บทที่ 1 แรกพบ! (1)
“ฉันอยากเปลี่ยนตัวเองบ้างไม่ได้เหรอไง?” เอ่ยถามเสียงหวานใบหน้าสวยยิ้มละมุนอย่างอารมณ์ดีกับคำชม ก่อนที่สายตาคมสวยของเธอจะหันมามองหญิงสาวข้างกายที่นั่งมองเธอจนเธอรู้สึกได้ ดวงตาหวานที่มองเธอแล้วยิ้มให้บางๆ ทำให้ไฮเดรนเยียหัวใจเต้นแรงอีกแล้ว อาการอย่างนี้ทำให้เธอนึกถึงใครบางคนที่เธอเจอเขาที่ร้านอาหารเมื่อตอนกลางวัน รอยยิ้มที่มุมปากช่างเหมือนกันเหลือเกิน ไฮเดรนเยียสะบัดศีรษะไปมาเมื่อคิดว่าตัวเองจะกลายเป็นทอมเหมือนที่กนต์รพีกล่าวหา
“ฉันต้องบ้าแน่ๆ” ไฮเดรนเยียหันกลับมาบ่นให้ตัวเองที่ใจเต้นแรงกับผู้หญิงที่ดูแสนเรียบร้อยข้างกายก่อนจะกระดกขวดวอดก้าแก้เขิน
“ไฮเดรนเยีย ชื่อของคุณใช่ไหม?” เสียงถามด้วยภาษาอังกฤษดังขึ้นข้างกายทำให้ไฮเดรนเยียหันไปมองด้วยความไม่เข้าใจ สวยตาคมสวยสบกับดวงตาหวานที่ทำให้หัวใจเธอติดขัด “คุณไม่ใช่คนไทยอย่างนั้นเหรอ ?” คำถามของเธอทำให้หญิงสาวข้างกายส่ายศีรษะเบาๆ แล้วยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน ไฮเดรนเยียนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะตอบคำถามของหญิงสาวข้างกายที่สวยหวานมองเธออย่างเป็นมิตร
“ไฮเดรนเยีย คือชื่อฉัน ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอคะ?” คำถามของเธอทำให้หญิงสาวต่างแดนยิ้มให้แล้วตอบกลับเสียงเบา “ความลับ” ทว่าคำตอบของเธอกลับทำให้ไฮเดรนเยียหน้าตึงด้วยความไม่พอใจก่อนจะกระดกวอดก้าเพื่อดับอารมณ์ขุ่นมัว
การกระทำของเธอกลับเรียกรอยยิ้มให้กับหญิงสาวต่างแดนที่มองเธอไม่วางตา พร้อมนั่งดื่มของตัวเองไปพลางๆ จนไฮเดรนเยียหันกลับมามองคนไร้มารยาทที่มองเธอจนรู้สึกอึดอัด แต่ไฮเดรนเยียไม่ทันได้พูดอะไรเสียงทักทายที่เธอไม่รู้จักก็ดังขึ้นข้างหลังพร้อมแทรกร่างสูงใหญ่ของตัวเองมากั้นระหว่างกลางเธอและหญิงสาวต่างแดน
“มาคนเดียวเหรอน้องสาว ให้พี่นั่งเป็นเพื่อนไหมครับ?” คำถามของชายหนุ่มจอมหื่นเอ่ยถามพร้อมแววตาแพรวพราวมองเธออย่างกระหาย ไฮเดรนเยียชักสีหน้าอย่างไม่พอใจก่อนจะตอบกลับเสียงแข็ง
“นายไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังคุยกับเพื่อนฉันอยู่ ช่วยพาตัวสกปรกของนายออกห่างจากฉันด้วย” คำตอบของหญิงสาวเจ้าของชื่อไฮเดรนเยียทำให้หญิงสาวต่างแดนที่เธอดึงมาเกี่ยวข้องด้วยสะดุ้งอย่างตกใจ ไม่ใช่ว่ากลัวแต่ไม่อยากมีเรื่องตอนนี้ ไม่อย่างนั้นคงไม่ลงทุนมาในสภาพอย่างนี้
“ปากดีอย่างนี้น่าจะสั่งสอนนะน้องสาว” ชายร่างสูงใหญ่บอกอย่างเหี้ยมเกรียมมือหนาเอื้อมไปลูบใบหน้าสวยด้วยความโกรธ ทว่ามือเรียวของหญิงสาวต่างแดนกลับยื่นมาจับมือหนาและปัดออกอย่างรวดเร็วพร้อมลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อรู้ว่าอีกไม่นานงานคงเข้าแน่
ไฮเดรนเยียมองหญิงสาวต่างแดนที่รนหาที่ด้วยความไม่พอใจ แค่นี้เธอจัดการได้ไม่ต้องให้ใครมาช่วยหรอก “อ้าว น้องสาวอยากร่วมสนุกก็ไม่บอก ไม่เป็นไรพี่มีเพื่อนเยอะ” ชายร่างสูงใหญ่บอกเพียงเท่านั้นชายฉกรรจ์สามคนก็ลุกขึ้นมาสมทบ ไฮเดรนเยียลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อรู้ว่าเรื่องคงไม่จบง่ายๆ อย่างแน่นอน
“พวกคุณหลบไปซะ ฉันไม่อยากมีเรื่อง” หญิงสาวต่างแดนร้องสั่งด้วยภาษาอังกฤษด้วยสายตาวาวโรจน์อย่างเตรียมพร้อม แต่นั้นไม่ได้ทำให้ชายฉกรรจ์เกรงกลัวเลยสักนิด ต่างพากันหัวเราะกันเป็นเรื่องขบขำ
“พวกโง่นี้ฟังเธอไม่ออกหรอก” ไฮเดรนเยียบอกเสียงเย็นหากแววตากลับจับจ้องชายฉกรรจ์อย่างไม่วางตา โดยมีสายตาของบาร์เทนเดอร์มองตามอย่างนึกสงสาร แต่ว่าไม่ใช่สงสารหญิงสาวเจ้าของชื่อไฮเดรนเยีย แต่สงสารไอ้พวกจอมหื่นสี่คนนี้ต่างหาก!
“สวยอย่างนี้เรามาสนุกกันไหม?” ชายร่างสูงบอกอย่างกระหายพร้อมยื่นมือหยาบหนามาจับใบหน้าหญิงสาวต่างแดน อาการนิ่งเฉยของหญิงสาวต่างแดนกลับทำให้ไฮเดรนเยียเดือดจัดและนึกรังเกียจมือสกปรกของไอ้จอมหื่นนี้แทนหญิงสาว
“เอามือสกปรกออกจากหน้าเพื่อนฉันก่อนที่ฉันจะส่งแก่ไปลงนรก” ไฮเดรนเยียบอกด้วยความฉุนเฉียวดวงตาคมจับจ้องศัตรูตรงหน้าอย่างไม่หวาดกลัว คำพูดของเธอกลับทำให้พวกสี่คนหัวเราะออกมาอย่างขบขำ โดยมีสายตาของหญิงสาวต่างแดนมองตามเธออย่างไม่ค่อยเข้าใจ
“ไม่ต้องกลัวยังไงพี่ก็จะพาเธอไปขึ้นสวรรค์ด้วยแน่นอน” ไม่พูดเปล่ายังยื่นมือสกปรกมาจับใบหน้าเธออย่างอวดดี ไฮเดรนเยียยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมก่อนจะจับมือใหญ่บิดกลับอย่างรวดเร็วพร้อมโจมตีด้วยท่าคาราเต้ที่เรียนมาอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจว่าตอนนี้เธอกำลังใส่กระโปรงสั้นรัดรูป
