บทที่5 | เรียกผัวก่อนสิ

BAD GUY 5

​หลังจากที่ผมเริ่มเป็นคนคุมเกมทั้งหมด ยัยเด็กนั่นก็ยอมสงบลงแต่โดยดี ผมละเลียดชิมริมฝีปากบางๆของเธออยู่นานจนตอนนี้ผมเห็นว่าท่าทางของเธอเริ่มอ่อนลงแล้ว ผมเลยถอนจูบออก

"ไม่นะ...จูบฉัน เร็วสิ ฉันต้องการนาย จูบฉันเดี๋ยวนี้...อื้ออ" โธ่เว้ย! ถึงผมจะเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาแล้วก็เถอะ แต่ผมไม่ชอบขืนใจ ไม่ชอบบังคับผู้หญิง

ถ้าจะให้ผมทำกับเธอโดยที่เธอไม่เต็มใจ ผมไม่เอาด้วยหรอก ถึงหุ่นเธอจะน่าฟัดแค่ไหนก็ตาม ผมก็ทำไม่ลงจริงๆ

"เรียกผัวก่อนสิ แล้วจะทำให้" ผมเหยียดยิ้มแล้วบอกเธอออกไปอย่างกวนๆ

"ผัวขา ช่วยไมล์ทีนะ ไมล์ไม่ไหวแล้ว อ๊า ช่วยที...." ผมอึ้งกับคำที่เธอพูดออกมา ไม่คิดเลยว่ายานรกนั่นจะทำให้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนแบบนี้

"เห้ย! ทำอะไรของเธอน่ะ" ผมพยายามปัดป่ายมือของเธอออกเมื่อเธอกำลังเอามันล้วงเข้าไปในกระโปรงของตัวเอง

"ปล่อยฉัน! ถ้าไม่ช่วยก็อย่ามายุ่ง!!!" เธอหันมาตวาดผมแล้วง่วนอยู่กับบางส่วนของร่างกายที่อยู่ใต้กระโปรงต่อ

"มานี่เลย!" ถ้าให้ผมมานั่งดูเธอทำแบบนั้นผมไม่เอาด้วยหรอก ตอนนี้ผมเลยลากเธอเข้ามาในห้องน้ำแล้วหยิบฝักบัวขึ้นมาฉีดไปตามตัวของเธอเพื่อเรียกสติ

"นายทำบ้าอะไรของนายเนี่ย? ฉันหนาวนะ" เธอตวาดผมขึ้นแล้วมองผมตาขวาง

"เอ้า! ก็เมื่อกี้เธอยังบอกร้อนอยู่เลยนี่" ผมย้อนถามเธอไป

"ก็นั่นมันเมื่อกี้ ตอนนี้ฉันหนาว ปล่อยฉันนะ! อื้ออ ปล่อยย" ยัยเด็กนั่นกัดปากครางออกมา ยัยตัวย้อยแย้งเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว เอาไงแน่?

"อยู่แบบนี้แหละ จะได้หายบ้าสักที!" ผมล็อกข้อมือเล็กเอาไว้แล้วฉีดน้ำไปที่ร่างเล็กจนตอนนี้เธอดิ้นจนหมดแรงฟุบไปกองกับพื้นแล้ว

"ไอ้คนใจร้าย! ไม่ช่วยฉันแล้วยังจะทำร้ายฉันอีก..."

"โธ่เว้ย! ฉันอยากจะฆ่าเธอจัง" ผมสบถออกไปอย่างหัวเสียแล้วอุ้มเธอออกมาจากห้องน้ำ

ให้ตายเถอะ ทำไมผมต้องมาดูแลยัยนี่แบบนี้ด้วยนะ น่าจะปล่อยให้ไอ้หื่นนั่นข่มขืนไปซะก็ดี

"ฉันไม่ไหว...นายช่วยฉันที…" เธอพยายามดิ้นแล้วลูบไล้ไปมาตามอกแกร่งของผม

"เปียกเป็นลูกหมาแบบนี้ยังไม่เจียมอีกนะ" ผมว่าแล้วโยนเธอลงบนเตียงขนาดคิงไซส์ของตัวเอง

"ไอ้บ้า! อื้ออ"

"เช็ดซะ แล้วอย่าทำตัวมีปัญหาอีก ฉันไม่ชอบมาดูแลผู้หญิงแบบนี้หรอกนะ มันเสียเวลา!"

พอพูดกับยัยนั่นจบผมก็เดินออกมาจากห้องนอนทันที หวังว่าโดนเข้าไปขนาดนั้นอาการบ้าๆนั่นจะทุเลาลงไปบ้างนะ

ผมว่าผมคิดวิธีที่จะทำให้ยัยนั่นสงบลงได้แล้วล่ะ หวังว่ามันคงจะได้ผลนะ...

สวบบบ...

ระหว่างที่ผมเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำหนึ่งแก้ว อยู่ๆยัยเด็กนั่นก็เดินเข้ามากอดผมแล้วลูบไล้ฝ่ามือเล็กๆของเธอมาตามร่างกายของผมจนตอนนี้ขนลุกซู่ไปหมดทั้งตัวแล้ว

แล้วนี่เป็นบ้าอะไรถึงได้มานุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวแบบนี้เนี่ย อารมณ์ของผมมันจะระเบิดออกมาอยู่แล้วนะ

ยั่วอยู่ได้!

"ดื่มน้ำหน่อยสิ เดี๋ยวฉันจะช่วยให้เธอสบายตัว..." ผมพูดแล้วลูบไล้ฝ่ามือของตัวเองไปตามลำตัวขาวๆของยัยเด็กนั่นพร้อมกับส่งสายตาหวานเยิ้มไปให้เธอ

"แน่นะ..." ยัยเด็กนั่นคว้าเอาแก้วน้ำไปดื่มแล้ววางแก้วลงบนโต๊ะ จากนั้นเธอก็เข้ามาจู่โจมผมทันที

"เห้ย! เดี๋ยวสิ…" ผมดันตัวยัยนั่นเอาไว้ก่อนที่เธอจะเข้ามาถึงตัวผม ไอ้ยานรกนี่มันทำให้เธอน่ากลัวเป็นบ้าเลย

พรึ่บ!

"เชี่ยย" ผมสบถขึ้นมาอีกครั้งเมื่อยัยเด็กนั่นปลดผ้าขนหนูออก จนทำให้ตอนนี้เธอเปลือยเปล่าต่อหน้าผม

ผมลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นสัดส่วนๆของคนตรงหน้าอย่างชัดเจนเต็มสองตา

มันขาวอวบมาก…

"นายบอกว่าจะช่วยฉันไง ทำๆซะทีได้มั้ย..." เธอพูดพร้อมเดินเข้ามาหาแล้วระดมจูบผมทันที

ถึงผมจะอดกลั้นอารมณ์เอาไว้แค่ไหน แต่ในเมื่อยั่วกันขนาดนี้ผมก็ชักจะอดใจไม่ไหวแล้วสิ

"อื้มมม" ผมกับเธอจูบกันแล้วตระกองกอดกันมาจนถึงเตียง แล้วเราสองคนล้มตัวลงนอนบนเตียงกันทันทีโดยที่ปากยังคงประกบกันอยู่แบบนั้น

ไอ้ยาบ้าๆนั่นเมื่อไหร่จะออกฤทธิ์สักทีวะ เดี๋ยวผมก็อดใจปล้ำเธอไม่ได้จริงๆหรอก...

"ฉันต้องการนาย..." หลังจากที่ผละจูบออก ยัยเด็กจอมหยิ่งก็ส่งสายตาที่แสนจะยั่วยวนมาให้ผม แล้วค่อยๆถอดเสื้อของผมออกอีกครั้ง

"เธอกำลังทำให้ฉันคลั่งอยู่แล้วนะ ยัยเด็กบ้า!" ผมพูดแล้วซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวๆของยัยเด็กนั่นอย่างควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

โดนยั่วขนาดนี้ ใครมันจะทนไหววะ!

หลังจากที่นัวเนียกันอยู่พักใหญ่ อยู่ๆแขนของเธอที่โอบรอบคอของผมอยู่ก็ร่วงลงไปที่เตียง

หึ! เกือบได้เป็นของฉันจริงๆแล้วมั้ยล่ะ...

"หมดฤทธิ์ซะทีนะ ยัยตัวแสบ!" ผมพูดร่างเล็กแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายที่เปลือยเปล่าของเธอเอาไว้

จะว่าไปยัยนี่ก็สวยไม่เบาเลยนี่ ตอนหลับนี่มันเหมือนคนละคนกับยัยเด็กจอมหยิ่งจอมพยศเลยนะเนี่ย

"คิดบ้าอะไรของแกวะไอ้เอฟ" ผมสบัดหัวไล่ความคิดที่คิดว่ายัยเด็กนี่น่ารักออกไปจากหัวทันที ทำไมต้องคิดอะไรแบบนั้นด้วยวะ ขนลุก!

ดีนะที่ในห้องของผมมียานอนหลับอยู่ ไม่อย่างนั้นผมคงได้ขย้ำยัยนี่จริงๆแล้วล่ะ เมื่อกี้ถ้าเธอไม่หลับไปซะก่อน ผมมั่นใจว่ายังไงผมก็ไม่หยุดไว้แค่นั้นแน่ๆ

รบกับยัยนี่เหนื่อยชะมัด นอนพักสักหน่อยดีกว่า....

ไมล์

​"โอ้ยย!" เมื่อฉันลืมตาแล้วพยายามที่จะลุกจากเตียงก็ต้องล้มตัวลงนอนเหมือนเดิม เพราะอาการปวดหัวจนแทบจะระเบิดมันเล่นงานซะลุกไม่ไหวเลย

"ขี้เซาชะมัด..." เสียงนี่...

"เห้ย!! นาย!!!" ฉันพยายามลืมตาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงที่เหมือนเคยได้ยินที่ไหนดังขึ้น นี่มีผู้ชายอยู่ในห้องฉันได้ยังไง เมื่อคืนนี้ฉันจำได้ว่า...

"เหอะ!" ไอ้บ้านั่นมันมานอนหน้าสลอนมองฉันอยู่ที่นี่ได้ยังไง เมื่อคืนนี้ฉันจำได้ว่า ฉันโดนวางยาแล้วกำลังจะโดนไอ้บ้าที่ไหนก็ไม่รู้มันลากขึ้นรถ

แล้วอยู่ๆไอ้บ้าที่มันนอนอยู่บนเตียงเดียวกับฉันก็พาฉันไปที่ไหนก็ไม่รู้ ทำไมถึงได้มานอนบนเตียงเดียวกันแบบนี้เนี่ย????

"เชี่ยยย" ฉันสบถออกมาแล้วพบว่าตัวเองนอนเปลือยเปล่าอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกับไอ้ผู้ชายคนที่พาฉันมาที่นี่เมื่อคืน

"นายทำอะไรฉัน! ไอ้บ้า! ไอ้เลว! ไอ้ชั่ว!" ฉันโวยวายออกไปแล้วทุบไปที่ตามตัวของไอ้หมอนั่นที่มันนอนเปลือยอยู่บนเตียงเดียวกับฉัน

"หึ! โวยวายขนาดนี้ แสดงว่าจำลีลาผัวไม่ได้ล่ะสิ ?​"