บทที่ 2

พิธีส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวผ่านพ้นไปแล้วสองบ่าวสาวได้รับคำอวยพรจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย หลังจากที่พวกท่านออกไปจากห้องพักของโรงแรมที่ใช้เป็นห้องส่งตัวในตอนนี้ก็เหลือแต่เพียงคนทั้งสองที่อยู่ในห้อง ขวัญข้าวทรุดนั่งลงที่เตียงเธอนั่งนิ่งอย่างรู้สึกประหม่าเพราะเริ่มกังวลถึงเรื่องที่จะต้องเข้าหอกับว่าทีสามี ที่อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเขาจะกลายมาเป็นสามีทางนิตินัยและพฤตินัยในคราเดียวกัน ดวงหน้าหวานร้อนวูบวาบเมื่อคิดถึงเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นสองแก้มนวลเปลี่ยนสีแดงระเรื่ออย่างหน้ามอง ธีรดนย์มองมาที่ร่างบอบบางที่กำลังนั่งนิ่งอย่างนึกเอ็นดู เขารู้ว่าหญิงสาวกำลังวิตกกับเรื่องอะไรอยู่ ชายหนุ่มลอบยิ้มพลางสาวเท้าเดินมานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าหญิงสาว

“ไปอาบน้ำก่อนไหมครับ? น้องข้าว”ร่างกำยำเงยหน้ามองสบตากับคนที่นั่งนิ่งอยู่ตอนนี้ ขวัญข้าวมองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าแววตาเต็มไปด้วยความวิตก ไม่คิดเลยว่าคนที่ตื่นเต้นมาทั้งวันจะมาตกม้าตายเอาตอนที่จะเข้าหอ ร่างสมส่วนเห็นความตระหนกผ่านดวงตาคู่สวย เขาจับที่มือเล็กก่อนจะจูบลงไปอย่างแผ่วเบาพลางเงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาว ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นก่อนจะทรุดนั่งข้างๆเธอ ลำแขนแกร่งโอบที่เอวเล็กแน่น เธอหลุบตาลงก่อนจะพยักหน้าน้อยๆ

“พี่ช่วยถอดชุดให้นะครับ”ธีรดนย์พูดออกมาด้วยความรู้สึกตื่นเต้นพลางประคองคนที่นั่งข้างๆให้ลุกขึ้นยืนพร้อมๆกัน เขาจับร่างเล็กให้หันหลังมาอยู่ตรงหน้า ก่อนจะรูดซิปลงอย่างเบามือ ในขณะที่ชุดเจ้าสาวเกาะอกกำลังจะหลุดออกจากทรวงอกเล็ก เจ้าของเรือนร่างบางก็รีบพูดออกมาอย่างเร็ว

“ดะ…เดี๋ยวข้าวเข้าไปถอดในห้องน้ำก็ได้ค่ะ พี่ดนย์”

เขาลอบยิ้มพลางก้มจูบไปที่ลาดไหล่เนียน ร่างเล็กแข็งเกร็งเธอหายใจติดขัด มือหนาค่อยๆรูดซิปลงจนถึงบั้นท้ายงอนงาม ในขณะที่ริมฝีปากหนาก็ยังพรมจูบที่แผ่นหลังบางไม่หยุด หญิงสาวไม่กล้าขยับเขยื้อนไปไหนได้แต่ยืนนิ่งให้คนตัวโตทำอย่างที่ใจเขาต้องการ เธอสะดุ้งน้อยๆเมื่อรู้สึกว่าอาภรณ์ที่ห่อหุ้มร่างกายโดนดึงรั้งให้ลงไปกองที่เท้าเล็ก ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้เธอขนลุกไปทั้งตัว ร่างบอบบางสั่นน้อยๆจนคนที่ยืนอยู่ข้างหลังสัมผัสได้ เขาวาดแขนกอดที่เอวเล็กแน่นพลางเกยคางไว้บนที่ไหล่ของหญิงสาว ก่อนจะกระซิบแผ่วเบาที่ข้างใบหูขาว

