ราคะเร้นปรารถนา

งานประมูลภาพวาดกำลังคึกคัก ภาพวาดมีค่ามากมายถูกประมูลออกไปจากแกลเลอรี่ในราคาสูงลิ่ว

บรรดานักสะสมที่หวังอยากได้ภาพวาดของ...สือเอ้อร์ กำลังคาดหวังว่าภาพวาดต่อๆ ไป ตนจะมีโอกาสได้เป็นเจ้าของหรือไม่

สือเอ้อร์นั่งมองภาพวาดของตนถูกประมูลออกไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย ชายวัยกลางคนมีดวงตาดุดัน มือทั้งสองข้างกุมพัดแน่น มองบรรดานักสะสมจ้องมองภาพวาดที่มีมูลค่ามากกว่าสามแสนหยวน ทว่ากลับคิดว่าราคานั้นสมน้ำสมเนื้อ ด้วยครอบครองเอาไว้สองสามปีจากนั้นหากขายต่อก็ยังคงได้กำไรแน่นอน

ภาพวาดของสือเอ้อร์มีบางอย่างที่ดึงดูดนักสะสม แม้คนซื้อบอกไม่ได้ว่าเพราะอะไร แต่แน่นอนคนวาดเองย่อมตระหนักดี

แมวอ้วนตัวหนึ่งกระโดดขึ้นมาบนตักของสือเอ้อร์ เขาเหลือบตาลงมองมันแวบหนึ่ง สายตาหันไปมองยังนักสะสม หนึ่งในผู้ที่นั่งอยู่สวมชุดเดรสสีแดงสด

ริมฝีปากเย้ายวนแดงเรื่อ มือยกป้ายประมูลด้วยความมุ่งมั่นทว่ามืออีกข้างกลับกุมมือถือแน่น เห็นชัดว่าหญิงสาวกำลังช่วยประมูลให้คนในสาย และเธอก็ทำสำเร็จภาพวาดล่าสุดหญิงสาวได้ไปจริงๆ

รอยยิ้มงดงามดวงตาส่องประกาย... ภาพวาดสามสหายแห่งเหมันต์กลายเป็นของหญิงสาวชุดแดงคนนั้นแล้ว...

“ไปเถอะ” สือเอ้อร์ลุกขึ้นยืนจากนั้นอ้อมไปยังหลังเวที ผู้ช่วยของเขาเดินตามหลังมาติดๆ “ไปนำภาพวาดดอกสือซว่านออกมา ห่อให้เรียบร้อย ส่งไป...พร้อมวาดสามสหายแห่งเหมันต์ ระบุว่ามอบให้คุณซูเป็นของขวัญ”

“ครับ”

งานประมูลที่เหลือไม่คึกคักเพราะเจ้าของผลงานกลับไปแล้ว ถึงอย่างนั้นภาพสุดท้ายกลับประมูลได้ถึงหกแสนหยวน!!!

ซูหรงเพิ่งกลับถึงบ้านตอนที่ภาพวาดถูกส่งมาถึงคอนโด ภาพวาดของสือเอ้อร์เชียวนะ!!!

หญิงสาวค่อยๆ แกะออกอย่างเบามือปากก็ตะโกนเรียกแฟนหนุ่มให้รีบตื่นมาดู เขางัวเงียลุกขึ้นจากนั้นเดินไปรินน้ำ

“ได้ยินมาว่าราคาแพงกว่าสามแสนหยวน ว่าแต่เขาให้คุณจริงๆ นะไม่ใช่ส่งบิลเรียกเก็บเงินมาทีหลัง”

“จริงๆ ฉันถามย้ำแล้ว เขาบอกว่ามีคนให้เป็นของขวัญแต่งงาน ฉันจะแขวนเอาไว้ตรงไหนดี ห้องนอนดีมั้ย” แฟนหนุ่มของเธอยักไหล่ไม่มีความเห็น “งั้นก็หัวเตียง”

“เดี๋ยว!” พอเห็นภาพวาดชัดๆ เขากลับตาโตรีบยกมือห้าม “นั่นมันดอกสือซว่านไม่ใช่หรือไง”

“แล้วไง”

“นั่นมันดอกไม้ของคนตาย!”

