ตอนที่ 9 การทดสอบรอบแรก

ในช่วงบ่ายของวันหลังจากที่มณฑิกาลเลือกสมัครตำแหน่งบอดี้การ์ด ก็ต้องทำการทดสอบก่อนถึงจะได้รับการยอมรับและรับเข้าทำงาน ในช่วงเช้าหญิงสาวถูกทดสอบเกี่ยวกับภาคทฤษฎี หญิงสาวทำได้ดีแน่นอนเพราะเธออยู่กับชายหนุ่มเป็นเวลานาน เรื่องไหวพริบการแก้ปัญหาพวกนี้เธอทำได้มันดีเยี่ยม ทุกคนอาจจะมองว่าเธอฉลาดแต่มีบางคนเท่านั้นที่มองว่าเธอไม่ได้ฉลาด แต่เพียงเพราะเธอใช้เล่ห์เหลี่ยมด้วยถึงสามารถผ่านการทดสอบภาคทฤษฎีได้

"เอาล่ะบ่ายนี้เป็นการสอบเกี่ยวกับการป้องกันตัว"

พุทเอ่ยขึ้น เพราะไม่ได้มีเพียงแค่มณฑิกาลที่ทำการทดสอบแต่ยังมีอีกสามคน ที่ผ่านการทดสอบทฤษฎีในช่วงเช้า รวมเธอเป็นสี่คน แบ่งเป็นชายสองหญิงสองคน แต่ทั้งสามมีการเตรียมตัวมาดีเพราะมีการแจ้งล่วงหน้า และตั้งใจมาสมัครตำแหน่งนี้พอดี ผิดกับมณฑิกาลที่ไม่คิดว่าจะมาสมัครในตำแหน่งบอดี้การ์ด เดิมตำแหน่งที่เธอมาสมัครนั่นคือ ผู้ช่วยแปลเอกสารเท่านั้น ในร่างเก่าเธอชอบการต่อสู้และเคยเรียนมาบ้าง เธอหวังเพียงแค่ว่ามาอยู่ในร่างนี้แล้วทักษะที่เธอเรียนมาจะใช้กับร่างนี้ได้ ไม่ใช่ว่าแค่เธอออกหมัดก็เป็นตะคริวก็พอ

"ทดสอบการป้องกันตัว เริ่มได้"

ทันทีที่พุทเอ่ยจบก็มีชายรูปร่างสูงใหญ่สี่คนเดินเข้ามา และเริ่มจู่โจมพวกเธอที่ทำการทดสอบทันทีโดยที่ไม่พูดพร่ำทำเพลง มณฑิกาลที่ไม่ทันได้ตั้งตัวกระเด็นจนล้มลงไปกองกับพื้นทันที เธอรู้สึกจุกที่ท้องเล็กน้อย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกยอมแพ้ หญิงสาวกำหมัดดึงตัวเองให้ลุกขึ้นยืน จากนั้นตั้งการ์ดเตรียมรับการโจมตี

หญิงสาวลอบสังเกตท่ายืนและท่าทางของชายร่างใหญ่ตรงหน้าเพื่อหาช่องทางให้เธอชนะในการจู่โจมกลับ หรือหากต้องตั้งรับอย่างเดียวจนหมดเวลาในการทดสอบสิบนาทีนั่นพอจะมีหนทางอย่างไรบ้าง และในที่สุดเธอก็ยิ้มกว้างออกมาเมื่อคิดออกว่าจะทำอะไร

'หากถ้าจะสู้กันเรื่องกำลัง ฉันคงสู้ไม่ไหวงั้นอาศัยที่ตัวเล็กหลบหลีกใว้เพื่อถ่วงเวลาให้หมดแล้วกัน' มณฑิกาลกล่าวกับตนเองในใจจากนั้นเริ่มการต่อสู้อีกครั้ง พุทยกมือเป็นสัญญาณว่าการทดสอบในครั้งนี้จบลงแล้ว

"ยินดีด้วย ทุกคนสามารถผ่านการทดสอบในครั้งนี้ได้ เอาล่ะอย่าให้เสียเวลาต่อไปจะเป็นการทดสอบยิงปืน โดยหากตรงเป้าได้ สิบคะแนนเต็มและลดลงมาเรื่อยๆ เมื่อยิงออกจากจุดที่ได้คะแนนเต็ม ทุกคนต้องได้คะแนนยี่สิบห้าขึ้นไปเท่านั้น จำกัดการยิงที่สามนัดเท่านั้น"

พุทเอ่ยเสียงดัง และจังหวะนั้นคนที่ทำให้มณฑิกาลอยากมาทำงานที่นี่ที่สุดก็เดินเข้ามา

"ติณ..."

หญิงสาวเอ่ยทักในทันทีอย่างลืมตัว แต่ก็ถูกสายตาอาฆาตจากลูกน้องทำให้เธอต้องถอยหลังกลับมาอยู่ที่เดิม ความรักและความคิดถึงทำให้เธอลืมตัวว่าตอนนี้หน้าตาและรูปร่างไม่ใช่พลอยกมล แฟนสาวของเขาอีกแล้ว ติณกรณ์ไม่เพียงไม่มองเธอแล้วยังส่งสายตารังเกียจให้เธอเสียอีก และนั่นทำให้มณฑิกาลถึงกับกลั้นน้ำตาด้วยความน้อยใจไม่ได้

"นี่คือคุณติณ ติณกรณ์ คงไม่มีใครไม่รู้ว่าท่านคือใคร"

"ค่ะ/ครับ"

ทุกคนตอบรับในทันที ตอนนี้ว่าที่เจ้านายในอนาคตมาดูการทดสอบด้วยตนเอง ทำให้รู้สึกฮึกเหิมและอยากที่จะแสดงความสามารถของตน ผิดจากมณฑิกาลที่รู้สึกประหม่า ไม่ได้เจอเขาแค่ไม่กี่วันกลับรู้สึกหัวใจเต้นแรงขนาดนี้เชียวหรือ

ทุกคนเตรียมตัวเข้าประจำที่ทำการทดสอบด้วยความมั่นใจ ผิดกับมณฑิกาล เธอยกแขนสองข้างมองดูฝ่ามือตัวเอง ตอนนี้มันสั่นไปหมดและไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลยแม้แต่น้อย

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียปืนคนแรกดังขึ้น และตามด้วยอีกคน ผลการทดสอบพบว่ามีคะแนนผ่านหมด เหลือเพียงหญิงสาวที่ยังไม่ได้ลงมือ เธอจับไปที่หน้าอกตนเอง ตอนนี้หัวใจเธอเต้นเร็วและแรงอย่างควบคุมไม่อยู่

ปัง!

เสียงปืนจากกระบอกที่มณฑิกาลยิงไปเพียงหนึ่งนัดแต่กระสุนกลับยิงไปโดนบริเวณที่ได้คะแนนแค่ห้าคะแนนเท่านั้น และนั้นก็หมายความว่าอีกสองนัด ที่เหลือเธอต้องยิงตรงเป้าเท่านั้น

ปัง! ปัง!

เสียงปืนอีกสองนัดดังขึ้นติดกัน หญิงสาวภาวนาให้มันตรงเป้าทั้งสองครั้ง แต่ผลปรากฏว่าเธอได้เพิ่มอีกเพียงสิบและเก้าคะแนน รวมกับครั้งแรกเป็นยี่สิบสี่คะแนน