำหน้าไม่รู้ไม่รู้
"สัสมินทร์กวนตีนกูละ"ผมด่า
"ฮ่าาาาาาเออๆขอโทษ หึหึ กูว่ามึงสู้พี่เขาไม่ได้หรอกหว่ะไอ้พิชญ์"ไอ้มินทร์บอกขำๆ
"ปากเสียนะมึงกูแค่ทะเลาะกับมันเถอะไม่มีอะไรมากกว่านั้น"
"เหรอวะกูนึกว่าผู้ชายเวลาทะเลาะกันเค้าต่อยกันซะอีกอ่อกูเข้าใจผิด"ไอ้มินทร์บอกล้อๆ
"สัสมินทร์ไอ้เหี้ยแม้งเลวทั้งผัวทั้งเมีย"ผมด่าแล้วรีบเดินออกไปหาไอ้เตข้างนอกทันทีพอสืบเรื่องหนูสองตัวที่เข้ามาขายยาในผับเราได้ก็เรื่องเดิมๆแหละครับเราชอบมีปัญหากับไอ้จัสตินคู่อริของพวกผมเองแหละพวกเราก็กลับไปที่คอนโดไอ้เตมันกกน้องตามเคยแทบจะไม่ออกไปไหนผมล่ะเบื่อไอ้พวกข้าวใหม่ปลามันเสียจริงๆเมื่อก่อนนี้พวกมันเจ้าชู้ตัวพ่อเลยนะครับขอบอก อะไรนะสงสัยผมเหรอผมไม่เจ้าชู้หรอกครับคบไปทีละคนแค่เบื่อง่ายหน่อยเท่านั้นเองจริงๆนะเรื่องนี้ผมไม่หลอกใครหรอกครับเรื่องคบซ้อนผมไม่มีแน่นอน เนี่ยที่ผมไม่เข้าใจทำไมพวกมันถึงได้มีเมียเป็นตัวเป็นตนกันได้ทั้งๆที่พวกมันแรงๆกันทั้งนั้นให้ผมมีเป็นตัวเป็นตนคงไม่ไหวหรอกครับน่าเบื่อตายเลย
"สรุปยังไงมึง"ผมเดินไปถามไอ้เตที่สั่งลูกน้องเอาหนูที่แขวนเอาไว้ลงไอ้เตหันมาถาม
"อะไร?"ผมถามกลับ
"คุณเจคไงสรุปเอาไงไอ้คิงส์สั่งมึงประกบ"
"ก็ไม่เอาไงมันโตจนเอาเมียได้เป็นร้อยละต้องให้กูตาเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวเหรอวะ"ผมยักไหล่
"ควาย"ไอ้เตตบหัวผมอีกแล้วอะ
"ไอ้คิงส์มันรู้ว่าคุณเจคแม้งเกรดพรีเมี่ยมไม่อยากให้หลุดมือที่มันให้มึงคอยตามดูแลเพราะกลัวจะไปอยู่กับคนอื่นพวกเรานี่แหละจะหนาวดากสัดนี่"ไอ้เตร่ายยาวเลยทีนี้
"เออวันนี้ปล่อยมันไปทำธุระของมันก่อนดิวะจะเอาตัวเขามาก็ให้เขาออกการออกงานก่อนมั๊ย"ผมบ่น
"แล้วมึงก็ทิ้งเค้ากะอีแค่โดนจูบทำเหนียมนะมึง"ผมอ้าปากค้าง
"เชี่ยยยยย"
"ฮ่าาา มึงมันควายรู้ทั้งรู้กูเอาคนตามยังเสือกโง่อีก"ไอ้เตแม้งทับทบผมชิบหายเลยครับ
"เออๆแค่พลาดป่ะวะ"ผมโมโหปนอาย
"หึหึเอาดีๆนะมึงกูเตือนไว้อย่าไปสร้างเรื่องให้เขามากระวังจะพลาดเป็นเมียไม่รู้ตัว"
"ปากหมาทั้งผัวทั้งเมียระดับกูจะเอามันต้องได้เป็นผัวมันดิ"ผมเสียงแข็ง
"เออตามใจคิดที่มึงสบายใจแล้วกันไปๆกลับออฟฟิตเดี๋ยวไปเรียกไอ้มินทร์ก่อน"มันว่าเกาะไหล่ผมลากไปหาไอ้มินทร์ พอพวกเรากลับถึงออฟฟิตก็เจอไอ้เจคมันน่ั่งหน้าสลอนอยู่กับไอ้คิงส์ผมตีนกระตุกยิบๆ
"ไงพวกมึงเรียบร้อย?"ไอ้คิงส์ถาม
