บทที่ 2 สายรุ้ง

“ครับที่รักพี่จะคุยกับคุณพ่อเอง ถ้าหากเขาไม่ยอมรับก็ไม่มีใครที่จะมาสืบทอดธุรกิจโรงพยาบาล H แล้วเพราะพี่สาวที่นอนป่วยสภาพไม่ต่างจากผักลูกที่พ่อรักนักรักหนาไม่มีวันที่จะตื่นขึ้นมาอีกแล้ว”

“พี่น่านน้ำ.....ขอบคุณนะคะที่ทำเพื่อรุ้งกับลูก” จากที่เคืองโกรธคุณหมอสาวรีบสวมกอดร่างของแฟนหนุ่มทั้งคู่กอดกันและลงเอยด้วยความเข้าใจ แม้ว่าในใจหมอน่านน้ำจะรู้ดีว่าคนเป็นพ่อต้องไม่ยอมรับแต่เขาก็ยังคิดว่าตัวเขาเองสามารถต่อรองกับคนเป็นพ่อได้เพราะเขาคือทายาทคนเดียวที่เหลืออยู่

“ครับ เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันถ้าคุณพ่ออนุญาตเราไปอยู่ด้วยกันที่ต่างประเทศนะไปเริ่มต้นใหม่ด้วยกันรอวันที่พี่เรียนจบกลับมาและรับช่วงต่อกิจการ”

“ค่ะ รุ้งรักพี่มากนะคะเราจะไปเริ่มต้นใหม่ด้วยกันต่อจากนี้ไปเราทั้งคู่จะไม่ต้องหลบซ่อนใครอีกแล้วรุ้งจะเป็นแม่เป็นภรรยาที่ดีของพี่กับลูกค่ะ”

“รอพี่นะคนดี อีกไม่นานทุกอย่างจะดีขึ้นพี่รับปาก”

โรงพยาบาล H

เพี๊ยะ! เสียงฝ่ามือของนายแพทย์เจ้าของโรงพยาบาล H ฝาดลงไปที่ใบหน้าของลูกชายคนเล็กอย่างแรง เพียงเพราะเขามาสารภาพเรื่องที่กำลังแอบคบกับหมอสาวรุ่นน้องและทำเธอตั้งท้องสร้างความไม่พอใจให้กับคนเป็นพ่ออย่างมาก

“ไอ้ลูกเวร....แกไม่ได้ครึ่งของพี่สาวแกหรอกนะเสียแรงที่ฉันให้โอกาสคนอย่างแกเป็นได้แค่ตัวสำรองเหมือนแม่แกไง”

“พ่อ....”

“แกไปเลิกกับนังนั่นซะ! แล้วเรียนให้จบถ้ายังอยากจะเป็นเจ้าของโรงพยาบาลนี้ต่อไปแล้วยังใช้นามสกุลฉันอยู่ ผู้หญิงที่แกควรจะแต่งงานด้วยต้องสามารถซัพพอร์ตโรงพยาบาลเราได้ไม่ใช่หมอเด็กกำพร้ายากจนนักเรียนทุนนั่น”

“แต่นั่นลูกเมียผมนะครับ”

“ไอ้ลูกชั่ว ถ้าแกเลือกนังนั่นฉันจะขายกิจการทั้งหมดแกกับแม่ของแกเตรียมตัวไสหัวออกไปจากบ้านฉันทันที ฉันไม่เดือดร้อนหรอกนะถ้าพี่สาวแกไม่ป่วยตกอยู่ในสภาพนั้นแกคงไม่มีวันได้รับโอกาสดี ๆ นี้หรอก”

“ฮึก! พ่อแต่ผมไม่เคยขออะไรจากพ่อเลยตั้งแต่เด็กผมพยายามอย่างหนักตั้งใจเรียนสอบให้ได้ที่หนึ่ง ผมเกลียดการเป็นหมอแต่ผมก็เป็นหมอตามใจพ่อทุกอย่างพ่อสั่งอะไรผมก็ยอมทำตามหมดคุณพ่อครับขอให้ผมได้รักกับสายรุ้งจะไดไหม”

“ไอ้น่านน้ำ! ในตัวแกมันมีเลือดแม่เลือดขี้แพ้ยอมเป็นฝุ่นใต้ตีนคนอื่นยังไงล่ะ รู้ไหมแกมันแค่ตัวแทนพี่สาวแกก็เท่านั้นลูกที่เกิดจากผู้หญิงที่ฉันหลับนอนโดยไม่ได้ตั้งใจ”

คำพูดรุนแรงที่แทงใจดำของพ่อทิ่มแทงความรู้สึกข้างในเพราะหมอน่านน้ำเป็นลูกนอกสมรสและเขาไม่ได้เป็นลูกคนโปรด ตั้งแต่จำความได้หลังจากที่เมียแต่งของพ่อตายเขากับแม่ก็ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านพร้อมกับความกดดันและถูกบีบบังคับเขาถูกพ่อเปรียบเทียบกับลูกสาวคนโตเสมอมา ในสายตาของพ่อนั้นหมอน่านน้ำคือตัวแทนที่พ่อไม่ได้เต็มใจที่จะยกธุรกิจให้เหตุผลเพราะลูกสาวคนโปรดไม่สามารถกลับมามีชีวิตเหมือนปกติได้อีกแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์เธอมีชีวิตอยู่ได้ด้วยเครื่องพยุงชีพเท่านั้นและสามารถจากโลกนี้ไปได้ตลอดเวลา

“ได้! ผมจะทำให้พ่อเห็นว่าผมไม่ได้ขี้แพ้และไม่ใช่ฝุ่นใต้ตีนใครถ้าหากผมเรียนจบกลับมาสร้างความภูมิใจให้พ่อได้ผมจะเก่งให้มากกว่าพี่น้ำเหนือให้พ่อดู”

“เออ แกรับปากแล้วนะสัญญาสิว่าจะทำให้ได้เหมือนที่พูดอย่าเก่งแต่ปาก”

“พ่อคอยดู เตรียมยกตำแหน่งผู้บริหารให้ผมหลังจากเรียนจบเถอะนายแพทย์ออร์โธปิดิกส์ที่เก่งที่สุดในประเทศจะกลับมาทวงทุกอย่างที่เป็นของผมหลังจากนั้นพ่อวางมือซะ แล้วหยุดบงการชีวิตผมสักที”

“หึ! เรื่องผู้หญิงแกจะคบกับยัยหมอแพทย์ประจำบ้านนักเรียนทุนคนนั้นต่อไปอย่างลับ ๆ ก็ได้ฉันไม่ติดแต่เมื่อแกเรียนจบกลับมานั่งเป็นผู้บริหารแกต้องแต่งงานกับคนที่ฉันเลือกให้”

“เหอะ! ตามใจพ่อเลยชีวิตผมไม่เคยเลือกได้อยู่แล้วนี่”

“คิดได้แบบนี้ก็ดี เลือดในตัวแกก็ยังมีความฉลาดของฉันอยู่บ้างฉันจะได้วางมือเสียที”

“งั้นผมขอตัว มีที่ ๆ หนึ่งที่ผมอยากไป”

“จะไปไหนก็รีบไปฉันไม่อยากมองหน้าแกต่อ รีบจัดการเรื่องเด็กซะก่อนที่จะสายเกินไป”