ภาพวาดดอกสือซว่าน ตอนที่ 1.7

อวิ๋นฉีเดินเข้าไปในออฟฟิศของสือเอ้อร์ ใบหน้าบูดบึ้งโกรธขึ้งทำให้ผู้มาใหม่ยิ้มแย้ม และนั่นยิ่งทำให้หญิงสาวโมโหหนักกว่าเดิม

“คุณสัญญาแล้วว่าถ้าซูหรงได้ภาพนั้นไปฉันจะสมหวัง!”

สือเอ้อร์ยิ้มบางบนใบหน้า “คุณหนูอวิ๋น คุณคงเข้าใจผิดแล้ว”

“หมายความว่ายังไง หรือคุณคิดจะโกงฉัน มีคนแนะนำมาว่าถ้าฉันมาหาคุณฉันจะสมหวัง”

“คุณก็สมหวังแล้วไม่ใช่หรือไง” สือเอ้อร์จิบกาแฟ “พวกเขาเลิกกันแล้ว”

“แต่ว่าฉัน...”

“คุณอวิ๋น ก่อนบอกความปรารถนา ผมได้บอกไปแล้วว่าให้คุณคิดดีๆ ก่อนขอ” เห็นหญิงสาวเม้มปากขมวดคิ้วสือเอ้อร์ก็ยิ้มกว้าง “คุณขอให้พวกเขาเลิกกัน ตอนนี้คุณซูกับคุณฮ่าวก็เลิกกันแล้ว”

“แต่ฉันยังไม่สมหวัง ฉันต้องได้คืนดีกับเฉิน!”

รอยยิ้มบนใบหน้าของสือเอ้อร์เลือนหาย “เคยมีคนบอกคุณมั้ยคุณอวิ๋น ความปรารถนาขอได้เพียงข้อเดียว โลภมากไปอาจทำให้ราคาที่ต้องจ่ายสูงยิ่งกว่าเดิม”

“ฉันยอมจ่าย!” หญิงสาวโยนเงินปึกหนึ่งลงบนโต๊ะ สือเอ้อร์ดวงตาเย็นเยียบจนอวิ๋นฉีสะดุ้ง มีคนเตือนเธอแล้วตอนแนะนำให้มาหาสือเอ้อร์ บอกว่าอย่าได้ล่วงเกินเขาเป็นอันขาด

...แต่มันช่วยไม่ได้นี่ เขาบอกเป็นนัยไม่ได้บอกเธอตรงๆ ว่าต้องขอว่าให้เธอได้คืนดีกับแฟนเก่า

เธอร้อนใจที่ซูหรงกับฮ่าวเฉินจะแต่งงานกัน ดังนั้นก็เลยขอไปว่าให้ทั้งสองเลิกกันไม่ได้แต่งงานกัน เธอน่าจะขอว่าให้เธอได้คืนดีกับฮ่าวเฉิน บ้าจริง!!!

“ถ้าอย่างนั้น...” เห็นสือเอ้อร์หยิบเงินปึกนั้นด้วยรอยยิ้ม อวิ๋นฉีรู้สึกมีความหวังขึ้นมา “ก็ได้”

ยิ่งเขาตอบตกลงเธอก็ยิ่งยิ้มกว้าง แม้รู้สึกขนลุกกับสายตาของเขา แต่อวิ๋นฉีก็ดีใจเกินกว่าจะคิดมาก ตอนนี้ขอแค่ได้กลับมาคืนดีกับฮ่าวเฉิน ต่อให้ต้องแลกกับอะไรเธอก็ยอมทั้งนั้น!!!

เพื่อนสนิทแอบกระซิบบอกมาว่าครอบครัวของซูหรงกับครอบครัวของฮ่าวเฉินนัดเจอกัน เธอเดาว่าน่าจะเป็นเรื่องการยกเลิกงานแต่งงาน อวิ๋นฉีจงใจไปปรากฏตัวต่อหน้าพ่อแม่ของฮ่าวเฉิน รู้ว่าในช่วงเวลาอันน่าขายหน้านี้ ตระกูลฮ่าวต้องเลือกที่จะดึงดันจัดงานต่อไป

แม่ของชายหนุ่มรักหน้ายิ่งกว่าอะไรดี การยกเลิกงานแต่งงาน แน่นอนว่านั่นทำให้ตระกูลฮ่าวขายหน้า และการคืนดีกันของเธอกับแฟนเก่า ก็จะยิ่งมีคนช่วยสนับสนุน

“จริงๆ แล้ว” ในห้องน้ำหญิงสาวบังเอิญได้เจอกับซูหรง “ภาพวาดของสือเอ้อร์ฉันมอบให้เธอเป็นของขวัญแต่งงาน ตอนนี้ไม่ได้แต่งแล้วฉันว่า...เธอคงไม่คิดจะงุบงิบ??” สือเอ้อร์บอกให้เธอเอาภาพวาดนั้นกลับมาแล้วเธอจะสมหวัง

“เธอเป็นคนมอบให้??”

“แน่นอน ภาพวาดราคาแพงขนาดนั้นถ้าไม่ใช่เพราะเฉิน คิดเหรอว่าฉันจะมอบให้ใครเป็นของขวัญ”

“ได้ฉันจะส่งคืนให้”

เห็นอีกฝ่ายยอมโดยดีอวิ๋นฉีอมยิ้ม

“แต่คงต้องสอบถามไปทางสือเอ้อร์ว่าจริงมั้ย คงไม่ว่านะ ฉันชอบทำอะไรเปิดเผยตรงไปตรงมา ไม่ชอบทำอะไรในที่ลับ”

รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังกระแนะกระแหน อวิ๋นฉีกลับไม่โกรธ ตอนนี้พ่อกับแม่ของฮ่าวเฉินสนับสนุนเธอเต็มที่ ถึงตอนนี้ฮ่าวเฉินยังใจแข็ง แต่เธอเชื่อว่าเธอจะดึงเขากลับมาเป็นของตัวเองได้ในที่สุด

“เอาสิ ฉันคุ้นเคยกับเขาดี จะเอาเบอร์โทร.มั้ย”

“ไม่ละ ขอบใจ หลังเขายืนยันว่าเธอส่งมาจริงๆ ฉันจะส่งกลับไปให้เธอถึงที่บ้าน”

“ขอบใจ” อวิ๋นฉีเดินยิ้มออกมาจากห้องน้ำราวกับเป็นผู้ชนะ

วันนั้นเธอไปหาฮ่าวเฉินที่บ้านเพราะมีนัดทานข้าวกับตระกูลฮ่าว เขายังโกรธเธอเข้าใจได้ ดังนั้นจึงไม่ถือสาที่เขามีท่าทีเย็นชา

อาทิตย์ต่อมาภาพวาดดอกสือซว่านก็ถูกส่งกลับมา อวิ๋นฉีจงใจนำภาพวาดนั้นไปหาฮ่าวเฉินที่คอนโดใหม่ของเขา กะว่าจะเซอไพรส์แฟนหนุ่มด้วยภาพวาดนี้

เขาเห็นภาพวาดก็เบิกตาด้วยท่าทางหวาดกลัว ปากก็ตะโกนไล่เธอให้กลับไป อวิ๋นฉีตกใจมากทำอะไรไม่ถูก เธอวางภาพวาดลงจากนั้นรีบเข้าไปดูฮ่าวเฉินที่หนีเข้าไปในห้องน้ำด้วยท่าทางราวกับคนเสียสติ