บทที่ 1 แรกพบ! (2)

“อ๊ากกก” เจ้าของมือสกปรกร้อนลั่นด้วยความเจ็บปวดเมื่อแขนโดนหักจนเขาคิดว่ากระดูกน่าจะหัก เพียงไม่นานความชุลมุนก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว หญิงสาวต่างแดนถีบร่างตรงหน้าออกห่างจากตัวอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจกระโปรงยาวที่สวมใส่มา จากนั้นก็เหวี่ยงหมัดเข้าหาชายอีกคนที่เข้ามาจู่โจม มือเรียวหยิบขวดวอดก้าของหญิงสาวฟาดเข้าที่ศีรษะศัตรูตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

“ตายห๋าแล้ว ลืมตัว!” หญิงสาวต่างแดนสบถออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่นทันทีเมื่อเห็นเลือดที่ไหลออกมาจากศีรษะของอีกฝ่าย ไฮเดรนเยียถีบร่างหนาของชายหน้าหื่นอีกคนจนชนโต๊ะที่อยู่ไม่ห่างจนโต๊ะเล็กแตกกระจาย

“ระวัง!” ไฮเดรนเยียร้องบอกหญิงสาวต่างแดนที่ยืนนิ่งด้วยความตกใจ ดวงตาคมสวยเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อขวดเหล้าที่อยู่ไม่ห่างถูกชายฉกรรจ์คว้าลุกขึ้นฟาดใส่หญิงสาวต่างแดนเต็มแรง

ชายหนุ่มต่างแดนที่ไฮเดรนเยียคิดว่าเป็นผู้หญิงถึงกับทรุดตัวนั่งลงกับพื้นอย่างมึนงง เลือดที่ไหลออกมาทำให้เขารับรู้ได้ว่าตอนนี้กำลังบาดเจ็บ มือเรียวเผลอยกลูบเลือดที่ไหลลงมาด้วยมือที่สั่นเทา

“ไปตายซะเถอะไอ้ระยำ” ไฮเดรนเยียตะโกนบอกอย่างโกรธแค้น ก่อนจะหยิบเก้าอี้ฟาดใส่ชายฉกรรจ์คนนั้นไม่ยั้ง จนร่างสูงใหญ่ทรุดลงเลือดอาบท่วมตัว

“คุณไฮเดรนเยียผมว่าคุณรีบพาเพื่อนไปเถอะก่อนที่ตำรวจจะแห่กันมา” บาร์เทนเดอร์ร้องบอกหญิงสาวที่เป็นลูกค้าประจำด้วยน้ำเสียงจริงใจ ไฮเดรนเยียยืนหอบเหนื่อยก่อนที่สายตาคมสวยจะมองไปรอบตัวเธอซึ่งมีสายตาหลายสิบคู่มองเธออย่างตกใจ

“ไหวไหมเราต้องรีบไปแล้ว” ไฮเดรนเยียรีบเข้ามาประคองหญิงสาวต่างแดนที่ตัวสูงกว่าเธอหลายสิบเซ็นต์ สายตาหวานมองเธออย่างเบลอๆ ก่อนจะพยักหน้ารับแล้วประคองร่างกันออกไปโดยมีคนในไนท์คลับช่วยเหลือเป็นอย่างดีก็เธอคือลูกค้าวีไอพีและยังเป็นเพื่อนสนิทของสิตานันซึ่งเป็นเจ้าของไนท์คลับนั้นเอง!

ไฮเดรนเยียพาร่างสูงของเพื่อนสาวต่างแดนเข้าไปในรถ พร้อมขับออกไปทันทีอย่างรู้ดีว่าอีกไม่นานตำรวจจะแห่กันมาและนั้นทำให้เธอต้องเก็บตัวไปสักระยะให้เรื่องมันเงียบ รถเบนท์สปอร์ตคันหรูเลี้ยวเข้าคอนโดอย่างรีบเร่งก่อนจะประคองร่างสูงที่เริ่มหมดสติลงจากรถอย่างทุลักทุเล

“ลุงป้อมช่วยหนูหน่อย” ไฮเดรนเยียร้องบอกยามที่เฝ้าคอนโดอย่างคุ้นเคยก่อนที่เจ้าของร่างสูงใหญ่จะวิ่งเข้ามาช่วยหญิงสาวอย่างคุ้นเคยเมื่อจำได้ว่าเธอคือใคร

“วางไว้บนเตียงก่อนลุง ขอบคุณนะคะ นี่ค่ะทิป” บอกเสียงเหนื่อยหอบพร้อมควักแบงค์พันให้ลุงยามที่คอยช่วยเธอเสมอมา

“ครับ ขอบคุณครับมีอะไรให้ช่วยเรียกได้นะครับ” ลุงยามตอบรับและออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วอย่างรู้หน้าที่ หลังจากที่ลุงยามออกจากห้องไปแล้ว ไฮเดรนเยียจึงขยับเข้ามาใกล้หญิงสาวต่างแดน มือบางจับหาบาดแผลอย่างรวดเร็ว แต่ศีรษะที่มีเลือดแต่ไม่มีแผลกลับทำให้คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นด้วยความสงสัย

สายตาคมจับจ้องเรือนผมสีทองก่อนจะลองดึงออกเบาๆ เมื่อคาดว่าหญิงสาวคงใส่วิกมา และเป็นจริงเมื่อเธอดึงวิกผมออกก็เผยให้เห็นเรือนผมสีดำที่นุ่มมือและมีคราบเลือดติด นั้นทำให้เธอรีบลุกขึ้นค้นหาอุปกรณ์ทำแผลออกมาอย่างรีบเร่ง

“ดีนะ แผลไม่ลึก” บอกอย่างโล่งใจหลังจากทำแผลให้แล้ว เธอคิดว่าน่าจะเป็นวิกผมที่ทำให้แผลไม่ลึกมากไม่อย่างนั้นคงได้พากันหามไปโรงพยาบาลอีกแน่ จากนั้นเธอจึงหาผ้าผืนเล็กมาชุบน้ำเช็ดหน้าและตัวให้

“เดี๋ยวฉันเอาชุดฉันมาเปลี่ยนให้แล้วกัน จะได้ไม่อึดอัด” ไฮเดรนเยียพึมพำเบาๆ ก่อนจะหาชุดมาเปลี่ยนให้หญิงสาวต่างแดน ทว่าขณะที่ถอดชุดออกนั้นดวงตาหวานกลับแดงซ่าน เมื่อคิดถึงสายตาที่หญิงสาวต่างแดนมองเธอ ก่อนจะล้มเลิกความตั้งใจ พลางคิดว่าเธอคงไม่เป็นทอมอย่างที่ถูกกล่าวหาหรอกนะ

“ไว้พรุ่งนี้ค่อยเปลี่ยนเนอะ” บอกเบาๆ ทั้งๆ ที่รู้ว่าหญิงสาวไม่ได้ยิน ก่อนจะเก็บอุปกรณ์ทำแผลและไปอาบน้ำชำระเหงื่อที่เธอออกแรงหิ้วหญิงสาวต่างแดนที่ตัวหนักเหมือนผู้ชายกลับมา จากนั้นจึงกลับมาล้มตัวลงนอนข้างกายหญิงสาวต่างแดน พร้อมดึงผ้าห่มมาห่มให้ทั้งคู่ก่อนจะหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลีย...