บท
ตั้งค่า

บทที่ 3 ถ้าพี่ขอแล้วจะรับไหม

กรี๊ด...อมีนาปล่อยเสียงร้องดีใจออกมาพร้อมโผตัวเข้าไปกอดเดมี่ ที่ตอนนี้ยืนงงอย่างไม่ทราบสาเหตุว่าเพื่อนรักของเธอเป็นอะไร แต่ที่แน่ๆไม่ว่าใครก็ตามที่โทรมาหาอมีนา คนๆนั้นจะต้องนำข่าวดีมาให้เพื่อนสาวของเธอแน่นอน ไม่งั้นอมีนาไม่มีท่าทีดีอกดีใจจนน้ำตาแทบไหลขนาดนี้

“ใครโทรมาเหรอจ๊ะมีนา” เดมี่เอ่ยถามทั้งที่ทั้งสองยังยืนกอดกันกลมอยู่

“เดมี่ ดีใจกับมีนาหน่อยสิ” อมีนาเป็นฝ่ายผละตัวเองออกมาก่อนพร้อมกับยื่นมือไปจับมือทั้งสองข้างของเดมี่ไว้ ใบหน้าของเธอตอนนี้เก็บความดีใจไว้ไม่มิดแล้ว

“ดีใจด้วยนะมีนา เดมี่ดีใจกับมีนามากเลย...แล้วดีใจเรื่องอะไรอะ?” คือเดมี่ก็ดีใจกับเพื่อนด้วยจริงๆนั้นแหละแต่มันดีใจได้ไม่สุดไงเพราะไม่รู้ว่าเธอต้องดีใจเรื่องอะไร ‘สรุปเรื่องอะไรเนี่ย’

“มีนาได้งานทำแล้วนะเดมี่ พรุ่งนี้เข้าไปเซ็นสัญญาเริ่มงานได้เลย”

“จริงเหรอมีนา!”

“จริงจ้ะ”

กรี๊ดๆ สองสาวกระโดดกอดกันกลมอีกครั้ง เดมี่เองก็รู้สึกดีใจไปกับเพื่อนรักของเธอด้วย เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาตัวเธอเองก็คอยเป็นกำลังใจและคอยภาวนาขอให้อมีนาได้งานไวๆ เธอขอร้องให้มาทำงานด้วยกันก็ไม่ยอมมา ลึกๆแล้วเดมี่แอบเสียดายที่ไม่ได้อมีนามาเป็นผู้จัดการสาขาใหม่ให้แต่ก็ยินดีกับเพื่อนมากกว่า อะไรที่อมีนาสบายใจและมีความสุขเดมี่พร้อมยินดีและอยู่เคียงข้างเป็นกำลังใจเสมอ

“แบบนี้เราต้องไปฉลองกันแล้ว...” ขณะที่เดมี่กำลังออกอาการดีใจไปกับอมีนาและเตรียมตัวจะพาเพื่อนไปเลี้ยงข้าวจัดหนักจัดเต็มชุดใหญ่อยู่นั้น เสียงของคนคุ้นเคยก็ดังขึ้นทำให้สองสาวต้องหันไปให้ความสนใจของคนที่พึ่งเดินเข้ามาหา

“ฉลองอะไรกันคะ” ลีออนเอ่ยถามพร้อมกางแขนของตัวเองออกกว้างเพื่อรอให้เดมี่เดินเข้ามากอดเขา

“พี่ลีออนทำไมถึงมาที่นี่ล่ะคะ ไม่เห็นบอกเดมี่ก่อนเลย” เดมี่เดินเข้าสู่อ้อมกอดของลีออน เขย่งปลายเท้าหอมแก้มทั้งสองข้างของเขา ถามว่าเธออยากทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นไหม ขอบอกเลยว่า ไม่ เพราะเดมี่เองก็เขินเป็นเหมือนกัน แต่ถ้าเธอไม่ทำหรือลืมทำทุกครั้งที่ลีออนมาหา คืนนั้นเธอจะอดนอนทันที

‘พี่ลีออนของเดมี่ร้ายตลอด’

“พี่คิดถึงเดมี่นี่คะก็เลยมาหา แล้วจะมาบอกว่าพี่ไม่บอกก่อนไม่ได้นะเพราะพี่ไลน์มาบอกแล้วแต่เดมี่ไม่อ่านเอง...สวัสดีครับน้องมีนา” ถึงจะยังหวานกับแฟนอยู่ลีออนก็ไม่ลืมที่จะหันไปทักทายเพื่อนรักของเดมี่ สำหรับลีออนอมีนาก็เหมือนน้องสาวอีกคนของเขาไปแล้ว

“สวัสดีค่ะพี่ลีออน แหมๆพอใกล้จะแต่งงานยิ่งหวานกันไม่แผ่วเลยนะคะ มีนาเริ่มอิจฉาสะแล้วสิ” อมีนาขอแซวหน่อยเถอะ จะบอกว่าเห็นภาพสองคนนี้สวีทหวานจนชินแล้วก็ไม่เชิง เธอเห็นบ่อยแต่ก็แอบเขินไปกับทั้งคู่อยู่ดี ปีหน้าลีออนกับเดมี่จะจับมือกันเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์แล้ว ความหวานของทั้งคู่ยังคงหวานขึ้นเรื่อยๆอย่างกับคนพึ่งจีบกันใหม่ๆเลยล่ะ

“น้องมีนาก็รับรักเพื่อนตัวดีของพี่สิครับ จะได้มีคนเอาความหวานมาเสิร์ฟให้ทุกวัน” พอได้จังหวะลีออนก็ไม่ลืมที่จะช่วยดันเพื่อนสนิทของเขาบ้าง เขารู้ว่าเฮนรี่ไม่ได้เดินหน้าขอตื้ออมีนาใหม่แบบโจ่งแจ้ง คนอย่างมันต้องกำลังวางแผนอะไรสักอย่างอยู่แน่ๆ และลีออนมั่นใจมาก ว่าแผนที่เฮนรี่คิดจะทำต้องเป็นแผนที่ดี ดีแค่กับมันคนเดียวนะ...

“รับรักอะไรคะพี่ลีออน พี่เฮนรี่ไม่ได้มาขอให้มีนารับรักเขาสักหน่อย” อมีนารู้ว่าลีออนแค่พูดแกล้งเธอไปอย่างนั้นแหละ ทำให้เธอตอบกลับเขาแบบไม่มีท่าทีเคอะเขินอะไรเพราะเธอมักจะถูกลีออนแซวบ่อยๆเป็นประจำอยู่แล้ว

อมีนารู้ว่าลีออนกับเดมี่แอบเชียร์ให้เธอกับเฮนรี่กลับมาคบกันใหม่อีกครั้งเหมือนกับที่ทั้งสองคนได้กลับมารักกัน และการกลับมาครั้งนี้ทำให้ทั้งลีออนกับเดมี่รักกันมากกว่าเดิม ทั้งสองคนจับมือกันอย่างเหนียวแน่นเพื่อดูแลรักครั้งนี้ให้ดีที่สุด มันเป็นการกลับมาเริ่มต้นใหม่ที่ดีและอมีนาเองก็ยินดีกับความรักของทั้งสองคนมากๆ แต่คงไม่ใช่กับเธอและเฮนรี่เพราะมันเป็นไปไม่ได้แล้ว

“แล้วถ้าพี่ขอ มีนาจะรับรักของพี่ไหมครับ”

ทั้งสามคนหันไปหาเจ้าของเสียงเป็นทางเดียวกัน คำถามของเฮนรี่ทำให้เดมี่กับลีออนต้องแอบอมยิ้มและพยายามไม่แสดงอาการอะไรออกมามากนักเพราะกลัวอมีนาจะเขิน แค่นี้อมีนาก็หน้าเปลี่ยนสีแล้ว ยืนอยู่ดีๆก็หน้าแดงขึ้นมาสะอย่างนั้นแต่เธอพยายามทำตัวเองให้เป็นปกติมากที่สุดไม่อยากให้เฮนรี่เห็นว่าคำพูดของเขากำลังทำให้หัวใจของเธอสั่นอยู่

“สวัสดีค่ะพี่เฮนรี่ มะ มาด้วยเหรอคะ” อมีนาไม่ตอบคำถามก่อนหน้านี้ของเขา เธอเลือกพูดอย่างอื่นแทนแถมยังพูดตะกุกตะกักด้วย ตอนแรกเธอตั้งใจจะพูดว่า สวัสดีค่ะพี่เฮนรี่ มากับพี่ลีออนด้วยเหรอคะ แต่เพราะพยายามเก็บอาการเขินของตัวเองอยู่จึงทำให้อมีนาพูดออกไปแบบนั้นแทน

“สวัสดีค่ะพี่เฮนรี่ วันนี้ลมอะไรหอบมาที่ร้านของเดมี่ได้คะเนี่ย” เดมี่เอ่ยทักคนมาใหม่บ้าง เมื่อเธอเห็นเพื่อนเริ่มทำหน้าไม่ถูกแล้ว ก็เฮนรี่เอาแต่มองที่อมีนาด้วยสายตาแวววับแบบนั้น เป็นเธอก็ยืนอยู่นิ่งๆไม่ได้เหมือนกัน จากไม่เขินก็จะเขินเพราะสายตาที่ไม่ปิดบังความรู้สึกของตัวเองจากเฮนรี่เลยน่ะสิ

“สวัสดีครับน้องเดมี่ คือพี่จะมาหาลีออนน่ะ”

“มาหากู?” ลีออนหันไปเลิกคิ้วถาม อยากถามออกจากปากด้วยซ้ำว่า

‘มึงแน่ใจนะเพราะก่อนโผล่หัวมาที่นี่มันไม่ได้พูดแบบนี้’

การที่เฮนรี่มาหาเขาที่ร้านของเดมี่แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญอยู่แล้ว เพราะก่อนหน้านั้นเฮนรี่โทรมาหาเขาแล้วถามว่า...

(มึง วันนี้น้องเดมี่ได้บอกไหมว่ามีนาจะไปหาหรือเปล่า) พอกดรับสายคำแรกที่ลีออนได้ยินจากไอ้เพื่อนรัก ไม่ใช่ ไงมึง สบายดีไหม แต่เป็นถามหาสาว แม่ง! ให้ได้อย่างนี้สิไอ้เพื่อนเวร

“คิดว่าไปนะ เมื่อเช้าเดมี่บอกกับกูอยู่ว่าวันนี้น้องมีนาจะมาหาและก็จะพามีนาไปหาของอร่อยๆกิน คงมีเรื่องคุยกันตามประสาสาวๆมั้ง เกิร์ลทอล์คไงมึง แล้วมึงจะถามทำไม”

(แล้วมึงจะไปหาน้องเดมี่ที่ร้านไหม)

“วันนี้คงไม่ได้ไปว่ะ กูจะไปทำไมทุกวันวะ เพราะอย่างไงก็อยู่ด้วยกันอยู่แล้ว” คิดถึงเดมี่เป็นสิ่งที่ลีออนคิดตลอดอยู่แล้ว แต่ต่างคนต่างก็มีหน้าที่การงานต้องดูแล และเขาควรมีช่องว่างให้เดมี่บ้างไม่อยากทำให้คนรักต้องอึดอัดถ้าเขามัวแต่นั่งเฝ้าเธอ

(มึงไปหาเดมี่เหอะ กูอยากไปหามึงด้วย) น้ำเสียงออกไปทางอ้อนวอนแบบนี้ มันต้องการอะไรกันแน่?

