คิดถึง

บทที่05

“คุณแม็กไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ"ฉันเดินมานั่งที่โซฟา แล้วหยิบยาขึ้นมาทาที่แขนสักพักคุณแม็กก็ลุกไปอาบน้ำ ฉันมองไปที่โต๊ะอัลมอนด์กับนมยังอยู่ที่โต๊ะเหมือนเดิม"ไม่กินก็ไม่กินเดี๋ยวชบากินเองก็ได้"พอฉันทายาเสร็จก็ลุกขึ้นเดินไปหยิบถุงอัลมอนด์กับนมแต่ทว่ามีแต่ความว่างเปล่าอยู่ข้างในไม่มีเหลือสักเม็ดเลย ส่วนนมไม่ต้องพูดถึงเหลือแต่กล่องพอฉันมองไปที่นมแพ็คที่ยังไม่ได้แกะ นมหายไปอีกสองกล่อง

“หึ มีแมวขโมยกินแน่ๆแมวตัวใหญ่ซะด้วยทำเป็นเก๊กว่าไม่กินสุดท้ายก็ฟาดเรียบเลยจ้า"สักพักคุณแม็กก็เดินออกมาจากห้องน้ำ

“คุณแม็กเห็นแมวไหมค่ะ"

“แมวอะไรของมึง"

“แมวตัวใหญ่ๆชบาเห็นมันชอบเดินอยู่แถวๆหน้าห้องชบาคิดว่าตอนที่ชบาเปิดประตูเข้ามาแมวตัวนั้นมันแอบเข้ามาในห้องด้วยอ่ะ เพราะขนมชบาหายสงสัยมันเอาไปกินไม่ทราบว่าคุณแม็กเห็นหรือเปล่าคะ"

“กูไม่รู้!!กูไม่เห็นเลิกถามกูรำคาญ"

“กูไม่รู้กูไม่เห็นเลิกถามกูรำคาญ”ฉันพูดเลียนแบบคุณแม็กแบบไม่มีเสียงในขณะเขากำลังเดินไปที่ระเบียงห้องส่วนฉันมาจัดอาหารใส่จาน อาหารเย็นนี้มีผัดกระเพราหมูสับอันนี้อ่ะของฉันส่วนของคุณแม็กจะเป็นไก่ตุ๋นยาจีนที่คุณป้าซื้อมาให้น่ากินมาก

“คุณแม็กคะ มาทานข้าวค่ะ“ฉันเข็นโต๊ะอาหารมาที่เตียงแต่คุณแม็กก็ยังไม่ยอมเข้ามาในห้องสักทีฉันก็เลยเดินไปตามที่ระเบียง

“คุณแม็กคะ!!คุณแม็ก “ฉันเดินไปสะกิดหลังคุณแม็กสักพักเขาก็หันมาหาฉัน ตาของเขาแดงๆ

นี่เขาร้องไห้อีกแล้วเหรอ

“มีอะไร"

“เอ่อ..ชบาเตรียมอาหารไว้แล้วไปทานข้าวเถอะค่ะเดี๋ยวไก่ตุ๋นมันจะหายร้อนซะก่อน"

“อืม"ในที่สุดเขาก็ยอมกินข้าวซะทีคุณแม็กเดินกลับไปที่เตียงส่วนฉันมานั่งกินข้าวที่โซฟาพร้อมดูซีรีย์ไปด้วย

“คิกๆ คิกๆ"กินข้าวไปขำไป พอถึงฉากพระเอกกับนางเอกกำลังจะจูบกันฉันนี่กัดช้อนฟันแทบหักเพราะลุ้นสุดๆ

“งื้อ!!!!จูบเลยจูบเลย"ลุ้นหนักมากและแล้วทั้งสองคนก็จูบกัน

“กรี๊ดดด!!!เขาจูบกันแย้ววว อ๊ายยยฟิน"ยิ้มจนปากจะฉีก แต่พอหันไปมองคนที่นั่งกินข้าวอยู่บนเตียงฉันนี่ถึงกลับหุบยิ้มแทบไม่ทันเพราะคุณแม็กกำลังนั่งกอดอกขมวดคิ้วมองฉันอยู่

“เอ่อ..ขอโทษค่ะ "

“รีบกินอย่ามัวแต่ดูหนังกูอิ่มล่ะเอาไปเก็บ “เขาพูดเสร็จเขาล้มตัวนอนทันทีฉันก็รีบกินข้าวเสร็จแล้วฉันก็ไปเก็บของคุณแม็กเอาไปล้างพร้อมกันพอทำอะไรเสร็จแล้วฉันก็มานอนที่โซฟาเหมือนเดิม

#ตัดมาวันออกจากโรงพยาบาล

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงวันที่คุณแม็กได้ออกจากโรงพยาบาล เฮ้อ!!!ได้ออกสักทีตอนนี้พวกเรากำลังนั่งรถกลับบ้านคุณแม็กก็เอาแต่นั่งจ้องโทรศัพท์ของเขาอยู่แบบนั้นเป็นชั่วโมงเหมือนจะดูรูปอะไรสักอย่างฉันเห็นเเว๊บๆเป็นรูปผู้หญิงแต่เห็นไม่ค่อยชัดสงสัยคงเป็นคนที่ชื่อหนูนิด ไม่นานพวกฉันก็มาถึงบ้านพอรถจอดแม่บ้านก็รับพวกของต่างๆ ส่วนคุณแม็กพอลงจากรถได้ก็รีบเดินเข้าบ้านทันที

“ป้าค่ะรบกวนเอากระเป๋าไปเก็บให้หน่อยนะคะ

พอดีชบาจะเอายาไปให้แม็กค่ะ"

"ได้ค่ะคุณชบ“ฉันเดินไปหยิบเหยือกน้ำพร้อมกับถุงยาเดินขึ้นไปบนห้องคุณแม็ก

ก๊อก~ก๊อก เคาะประตูห้อง

“คุณแม็กคะ!!ชบาเองค่ะขออนุญาตเข้าไปนะคะ "ฉันเปิดประตูพร้อมเดินเข้าไปในห้อง แล้ววางยากับน้ำไว้บนโต๊ะ

“ชบาเอายาวางไว้ที่โต๊ะตรงนี้นะคะ “ฉันกำลังเดินถอยหลังหันกลับไปที่ประตูแต่ทว่า

“ว๊ายยย!!!!"ฉันเดินชนเข้าที่แผ่นอกคุณแม็กเต็มๆตอนนี้คุณแม็กกำลังเปลือยท่อนบนอยู่มีแค่ผ้าขนหนูพันอยู่ที่เอวฉันตวัดตามองร่างกายเต็มไปด้วยรอยสักตามจุดต่างๆเป็นรูปเล็กๆและตัวอักษรที่สักอยู่บนร่างกายของเขา

“เข้ามาทำไมใครอนุญาติให้เธอเข้ามา"

“เอ่อ..คือชบา...เอายามาให้คุณแม็กค่ะ"

“กูหายแล้วไม่จำเป็นต้องกิน“เดินหยิบยาแล้วโยนทิ้งลงถังขยะ

“นี่!!คุณแม็ก "

“เสร็จธุระล่ะก็ออกไปกูจะพักผ่อน "

“แต่คุณต้องกินยานะคะ คุณยังไม่หายดีเลยนะ “คุณแม็กเดินชนไหล่ฉันไปใส่เสื้อผ้าเขาไม่สนใจที่ฉันพูดเลยสักนิดฉันเดินไปหยิบยาให้คุณแม็กใหม่

“ยาค่ะ!! "ฉันยื่นยาให้คุณแม็ก

“กูไม่กิน!!!ออกไป"

“จะกินดีๆหรือต้องใช้วิธีบังคับค่ะ"

“นี่มึงว่าตัวเองเป็นใคร"

“ได้!!!กินดีๆไม่ชอบใช่ไหม"พึ่บ!!!ฉันผลักคุณแม็กลงบนเตียงแล้วขึ้นไปนั่งทับบนตัวเขาก่อนเอามือบีบที่จมูกคุณแม็กพอเขาอ้าปาเพราะหายใจไม่ได้

ฉันก็เอายากรอกใส่ปากคุณแม็ก

“แค่กๆ แค่กกกกๆ "

“นี่น้ำ!! "ฉันยื่นน้ำให้เขา

“มึงจะนั่งทับกูอีกนานไหม!!! "

พอฉันมองดูตัวเองตอนนี้ตรงที่ฉันกำลังนั่งมันนั่งทับที่ตรงเป้าของเขาอยู่พอดี

“หึ"อ่อยกูว่างั้น"

“บ้า!!!!ใครจะไปอ่อยคนอย่างคุณ“ฉันรีบลุกขึ้นตัวออกจากคุณแม็กทันที

“เอ่ออ..หมดธุระของชบาแล้วงั้นชบาขอตัวก่อนนะค่ะ”ฉันก็รีบเดินออกจากห้องคุณแม็กแล้วไปที่ห้องฉันทันที

“เฮ้อออ!!!ไปอาบน้ำดีกว่า"

