โหดร้าย

Ep6

@ชบา

ห้องฉุกเฉิน

“เฮ้อออ!! “ฉันนั่งถอนหายใจพลางนั่งคิดเรื่องที่เกิดขึ้นฉันควรจะโกรธเขาดีไหมหรือไม่โกรธเขาดีเพราะที่เขาทำมันเป็นเพราะเหล้าที่เขาดื่มจนเมาขาดสติ

แต่จะว่าไปคิดๆดูอีกทีถ้าฉันพลาดโดนคุณแม็กทำสิ่งนั้นขึ้นมาล่ะ

*ความคิดที่เกิดในหัวตอนนี้*

พอเสร็จจากการโดนคุณแม็กข่มขืน

“ฮึกฮือออฮือออทำไมคุณแม็กทำกับชบาแบบนี้

ฮืออออฮึกฮือออ"

“หึ! มึงเข้ามาหากูเองช่วยไม่ได้ แล้วนับตั้งแต่วันนี้มึงต้องมานอนกับกูทุกคืนในฐานะนางบำเรอ"

“ไม่!!ฉันไม่ใช่นางบำเรอของคุณ"

เพี๊ยะ!!ฝ่ามือหนาตบเข้าที่หน้าอย่างแรง

“มึงไม่มีสิทธิ์มาต่อรองคนอย่างกู กูต้องการมึงตอนไหนเวลาไหนเมื่อไรถ้ากูเรียกมึงต้องมาถ้ามึงไม่ยอมกูจะจับมึงไปขายที่ซ่องกะหรี่ คราวนี้มึงคงได้ผัวเป็นร้อยคน"

แล้วหลังจากวันนั้นฉันต้องมาเป็นนางบำเรอ

คุณแม็กโดนคุณแม็กข่มเหงบีบบังคับทำเรื่องอย่างว่าถ้าไม่ยอมคุณแม็กก็จะทุบตีทำร้ายร่างกาย

"โหดร้ายสุดๆ

“ถ้าเป็นอย่างงั้นฉันขอยอมตายดีกว่าไม่ไหวมันโหดร้ายเกินไป

“ถ้าคุณแม็กไม่ใช่แบบนั้นล่ะ"

แต่คิดดูอีกด้านเขาอาจไม่ใช่คนโหดร้ายขนาดนั้นก็ได้มั้งแต่ก็ไม่แน่เขาอาจจะเป็นอย่างที่ฉันคิดก็ได้ใครจะไปรู้

.....คุณชบาครับ คุณชบา

“ห๊ะ!!คะ มะ..มีอะไรเหรอคะ "

"เอ่ออ..คุณชบาเป็นอะไรหรือเปล่าครับ

เห็นนั่งทำหน้าเครียดๆ เป็นห่วงนายผมเหรอครับ"

“"___"

"ไม่ต้องเป็นห่วงนายผมหรอกครับนายผม

แข็งแรงจะตายหัวแตกแค่นายผมไม่ตายหรอกครับ

คุณชบาทำใจให้สบายๆนะครับ

“ฉันก็ได้แต่ยิ้มจางๆตอบกลับ

คิดได้ไงว่าฉันเป็นห่วงคุณแม็กฉันเป็นห่วงตัวฉันต่าง

หากละนี่ยังไม่รู้เลยว่าวันข้างหน้าฉันจะเป็นยังไง

ต่อไปยังไงส่ะฉันก็ต้องทำหน้าที่ผู้ดูแลแบบนี้จนกว่า

เขาจะหายหรือไม่ก็ครบตามสัญญาที่กำหนดไว้

สักพักคุณแม็กก็เดินมาพร้อมกับหมอเวย์เพื่อนของเขา

“คุณหมอเวย์สวัสดีค่ะ"

"หวัดดีครับ"

ฉันหันไปมองหน้าคุณแม็กตอนนี้กำลังทำหน้าเบื่อโลกเอาสุดๆหรืออาจจะเบื่อฉันก็ได้

"ว่าแต่คุณชบาพอจะรู้หรือเปล่าครับว่า

ไอ้เจ้าแม็กเพื่อนผมมันไปทำอะไรมาถึงได้หัวแตกแบบนี้ถามมัน มันก็ไม่ตอบ"

“เอ่ออ..คือ..คือว่า "

“ไปเอายากูจะไปรอมึงอยู่ที่รถ”แล้วเขาก็เดินออกไปพร้อมกับลูกน้องของเขาเลย

"งั้นชบาขอตัวไปรับยาให้คุณแม็กก่อนนะคะ

"โอเคครับ"

เช้าวันต่อมา 08:00

“อื้มมมม~“สวัสดีเช้าอันสดใสแต่..ฉันมานอนอยู่ที่ห้องได้ไง ฉันมองดูรอบๆ ฉันกำลังนั่งนึกอยู่ว่าฉันมาที่ห้องนอนตัวเองได้ไงเท่าที่จำได้ว่าล่าสุดฉันกำลังนั่งรถกลับ

มาที่บ้านแต่ระหว่างทางฉันรู้สึกง่วง

แล้วหลังจากนั้นภาพทุกอย่างก็ดับไปเลยพอตื่นขึ้นมาอีกทีฉันก็มาอยู่ที่ห้องฉันเฉยเลย หรือว่า!!

“หรือว่าคุณแม็กจะเป็นคนอุ้มฉันขึ้นมานอนที่ห้อง

อืม!!ไม่น่าจะใช่คุณแม็กหรืออาจจะเป็นลูกน้องของเขาก็ได้ สงสัยต้องไปขอบคุณพี่เขาซะหน่อย"

“ฉันรีบลุกออกจากเตียงแล้วไปอาบน้ำแต่งตัว

แล้วเดินไปข้างล่าง

"อ่าวคุณชบาตื่นแล้วเหรอคะ"

“ค่ะ พี่กล้วยคะพี่เห็นผู้ชายตัวสูงๆขาวๆหน้า

เข้มๆคิ้วดกๆหล่อๆไหม"

"ผู้ชายตัวสูงๆขาวๆหน้าเข้มคิ้วดกหล่อด้วย

งั้นเหรอคะ “พี่กล้วยทำหน้าคิดสักพัก

"ใช่ค่ะ

"อ่อ!!!!พี่ก้องเขาเป็นลูกน้องคนสนิทของ

คุณแม็ก ว่าแต่ถามหาพี่ก้องทำไมเหรอคะ"

“ไม่มีอะไรหรอกว่าแต่เช้านี้มีอะไรกินบ้างคะชบาหิ๊วหิว"

"มีข้าวต้มกุ้งค่ะของคุณแม็กกล้วย

เตรียมเอาไว้ให้เเล้วนะคะ "

“อ๋อ!ค่ะ งั้นชบารบกวนพี่กล้วยเอาข้าวต้มไปให้

คุณแม็กได้ไหมคะ"

"อุ้ย!!!ตายจริงกล้วยพึ่งนึกขึ้นได้ว่ากล้วยเอาผ้าไปตากที่หลังบ้านกล้วยขอตัวไปตากผ้าก่อนนะคะ”พูดจบพี่กล้วยก็รีบเดินออกจากครัวไปเลย

ฉันหันไปมอเป็นแม่บ้านอีกคนกำลังทำความสะอาดอยู่

"เอ๊ะ?สายละไปรดน้ำต้นไม้ดีกว่า

“หนีฉันไปหมดเลยเหลือแค่ฉันว่างอยู่คนเดียว

“เฮ้อออ!!สุดท้ายก็ต้องเป็นฉันสินะ“กินข้าวก่อนแล้วกันค่อยไปสำหรับคุณแม็กนานเท่าไหร่ก็ได้เพราะไม่เอ็นจอยกับอาหาร

20นาทีต่อมาฉันเคาะประตูสองสามครั้งไม่มีเสียงตอบรับเช่นเคย

ฉันก็เปิดประตูเข้าไปในห้อง

แต่ก็ต้องหยุดชะงักทันทีเมื่อเห็นคุณแม็กกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่แปลกนะวันนี้ไม่เห็นเขาดื่มเหล้าเลยสักขวด เขาเหลือบตามามองฉันเล็กน้อยแล้วหันกลับไปอ่านหนังสือเหมือนเดิมแต่ทำไมสายตาของเขายิ่งมองแล้วยิ่งน่ากลัวยังไงไม่รู้

“ชบาเอาข้าวต้มกุ้งมาให้ค่ะ"ฉันวางถาดข้าวต้มที่โต๊ะพร้อมกับจัดยาไว้ให้เขา

“ทานเสร็จแล้วก็อย่าลืมทานยาด้วยนะคะชบาจัดยาไว้ให้แล้วว่างอยู่ตรงนี้นะคะ "

พอฉันหันกลับไปก็เห็น คุณแม็กมายืนอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

“เอ่อ..ค..คุณแม็ก..มะ..มีอะไรหรือเปล่าคะ“เขาเอาแต่จ้องหน้าฉันไม่พูดไม่จาหรือว่าเขาจะ

โกรธฉันเรื่องเมื่อวานที่ฉันไปทุบหัว

แต่ฉันก็ไม่ได้ผิดซะหน่อยเขาต่างหากที่เป็นคนผิด

เขาเป็นคนรังแกฉันก่อนหรือว่าเขาจะขอโทษฉัน

เหมือนในซีรีส์ที่พระเอกขอโทษนางเอกแบบเอาตัวมาใกล้ๆแล้วเอามือจับที่ปลายคางแล้วจ้องตากันอย่างลึกซึ่งแล้วพระเอกก็พูดขึ้นว่า ฉันขอโทษฉันไม่

ได้ตั้งใจที่จะรังแกเธออย่าโกรธฉันเลยนะแล้วพระเอกก็จุฟปากนางเอกแล้วเขาก็ยังขยับตัวเดินเข้าหาฉันเรื่อยๆ ทำไมเขาต้องเดินเข้ามาใกล้ฉันขนาดนี้หัวใจมันเต้นเเรงไม่เป็นจังหวะขึ้นมาทันทีอย่าบอกนะว่าจะเป็นเหมือนใน

“หลบดิ!!!กูจะเอาหนังสือ"

เพล้ง!!!!!!ความรู้สึกเหมือนมีอะไรแตกแถวๆนี้รู้สึกชาที่หน้ายังไงก็ไม่รู้

นี่ฉันคิดอะไรของฉันวะเนี่ยสงสัยช่วงนี้จะดูซีรี่ย์เยอะไปหน่อยเลยเอาจินตนาการแบบนี้แบบหน้าแตกหมอ

ไม่รับเย็บฉันก็เบียดตัวออกมาข้างๆคุณแม็กเขาก็เอาหนังสืออะไรไม่รู้ของเขาจากนั้นเขาก็มานั่งอ่านที่เดิม

“มึงไปเก็บหนังสือที่วางอยู่โต๊ะทำงานของกู"

ใส่ตู้ให้เรียบร้อยแล้วจัดเรียงเอกสารที่โต๊ะนั้นด้วย

ฉันมองไปที่โซนที่แบ่งเป็นห้องทำงานของเขาซึ่งมัน

มีหนังสือกองเต็มไปหมดพวกเอกสารด้วย

“ทำไมคุณแม็กไม่ให้..."

“กูสั่งมึง!!มึงก็รีบไปทำซะ!!!

“เขาพูดน้ำเสียงนิ่งๆพร้อมกับสายตาที่ดุดันสุดๆ

“!!! “

“ไม่อยากอยู่ในห้องกับอสูรง่ะ”