“มึงคิดถึงกูขนาดนั้นเลย งั้นมึงก็มาหากูที่บริษัทสิวะทำไมต้องให้กูออกไปด้วย กูว่านะมึงอยากไปหาน้องมีนามากกว่าแล้วทำเป็นเอากูไปอ้างว่าอยากมาหากู โธ่ไอ้ควาย กูมองแผนมึงออกหรอกเฮนรี่” ฟังแค่เสียงก็รู้แล้วว่าไอ้เพื่อนรักอยากได้อะไร ทำมาเป็นใช้เขาเป็นไม้กันหมา

(เออ! กูอยากไปเจอมีนา มึงพอใจยัง? สัส)

เมื่อเพื่อนรักพูดความต้องการออกมาตรงๆขนาดนี้แล้วเขาจะไม่ช่วยให้มันได้สมหวังสักหน่อยได้อย่างไร อย่างน้อยๆก็จะได้เห็นใบหน้ามีความสุขของเฮนรี่บ้าง วันๆมันทำแต่งานหัวใจห่อเหี่ยวไปหมดแล้วมั้ง

ลีออนก็ยังลังเลใจอยู่ว่าการที่ช่วยให้เฮนรี่ได้มาเจอกับผู้หญิงที่จะทำให้มันมีความสุขนั้น หัวใจมันจะชุ่มช่ำขึ้นหรือเหี่ยวเฉาหนักกว่าเดิมกันแน่ เพราะอมีนาก็ไม่ใช้ผู้หญิงที่จะเปิดใจง่ายๆและไม่ค่อยแสดงออกต่อความรู้สึกของตัวเองตรงๆด้วย เธอเป็นสายหวานอมขม เป็นผู้หญิงที่เดาใจยากมา

‘เฮนรี่เจองานยากแล้วมึง’ ลีออนได้แต่คิดและคอยส่งกำลังใจไปให้เพื่อนรักของเขา หวังว่าความรักที่มั่นคงของมันจะช่วยให้มันได้สมหวังดั่งใจสักที

กลับมาที่เวลาปัจจุบันในร้านของเดมี่

“ก็เออไง ถ้ากูไม่ได้จะมาหามึงแล้วมึงคิดว่ากูจะมาหาแฟนมึงหรือไง ถามมาได้ไม่คิดนะไอ้ฟาย” พูดกับลีออนพร้อมลอบขยิบตาไม่ให้สาวๆเห็น

‘มึงทำเนียนๆด้วย เอาให้เหมือนว่ากูโคตรบังเอิญมาเจอมึงที่นี่ เอาแบบไม่ได้นัดกันมาก่อนเลย’

“อะ อ๋อ อ๋ออออ มึงไปหากูที่บริษัทมาเหรอวะเฮนรี่ แล้วเลขากูก็เลยบอกมึงว่ากูมาที่นี่ ใช่ไหมเพื่อน” ลีออนทำเล่นตามน้ำไปเพราะอันนี้ไม่ได้นัดกันจริงๆ เขากับเฮนรี่แค่คุยกันว่า จะมาเจอกันที่ร้านของเดมี่เวลาอะไร แค่นั้น ก็ใครจะไปคิดวะ ว่ามันอยากให้ทำเหมือนว่าบังเอิญมาเจอกัน

ลีออนเดินเข้าไปตบบ่าเพื่อนแล้วทำเป็นกอดกันเหมือนคนคิดถึงกันมาก ก่อนจะกระซิบข้างหูเฮนรี่เพื่อที่อยากให้ได้ยินกันแค่สองคน อยากบอกมันเหลือเกินว่า

“เฮนรี่ มึงแม่งไม่เนียน ทีหลังมึงนัดกูก่อนไอ้เหี้ยเอ๊ย ดีนะที่กูก็พอแสดงเก่งอยู่บ้าง มึงดูดิน้องมีนาทำหน้าไม่อยากเชื่อว่ามึงแค่บังเอิญมา”

“เออๆ กูขอโทษที่ไม่ได้เตี๊ยมกับมึงก่อน แสดงต่อให้กูหน่อยก็แล้วกันนะลีออน กูรักมึงวะ”

เฮนรี่ฟุบหน้าลงที่บ่ากว้างของลีออนก่อนจะพูดออกไปเพราะตำแหน่งที่เขายืนอยู่คือหันหน้าไปทางอมีนาเต็มๆ ต่อให้พูดด้วยเสียงที่เบามากๆเธอก็อาจจะอ่านปากเขาออกก็ได้ เขาก็เลยทำเป็นกอดเพื่อนแน่นมาก แบบคิดถึงมึงฉิบหายเลยไอ้เพื่อนรัก

ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel