บทที่4 | ไม่ไหวแล้ว

BAD GUY 4

"ไอ้บ้าเอ้ย!!"

​ฉันขับรถออกมาจากสนามแข่งด้วยความหงุดหงิด เพราะไอ้หมอนั่นแท้ๆ ตอนแรกฉันกำลังมีความสุขที่ได้เจอหน้าพี่คินอยู่เลย

"พี่คิน คนโกหก..." หัวใจของฉันสั่นไหวอย่างรุนแรงเมื่อนึกถึงคำพูดของไอ้หมอนั่น

'แล้วเธอจูบกับมันทำไม? ไม่รู้รึไงว่ามันมีเจ้าของแล้ว'

มีเจ้าของแล้วงั้นเหรอ เหอะ! หมอนั่นอาจจะแค่โกหกฉันก็ได้ ก็เห็นๆกันอยู่ว่ามันไม่ชอบหน้าพี่คิน

@คอนโดไมล์

"ไปไหนมา" ฉันหันขวับไปตามเสียงที่คุ้นเคยทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง

"ไหนว่าพี่มาร์คไปประชุมไงคะ? ทำไมถึงมาอยู่นี่ล่ะ" ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดแล้วถามพี่มาร์คกลับไป

"ถ้าไปจริงๆจะรู้เหรอว่าแอบไปแข่งรถมาอีกแล้ว" พี่มาร์คพูดพร้อมกับลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาฉัน

"พี่รู้!" ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจ ถ้าพี่มาร์ครู้ว่าฉันไปที่สนามแข่งรถ งั้นแสดงว่า...เขาก็ต้องเห็นฉันอยู่กับพี่คินล่ะสิ

"ทำไมต้องโกหกพี่ด้วย ไมล์ก็รู้ว่ามันอันตราย ที่นั่นมีแต่ผู้ชายทั้งนั้น เราไม่กลัวบ้างรึไง?" พี่มาร์คเดินเข้ามาหาฉันแล้วจ้องมองฉันอย่างต้องการคำตอบ

ตอนนี้เขาแทบจะกินหัวฉันอยู่แล้วนะ! สายตาพี่ชายฉันน่ากลัวเป็นบ้าเลย บรื๋ออออ...

"ไม่มีใครกล้าทำอะไรไมล์หรอกน่า น้องสาวพี่มาร์คเก่งจะตายพี่มาร์คก็รู้นี่คะ" ฉันพยายามทำเสียงออดอ้อนออเซาะพี่ชายฉันสุดๆ

"เก่งแค่ไหนก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้หรอกนะไมล์ แล้วต่อไปอย่าให้พี่รู้นะว่าแอบไปที่แบบนั้นอีก"

"โอ้ย! จะห้ามอะไรนักหนาคะ นี่มันชีวิตไมล์นะ ขอให้ไมล์ได้ทำอะไรตามใจตัวเองบ้างเถอะ ไมล์ยอมทำตามคำขอของพี่มาร์คมาปีนึงแล้วนะ แค่นี้ยังไม่พอใจพี่มาร์คอีกเหรอ???"

"ยัยไมล์!" พี่มาร์คตวาดฉันออกมาอย่างโกรธจัด

"พี่มาร์คเลิกยุ่งกับชีวิตไมล์สักทีได้มั้ย ไมล์เบื่อ! ไมล์อยากกลับไปใช้ชีวิตของไมล์เหมือนเดิม ไมล์ไม่ใช่นักโทษของพี่มาร์คนะ!" ฉันตวาดพี่ชายฉันออกไปเมื่อความอดทนที่มีมันถึงที่สุดแล้ว

"อยากกลับไปหาไอ้คินมากนักใช่มั้ย? ทำไม โดนมันย่ำยีขนาดนั้นยังจะอยากกลับไปหามันอีกเหรอ? รู้รึเปล่าว่ามันทุเรศน่ะไมล์"

"แต่ไมล์กับพี่คินรักกัน พี่มาร์คไม่เคยรักใคร พี่มาร์คไม่มีทางรู้หรอกว่ามันเป็นยังไง ไมล์ทรมานแค่ไหนพี่มาร์คเห็นมั้ย ไมล์รักพี่คิน ไมล์อยากกลับไปหาเขา พี่มาร์คเลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของไมล์ซะที ไมล์โตแล้วนะ! ไมล์ไม่ใช่เด็กแล้ว!" ฉันพูดทุกอย่างที่มันอัดอั้นในใจอยู่นานแรมปีออกไป

"รักมันมาก ก็กลับไปหามันเลย! แล้วอย่าน้ำตาเช็ดหัวเข่ากลับมาก็แล้วกัน!" พอพูดจบพี่มาร์คก็เดินออกจากห้องฉันไปทันทีพร้อมกับปิดประตูเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนฉันกลัวว่ามันจะพังคามือของเขา

ทั้งๆที่เมื่อก่อนฉันก็พูดกับพี่มาร์คแบบนี้ แต่ไม่เห็นว่าเขาจะยอมง่ายๆเหมือนวันนี้เลย

"ไปซะได้ก็ดี นี่ฉันไม่ใช่นักโทษของพี่นะ..."

