บทที่ 15

หลี่ชิงลั่วไม่มีทางอธิบาย

บอกว่านางกลับมาเกิดใหม่?

เพราะเคยตายไปหนหนึ่ง ฉะนั้นถึงรู้แผนการพวกนั้นของหลี่ชิงจู?

วันนี้นางเดินมาถึงขั้นนี้ จึงใช้คนของท่านย่าแล้ว ไม่เพียงเพื่อในอนาคตยามที่พิสูจน์และเปิดโปงหลี่ชิงจูสามารถมีพยานบุคคลที่น่าเชื่อถือ ยังเพราะตัวนางเองไม่มีคนให้ใช้งานได้จริงๆ

เรื่องที่นางกลับมาเกิดใหม่ นางย่อมไม่อาจพูดกับผู้ใดบนโลกได้เป็นธรรมดา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังน่าเหลือเชื่อ และแปลกประหลาดเกินไป

ดังนั้น เผชิญหน้ากับความเชื่อใจที่ล่อแหลมของท่านย่า หลี่ชิงลั่วหมุนตัว ค่อยๆ คุกเข่าลงให้ฮูหยินเฒ่าเผย

ได้เพียงพูดว่า “ท่านย่า ก่อนหน้านี้พวกเราเจอโจรดักซุ่มโจมตี ตอนนั้นในใจลั่วเอ๋อร์ก็สงสัยแล้วเจ้าค่ะ”

“ลั่วเอ๋อร์ขอพูดกับท่านตามตรงแล้วกัน ลั่วเอ๋อร์สงสัยว่าพี่ชายเป็นคนทำเจ้าค่ะ”

ฮูหยินเฒ่าเผยไม่ได้เปล่งเสียงออกมา

เห็นได้ชัดว่า ในใจนางก็สงสัยเยี่ยงนี้เช่นเดียวกัน

หลี่ชิงลั่วพูดต่อไปอีกว่า “ตอนที่พี่ชายยังไม่เคยเจอข้า ก็ไม่ชอบข้าแล้วเพราะความประทับใจที่มีต่อหลี่ชิงจูก่อนหน้านี้ บางทีเขารู้สึกว่ารูปลักษณ์และบุคลิกของข้าสุดจะทนเหลือเกิน ไม่คู่ควรเป็นบุตรสาวของตระกูลหลี่ และเป็นน้องสาวของเขาจริงๆ ดังนั้นถึงอยากจะทำลายข้าทิ้งก่อน!”

ฮูหยินเฒ่าเผย “ข้างในเรื่องนี้ บางทีอาจมีอะไรเข้าใจผิดกัน?”

ถึงแม้ฮูหยินเฒ่าเผยไม่ได้ชอบกิริยาและนิสัยของหลี่เค่อชวนมากนัก แต่อย่างไรเสียเขาก็เป็นบุตรชายภรรยาเอกเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลหลี่แห่งนี้ และมีสายเลือดของตนเอง

ดังนั้น นางไม่อยากให้พี่น้องแท้ๆ สองคนนี้ ทะเลาะจนกลายเป็นศัตรู

หลี่ชิงลั่วพูดต่อไปตามคำพูดของฮูหยินเฒ่าเผย “ใช่เจ้าค่ะ ถ้าพี่ชายโดนคนปลุกปั่นเล่า? ลั่วเอ๋อร์ไม่อยากคิดว่าพี่ชายชั่วร้ายเยี่ยงนี้จริงๆ เช่นกันเจ้าค่ะ ดังนั้น ลั่วเอ๋อร์ถึงอยากให้มีคนกลับมาจ้องที่จวนแม่ทัพเอาไว้ก่อน อยากจะหาเบาะแสบางอย่าง”

“มิหนำซ้ำ เพราะโจรลงมือไม่สำเร็จ ลั่วเอ๋อร์ถึงคิดว่า คนที่อยู่เบื้องหลังยังมีการกระทำอะไรอีกหรือไม่? คิดไม่ถึงว่า จะเจอหลี่ชิงจูเผาตัวเองเข้าแล้ว”

สำหรับคำพูดของหลี่ชิงลั่ว ฮูหยินเฒ่าเผยไม่ได้เชื่อทั้งหมด

ทว่า นอกจากคำอธิบายนี้แล้ว แม้แต่ตนเองก็ยากจะหาคำมาอธิบายได้ หรือว่านางยังสามารถคาดการณ์ล่วงหน้าได้จริง?

บางที ทุกอย่างนี้บังเอิญจริงๆ?