"เออ"ไอ้เตตอบพาไอ้มินทร์ไปนั่งที่โต๊ะทำงานภายในออฟฟิตห้องทำงานพวกเราคือมีโต๊ะคนละมุมตรงกลางคือโซฟาชุดใหญ่เอาไว้นั่งพักผ่อนหรือประชุมกันเองด้วย
"สัวสดีครับคุณเจค"ไอ้เตทักทาย"
สวัสดีครับเตเรียกผมว่าพี่ก็ได้นะครับง่ายดี"ไอ้เจคมันยิ้มให้ทุกคนพอมาถึงผมมันก็อมยิ้ม
"ยิ้มห่าอะไรไม่ทราบครับ"ผมทักมันกลับ
"พี่ไม่ได้ยิ้มห่าแต่พี่ยิ้มให้พิชญ์"ไอ้คิงส์กับไอ้เตมองหน้ากันแล้วทำหน้านิ่งสัดเอ้ยกูรู้เถอะว่าพวกคิดส้นตีนอะไร
"วุ๊เออๆ"ผมจุ๊ปากทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามไอ้คิงส์ไอ้มินทร์เลยเดินไปหยิบน้ำมารินแจกทุกคน
"น้องล่ะวะ"ผมถาม
"นอน"ไอ้คิงส์ตอบเสียงนิ่ง
"มึงก็ไม่คิดจะถนอมเลยเน๊อะน้องมันตัวเล็กนิดเดียวดูไอ้เตดิมันยังถนอมไอ้มินทร์ขนาดไหน"ผมไล่แขวะ
"มึงรู้ได้ไงว่าไอ้เตมันถนอม"ไอ้คิงส์ถามเสียงชิลๆ
"เอ๊าน้องลุกไม่ขึ้นแต่ไอ้มินทร์ยังเดินไปมาได้สะดวกดูแลดี๊ดี"ผมตอบกลับ
"หึหึไอ้มินทร์มันอึดเว้ยไม่ใช่กูไม่มีน้ำยา"ไอ้เตพูดจบก็ถูกไอ้มินทร์หยิกเข้าให้ที่เอวเล่นเอาไอ้เตถึงกับซี๊ดปาก
"ฮ่าๆๆๆสมไอ้เหี้ยเออถ้าไม่มีอะไรกูจะไปหาน้องหนิงนะ"ผมบอกทุกคนเตรียมจะลุกขึ้นแต่ถูกไอ้เจคมันทักขึ้นก่อน
"เดี๋ยวครับพิชญ์วันนี้ไปส่งพี่ที่ท่าเรือก่อนจะไปดูตู้สินค้า"
"ไว้พรุ่งนี้สิของมันเข้าปรกติยังไงพรุ่งนี้กูก็เข้าไปเช็คอยู่แล้วอะทีเดียวเลยละกัน"ผมบ่ายเบี่ยง
"วันนี้แหละดีแล้วคิงส์ครับผมขอไปดูก่อนแล้วกันจะได้วางแผนไว้ถูก"ไอ้เจคมันหันไปบอกคิงส์ที่สบตาเหมือนจะรู้กัน
"ตามสบายเลย มึงก็พาพี่เขาไปอย่าเรื่องเยอะแค่ผู้หญิงเอาตอนไหนก็ได้งานก่อน"ไอ้คิงส์ทำเสียงดุผมเม้มปากแน่น
"เออก็ได้ไปดิวะรอไร"ผมหันไปบอกมันเสียงขุ่น
"ถ้างั้นผมขอตัวพิชญ์ไปก่อนแล้วกันนะครับส่วนเรื่องรถขอบคุณมากครับ"
"ได้แล้วเหรอวะไหนว่าพรุ่งนี้"ผมหันขวับ
"มึงเล่นทิ้งพี่เขาไว้ที่ร้านอาหารกูรำคาญเลยจัดให้วันนี้ไอ้พิชญ์กูสั่งไว้เลยนะให้คอยดูแลพี่เขาเข้าใจหรือยัง"ไอ้คิงส์บอกเสียงเข้มเป็นอันรู้กันครับว่าผมห้ามขัด
"รู้แล้วน่าไปดิวะยืนนิ่งเป็นอนุเสาวรีย์อยู่ได้"ผมเหวี่ยงใส่พี่แกเดินมาจับข้อศอกผมเดินออกไปทันที
"ปล่อยดิสัดจับทำไมเดินเองได้"พอพ้นห้องออกมาผมก็สะบัดมือทันที
"เยอะไปแล้วนะพิชญ์พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าพูดคำหยาบ"น้ำเสียงดุๆดังขึ้น
"แล้วไงอะมึงเป็นพ่อกูก่อนดิกูจะฟัง"
"พ่อน่ะไม่อยากเป็นแต่อยากเป็นผัวมากกว่า"มันบอกหน้าเฉยเสียงเฉยมาก
"สัดกูไม่ขำ"ผมด่ามันเสียงให้ลั่นมันจับต้นแขนผมสองข้างจ้องหน้าผมนิ่งจนผมต้องหลบสายตา
"อย่าดื้อกับพี่ได้ไหมบอกให้ฟังกันบ้างเถอะ"
"แล้วไง"
"แล้วไงงั้นเหรอก็แบบนี้ไง"ว่าจบมันก็กระแทกหลังผมติดกำแพงฉกจูบบดลงกับปากผมแรงจนเลือดออก
"อื้อ ไอ้เอี้ย ไอ้อัด อ่อย"ผมดิ้นจะยกเข่ากระแทกกลางหว่างขามันแต่ถูกมันเอากลางตัวกดเอาไว้แน่นกล้ามเนื้อแข็งๆกดกับหน้าอกผมจนเจ็บไม่ใช่ว่าผมไม่มีกล้ามกับเขานะครับแต่ไอ้เหี้ยนี่แรงเยอะมากมันดึงริมฝีปากล่างผมออกกัดจนเลือดซิบผมนิ่งหน้าด้วยความเจ็บกัดฟันแน่นจากนั้นมันก็บีบคางผมจนกระดูกแทบจะแตกผมต้องอ้าปากอัตโนมัติปล่อยให้มันส่งลิ้นสากร้อนๆดันลิ้นผมรุกไล่ไปมาไม่รู้ืว่านานแค่ไหนเสื้อเชิ้ตของผมถูกดึงออกจากกางเกงมือหนาๆสากเข้าไปเกลี่ยหัวนมจนผมสะดุ้งรู้สึกตัวรีบผลักอกมันออก ไอ้เจคมันผ่อนปากออกจากปากผมดวงตาเข้มๆวิบวับสบตาจนผมไม่กล้าจะมองตอบ
"ปล่อยไอ้เหี้ย"ผมตวาดมืออุ่นๆร้อนๆของมันยังทาบกับจุกสีเข้มของผมเอาไว้
"พูดดีๆก่อนสิ"
"แล้วทำไมกูต้องพูดล่ะ"
"ไม่เป็นไรไม่พูดก็ไม่ได้ว่าแต่อย่ามาโอดทีหลังล่ะ"ว่าจบมันก็บดปากสีเข้มลงมาอีกมือหนาสะกิดปลายจุกจนผมสะดุ้งไอ้อะไรๆที่มันอยู่ตรงกลางเริ่มดันนูนขึ้นมาจนแทบจะเสียดสีกันแขนที่มีมัดกล้ามกอดรั้งเอวผมเอาไว้เพื่อจะให้ชิดกันมากยิ่งขึ้นบอกตามตรงนะครับจูบที่ผมได้รับมันทำให้ผมเคลิ้มจริงๆยอมรับว่ามันจูบเก่ง
"อื้อ อืมมมม "ผมครางเสียงต่ำทั้งมือทั้งปากเร่งจนอารมณืผมสูงลิบขาแทบทรุดอยู่ๆเหมือนลูกโป่งถูกปล่อยลมมันปล่อยตัวผมออกผมทรุดลงกับพื้นหอบฮักทันที
"เอ้าเด็กน้อยจริงๆเลยแค่นี้ถึงกับไม่ไหวแล้วเหรอครับ"มันถามผมเสียงนิ่งนิ้วมือหนาๆปาดเอาน้ำลายที่เลอะมุมปากออกให้
"สัด"ผมด่ามันด้วยเสียงสั่นๆ
"หึหึก็ยังดื้อเอาเถอะนี่แค่ลงโทษเล็กๆน้อยๆแต่รอบหน้าพี่ไม่ปล่อยไว้แน่ไปครับลุกได้แล้วพี่จะไปดูท่าเรือ"ว่าจบมันก็กระชากแขนผมลุกขึ้นยืนพาเดินลิ่วๆสมองผมที่ยังเบลอๆอยู่ก็ไม่คัดค้านเดินตามไปแบบลอยๆหัวใจผมเต้นโครมๆผมเองผ่านผู้หญิงมาไม่ใช่น้อยแต่ละคนระดับดาวมหาลัย หรือดาราเสียด้วยซ้ำไม่เคยมีใครทำให้ผมรู้สึกได้แบบนี้ผมก้มลงมองกลางตัวของตัวเองที่นูนดันกางเกงออกมามันหันมามองตามสายตาของผม
"อยากให้พี่ช่วยเอาออกให้ไหม"
"ไปไกลๆเลยไอ้เหี้ย"ผมแหกปากด่าเสียงดังกลบเสียงหัวเราะต่ำๆของมันด้วยความขัดใจ!!