“พี่รักข้าวนะครับ”

เธอยิ้มออกมาอย่างสุขใจ มันถึงเวลาแล้วที่เธอกับเขาจะต้องหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนดั่งสามีภรรยาคู่อื่นๆ

“ข้าวก็รักพี่ดนย์ค่ะ”

สิ้นสุดเสียงหวานชายหนุ่มก็จับหญิงสาวหันมาประจันหน้ากับเขา ธีรดนย์มองดวงหน้าหวานด้วยความรู้สึกรักและหลงใหลพลางเอื้อมมือไปแกะแผ่นพลาสติกที่ปิดปทุมถันออก ผิวเนื้อนวลเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะความเขินอายสุดขีด เธอก้มหน้างุด ไม่ทันได้ตั้งตัวเมื่อชายหนุ่มทรุดกายลงไปนั่งยองๆอยู่ตรงหน้าเธอ มือหนาจับที่กางเกงในเนื้อบางก่อนจะค่อยๆรูดมันออกจากสะโพกสวย คนตัวเล็กแทบจะหยุดหายใจเมื่อรับรู้ถึงสายตาคมที่มองสำรวจมาที่ร่างกายของเธอตอนนี้ ร่างเล็กห่อไหล่ลงพยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดเพราะแก้ความกระดาก ธีรดนย์ไล่สายตามองร่างระหงผิวขาวเนียนนุ่มที่อยู่ตรงหน้าอย่างพึงพอใจก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดพลางกระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่า

“ข้าวของพี่สวยที่สุด”

เธอก้มหน้าซบหน้าลงที่อกแกร่งอย่างเขินอาย มือหนายังคงลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบางลามเลียไปจนถึงสะโพกนุ่ม ร่างระหงสะดุ้งน้อยๆกับสัมผัสแปลกใหม่จากคนที่ได้ชื่อว่าสามี ธีรดนย์เชยคางมนให้เงยหน้าขึ้นมารับจูบของเขา ริมฝีปากหนาขบเม้มเบาๆไปที่ริมฝีปากบางพลางปาดลิ้นเลียหยอกเอิน ขวัญข้าวจูบตอบอย่างเงอะงะอย่างคนที่ไร้ประสบการณ์ เขาถอนปากออกพลางมองไปที่ดวงหน้าหวานอย่างนึกหวงแหน ร่างสูงใหญ่ค่อยๆดันร่างบอบบางให้นั่งลงบนเตียงแล้วโน้มร่างของเธอให้นอนราบไปกับเตียง ชายหนุ่มจัดการกับเสื้อผ้าของตัวจนเปลือยเปล่า ร่างสูงใหญ่ที่เต็มไปด้วยมัดเนื้อประจักต่อนัยน์ตาหวาน ขวัญข้าวเบนหน้าไปทางอื่นเพราะรู้สึกกระดากอาย ธีรดนย์คลานขึ้นมาบนเตียงพลางคร่อมทับร่างเล็ก เสียงแหบพร่ากระซิบข้างริมใบหูขาว

“ข้าว ขอพี่รักข้าวนะครับ”

ขวัญข้าวหันหน้ามามองเจ้าบ่าวของเธอก่อนจะคลี่ยิ้มให้ชายหนุ่ม เธอพยักหน้าน้อยๆ ใบหน้าคมยิ้มออกมา เขาพร้อมแล้วพร้อมที่จะครอบครองและถ่ายทอดความรักที่เขามีต่อหญิงสาวให้เธอรู้ ชายหนุ่มประทับจูบลงที่หน้าผากมนลามเลียจนถึงกรอบหน้าสวยพลางซุกหน้าลงที่ซอกคอขาวสูดดมกลิ่นกายที่แสนหอมหวานของเธอ ริมฝีปากหนาขบเม้มเบาๆที่ผิวเนื้อคอจนขึ้นรอยแดง ร่างเล็กสั่นน้อยๆเพราะความซ่านสยิว สองเต้านุ่มถูกครอบครองด้วยฝ่ามือหนา นิ้วมือซุกซนบิดบี้เม็ดบัวอย่างเบาแรงจนแข็งขืนขึ้นมา ธีรดนย์มองที่ผลงานตัวเองอย่างชอบใจก่อนจะอ้าปากครอบครองเต้าเล็ก ปลายลิ้นหนาปาดเลียก้อนเนื้อนุ่มจนเจ้าของบิดเร้าไปด้วยความกระสัน เธอส่งเสียงครางอยู่ในลำคอ สองมือเล็กขยุ้มผมสั้นดกดำของคนเหนือร่างอย่างลืมตัว ฝ่ามือหนาลากไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งจนลงไปถึงเนินเนื้อนุ่มพลางกรีดนิ้วไปตามล่องหลืบ เขาสัมผัสได้ถึงความชื้นแฉะ ใบหน้าคมคลี่ยิ้ม ขวัญข้าวสะดุ้งน้อยๆเมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างรุกล้ำเข้ามาในกึ่งกลางกาย ร่างเล็กแข็งเกร็งขึ้นมาอย่างเกินควบคุม นิ้วมือใหญ่สอดใส่เข้ามาในโพรงเนื้อนุ่มก่อนจะชักเข้าออกอย่างเนิบนาบเพื่อให้เธอคุ้นชินกับสัมผัสของเขาก่อนที่จะได้สัมผัสตัวตนจริงๆ หญิงสาวรู้สึกคับแน่นอย่างไม่สบายตัวยิ่งเขาเพิ่มความเร็ว เธอกลับยิ่งรู้สึกแปลกๆมันบอกไม่ถูกว่าความรู้สึกมันเป็นเช่นไรมันคล้ายกับเธอกำลังจะหายใจไม่ออก ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด

“พี่ดนย์ ข้าว…ข้าว…ไม่ไหวแล้วค่ะ”ร่างบอบบางกระตุกขึ้นมาทันทีหลังจากที่พูดออกมา เธอหายใจเหนื่อยหอบ หยาดน้ำหวานไหลชโลมทั่วทั้งนิ้วมือใหญ่ ธีรดนย์ยิ้มให้กับคนใต้ร่างเขาถอนนิ้วออกมาจากโพรงสวาทพลางจับไปที่สองขาเล็กอ้าออก ชายหนุ่มแทรกตัวอยู่ระหว่างสองขาเรียวร่างสมส่วนกดความแข็งขืนให้จ่ออยู่ที่ปากทางสวาทก่อนจะค่อยๆกดสะโพกลงทีละนิดๆ ร่างเล็กสั่นระรัว ใบหน้าสวยบิดเบ้เพราะความเจ็บปวด สะโพกเล็กกระเถิบหนี มือหนาจับที่สะโพกเล็กแน่นดวงหน้าหวานมองสบตาเขาอย่างอ้อนวอน

“พี่ดนย์ ข้าวเจ็บ”เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

ชายหนุ่มมองคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของเขาอย่างนึกสงสาร ฝ่ามือใหญ่ลูบที่แก้มนวลอย่างปลอบประโลม

“มันจะเจ็บแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวครับ ครั้งต่อๆไปก็จะไม่เจ็บแล้ว”เขายิ้มให้หญิงสาวก่อนจะก้มจูบที่ปากบาง ปลายลิ้นหน้าสอดเข้าไปในโพรงปากเล็กพลางไล่ตวัดดูดดึงลิ้นเล็กเพื่อให้เธอลืมความเจ็บ ธีรดนย์ได้จังหวะที่คนตัวเล็กกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่กับรสจูบของเขา สะโพกแน่นหนั่นกดความเป็นชายลงไปในเนินเนื้อนุ่มของเธอจนมิดลำ ขวัญข้าวส่งเสียงกรีดร้องอยู่ในลำคอน้ำตาสีใสไหลลงที่หางตา ร่างบอบบางสั่นเทิ้มไปทั้งตัว เธอมองตาสามีอย่างขอความเห็นใจ

“ข้าวจะเจ็บแค่ครั้งแรกเชื่อใจพี่นะครับ”เสียงทุ้มพูดออกมาอย่างห่วงใย สะโพกหนายังคงนิ่งเพื่อให้คนใต้ร่างปรับตัวกับความเจ็บที่เกิดขึ้น ฝ่ามือใหญ่เคล้นคลึงทรวงอกนุ่มในขณะที่ริมฝีปากหนาก็ยังเม้มดูดดึงปากบางไม่หยุด สะโพกสอบเริ่มขยับเข้าออกช้าๆเมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างเริ่มคุ้นชินกับสัมผัสของเขา

“รู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหมครับ?”เสียงทุ้มพูดชิดริมฝีปากบาง

ดวงตาหวานมองสบสายตาคมอย่างนึกกระดากอายร่างเล็กพยักหน้าน้อยๆ เธอเป็นภรรยาของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ธีรดนย์ยิ้มออกมาอย่างสุขใจ

“ข้าวเป็นเมียพี่แล้วนะ”เขาพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าแววตาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ สะโพกสอบเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ใบหน้าสวยส่ายไปมาเพราะความเสียวซ่านพลางจิกเล็บลงที่บ่าแกร่งอย่างลืมตัว เสียงหวานร้องครางออกมาอย่างไม่อาย ภายในเนื้ออ่อนนุ่มรัดตัวตนของชายหนุ่มจนรู้สึกปวดร้าว เขาส่งเสียงครางในลำคอยิ่งเห็นว่าหญิงสาวตกอยู่ในภวังค์วาบหวาม เขายิ่งตรอกตรึงและเร่งความเร็วมากขึ้นอีก ชั่วอึดใจเดียวคนทั้งสองก็พากันไปถึงจุดฝั่งฝัน เธอกอดรัดเขาแน่น ร่างสมส่วนสัมผัสได้ถึงการเต้นอย่างเป็นจังหวะของภายในรูสวาท เขาซบหน้าลงกับหน้าอกนุ่มพลางได้ยินเสียงหัวใจของเธอเต้นอย่างเร็วแรง ร่างบอบบางยังคงหายใจเหนื่อยหอบ

“พี่ชอบเสียงร้องของข้าวจัง”เขาพูดออกมาอย่างที่รู้สึก ยามที่หญิงสาวดิ้นพล่านและส่งเสียงร้องอยู่ใต้ร่างของเขามันทำให้เขารู้สึกฮึกเหิมและมีความสุขไปพร้อมๆกัน ฝ่ามือเล็กฟาดไปที่แผ่นหลังกว้าง ก่อนจะพูดเสียงงอนๆออกมา

“พี่ดนย์ บ้า! พูดอะไรก็ไม่รู้”

เขาผงกหน้ามองภรรยาแล้วหัวเราะขำ สองแก้มนวลแดงระเรื่อเพราะพิษใคร่ สองสายตาประสานกันก่อนที่เสียงทุ้มจะเอ่ยออกมา“พี่รักข้าว รักที่สุดและจะรักตลอดไป”

ขวัญข้าวคลี่ยิ้มออกมาอย่างคนมีความสุข เธอหอมไปที่แก้มสากฟอดใหญ่

“ข้าวก็รักพี่ดนย์ ขอบคุณนะคะที่ให้ข้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพี่”

นับแต่นี้ไปคือจุดเริ่มต้นของการสร้างครอบครัวของเธอกับเขา เธอดีใจเหลือเกินที่ได้รักผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าและสุขใจที่เขาก็รักเธอเช่นกัน ธีรดนย์มองหน้าภรรยาตัวเองอย่างนึกหวงแหน ขวัญข้าวจะเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ได้ครอบครองหัวใจของเขา