“คร่ำครึ!” หญิงสาวถลึงตาให้เขา “ดูสิ สวยออก ฉันชอบสีแดงอยู่แล้วด้วย คุณน่ะสมัยไหนแล้วยังเชื่อเรื่องแบบนี้”

เขายังมีท่าทีลังเลตอนเห็นหญิงสาวยกภาพวาดนั้นไปเปลี่ยนแทนภาพทิวทัศน์บนหัวเตียง คอนโดนี้เป็นของหญิงสาว คบกันมาสามปีมีแพลนจะแต่งงานแล้วแต่คอนโดนี้เขาไม่เคยช่วยจ่ายเงิน ดังนั้นทั้งการตบแต่งและเรื่องของในคอนโดเขาเลยไม่เคยยุ่ง...

เห็นซูหรงยิ้มร่าด้วยความชอบใจ เขาพูดไม่ออก “เอาเถอะ...” ตอนนั้นเองที่มือถือของชายหนุ่มดังขึ้น “ผมไปรับโทรศัพท์นะ”

หญิงสาวขมวดคิ้วเพราะเหลือบไปเห็นเบอร์ที่โทรเข้า จางหลง...เพื่อนสนิทของ ฮ่าวเฉิน แฟนหนุ่มของเธอ

ได้ยินมาว่าอีกฝ่ายกำลังอกหัก โทรมาทีไรแฟนของเธอก็ต้องออกไปช่วยปลอบใจทุกที...

ฮ่าวเฉินเพิ่งกลับเข้ามาเธอก็ถอนหายใจเมื่อเห็นสีหน้าของเขา “ต้องออกไปอีกแล้ว?”

“ใช่ ขอโทษนะครับ คืนนี้ก็ไม่ได้กอดคุณอีกแล้ว”

“เอาเถอะ เพื่อนสนิทคุณนี่” เธอเองก็มีเพื่อนสนิทที่เคยอกหัก กว่าอีกฝ่ายจะดีขึ้นก็ใช้เวลานานโข ดังนั้นเธอก็เลยเข้าใจเรื่องนี้ดี

ส่งแฟนหนุ่มออกไปแล้วซูหรงจึงอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน มองภาพวาดดอกสือซว่านราคาแพงหูดับ ยิ่งมองหญิงสาวก็ยิ่งรู้สึกชอบ แม้จะเป็นภาพวาดเรียบง่าย แต่ลายเส้นกลับเข้มแข็งมั่นคง ตวัดพู่กันหนักแน่น แนวเส้นพลิ้วไหว

เธอคลุกคลีกับวงการนี้มานาน แน่นอนย่อมรู้ว่าภาพวาดของสือเอ้อร์ บางครั้งแม้มีเงินก็ใช่ว่าจะได้มาครอบครองง่ายๆ

เสียงครืนๆ ของสายฝนกำลังพัดผ่านมาแต่ไกล ม่านหน้าต่างขยับไหวเล็กน้อยเพราะแรงลมจากแอร์คอน สัมผัสลูบไล้จากด้านหลัง ปลุกคนที่กำลังนอนคว่ำบนเตียงให้ตื่นขึ้น

ซูหรงขยับตัวเบาๆ ส่งเสียงครวญครางแผ่วเบา “เฉิน...อือ กลับมาแล้วเหรอคะ”

เขาไม่ตอบแต่สอดมือทั้งสองข้างเข้าไปกอบกุมอกนุ่มหยุ่น ร่างสูงทาบทับลงไปกับแผ่นหลังในชุดนอนแพรนุ่มแบบสวม ส่วนขึงตึงกดทาบลงไปกับสะโพกผาย บอกชัดว่าความต้องการของเขากำลังคับแน่นพองโต