บทที่ 3

“เป็นยังไงบ้างครับ” ธีรดนย์ถามออกมาอย่างตื่นเต้นในขณะที่กำลังรอดูผลตรวจครรภ์ของภรรยาสาว ร่างบอบบางเดินออกมาด้วยสีหน้าละห้อยพร้อมถือชุดอุปกรณ์ตรวจครรภ์อยู่ในมือ ขวัญข้าวพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมาพลางเข้าไปสวมกอดสามี

“ข้าวขอโทษนะคะ ที่ทำให้พี่ดนย์ผิดหวัง”เสียงเล็กสั่น ธีรดนย์พรูลมหายใจออกมาพลางพูดปลอบใจคนที่อยู่ในอ้อมกอด

“อย่าคิดมากนะครับมันไม่ใช่ความผิดของข้าวเลย เดี๋ยวถึงเวลาลูกก็มาเอง ไม่ต้องคิดมากนะครับ”ฝ่ามือหนาลูบไปที่ศีรษะของภรรยาอย่างนึกสงสาร เขารู้ว่าหญิงสาวกังวลกับเรื่องนี้ เพราะความที่เขาเคยบอกกับเธอว่าเขาอยากมีลูก นั่นเลยเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้เธอกังวลใจแบบนี้ กว่าหนึ่งปีแล้วที่เขากับเธอใช้ชีวิตฉันสามีภรรยา ทุกอย่างราบรื่นไปด้วยดี ขวัญข้าวทำหน้าที่ของเธอได้ดีไม่ว่าจะหน้าที่แม่บ้านและบนเตียง เขามีความสุขทุกวันที่ได้กลับมาเจอเธอ

“เมื่อไหร่ลูกจะมาสักทีล่ะคะ ฮึก…ฮือ…”หญิงสาวร้องไห้โฮพลางซบหน้าลงกับอกสามี

“อย่าร้องนะครับคนดี เอาอย่างนี้ดีไหม พรุ่งนี้เราไปปรึกษาคุณหมอกัน ถ้าลองวิธีธรรมชาติไม่ได้ เราก็ให้หมอช่วยก็ได้นี่ครับ” หญิงสาวเงยหน้ามองสามีอย่างนึกขอบคุณที่เขาเข้าใจในความรู้สึกของเธอ มือเล็กปาดเช็ดน้ำตาก่อนจะยิ้มให้ชายหนุ่ม

“ข้าวรักพี่ดนย์ ขอบคุณนะคะที่ทำเพื่อข้าวทุกอย่าง”เสียงหวานพูดออกมาก่อนจะสวมกอดสามี

“ถ้าพี่ไม่ทำให้เมียพี่ แล้วจะทำให้ใคร ฮึ”เขาบีบที่จมูกเมียตัวเองอย่างนึกเอ็นดู ขวัญข้าวหัวเราะขำ

“วันนี้ไปบริษัทกับพี่นะ พี่ไม่อยากให้ข้าวอยู่ที่บ้านคนเดียวนะครับ”

“จะดีหรือคะ?ข้าวไม่อยากให้ใครมองว่าพี่ดนย์มีเมียมานั่งคุมเวลาทำงาน”เธอทำสีหน้าลังเล

“ก็ลองมีใครมานินทาเมียพี่สิ พี่จะไล่ออกให้หมดเลย” ธีรดนย์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความจริงจัง ตั้งแต่อยู่กินกันมาหญิงสาวไปที่บริษัทของเขาแทบจะนับครั้งได้พอเอ่ยปากชวนเธอก็จะปฏิเสธตลอดโดยให้เหตุผลว่าไม่อยากให้คนที่บริษัทมองเขาในทางที่ไม่ดีมาทำงานก็ต้องให้เมียมานั่งเฝ้า ชายหนุ่มเลยต้องยอมแพ้ให้กับเหตุผลของเธอแต่วันนี้ไม่ว่าอย่างไรก็จะต้องพาเธอไปให้ได้ ยิ่งเห็นว่าภรรยาไม่ค่อยสบายใจ เขาก็ไม่อยากปล่อยให้อยู่บ้านเพียงลำพัง

“พี่ดนย์ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะสาย ข้าวรออยู่ที่บ้านดีกว่าค่ะ”

ไม่ทันได้ตั้งตัวเมื่อชายหนุ่มช้อนอุ้มเธอขึ้นมาแนบอกอย่างเร็ว ขวัญข้าวร้องออกมาอย่างตกใจ

“ว้าย! พี่ดนย์จะทำอะไรคะ?”

“ไปอาบน้ำกัน”เขาพูดออกมาอย่างหน้าตาย ไม่สนใจเสียงโวยวายของภรรยา

“ไม่เอานะคะข้าวอาบแล้ว พี่ดนย์ปล่อยข้าวลงนะคะ”เสียงเล็กแหว

“ถ้าอย่างนั้นข้าวเข้าไปถูหลังให้พี่ละกัน”ชายหนุ่มพูดออกมาอย่างยียวนพลางสาวเท้าเข้าไปในห้องน้ำ ร่างเล็กยังคงโวยวาย ชั่วครู่หนึ่งเสียงโวยวายของเธอก็กลายมาเป็นเสียงร้องครางที่ดังออกมาจากห้องน้ำไม่หยุด

ขวัญข้าวส่งสายตาค้อนให้สามีกว่าเธอจะได้ออกมาจากห้องน้ำก็ปาไปเกือบชั่วโมงเพราะถูกชายหนุ่มตักตวงความสุขจนหญิงสาวเมื่อยล้าไปทั้งตัว ธีรดนย์หัวเราะขำที่ถูกภรรยาสาวแสดงอาการแง่งอนใส่ชายหนุ่มโอบเอวเล็กพลางรั้งเข้ามาแนบชิดกับตัวเอง

“พี่ดนย์ปล่อยข้าวนะคะ คนมองกันใหญ่แล้ว”

ร่างสูงใหญ่ไม่สนสายตาที่มองมา นี่บริษัทของเขาไม่เห็นจะแปลกตรงไหนที่จะแสดงความรักออกมา เขาไม่ได้ทำอะไรอนาจารสักหน่อย

“ใครจะมองก็ช่าง พี่ไม่สนใจหรอกก็เมียพี่สวยใครจะไปอดใจไหว”

“พี่ดนย์!”หญิงสาวถลึงตาใส่สามีอย่างนึกโมโห เขาไม่อายแต่เธออายนี่น่า ฝ่ามือเล็กฟาดเบาๆไปที่แขนของสามี ชายหนุ่มยิ้มขำก่อนจะพาเธอเดินตรงไปที่ห้องทำงานของเขา

“สวัสดีค่ะบอส สวัสดีค่ะคุณข้าว”เสียงเลขาสาวทักทายเจ้านายหนุ่มกับภรรยาของเขา

“สวัสดีค่ะ คุณแก้ม”ขวัญข้าวยกมือไหว้คนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะหน้าห้องทำงานของสามี

“อุ๊ย!คุณข้าวไม่เอาค่ะ ไม่ต้องยกมือไหว้พี่”เลขาสาวพูดออกมาอย่างตกใจที่เห็นภรรยาของเจ้านายยกมือไหวเธอแบบนี้

“ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะ ข้าวอายุน้อยกว่าพี่ที่ข้าวยกมือไหว้พี่มันก็ถูกแล้วนี่คะ”หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะที่เห็นสีหน้าและท่าทางของเลขาสามีของเธอแสดงออกมา เลขาสาวยิ้มเขินเธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเจ้านายของเธอถึงได้รักภรรยามาก ก็เพราะขวัญข้าวน่ารักแบบนี้นี่เอง ขนาดเธอเป็นผู้หญิงด้วยกันเอง เธอยังหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนี้เลย เกวลินมองหน้าภรรยาเจ้านายอย่างนึกชื่นชม

“คุณแก้ม วันนี้มีเอกสารอะไรให้ผมเซ็นไหม?ถ้ามีก็เอาตามเข้ามาในห้องได้เลยนะ”เสียงของเจ้านายหนุ่มสั่ง

“มีค่ะบอส เดี๋ยวแก้มเอาไปให้ค่ะ”เกวลินหันไปมองหน้าเจ้านายก่อนจะหันมายิ้มให้กับคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขา ธีรดนย์จูงมือภรรยาสาวเดินเข้าไปในห้องทำงาน

“ข้าวนั่งดูซีรี่ส์รอพี่ก่อนก็ได้นะครับ พี่ขอเวลาเคลียร์งานแปบหนึ่ง เดี๋ยวพี่พาออกไปช้อปปิ้ง”ใบหน้าคมหันมาคุยกับภรรยา หญิงสาวพยักหน้าก่อนจะหยิบไอแพดขึ้นมาเปิดดู ในขณะที่เขากำลังใส่สมาธิอยู่กับเอกสารที่อยู่บนโต๊ะพลันก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับที่เลขาของเขาเดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารที่อยู่ในมือ

“ขออนุญาตค่ะบอส นี่เป็นเอกสารที่บอสต้องเซ็นค่ะ” เกวลินวางแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานของเจ้านาย ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

“คุณแก้มน่ารักจังเลยนะคะ พี่ดนย์”เสียงหวานพูดออกมาอย่างชื่นชมเลขาของสามี เธอมาที่บริษัทไม่กี่ครั้งแต่เธอก็รู้สึกได้ว่าเกวลินยังคงถ่อมเนื้อถ่อมตัวอยู่เสมอ ใบหน้าคมมองหน้าหญิงสาวพลางพูดด้วยน้ำเสียงเย้าแหย่ออกมา

“ไม่มีใครน่ารักเท่าเมียพี่อีกแล้ว เมียพี่น่ารักไปทั้งตัว”

ขวัญข้าวยิ้มเขินพลางแสร้งพูดเสียงดุใส่สามี

“ข้าวไม่พูดกับพี่แล้ว ทำงานไปเลยนะคะ”ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขที่ได้แกล้งภรรยาตัวเอง เขาชอบเวลาที่หญิงสาวเขินอาย ยิ่งเห็นว่าพวงแก้มนวลเปลี่ยนสี ยิ่งดูน่ามอง