เอฟ

​ACE PUB

​วันนี้ผมมาดูแลผับให้ไอ้น้องชายของตัวเองอย่างเซ็งๆ ทำไมรสจูบของยัยเด็กนั่นถึงไม่หมดไปจากปากผมซะทีวะ

"เห้ย! ตาฝาดเหรอวะ?" ผมสะบัดศรีษะสองสามทีเมื่อเหลือบไปเห็นยัยเด็กจอมหยิ่งคนนั้นเข้า

"ยัยนั่นตามมาหลอกหลอนขนาดนี้เลยเหรอวะ!" ผมกระดกเหล้าเข้าปากทันทีเมื่อภาพยัยเด็กนั่นยังไม่ยอมหายไป

"เหอะ!ดูแต่งตัวเข้าสิ กะมาอ่อยเหยื่อเต็มที่เลยมั้งน่ะ" ผมพึมพำกับตัวเองแล้วเดินลงมาที่ชั้นหนึ่งทันที ไม่รู้ทำไมผมต้องหงุดหงิดด้วยที่เห็นผู้ชายแวะเวียนเข้ามาคุยกัยยัยเด็กนั่นเยอะแยะขนาดนี้

เดี๋ยวชนแก้ว เดี๋ยวแลกเบอร์ อะไรจะเสน่ห์แรงขนาดนั้น

แล้วดูแต่งตัวเข้าสิ จะสั้นอะไรขนาดนั้นวะกระโปรงน่ะ แค่ก้มก็เห็นไปถึงไหนต่อไหนละ

ผมยืนมองยัยเด็กนั่นอยู่นาน แล้วก็ต้องหงุดหงิดอีกครั้งเมื่อยัยนั่นคว้าผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้เข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม แล้วดูไอ้บ้านั่นสิ กอดรัดยัยนั่นเเน่นขนาดนั้น ไหนจะลูบไล้กันอีก

"ถ้าจะเอากันตรงนี้ก็ช่วยเกรงใจเเขกคนอื่นบ้าง!" ผมเดินเข้าไปกระชากสองคนนั้นออกจากกันแล้วพูดขึ้น

"แกมายุ่งอะไรด้วยวะ!" ไอ้ผู้ชายคนนั้นถามผมขึ้นอย่างหงุดหงิด ทำหน้าแบบนั้นเดี๋ยวพ่อกระทืบให้ตายคาตีนแม่งตรงนี้เลยดีมั้ง!

"นาย! นี่นายจะยุ่งอะไรกับฉันนักหนาห๊ะ! ฉัน…ฉันไม่ไหวแล้วอ่ะ ร้อน...ร้อนไปหมดแล้ว" ยัยเด็กนั่นหันมาตวาดใส่ผมแล้วเดินออกไปทันที

"ไปสนุกกันดีกว่านะที่รัก..." ไอ้นั่นพูดขึ้นแล้วเดินตามยัยเด็กนั่นออกไป ผมว่าอาการของยัยนั่นแปลกๆนะ อย่างกับ...คนโดนวางยา

ผมไม่ได้อยากจะรู้อะไรเกี่ยวกับยัยนั่นมากนักหรอก แค่อยากดูให้เห็นกับตาว่าเต็มใจหรือว่าโดนวางยากันแน่!

"อื้ออ ร้อนนน..."

"เดี๋ยวก็หายร้อนนะคนสวย วันนี้จะจัดหนักให้ทั้งคืนเลย" ไอ้นั่นพูดขึ้นพร้อมเปิดประตูเบาะหลังออก แล้วผลักยัยเด็กนั่นให้นอนราบไปกับเบาะทันที

"นาย...ใส่อะไรลงไปในแก้วเหล้าฉันใช่มั้ย...อื้ออ ทำไมมันร้อนขนาดนี้…" ยัยเด็กนั่นพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงกระเส่าจนผมที่ยืนฟังอยู่ห่างๆ ทนไม่ไหว

"ก็เธออยากเล่นตัวเองทำไมล่ะ ยอมมากับฉันตั้งแต่แรกก็จบ เธอนี่แม่งน่าเอาฉิบหายเลยว่ะ"

พรึ่บ!