19:00

“นี่มันก็ทุ่มนึงแล้วทำไมคุณแม็กยังไม่ลงมาทาน

ข้าวอีก “ตอนนี้ฉันนั่งรอคุณแม็กที่โต๊ะอาหาร

"เดี๋ยวกล้วยไปดูคุณแม็กห้องให้นะคะ "

“ไม่ต้องหรอกคะพี่กล้วยเดี๋ยวชบาไปขึ้นไปดูเอง“ฉันลุกออกจากเกาอี้เเล้วเดินขึ้นไปบนห้อง

ก๊อกๆ ก๊อกเคาะประตู

“คุณแม็กคะ ก๊อกๆ คุณแม็ก!! “ไม่มีเสียงตอบรับฉันเลยเปิดประตูเดินเข้าไปในห้องไฟในห้องก็ไม่เปิด นี่เขาชอบอยู่ในที่มืดๆหรือไงกันฉันเดินไปเปิดไฟจนทั่วห้อง

เพล้ง!! เสียงของหล่นแตกพร้อมคุณแม็กล้มนอนอยู่บนพื้น

“คุณแม็ก"

"หนูนิดด~ ทำไมมมม~ต้องทิ้งเฮียไปด้วยรู้ไหมว่าเฮียคิดถึงแค่ไหน"

“คุณแม็กกินเหล้าอีกแล้วเหรอ"คุณแม็กกำลังเปิดเหล้าขวดใหม่ขึ้นมาดื่มอีกขวดแต่ฉันเข้าไปแย่งขวดเหล้าออกจากมือเขา

“เอามาา!!เอาเหล้าาา~กูมา"

“เพิ่งจะออกจากโรงบาล อยากจะกลับเข้าไปอีก

หรือไงคุณแม็ก "

“อย่ามายุ่ง!!!เอาเหล้ากูมานี่"เขาพยายามลุกขึ้นมาแย่งเหล้าจากมือฉัน แต่ฉันไม่ให้ฉันเอาเหล้าไปเททิ้งจนหมด พรึ่บ..ฉันถูกแรงกระชากจากด้านหลังก่อนร่างฉันจะถูกเหวี่ยงลงบนเตียง

“คุณแม็ก!!!!ปล่อยชบาเดี๋ยว!!!กริ๊ดด ปล่อย“คุณแม็กไซร์ซอกคอฉันเเล้วเอามือมาบีบที่หน้าอก ฉันดิ้นทั้งถีบสุดแรงแต่ก็ทำอะไรคุณแม็กไม่ได้ คุณแม็กพยามจะถอดเสื้อฉันออก

“คุณแม็ก!!!อย่าทำเเบบนี้!!คุณแม็กตั้งสติหน่อย

สิคุณแม็ก"

“หนูนิด เฮียคิดถึงหนูนิดมากเลยรู้ไหม “ยังไซร์คอฉันอยู่

“ฉันไม่ใช่หนูนิดของคุณนะคุณแม็ก!!คุณตั้งสติ

หน่อยได้ไหม!!! "เขาไม่ฟังอะไรฉันเลยฉันเหลือบตาเห็นรูปปั้นตุ๊กตาที่อยู่โต๊ะข้างเตียงฉันพยามเอื้อมมือไปหยิบรูปปั้นตัวนั้นส่วนคุณแม็กเอาขามาล็อคตัวฉันอย่างแน่น ฉันดันตัวขึ้นไปที่ละนิดแต่ทว่าฉันรู้สึกว่าช่วงล่างของฉันกำลังถูกถอด

หมับ!!!ปึกกกกกก!!!!!!

พอฉันคว้ารูปปั้นมาได้ฉันก็ฟาดไปที่หัวของคุณแม็ก

อย่างเต็มแรง

"ตายไหมวะ"คุณแม็กนอนแน่นิ่งอยู่ข้างเตียงข้างล่าง

ฉันรีบใส่เสื้อผ้าตัวเองเเล้วเดินไปดูเขา

หัวของคุณแม็กมีแต่เลือดไหลออกเต็มไปหมด

“ตายแน่ๆเลยฉันจะทำยังไงดีเนี่ยยย!!ทำลูกเขาตายขึ้นมา!!ฉันจะทำไงดี โอ๊ย!!! “ฉันลองเอานิ้วไปตรงที่จมูกคุณแม็กยังมีลมหายใจอยู่ก้มฟังเสียงหัวใจก็ยังเต้นอยู่ เฮ้อออ!!!ยังไม่ตายค่อยโล่งออกไปที

สุดท้ายก็ต้องพาคุณแม็กไปหาหมอที่โรงพยาบาลอีกจนได้