นางแค่มีความคิดละเอียดรอบคอบแล้ว ดังนั้นถึงให้แม่นมเติ้งเจอเรื่องที่ประตูตรงมุมด้านหลังเข้าโดยบังเอิญ

ฮูหยินเฒ่าเผยให้หลี่ชิงลั่วพูดถึงเรื่องประตูตรงมุมด้านหลังอีก ว่านางคิดเห็นอย่างไร

หลี่ชิงลั่ว “สถานะสาวใช้ผู้นั้นน่าสงสัย ดังนั้นต้องแอบตรวจสอบดู สำหรับเรื่องอื่น ตอนนี้ลั่วเอ๋อร์ไม่สามารถพูดได้ ไม่กล้าคาดเดามั่วซั่วเจ้าค่ะ”

ฮูหยินเฒ่าเผยพยักหน้าแล้ว และมองหลี่ชิงลั่วอย่างลึกซึ้งทีหนึ่ง

“ทั้งที่เจ้าไม่เคยใช้ชีวิตข้างในจวน กลับไม่ได้โง่ เรื่องนี้ ข้าจะให้คนสืบค้นต่อไป เจ้าอย่าเพิ่งสนใจเลย”

ถึงหลี่ชิงลั่วอยากยุ่งเกี่ยว ก็ไม่มีกำลังคนผู้นั้น ฉะนั้นจึงตอบรับไปอย่างเชื่อฟังมาก

หลังจากหลี่ชิงลั่วออกไป ฮูหยินเฒ่าเผยให้แม่นมจางพูดอีกที ว่าในใจนางมีความเห็นอย่างไรต่อเรื่องนี้

แม่นมจาง “ท่านฮูหยินเฒ่าเจ้าคะ เช่นนั้นบ่าวขอพูดตามตรงแล้วนะเจ้าคะ?”

ฮูหยินเฒ่าเผย “ว่ามาเถิด ไม่ลงโทษ”

แม่นมจาง “ท่านว่า สาวใช้ผู้นั้น จะเป็นลูกไม่มีพ่อมีแม่คนนั้นหรือไม่เจ้าคะ?”

ฮูหยินเฒ่าเผยชำเลืองมองทางแม่นมจาง ราวกับกำลังพูดว่า: เจ้ายังกล้าคิดจริงๆ?

แม่นมจางเช็ดเหงื่อบนหน้าผากแล้ว ส่งเสียงเหอะๆ “ท่านบอกแล้วว่าไม่ลงโทษ”

ฮูหยินเฒ่าเผย “เช่นนั้นเจ้าพูดต่อไปทีสิ”

แม่นมจาง “บ่าวก็แค่เดามั่วๆ แม่นมเติ้งบอกแล้วไม่ใช่หรือเจ้าคะ นางมีองครักษ์หลายคนคุ้มกันไปส่ง ซ้ำยังปิดบังใบหน้าเอาไว้ตั้งสองชั้น ทั้งเสแสร้งและหลอกลวงเช่นนี้ หรือว่าในจวนนี้ยังมีสิ่งใดที่อับอายขายหน้ายิ่งกว่านาง?”

“อีกอย่างหนึ่ง บ่าวไม่เชื่อว่านางสามารถเผาตัวเองทำเรื่องที่เด็ดเดี่ยวอย่างนี้ออกมาได้! อยากตายจริงๆ ไม่สู้เอาเชือกเส้นหนึ่งมาแขวนคอตาย? เผาตัวตายจะเจ็บมากเพียงใดเล่า”

แต่ว่า ก็มีเพียงเผาตัวตาย เผาจนเปลี่ยนโฉมหน้าไปหมด ถึงสามารถปกปิดสถานะได้

ฮูหยินเฒ่าเผย “เช่นนี้ ก็ช่างผิดปกติเกินไปแล้ว เจ้าว่า ถ้านางแกล้งตายจริงๆ ต้องการอะไรกันแน่?”

แม่นมจาง “ยังจะเป็นอะไรได้อีกเจ้าคะ? ทำให้คุณหนูตัวจริงของพวกเรา โดนทั้งตระกูลเกลียดชังสิเจ้าคะ! วันนี้ท่านก็เห็นแล้ว ท่านแม่ทัพ ฮูหยินยังมีคุณชายใหญ่ สายตาของพวกเขาแต่ละคนที่มองคุณหนู ล้วนอยากกลืนคุณหนูทั้งเป็นกันแล้ว”

“เห็นได้ชัดว่า ต่างพากันเกลียดทั้งหมดแล้ว”

ในสายตาฮูหยินเฒ่าเผยเผยแววตาโหดร้ายแวบผ่านไป “ถ้าเป็นเช่นนี้ จิตใจของลูกไม่มีพ่อมีแม่คนนี้ก็ช่างชั่วร้ายเหลือเกิน!”

แม่นมจางถอนหายใจแล้ว “สงสารคุณหนูลั่วของพวกเรา ต้องมาเจอแผนการชั่วร้ายเยี่ยงนี้ จมอยู่ในตมยากจะหลุดพ้นจริงๆ ชีวิตในตระกูลนี้ต่อจากนี้”

ฮูหยินเฒ่าเผย “เป็นอย่างไร? ในเมื่อข้ากลับมาแล้ว พวกเขายังสามารถถลกหนังของนางได้หรือไร?”

“ข้าว่า ถ้ามีคนอยากจะให้พวกเขาทั้งครอบครัวทะเลาะกันจนเป็นศัตรู ก็ต้องเป็นความคิดของแม่คนร้ายกาจผู้นั้น!”

“ถ้าลั่วเอ๋อร์ฉลาด คงจงใจไปเอาชนะใจของพ่อแม่และพี่ชายของนางแล้ว ทำให้ทั้งครอบครัวรักใคร่ปรองดองกัน หลังจากที่ลูกไม่มีพ่อมีแม่คนนั้นรู้เข้า ต้องเสียใจอย่างยิ่ง!”

แม่นมจางขานรับแล้วพยักหน้า

ในใจกลับคิดว่า: ท่านฮูหยินเฒ่าท่านก็มิใช่ว่าไม่รู้ ทั้งตระกูลนี้ล้วนใจแข็งดุจหิน และหัวทึบสมองทื่อกันแบบใด ถ้าไม่เช่นนั้น ตอนนั้นท่านคงไม่ถูกบีบบังคับจนออกไปอย่างท้อใจผิดหวัง ไปยังวัดชิงซงแล้ว

ออกไปเที่ยวหนึ่ง ก็ตั้งสามสิบปีเชียว

ฮูหยินเฒ่าเผยถอนหายใจทีหนึ่งอย่างอ่อนแรง “แต่ว่า เรื่องพวกนี้เป็นแค่เรื่องที่พวกเราสองคน คาดเดาพูดไปเรื่อยกันอยู่ที่นี่เท่านั้น สาวใช้คนนั้นมีสถานะอะไร หลี่ชิงจูตายจริงแล้วหรือไม่ ก็ยังไม่รู้ผลชี้ชัดจริงๆ”

แม่นมจาง “ท่านฮูหยินเฒ่าพูดถูกเจ้าค่ะ เรื่องพวกนี้เป็นท่านกับบ่าวคาดเดาไปเรื่อยกันเอง เรื่องพวกนี้ บ่าวไม่กล้าพูดมั่วซั่วสักคำเดียว ถ้าให้ท่านแม่ทัพพวกเขาได้ยินเข้า แม้เป็นบ่าวก็คงต้องโดนถลกหนังเช่นกัน”

ฮูหยินเฒ่าเผย “เจ้าให้แม่นมเติ้งไปจ้องจวนแห่งนั้นไว้ต่อไป ยืนยันเสียหน่อยว่าเป็นจวนของผู้ใด ยังมีสถานะขององครักษ์พวกนั้น พวกเขาเป็นคนของจวนแม่ทัพ หรือคนของจวนแห่งนั้น”

แม่นมจางตอบรับไปแล้ว หมุนตัวจึงรีบไปมอบหมายเรื่องนี้ก่อนทันที

หลี่ชิงลั่วกลับมาถึงในห้อง นั่งลงแล้วดื่มน้ำ ถึงเริ่มนึกย้อนถึงเรื่องในวันนี้

หลี่ชิงจูหนีไปจากประตูตรงมุมด้านหลัง ยังเลือกโอกาสอันดีจริงๆ

วันนี้ท่านย่ากับนางกลับจวนมา คนรับใช้เกือบทั้งตระกูลหลี่ล้วนไปต้อนรับอยู่เรือนด้านหน้า นอกจากคนจำนวนน้อยนิดที่ทำงานยุ่งอยู่ในจวน

ส่วนหลี่ชิงจูวางแผนเรื่องนี้ คงต้องวางแผนมานานมากแล้วแน่นอน ดังนั้นถึงสามารถหลบเพียงสายตาคนบางส่วน ก็หลบหนีโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัวได้อย่างสิ้นเชิง

คนที่ตายแทนนาง คือบี้เอ๋อร์สาวใช้ประจำตัวที่ติดตามนางมาสิบกว่าปี

ส่วนองครักษ์พวกนั้นที่มารับนางออกไปด้านนอก คงต้องเป็นคนของอ๋องอวิ๋นแน่นอน

หลี่ชิงจูคนนี้ แอบสมรู้ร่วมคิดกับอ๋องอวิ๋นตั้งแต่แรกแล้ว

สำหรับพวกเขามีความสัมพันธ์ส่วนตัว หรือมีผลประโยชน์ร่วมกันเพียงอย่างเดียว ยังไม่อาจรู้ได้

ยังมีอีก ตระกูลหลี่แห่งนี้ อย่างน้อยยังมีสักคนหนึ่ง ที่ร่วมมือกันกับหลี่ชิงจู ถึงสามารถทำเรื่องนี้จนสำเร็จ

คนผู้นี้ จะเป็นผู้ใดกัน?