"เชี่ยไรวะ!" ไอ้หมอนั่นกำลังจูบกับยัยเด็กจอมหยิ่งอย่างดูดดื่มหันมาโวยวายใส่ผมเมื่อผมไปกระชากตัวมันออกอีกครั้ง

"คนกำลังฟินอย่าเข้ามาสอดได้มั้ยวะ!!!" มันมองหน้าผมแล้วพูดขึ้นอย่างโกรธจัด

"ร้อน....ช่วยฉันที ฉันร้อน..." ยัยเด็กนั่นพูดขึ้นพลางดึงเสื้อเเจ็คเก็ตของตัวเองออกจนตอนนี้มีเพียงเสื้อกล้ามสีดำกับกระโปรงตัวจิ๋วที่ปิดร่างเธอเอาไว้

"เห็นมั้ยว่าฉันกำลังจะสนุกกับเมีย" ไอ้เวรนี่ พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำ

"เหอะ! เมียงั้นเหรอ?"

ผลั๊วะ! ผมประเคนหมัดหนักๆใส่หน้ามันทันทีที่มันพูดคำๆนี้ออกมา

"แกเป็นบ้าอะไรวะ มาขัดจังหวะฉันแล้วยังจะมาต่อยฉันอีก!"

"ขืนใจผู้หญิงแบบนี้มันไม่ใช่ลูกผู้ชายเลยนะ"

ผลั๊วะ! ผลั๊วะ! ผมซัดมันไปอีกสองหมัดจนมันร่วงไปกองที่พื้นแล้วเข้าไปกระทืบซ้ำจนตอนนี้มันยกมือไหว้ผมงกๆ

"อย่าทำผมเลยพี่"

"นี่เพศแม่แกนะ! ต่อไปถ้าฉันเห็นแกขืนใจผู้หญิงแบบนี้อีก แกตายคาตีนฉันแน่!" ผมพูดออกไปแล้วเข้าไปกระทืบมันซ้ำอีกที

จากนั้นก็เข้าไปดูยัยเด็กนั่นที่ตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดเลยสักชิ้นเดียว

"บ้าเอ้ย! ทำอะไรของเธอเนี่ย?" ผมสบถออกมาอย่างหัวเสียอีกครั้งเมื่อยัยเด็กนั่นส่งสายตายั่วยวนมาให้

"ช่วยฉันทีนะ....ฉันขอร้อง อื้มม" อยู่ๆยัยนั่นก็เข้ามาโน้มคอผมลงไปจูบเฉยเลย จนผมต้องผลักเธอออกแล้วหาเสื้อผ้ามาคลุมตัวเธอเอาไว้ จากนั้นก็อุ้มเธอมาที่รถของตัวเองทันที

"ไอ้เอซ แกเลิก'กก'เมียสักพักได้มั้ย พอดีฉันมีธุระด่วน" ผมกดโทรหาไอ้ ‘เอซ’ น้องชายผมทันที แล้วบอกให้มันมาดูแลผับเอง เพราะตอนนี้ผมไม่ว่างแล้ว ต้องจัดการกับยัยเด็กจอมหยิ่งนี่ซะก่อน

"ร้อนนนน นายช่วยฉันที…" ยัยเด็กจอมหยิ่งพูดขึ้นแล้วลูบไล้ฝ่ามือบางๆของเธอมาที่เป้ากางเกงของผม

"โธ่เว้ย! เธอทำบ้าอะไรวะเนี่ย?" ผมพยายามปัดมือเล็กๆออกแล้วตั้งหน้าตั้งตาขับรถต่อ

"บ้านเธออยู่ไหน?" ผมถามยัยเด็กนั่นออกไป

"ไม่รู้...อ๊าา ร้อนน" เธอไม่ตอบผมแล้วเอาแต่ดึงเสื้อเเจ็คเก็ตที่ผมเอามาใส่ให้เธอเมื่อกี้ออก

"ยัยนี่! โธ่เว้ย!"

@คอนโดเอฟ

"อื้มม" พอปิดประตูห้องลงเท่านั้นแหละยัยนี่ก็จู่โจมผมแบบชนิดที่ไม่ได้ทันตั้งตัวเลย

"พอได้แล้ว ยัยบ้า! เธออยากตายคา คxxฉันรึไง?" ผมผลักร่างเล็กออกแล้วพูดกับเธอออกไป

"อยากก ฉันอยากกก นายช่วยฉันที เร็วเข้า!" เธอพูดแล้วพยายามถอดเสื้อของผมออกพร้อมทั้งผลักให้ผมนอนลงบนโซฟาทันที

"เห้ย! หยุดซะที! เธอกำลังจะทำให้ฉันคลั่งนะ!"

"ฉันไม่ไหวแล้ว....นายช่วยฉันทีเถอะนะ ขอร้องล่ะ..." ยัยเด็กนั่นอ้อนวอนผมแล้วประกบจูบลงมาอีกครั้ง จนครั้งนี้ผมเริ่มคล้อยตามเธอแล้วเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมเธอซะเอง...