ปากดี

บทที่07

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่าๆหนังสือทุกเล่มที่กองอยู่บนพื้นก็ถูกจัดเรียงไว้ในตู้อย่างเป็นระเบียนเรียบร้อยแต่ดูๆแล้วคงไม่มีใครกล้าเข้ามาทำความสะอาดในห้องคุณแม็กแน่ๆเพราะในห้องมีแต่ฝุ่นเต็มไปหมดก็อย่างว่าบ้าขนาดนี้ใครจะกล้าเข้าใกล้แค่ฉันอยู่ใกล้เขาแค่10นาทีชีวิตก็เกือบจะขิตแล้ว

“เฮ้อ!!!เสร็จสักทีเหนื่อยชะมัดฝุ่นก็เยอะไม่รู้อยู่ได้ยังไง"ฉันพูดเบาๆแต่ไม่รู้เจ้าของห้องจะได้ยินหรือเปล่า

“ไปเอาเหล้ามาอีก” เจ็บขนาดนี้ยังจะดื่มเหล้าอีกเหลือเชื่อจริงๆผู้ชายคนนี้

"คงไม่ได้หรอกคะ"ฉันเดินไปหยิบยาพร้อมกับน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะมาให้คุณแม็กแทน

"_"

“นี่ค่ะ คุณแม็กยังไม่ได้ทานยาเลยนะคะข้าวก็ด้วย อ๋อ!ส่วนข้าวต้มเดี๋ยวชบาจะไปเปลี่ยนมาให้ใหม่นะคะ”ฉันยื่นยากับน้ำให้เขาแต่คุณแม็กไม่รับ

“กูให้มึงไปเอาเหล้าไม่ใช่เอายามาให้กู“

"ตอนนี้คุณแม็กจะดื่มเหล้าไม่ได้นะคะถ้าคุณยังดื่มเหล้าแผลของคุณมันจะไม่หายเผลอๆถ้าแผลมันบวมและอักเสบขึ้นมา...."

ปึกกก!!ฉันพูดไม่ทันจบคุณแม็กก็วางหนังสือลงที่โต๊ะอย่างดังจนฉันสะดุ้งตกใจ

“เอ่อ ..คือ “

หมับ!!คุณแม็กลุกขึ้นมาจากเก้าอี้พร้อมมือหนาบีบที่แขนฉันทั้งสองข้าง

“โอ๊ยย!!!นี่คุณแม็กฉันเจ็บนะ!”เขาบีบแขนฉันแรงมาก

“มึงมีสิทธิ์อะไรมาสั่งกูห๊ะ!!!“

“สิทธิ์ของผู้ดูแลคุณไงคะ พ่อแม่ของคุณจ้างฉันมาดูแลคุณฉันก็มีสิทธิ์ที่จะสั่งและห้ามอะไรก็ได้!!! ”ตอนนี้ฉันทั้งเจ็บทั้งกลัวทั้งโมโหถ้าฉันจะขึ้นเสียงตะคอกใส่เขามันก็ไม่ผิดที่ฉันพูดแบบนั้น

“เขาจ้างมึงเท่าไรกูให้มึง2เท่าแล้วไสหัวออกไปจากที่นี่กูไม่อยากเห็นหน้ามึง”

“คุณคิดว่าฉันอยากอยู่นักเหรอถ้าฉันไม่เห็นแกคุณลุงกับน้ำที่มีบุญคุณกับฉันฉันคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้หรอกคะทุกวันนี้ฉันได้แต่ภาวนาให้ครบตามสัญญาจ้างเร็วๆฉันจะได้หลุดพ้นจากที่นี่สักทีอายุก็ไม่ได้2-3ขวบสักหน่อยอายุก็30แล้วรู้จักหัดคิดซะบ้างคุณรู้ไหมว่าป๊ากับม๊าคุณและคนรอบข้างตัวคุณเขาเป็นห่วงคุณมากแค่ไหนแต่คุณกับทำตัวไร้สมองมันน่าสมเพชนะคะ”

“มึง!!”

"เอาสิ ตบเลยสิคะฉันจะได้แหกปากตะโกนเรียกคนอื่นมาดูว่าคนอย่างคุณทำร้ายได้แม้กระทั่งเพศแม่ตัวเอง"

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตู

“คุณแม็กซ์ครับคุณสิงห์กับคุณอิงฟ้ามาขอพบครับตอนนี้กำลังรออยู่ที่ห้องรับแขกครับ"ฉันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจที่ได้ยินแบบนั้นถ้าลูกน้องเขาไม่มาขัดจังหวะเมื่อกี้ฉันคงถูกเขาตบจนกรามหลุดแน่

"ถือว่ามึงยังดวงดี"

"ดวงจะดีกว่านี้ถ้าไม่เจอคุณ"

"หึ จะโทษแต่ดวงก็คงไม่ถูกคนเห็นแก่เงินอย่างมึงคงยอมทำทุกอย่างเพื่อได้เงิน"

"คงไม่มีใครเขากัดก้อนเกลือกินเป็นอาหารหรอกคะจริงไหม"

"ปากดีนะมึงกูจะคอยดูว่ามึงจะอยู่ได้นานแค่ไหน"

"ก็คงอาจจะนานยันลูกคุณบวช"พูดจบฉันก็รีบวิ่งออกจากห้องทันที

@แม็กซ์

"ปากดี"

"ห๊ะมึงพูดอะไรนะ"

"เปล่า กูแค่พูดไปเรื่อย"ไอ้สิงห์ทำหน้าสงสัยไม่ต่างจากเมียมันก็พลอยอยากเสือกไปด้วย

“ไงวะไอ้แม็กได้ยินข่าวว่าเพิ่งออกจากโรงพยาบาลยังไม่ทันข้ามวันข้ามคืนก็เข้าโรงพยาบาลอีกรอบ แล้วหัวมึงไปโดนอะไรมา“ไอ้สิงห์กับอิงฟ้ามองที่หัวผม

“ กูเมาล้มกระแทกขอบโต๊ะ “

“อ่าวไหนไอ้ก้องมันบอกกูว่ามึงโดนคนดูแลมึง

ทุบกบาลมึง“ผมหันไปมองไอ้ก้องกำลังแอบอยู่หลังเสา

“"___" “ผมไม่ตอบอะไรมันคงรู้ว่าทำไม

“หึหึ”ไอ้สิงห์มันหัวเราะอยู่ในลำคอพร้อมยกยิ้มให้ผม

“จริงเหรอคะ ไม่น่าเชื่อ!! ว่าแต่คนที่ดูแลเฮียตอนนี้อยู่ไหนเหรอไม่คิดจะแนะนำให้อิงรู้จักบ้างเหรอคะ”

“ไม่รู้!! “

“เอ๊ะ นั่นใครเหรอคะที่ยืนคุยกับลูกน้องเฮียอยู่ตรงโน้นน่ะ ? “ผมหันไปมองตามที่อิงฟ้าบอก คิดว่าใครที่แท้ก็ยัยชบานั่นเอง

“นั่นหล่ะคนที่ทุบกบาลมัน “ไอ้นี่ก็ส่งยิ้มกวนตีนให้ผมไม่เลิก

“น่ารำคาญ!”

” ใคร!! “สองคนหันมาพร้อมกัน

“ กูหมายถึงยัยนั่น ชอบทำตัวน่ารำคาญ”

”อืม/อ๋อ!! “

“แต่เขาก็ดูน่ารักดีออก แถมหุ่นดีซะด้วย สูงยาวเข่าดีผิวขาวผ่องออร่าแบบนี้หน้าจับไปเป็นนางแบบที่ร้านมากเลยอ่ะ!คริๆ เฮียสิงห์เดี๋ยวอิงมานะ“ไอ้สิงห์พยักหน้าให้เมียมันเล็กน้อย

“มึงมีอะไรหรือเปล่าไอ้สิงห์ ดูมึงเครียดๆ"

“ สินค้าที่ฉันส่งไปที่ญี่ปุ่นกับจีนมีปัญหาอีกแล้วว่ะนี่มัน3รอบแล้วนะเว้ย! รอบนี้เสียหายมากกว่าที่แล้ว" เรื่องนี้ผมพอรู้มาสักพักแล้วว่าอาวุธที่ส่งไปญี่ปุ่นกับจีนโดนสับเปลี่ยนอาวุธแล้วยังโดนปล้นระหว่างทาง

“มึงพอจะนึกออกไหมว่ะว่ามันเป็นใคร "

“ไม่รู้ว่ะเพราะมันไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลยลูกน้องกูพวกมันก็จัดการจนหมดแม้แต่ศพก็ยังหาไม่เจอ กูส่งใครไปสืบเรื่องนี้ไม่เคยได้ข่าวเลยสักรายพวกมันหายยังเข้ากลีบเมฆ "

“อืม! ตอนนี้กูว่ามึงอยู่เงียบๆไปก่อนยิ่งมึงส่งไปสืบ

มากเท่าไรมันยิ่งจะไหวตัวทัน เดี๋ยวกูจัดการเอง "

“อืม! กูไม่รบกวนมึงล่ะงั้นกูกลับก่อนล่ะกันถ้าว่างก็ไปดื่มที่ผับกูคืนนี้"

“อืม"

“ทำอะไรก็เบาๆมือหน่อยล่ะ เดี๋ยวของช้ำหมด"

"อุบาทว์แบบนั้นกูเอาไม่ลง"

"กูจะจำคำพูดมึงไว้"มันยกยิ้มกวนตีนให้ผมก่อนจะเดินออกไป

“นั่นสิครับ ทำอะไรก็เบาๆมือหน่อยนะครับ

เดี๋ยวคุณชบาซ้ำตายกันพอดี “ไอ้ก้องมันพูดแล้วมองบนอย่างกวนตีน

“กวนตีนแล้วนะมึง! เดี๋ยวกูส่งมึงไปขายที่ดง

กะหรี่ให้กะหรี่รุมเอามึง"

"__"

@ชบา

“เฮ้อ! คุณแม็กซ์นะคุณแม็กซ์ดูสิ!แขนซ้ำหมด

แล้วเนี่ย “ฉันยกแขนขึ้นมาดูทั้งสองข้างเป็นรอยมือ

คุณแม็กแดงๆช้ำๆทั้งสองข้างเลยฉันเดินไปเอายาหม่องที่วางอยู่ที่โต๊ะมาทา

กริ่ง!!!!กริ่ง!!!! เสียงโทรศัพท์?

“ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเป็นยัยน้ำที่โทรมานั่นเอง

?รับสาย (น้ำ)

?”ว่าไงยัยน้ำ

?น้ำ:เฮียเป็นไงบ้างแก

?”แกน่าจะถามฉันมากกว่านะ ?

?น้ำ:หมายความว่าไง นิ!เฮียเขาทำอะไรแกยังไงงั้น

เหรอ?

?”ก็ใช่น่ะสิ ก็เฮียแกจะดื่มเหล้าแต่ฉันไม่ให้ดื่มก็เลยทะเลาะกันแล้วเฮียแกก็เข้ามาบีบแขนฉันจนซ้ำทั้ง2ข้างเลยเนี่ยดีนะที่แขนฉันไม่หักอ่ะ ?

“พูดแล้วก็โมโห

?น้ำ:เอาน๊าาแก เฮียเขายังอยู่ในสภาวะในการทำใจอยู่แกก็เห็นใจเฮียแกหน่อยนะ ตอนนี้ก็ช่วยๆดูเฮียหน่อยละกัน

?”เฮ้อออ ... “ถอยหายใจ “/ว่าแต่ที่แกโทรมามีอะไรหรือเปล่าหรือแค่โทรมาถามเรื่องเฮียแก

?น้ำ:อ๋อ!!เกือบลืมเลยพอดีคุณลุงสุชาติโทรมาหาฉัน บอกว่าให้เฮียขึ้นไปดูงานที่โรงแรมภูเก็ตด้วยพรุ้งนี้

?”แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ

?น้ำ:ไม่เกี่ยวได้ไงอย่าลืมนะว่าแกอยู่ในฐานะผู้ดูแลแกก็ต้องไปดูแลเฮียที่นั่นด้วย

?”แต่ฉันไม่อยากไปนิ! เขาก็มีลูกน้องของเขา

อยู่แล้วนิน๊าา ?

?น้ำ:ไม่รู้แหละ ตกลงตามนี้นะพรุ่งนี้เตรียมตัวเตรียมใจเตรียมของให้พร้อม เครนะบาย

“ตู๊ด!!ตู๊ด วางสาย

“ทำไมคำว่าเตรียมตัวเตรียมใจมันฟังดูยังไงๆไม่รู้

พูดอย่างกะว่า ? ....เฮ้อออ!! คงไม่มีอะไรหรอกมั่ง “ฉันหันซ้ายหันขวามองดูตามโต๊ะ”/ ของใช้ส่วนตัวก็หมดสงสัยต้องไปเดินห้างสักหน่อย

ฉันหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าแล้วเดินลงไปข้างล่าง

เห็นคุณแม็กนั่งคุยกับคุณสิงห์แล้วก็ผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างๆคุณสิงห์ที่ห้องรับแขก ผู้หญิงคนนั้นสวยมากแต่งตัวแฟชั่นสุดๆ ฉันกำลังจะเดินออกไปที่หน้า

ประตูแต่มีลูกน้องคุณแม็กคนนึงที่ชื่อภูมิเดินมาหาฉัน

*ภูมิลูกน้องคนสนิทอีกคนของเฮียแม็ก

ภูมิ:คุณชบาจะไปไหนครับ

“อ๋อ!!ชบาจะไปห้างน่ะพอดีของใช้ส่วนตัวมันหมด

ภูมิ:งั้นเดี๋ยวผมพาไปครับ

“เอ่ออ!! ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวชบาไปเองก็ได้?

ภูมิ:แต่ว่า!!

“ไม่เป็นหรอกค่ะ ชบาสัญญาว่าจะรีบไปรีบกลับ

นะคะ ?

ภูมิ:ก็ได้ครับ ถ้ามีปัญหาหรือเกิดอะไรขึ้นรีบโทรมาหาผมเลยนะครับ !!

“โอเคค่ะ?

...สวัสดีค่ะ “ฉันกับนายภูมิหันไปมองที่ต้นเสียง

ภูมิ:สวัสดีครับคุณอิงฟ้า “นายภูมิก้มหัวโค้งคำนับให้คนที่ชื่ออิงฟ้าเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปตอนนี้เหลือแค่ฉันกับผู้หญิงที่ชื่ออิงฟ้า 2คน

อิงฟ้า:ดีจ้ะ ฉันชื่ออิงฟ้านะเป็นภรรยาของเฮียสิงห์เพื่อนของเฮียแม็กค่ะ?

“สวัสดีค่ะคุณอิงฟ้า?ฉันชื่อชบาค่ะ?”ฉันยกมือไหว้พร้อมยิ้มให้

อิงฟ้า:เรียกอิงฟ้าเฉยๆก็ได้ค่ะ ฉัน2คนน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกันเรียกแบบคนกันเองแล้วดูสนิทกว่ากัน

เยอะค่ะ ?

“เอ่อ ก็ได้ค่ะ? “เขาก็ดูไม่มีพิษมีภัยอะไรน่าจะเป็นมิตรด้วยได้

อิงฟ้า:แล้วนี่ชบาจะไปไหนเหรอ

“พอดีจะออกไปข้างนอกไปซื้อของใช่ส่วนตัวหน่อยน่ะค่ะเพราะพรุ่งนี้ต้องไปดูงานที่โรงแรมกับคุณแม็กที่ภูเก็ตน่ะค่ะ ?

อิงฟ้า:โรงแรมที่ภูเก็ต!!??? ?

“คุณอิงฟ้าทำน่างงๆ

...อิงฟ้ากลับกันเถอะเฮียต้องเข้าไปเช็คของต่อ

“คุณสิงห์เดินมาหาคุณอิงฟ้า

“สวัสดีค่ะคุณสิงห์? “ยกมือไหว้คุณสิงห์

สิงห์:อืม “คุณสิงห์พยักหน้าให้ฉัน

อิงฟ้า:งั้นอิงฟ้ากับเฮียไปก่อนนะ ยินดีที่ได้รู้จักนะชบาไว้เจอกันใหม่นะ ?

“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ?

“แล้วเขาทั้ง2ก็เดินขึ้นรถแล้วขับออกไป

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตู

“ใคร!!!

...ผมเองครับ “เสียงไอ้ก้องลูกน้องคนสนิท ผมรีบเช็ดน้ำตาตัวเองก่อนมันจะเปิดประตูเข้ามา

แกร๊กก!!เสียงเปิดประตู

“มีอะไร ?

ก้อง:คุณท่านโทรมาสั่งให้นายไปดูงานที่ภูเก็ตพรุ่งนี้ครับ

“ดูงาน?งานอะไรว่ะ?

ก้อง:คุณบอกว่าไปถึงที่นั้นแล้วจะรู้เองครับ

“งั้นกูไม่ไป อึก!!อึก!! “กระดกเหล้าเข้าปาก

ก้อง:ถ้านายไม่ไป คุณท่านจะส่งทุบรูปปั้นคุณหนูนิดทั้งหมดเลยครับ! “ผมได้ยินแบบนั้นผมรู้สึกโมโหขึ้นมาทันที ?

