บทที่ 1 งานแต่งของเรา

ใบหน้าของฟาริดาเปื้อนรอยยิ้มอย่างคนมีความสุข เปิดแค็ตตาล็อกดูแบบของแบล็กดรอบทีละหน้าอย่างเนิบนาบ คิดแบบและสีตามแต่ที่ตัวเองชอบเอาไว้แล้ว รอแค่คุยรายละเอียดกับว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเอง

หญิงสาวฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าใครบางคนที่กำลังเปิดประตูเข้ามาในร้าน วันนี้อคินแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว พับแขนเสื้อขึ้นมาอยู่ใต้ข้อศอก ปลดกระดุมสองเม็ดแรกออกเผยให้เห็นแผงอกวับ ๆแวม ๆ ท่อนขาเรียวยาวถูกกางเกงผ้าเนื้อดีสวมทับเอาไว้

อคินเป็นผู้ชายที่จัดว่าดูดี ใบหน้าเกลี้ยงเกลา ผิวขาวแต่ไม่ขาวจัดเท่ากับฟาริดา รูปร่างสูงเพรียว ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามแบบฉบับของผู้ชายรักสุขภาพ

“พี่คิดถึงฟ่างจังเลยครับ” อคินนั่งลงเก้าอี้ที่วางอยู่ใกล้ ๆกับแฟนสาว หันซ้ายแลขวามองทั่วร้านก่อนที่จะแนบริมฝีปากลงบนแก้มนุ่มนิ่มตอนที่หญิงสาวเผลอ

“แหนะ ทำอะไรประเจิดปะเจ้ออีกแล้ว” ฟาริดาเอ่ยตำหนิอย่างไม่จริงจัง อคินมักจะแอบหอมแก้มเธอทุกครั้งที่มีโอกาส ไม่ว่าจะตอนที่อยู่กันตามลำพังหรือตอนที่อยู่ร่วมกับคนอื่น เขาก็มักจะแสดงความรักออกมาอย่างสม่ำเสมอ

“ก็แฟนพี่น่ารักนี่น่า ใครจะไปอดใจไหว” พูดแล้วก็แนบใบหน้าลงบนหัวไหล่มน แหงนหน้านิดช้อนตาขึ้นมองด้วยแววตาทอประกายออดอ้อน ทำนิ้วไต่ไปตามแขนเล็ก

“อื้อ...ไม่เอาค่ะ หยุดเล่นได้แล้ว มาช่วยฟ่างเลือกแบล็กดรอบดีกว่าค่ะ” ฟาริดาดันใบหน้าคนรักออกห่าง หยิบอัลบั้มวางลงตรงหน้าอคิน “ฟ่างอยากได้แบล็กดรอบที่ตกแต่งด้วยดอกไม้สดสีขาวสลับกับสีชมพูทั้งหมดพี่คินว่าดีไหมคะ”

“เอาตามที่ฟ่างชอบเลยพี่ยังไงก็ได้ ความสุขของฟ่างก็เหมือนความสุขของพี่” เขาชอบทุกอย่างที่เป็นฟาริดา คนรักของเขาไม่ใช่คนจุกจิก ไม่ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของเขา ทั้ง ๆที่มีสิทธิ ฟาริดาเป็นผู้หญิงที่มองโลกในแง่บวก ตั้งแต่คบหากันมาร่วมเจ็ดปี ไม่เคยมีสักครั้งที่หญิงสาวทำตัวงี่เง่า เอาแต่ใจในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง

ตรงกันข้ามฟาริดาเป็นนักฟังที่ดี เขามีความสุขและสบายใจทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้แฟนสาว

แต่กระนั้นเขาก็ยังทรยศหักหลังความรักที่แสนบริสุทธิ์ที่ฟาริดามีให้ต่อเขา เขากับปารดีแอบมีสัมพันธ์กันลับหลังฟาริดามานานแรมปี แน่นอนว่ามันไม่ได้เกิดจากความรัก มันมาจากความใคร่ของเขาล้วน ๆ

ปารดีปรนเปรอความสุขในเรื่องบนเตียงให้เขาได้อย่างถึงใจที่สุด หล่อนทั้งช่ำชองและเผ็ดร้อน ทุกครั้งที่ได้ขึ้นเตียงกับเพื่อนสนิทของคนรัก อคินยอมรับว่าอิ่มเอมในรสกามอย่างที่ไม่เคยพานพบมาก่อน

แต่ต่อให้เขามีตความสุขกับร่างกายของปารดีมากแค่ไหนก็ไม่มีวันที่จะเอาหล่อนเข้ามาแทนที่ฟาริดาได้

เพราะผู้หญิงที่เขารักมีฟาริดาเพียงคนเดียวเท่านั้น

“ทำไมแฟนฟ่างถึงได้น่ารักแบบนี้คะ แค่นี้ฟ่างก็ทั้งรักทั้งหลงจนไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว” ฟาริดาพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ยิ้มประกายตาแพรวพราวระยิบระยับจนทำให้ใบหน้าที่สวยงดงามยิ่งดูมีเสน่ห์ขึ้นไปอีก

“ถ้ารักพี่มากถ้าอย่างนั้นคืนนี้ค้างกับพี่แล้วให้พี่รักทั้งคืนได้ไหมคะ” เขาพูดด้วยใบหน้าและท่าทางที่เต็มไปด้วยความจริงจัง นาน ๆทีถึงจะมีเวลาได้ทำเรื่องอย่างว่ากับแฟนสาว ด้วยความที่ฟาริดาทำงานไม่เป็นเวลา อีกทั้งยังต้องออกไปไซต์งานที่ต่างจังหวัดอยู่สม่ำเสมอ เขากับแฟนสาวก็เลยไม่มีเวลาได้อยู่ด้วยกันมากสักเท่าไหร่ “ว่ายังไงเอ่ย คืนนี้ไปค้างที่คอนโดพี่นะคะ พี่คิดถึงฟ่างน้อยจะแย่อยู่แล้ว”

ฟาริดาอายจนใบหน้าแดงเถือกลามไปจนถึงใบหู เห็นสายตาวาววับของอคินที่หลุบมองไปยัง ‘ฟ่างน้อย’ท้องไส้ก็ปั่นป่วนขึ้นมาอย่างเกินควบคุม นานนับหลายเดือนที่ห่างหายจากเรื่องอย่างว่า เธอเองก็เข้าใจความรู้สึกของอคินดี ‘เซ็ก’มันเป็นเรื่องปกติของหนุ่มสาว การที่อคินเรียกร้องความสุขจากเธอมันก็เป็นสิทธิของเขา

“ก็ได้ค่ะ แต่พรุ่งนี้ฟ่างมีประชุมเช้านะคะ นอนดึกไม่ได้” เธอพูดด้วยความเหนียมอาย อคินเป็นผู้ชายที่มีความต้องการสูง สำหรับเขาแล้วการมีเซ็กรอบเดียวไม่เคยพอ เพราะเหตุนี้ฟาริดาถึงต้องชิงเอ่ยปากบอกเขาเสียก่อน

“เลือกทุกอย่างเสร็จรีบกลับคอนโดกันเลย รับรองว่าจะไม่ให้เกินเที่ยงคืนอย่างแน่นอน” แค่คิดว่าวันนี้จะได้ตักตวงความสุขจากแฟนสาว ส่วนล่างก็แข็งขึ้นมาทันควัน

ฟาริดาก้มหน้าหนีอาย สองแก้มร้อนผ่าว เห็นสายตาหยาดเยิ้มของอคิน ใจดวงน้อยก็สั่นสะท้าน แค่คิดถึงร่างกายเปลือยเปล่าทุกอณูของเธอถูกเขาละเมียดละไมชิมรส ใจมันก็เต้นผิดจังหวะขึ้นมาเสียอย่างนั้น

กว่าสามชั่วโมงที่หมดเวลาไปกับการเลือกของชำร่วย การ์ดแต่งงานรวมไปถึงสิ่งของทุกอย่างที่เกี่ยวกับงานแต่ง ฟาริดาเลือกทุกอย่างให้จบภายในร้านเดียว เพราะเธอเองก็มีเวลาน้อย กว่าจะเคลียร์งานลงตัวเพื่อมาวันนี้ได้ ก็ต้องยอมทำงานหามรุ่งหามค่ำติดต่อกันตั้งหลายวัน

“ฟ่างคำนวณค่าใช้จ่ายคร่าว ๆดูแล้วเหยียบล้านอยู่นะคะพี่คิน เราเปลี่ยนโรงแรมหาที่ถูกกว่านี้ดีไหมคะ จะได้ประหยัดเงินด้วย เห็นยอดเงินแล้วฟ่างเสียดายจังเลยค่ะ”

ฟาริดาย่นจมูก นัยน์ตากลมโตจ้องไปยังหน้าจอมือถือที่เปิดแอปพลิเคชันเครื่องคิดเลขเอาไว้ ปลายนิ้วเล็กจิ้มตัวเลขลงไปกดบวกลบแล้วต้องถอนหายใจยาวกับจำนวนยอดรวมที่โชว์อยู่หน้าจอมือถือ

“งานแต่งมีแค่ครั้งเดียวเอาตามที่ฟ่างเลือกไว้นั่นแหละ ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก พี่ยังมีเงินเก็บเหลืออยู่อีกเยอะ หมดก็หาใหม่ได้” ฐานะของอคินไม่ได้ร่ำรวยมหาศาลแต่ก็พอมีให้ใช้จ่ายอย่างไม่ขาดมือ ด้วยตำแหน่งหน้าที่ที่เป็นถึงหัวหน้าฝ่ายการตลาดให้กับบริษัทต่างชาติที่นำเข้าเกี่ยวกับอะไหล่เครื่องยนต์ รายรับต่อเดือนก็หกหลักปลาย ๆ

อคินไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน ตั้งแต่ที่มั่นใจว่าเจ้าสาวต้องเป็นฟาริดา เขาก็เก็บหอมรอมริบ แบ่งสันจัดส่วนเงินเดือนที่ได้มาเก็บไว้เพื่อเป็นค่าสินสอดและค่าจัดงานแต่ง

“ไม่เปลี่ยนก็ได้ค่ะ แต่พี่คินต้องยอมให้ฟ่างช่วยออกค่าใช้จ่ายด้วยนะคะ ตกลงไหม” ฟาริดาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนหน้าที่จะคุยเรื่องแต่งงานอย่างจริงจัง อคินเป็นฝ่ายพูดเองว่าจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างโดยที่เธอไม่ต้องควักเงินสักแดงเดียว ครั้งแรกฟาริดาก็ค้านหัวชนฝา ถ้าเธอยอมก็เท่ากับเอาเปรียบอคิน

แต่เขากับยืนกรานอย่างหนักแน่นว่าไม่ให้เธอเสียเงินแม้แต่บาทเดียว อคินให้เหตุผลว่าถ้าแค่ค่าใช้จ่ายในการจัดงานแต่ง เขาไม่มีปัญญารับผิดชอบแล้วเขาจะมีหน้ามาดูแลชีวิตของเธอให้อยู่อย่างสบายได้อย่างไร