ภาพวาดดอกสือซว่าน ตอนที่ 1.6

ทั้งสองไม่พูดจาแต่ใช้สัมผัสสนองความปรารถนาให้กันและกัน เสียงหอบครางดังขึ้นอีกครั้ง ฮ่าวเฉินขยุ้มสะโพกผายแอ่นเอวสอบสอดเสยเป็นจังหวะ

“อา...หรงหรง อืม” เขาขบเม้มลำคอหอมกรุ่นกลิ่นบุปผาละมุน เริ่มบทรักอีกบทโดยไม่หยุดพัก หวังลึกๆ ว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของโอกาสที่จะทำให้เขาได้คืนดีกับแฟนสาว

ตอนกำลังจะพลิกตัวเป็นฝ่ายทาบทับ หญิงสาวกลับไม่ยินยอม เขาถูกกดลงบนเตียง แฟนสาวหยัดตัวขึ้นนั่งคร่อมเหนือแก่นลำที่เพิ่งตื่นตัวอีกครั้ง เขาหัวเราะ

“ได้จ้ะวันนี้ผมจะตามใจคุณ” เขากระซิบเสียงแตกพร่า เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวซึ่งนั่งคร่อมลงไปยังแก่นกายร้อน

ชายหนุ่มนอนแผ่อยู่บนเตียงด้วยความเสียวซ่าน ได้แต่มองคนที่กำลังขยับโยกบดขยี้แก่นกายแข็งขึงอย่างหนักหน่วง สองมือของหญิงสาวคว้ามือของเขาไปกอบกุมอกนุ่มหยุ่น บีบให้เขาเคล้นคลึงตอบรับจังหวะควบขับรัวเร็วจนร่างโยกคลอน

หัวใจของฮ่าวเฉินเต้นรัว เงาของงดงามตรงหน้าทำให้เขาไม่อยากละสายตา มือใหญ่บีบเคล้นลงไปบนอกนุ่มหนักหน่วง แก่นกายร้อนผ่าวสอดเสยแทรกลึก เอวสอบยกหยัดตอบรับจังหวะที่หญิงสาวกระแทกลงมาอย่างถึงอกถึงใจ

ความเสียวซ่านโหมทะยาน ความสุขสมพอกพูน ความหฤหรรษ์ระเบิดพร่าง... จังหวะสุดท้ายที่เขายกสะโพกขึ้นรับการกดกลืน แก่นลำร้อนรุ่มก็หลั่งริน...เปียกชุ่ม

หญิงสาวก้มลงจุมพิตกวาดควาน ปลายลิ้นพัวพันสอดประสาน ฮ่าวเฉินกายอ่อนยวบ สุขสมจนหน้ามืดแต่เอวสอบกลับยังคงยกหยัดสอดเสยเป็นจังหวะ ปลดปล่อยออกมาครั้งแล้ว...ครั้งเล่า

สองมือใหญ่สอดประคองแก้มนวล จูบตอบรับด้วยความสุขสม พยายามมองแฟนสาวผ่านความมืดในห้องนอน

ทว่า...สายตาของเขากลับมองผ่านไปยังภาพวาดดอกสือซว่านที่คล้าย...เรืองแสงในความมืด!!!

กลีบดอกสือซว่านบนหัวเตียง มองดูแล้ว...คล้ายดวงตามากมายกำลังจ้องมองเขาอยู่!!!

ฮ่าวเฉินตะโกนแหกปากออกมาสุดเสียงด้วยความตื่นกลัว เขาดันคนที่ยังคงนั่งคร่อมบนตักออก แต่ให้ตาย! เธอกลับไม่ขยับสักนิด เรี่ยวแรงของเขาไม่อาจทำให้แฟนสาวขยับลงจากตัก ไม่เท่านั้นเขากลับถูกเธอกดลงนอนราบกับเตียง

เสียงหัวเราะน่าขนลุกดังขึ้น เอวคอดเริ่มขยับไหวยั่วยวนเขาอีกครั้ง แต่ฮ่าวเฉินที่ตกใจกลัวจนสติหลุดกลับเอาแต่ดิ้นรน เขาทั้งแหกปาก ทั้งพยายามดิ้นรนขัดขืน ถึงอย่างนั้นกลับไม่เป็นผล

เงาดำมืดเหนือร่างของเขาก้มต่ำลงมา เขาขยับไม่ได้... จูบขบเม้มที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมจางๆ ทว่ากลับทำให้เขาขนลุกซู่

รูปร่างอวบอัด บทรักอันเร่าร้อนเริ่มต้นอีกครั้ง ที่น่าตกใจไปกว่านั้น...แม้ว่าเขาจะหวาดกลัวจนสติหลุด แต่ร่างกายของเขากลับสนองตอบจังหวะการกระแทกกระทั้นของสะโพกผาย ซึ่งกดกลืนเหนือร่างของเขาอย่างน่าตาย!!!

บนเตียงนอนที่เต็มไปด้วยกลิ่นของการร่วมรักอันเร่าร้อน ฮ่าวเฉินครวญครางเสียงแผ่ว เสื้อผ้าของชายหนุ่มถูกดึงทึ้งออกไปจากกายแกร่ง เสียงหอบกระเส่าดังขึ้นเป็นระลอกราวกับไม่มีที่สิ้นสุด เอวสอบยกหยัดรองรับการครอบครองที่ตอกตรึงลงมาจากร่างอรชรอวบอิ่ม

“อา...ดีเหลือเกิน” เสียงเล็กแหลมของหญิงสาวครวญครางออกมาเสียงกระเส่า และแน่นอนว่านั่น...ไม่ใช่เสียงของซูหรง!!!

หญิงสาวแอ่นกายรับปลายลิ้นร้อนลวกซึ่งดูดเม้มปลายยอดชูชัน เอวอ่อนหมุนวนบดคลึงแก่นลำแข็งขึง สองมือกดศีรษะของฮ่าวเฉิน เสนออกอิ่มเข้าสู่อุ้งปากร้อนที่บัดนี้ยอมจำนนต่อราคะอันเย้ายวนรุ่มร้อน

มองขึ้นไปเหนือเตียงนอน ภาพวาดดอกสือซว่านอันงดงามน่าหลงใหล บัดนี้บนภาพวาดกลับเต็มไปด้วยดวงตาแดงก่ำนับร้อยคู่ ทุกคู่กลับจ้องมองมายังภาพการร่วมรักอย่างหิวกระหาย เสียงกระซิบดังลอดออกมาจากภาพวาด เป็นเสียงที่น่าขนลุกยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

“เมื่อไหร่ข้าจะลิ้มลอง...”

ถึงอย่างนั้น...ยังมีเงาจางๆ ของกลีบดอกสือซว่านซึ่งหายไป คู่หนึ่งหายไปตอนซูหรงนำมันมาแขวนบนหัวเตียง อีกคู่หายไปตอน...ฮ่าวเฉิน