“มึงเอาโทรศัพท์มาให้กู!!กูจะโทรหาป๊า!!!?

“ไอ้ก้องยื่นโทรศัพท์มาให้ผมผมก็รีบโทรไปหาป๊าทันทีแต่โทรไม่ติด โทรกี่ครั้งกี่ครั้งก็โทรไม่ติด

ปึกกก!!!ทุบโทรศัพท์ลงกับโต๊ะอย่างแรงเพราะด้วย

ความโมโหให้ป๊า

“ป๊ากล้าดียังไงถึงมาสั่งทุบรูปปั้นหนูนิด !!! อึกก

!!อึก!!อึก “ผมยกเหล้าดื่มรัวๆ เพล้ง!!แล้วปาขวดเหล้าลงที่พื้นจนแตก

@ชบา

#ณ.ที่ห้างใหญ่แห่งหนึ่ง

“พี่ค่ะไม่ทราบว่ามีเครื่องพวกนี้มั้ยค่ะ ?

“ฉันเอารูปให้พนักงานดู

พนักงาน:มีค่ะ ไม่ทราบจะเอาอย่างเบาหรืออย่างแรงค่ะ ?

“ขอแบบอย่างแรงๆเลยค่ะ เอาแบบแรงสุดๆเลยนะคะแบบจิ้มทีลืมโลกไปเลยหรือว่าตายเลยยิ่งดี!!!!

“พูดแบบใส่อารมณ์

พนักงาน:เอ่ออ ...”พนักงานต่างพากันมองหน้าฉัน

“5555 ฉันล้อเล่นฉันแค่พูดไปยังงั้นล่ะ55?

พนักงาน:อ่อค่ะ? นี่ค่ะ....บาทค่ะ

“ฉันก็จ่ายตังอะไรเสร็จแล้วก็เดินออกจากร้าน ของใช้ส่วนตัวทุกอย่างก็ซื้อครบหมดแล้วงั้นกลับ

บ้านดีกว่านี่ก็ใกล้เวลาให้ยาคุณแม็กแล้วด้วย

ฉันก็รีบเดินออกจากห้างแล้วข้ามถนนไปอีกฝั่งเพื่อที่

จะขึ้นวินมอเตอร์ไซค์กลับบ้านเพราะรถไม่ได้เอารถมาขี้เกียจขับเบื่อรถติด

ปี้นนนนนน!!! เสียงรถบีบเเตร

“ว๊ายยยยยย !!!! ปึกกก”ระหว่างฉันกำลังเดิยข้ามถนนฉันไม่ทันได้มองดูรถ ดีนะที่รถคันนั้นเขาหักหลบทันไม่งั้นคงได้ชนฉันตายแน่ๆส่วนฉันก็ล้มกองลงที่ข้างถนนไม่เป็นท่า

.....เป็นอะไรไหมครับ

“มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาหา

“ไม่เป็นไรค่ะ ?

?:เมื่อกี้ผมต้องขอโทษด้วยนะครับผมไม่ทันได้มอง

ทางว่ามีคนกำลังข้ามถนนอยู่ ขอโทษด้วยนะครับ

“ค่ะ ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ ที่หลังเวลาขับรถคุณก็ดูทางดีๆด้วยนะคะ “ฉันพยามลุกขึ้น

“โอ๊ยย!! “แต่ดันข้อเท้าแพลงซะงั้น ผู้ชายคนนั้น

ก็นั่งลงยองๆแล้วจับดูข้อเท้าฉัน”/ โอ๊ยย ?

?:สงสัยข้อเท้าคุณจะแพลงนะครับ งั้นเดี๋ยวผมพยุงคนขึ้น “เขาก็พยุงฉันลุกขึ้นยืน “/ไหวไหมครับ

“ไหวค่ะ?

?:แล้วนี่คุณไปไหนเหรอครับ

“เอ่ออ พอดีฉันกำลังจะกลับบ้านค่ะ

?:แล้วบ้านของคุณอยู่ตรงไหนครับเดี๋ยวผมไปส่ง?

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันนั่งวินมอเตอร์ไซค์กลับเองได้ค่ะ ?

?: นี่ก็ใกล้จะมืดแล้วผู้หญิงตัวคนเดียวนั่งวินมันอันตรายนะครับ

“เอ่อออ.. “ฉันยื่นคิดอยู่จะเอายังไงที่เขาพูดมา

มันก็จริง หรือจะโทรให้นายภูมิลูกน้องคุณแม็กมารับดี?

?:คุณไม่ต้องกลัวว่าผมจะทำอะไรคุณหรอกครับ เพราะผมก็มีหลานสาวมาด้วย “ฉันหันไปดูที่รถเห็นเด็กผู้หญิงประมาณ4-5ขวบอยู่บนรถ น่าตาน่ารักมากๆ

“งั้นก็ได้ค่ะ ?

?:เอ่ออ..คุณชื่อ

“ชื่อชบาค่ะ?

?:ครับ ผมวายุครับ เดี๋ยวผมช่วยพยุงคุณไปที่รถนะครับ”แล้วเขาก็ช่วยพยุงฉันไปที่รถของเขา จากนั้น

เขาก็ขับรถมาส่งฉันที่บ้าน ระหว่างทางเขาก็ชวนฉัน

คุยตลอดทาง หลานสาวของเขาก็ด้วยหลานเขาชื่อ

ออมสิน

?บ้าน

19:00

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง"

วายุ:ไม่เป็นไรครับ ถือซะว่าเป็นการไถ่โทษที่ทำให้คุณต้องเท้าแพล้งแบบนี้

“แต่คราวหน้าคุณต้องระวังให้มากนะคะแล้วยิ่งมี

เด็กมาด้วยแบบนี้มันอันตรายเวลาขับรถก็ต้องดูทาง

ให้ดีอย่าประมาทเป็นเด็ดขาด เข้าใจมั้ยค่ะ

วายุ:555ครับๆ เข้าใจแล้วครับ_

ออมสิน:คุณน้าก็อย่าลืมทายานะคะแล้วก็กินยาด้วยค่ะคุณจะได้หายไวไว “ออมสินยื่นถุงยามาให้ฉัน

ตอนระหว่างทางคุณวายุแวะซื้อให้ฉัน

“จร้า รับรองว่าจะทั้งกินทั้งทาเลยจร้า งั้นน้าเข้า

ก่อนนะคะ"

ออมสิน:ค่ะคุณน้า

วายุ:นี่นามบัตรของผมครับ “ยื่นนามบัตรมาให้ฉัน”/ถ้ามีปัญหาอะไรโทรหาผมได้ตลอดเลยนะครับ ผมยินดีให้คำปรึกษาและช่วยเหลือคุณได้ทุกเรื่อง ?

“ค่ะ!? “แล้วเขาก็ขับรถออกไป

ฉันก็เดินเข้าบ้านอย่างช้าๆ เพราะยังเจ็บที่ข้อเท้าอยู่

แต่ก็เจ็บไม่มากเท่าไรยังพอเดินได้

“:ว๊ายยตายแล้วคุณชบา คุณชบาไปทำอะไรมาคะ

ทำไมถึงเดินแบบนี้ล่ะคะ"วิ่งมาพยุงฉันเข้าบ้าน

“พอดีโดนรถเฉี่ยวนะคะ"

“:ห๊ะ!!!โดนรถเฉี่ยว แล้วนี้คุณชบาเป็นไงบ้างค่ะเจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ?””จับฉันหมุนซ้ายหมุนขวามองสำรวจร่างกายฉัน

“ โอ๊ยย! เบาๆค่ะเบาๆ ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ

แค่ข้อเท้าแพลงเฉยๆ ทายาแล้วนวดๆเดี๋ยวก็หาย? แล้วนี่คุณแม็กลงมาทานข้าวยังค่ะ

“:ยังค่ะเอาแต่ดื่มเหล้าอย่างเดียวเลยค่ะ ดื่มตั้งแต่คุณชบาออกไปข้างนอกแล้วนะคะ

“ อืม!งั้น”ไปเตรียมอาหารให้คุณแม็กซ์

เดี๋ยวชบาเอาเข้าไปให้เอง นี่ก็ได้เวลากินยาแล้วด้วย"

“:ให้กล้วยเอาเข้าไปให้แทนก็ได้ค่ะ

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวชบาเอาเข้าไปให้เขาเอง รีบไปเตรียมเถอะ

“:ค่ะๆ””ก็รีบเดินเข้าครัวไปจัดเตรียม

อาหารให้คุณแม็ก

“หึ!!!คราวนี้คุณเสร็จฉันแน่!!!หึหึ"