ตอนที่10 เรียกรูมเมทเธอมา

หญิงสาวเจ้าของเสียงขู่เข้มข้นกำโทรศัพท์ของมิ่งขวัญเอาไว้ เธอดูไร้มารยาทมาก ไม่เคยรู้จักกัน มาทำแบบนี้กับคนอื่นได้ยังไง

“คุณเป็นใครไม่ทราบคะ ถ้าไม่คืนโทรศัพท์ฉันมา ฉันคงต้องแจ้งความ”

“ฉันถามว่าเธอเป็นอะไรกับคัลเลน”

“คัลเลน คัลเลนไหนคะ แค่ชื่อฉันก็ไม่เคยได้ยิน เอาคืนมาค่ะ” มิ่งขวัญแสดงสีหน้าเรียบเฉย บุคลิกก็ดี เหมือนจะมีการศึกษาด้วย แต่ทำตัวแย่จริงๆ

“มิ่งขวัญ เกิดอะไรขึ้น” แครอลซื้อของเต็มสองมือ เธอเห็นว่าเพื่อนกำลังถูกคุกคามก็รีบเดินมาช่วยทันที

“แครอล นี่เธอก็รู้จักมันเหรอ”

“คุณเรียกใครว่ามันไม่ทราบ ถ้าจะถ่อยก็กลับบ้านไปสงบสติอารมณ์เถอะ ลำบากคนอื่น” มิ่งขวัญลุกขึ้นบ้าง เธอยังไม่หายปวดคอ แต่อีกเดี๋ยวหากมีเรื่อง เธอคงไม่ยอมอยู่เฉยๆแน่

“ออ นึกว่าคนบ้าที่ไหน” แครอลวางป็อบคอร์นกับน้ำอัดลมลง เธอเอื้อมมือไปดึงโทรศัพท์ของมิ่งขวัญคืน

“ที่แท้ก็พลอยชมพูเน่านี่เอง มีอะไร มาหาเรื่องเพื่อนฉันทำไม”

“เพื่อน” พลอยชมพูสวมชุดสีแดงรัดรูป เมื่อเธอเหวี่ยง คนจึงให้ความสนใจพากันมอง

“เพื่อนฉันเอง เธอจะทำไม”

“ฉันอยากรู้ว่าคัลเลนกับเพื่อนของเธอเป็นอะไรกัน บอกฉันมา” พลอยชมพูแสดงท่าทางโกรธเคือง เหมือนว่าคำถามนี้ ถ้าไม่มีคำตอบให้ เธอพร้อมจะอาละวาด

“ฉันบอกไปแล้วว่าไม่รู้จักคนที่เธอพูด ยังฟังไม่เข้าใจอีก วุ้นแปลภาษาไหม”

“พี่สะใภ้ ทำไมต้องถ่อมตัว ก็บอกไปเลยสิ เธอเป็นว่าที่เมียพี่คัลเลน อีกเดี๋ยวเรียนจบจะแต่งงานกันแล้ว ตอนนี้หมั้นอยู่ ไม่สะดวกให้แมลงตัวไหนเข้ามายุ่ง” แครอลเชิดหน้า ถึงเวลาหนังฉายพอดี เธอคว้าเอาป็อบคอร์นแล้วเดินจากไปพร้อมกับมิ่งขวัญ ทิ้งให้พลอยชมพูจะกรี๊ดก็ไม่กล้า ได้แต่ยืนหน้าเขียวคล้ำอยู่ตรงนั้น ผู้หญิงคนนี้เป็นใครมาจากไหนกัน

“แคล ไปพูดบ้าๆ เกิดนางตามรังควานฉันเพราะพี่ชายของเธอ จะทำยังไง”

“ที่รัก นางน่ะเป็นเหมือนผีร้ายตัวหนึ่งเลย คอยจ้องจะเข้าหาพี่ชายฉัน เธอรู้หรือเปล่า นางอยากได้ทั้งพี่เคย์เดนและพี่คัลเลนพร้อมกัน คนแบบนี้เหรอ ต้องแรงมาแรงกลับเป็นสองเท่า เธอไม่ต้องกลัวว่านางจะมาราวี ฉันปกป้องเธออยู่”

“แต่ฉันไม่สบายใจ ฉันไม่อยากให้พูดเหมือนเมื่อครู่อีก” มิ่งขวัญรู้ว่าแครอลแค่หลอกพลอยชมพู แต่ถ้าพูดไปเรื่อย มันจะเกิดเรื่องเข้าสักวัน

“มิ่งขวัญ เธออย่าโกรธนะ ฉันไม่พูดแล้วก็ได้”

สองเพื่อนรักดูหนังจบก็แวะทานอาหารเย็น มิ่งขวัญสั่งกลับหอด้วย เธอจะเอาไปฝากรูมเมท มะเมี่ยวดูแลคัลกี้ให้ตอบแทนเล็กๆน้อยๆจึงจะสบายใจ

“ที่รักฉันกลับแล้วนะ มีนัดพาแด๊ดไปเจอเพื่อนเก่าที่หัวหิน วันหยุดครั้งหน้า ค่อยไปเที่ยวกัน”

“ได้ ไว้เจอกัน” มิ่งขวัญกลับมาที่ห้อง เธอเห็นคัลกี้ขดตัวนอนหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟาก็เข้าไปอุ้มมัน

“พี่มะคะ หนูซื้ออาหารมาฝาก”

เวลาสองทุ่มแล้ว ไม่รู้มะเมี่ยวอยู่ในห้องของตัวเองหรือเปล่า ทำไมเงียบเชียบเชียว มิ่งขวัญเดินไปเคาะประตู เธอบอกว่าซื้ออาหารมาให้ วางไว้บนโต๊ะ แต่ไม่มีเสียงตอบกลับมา สงสัยจะหลับ

“มาคัลกี้ แม่ซื้อที่นอน กล่องของเล่น แล้วก็อาหารมาให้หนูด้วย” มิ่งขวัญจัดแจงทุกอย่างให้คัลกี้ เมื่อแมวน้อยก้อนกลมๆได้เห็น มันก็วิ่งเข้าไปชนนั่นนี่อย่างตื่นเต้นทันที

“ชอบล่ะสิ เล่นให้พอนะ คืนนี้จะได้หลับสบาย” คัลกี้ร้องตอบสองสามครั้งก็ไปกินอาหาร แล้วอยู่ในโลกอันอบอุ่นต่อ

มิ่งขวัญเล่นกับแมวสักพักก็เดินไปล้มตัวลงบนเตียง เธอเปิดดูแชทสนทนาที่มีลูกค้าเช่ากระเป๋าทักเข้ามา ก็ไล่ตอบไปทีละอัน ในตอนนั้นเอง สายเรียกเข้าจากมะเมี่ยวก็ดังขึ้น หญิงสาวได้แต่ขมวดคิ้ว

“ทำไมโทรมา หรือว่าไม่อยู่ในห้อง” มิ่งขวัญกดรับสาย เสียงของคู่สนทนาไม่ค่อยชัด ได้ยินเพลงที่เปิดดังมากๆแทรกเข้ามาด้วย ต้องตั้งใจฟังถึงจะรู้เรื่อง

“พี่มะ พี่อยู่ที่ไหน”

“สวัสดีครับ รูมเมทมะเมี่ยวหรือเปล่าครับ พอดีมะเมี่ยวเมามาก ช่วยมารับกลับหน่อยได้ไหมครับ”

“พี่มะเมี่ยวเมาเหรอคะ แล้วอยู่ที่ไหนคะ”

“เดอะเคครับ”

“คะ!”

มิ่งขวัญขมวดคิ้ว ทำไมต้องเป็นเดอะเค แล้วนี่ไปได้ยังไง เมาด้วย คู่สนทนาส่งรูปที่มะเมี่ยวนอนซบอยู่บนอกใครสักคนมาให้ มิ่งขวัญจึงเริ่มร้อนใจ ถ้าเธอไม่ไปพากลับมา ต้องเกิดเรื่องแน่ มิ่งขวัญลองโทรหาแครอล ไปถิ่นคนหื่นกาม เธอไม่ยอมให้ตัวเองเสี่ยงหรอก อย่างน้อยมีเพื่อน ทั้งยังเป็นน้องสาวเจ้าของผับ น่าจะดีกว่า

“แคล เธอทำอะไรอยู่”

“ฉันออกจากกรุงเทพแล้ว กำลังจะไปหัวหินกับแด๊ด มีอะไรหรือเปล่า”

“ไม่มีอะไร แค่โทรมาบอกให้เดินทางอย่างปลอดภัย”

“เดี๋ยวฉันซื้อของไปฝาก”

หลังกดวางสาย มิ่งขวัญก็เดินไปเดินมา เธอไม่มีเพื่อนช่วย แล้วจะเอายังไง ขอให้แครอลเลี้ยวรถกลับมาก็ไม่ใช่เรื่อง ผ่านไปสิบนาที มิ่งขวัญจึงตัดสินใจเปลี่ยนชุด สวมกางเกงยีนส์ขายาว เสื้อยืดเข้ารูปและรองเท้าผ้าใบเพื่อไปรับมะเมี่ยว เมื่อนั่งรถถึงเดอะเค หัวใจดวงน้อยก็เต้นระส่ำไม่หยุด ที่นี่น่ากลัวจริงๆ มิ่งขวัญโทรหามะเมี่ยวอีกครั้ง ผู้ชายที่รับสายบอกให้เธอขึ้นบันไดไปบนชั้นสอง

“มาแล้ววะ” นทีเอ่ยอย่างตื่นเต้น พวกเพื่อนที่กำลังดื่มเหล้าเหมือนกับเทน้ำจึงหันไปมองมิ่งขวัญ หญิงสาวรูปร่างโดดเด่น สวมเสื้อผ้าง่ายๆ แต่ดูซ่อนเร้นบางอย่างเอาไว้ คืนนี้น่าสนุกจริงๆ

“น้องมิ่งขวัญใช่ไหมครับ”

“ค่ะ”

รอบโต๊ะกลมรายล้อมไปด้วยพวกอันตราย นที เมฆ โจนาส และคัลเลน เสือผู้หญิงชื่อเสียงไม่ธรรมดา ที่สาวๆในมหาวิทยาลัยและข้างนอกอยากตกเป็นเหยื่อ นอนกับพวกเขาก็ได้เงิน ควงเล่นก็ดี ไปทานอาหารเป็นเพื่อนก็ดี หน้าตาร้ายกาจแบบนี้ มีคนหลงไม่น้อยจริงๆ ข้างกายซ้ายขวา ยังมีหญิงสาวสวยแต่งตัววาบหวิวนั่งเอาใจ คอยประจบถามไถ่ไม่หยุด เห็นแล้วทำสีหน้าไม่ถูกเลย มิ่งขวัญยืนนิ่ง เธอมองหามะเมี่ยวอยู่

“มารับรูมเมทค่ะ”

“นั่งลงสิ”

คัลเลนอยู่ในชุดสบาย เขาสวมกางเกงยีนส์ขาดเล็กน้อยกับเสื้อเชิ้ตสีดำหม่น ในมือยังถือเหล้ารสเข้ม เมื่อกระดกลงคอไปแล้ว สีหน้าไม่แสดงออกถึงอาการแสบร้อนเลย

“คือ แค่มารับคนค่ะ ต้องรีบกลับ”

“รีบไปไหนล่ะ นั่งคุยกันก่อนสิ หรือว่าเธอกลัว”

ภายใต้คิ้วดกหนา ใครล่ะจะเห็นถึงความกระตือรือร้นของชายร่างใหญ่ สาวน้อยที่หลุดมือไปวันนั้น จู่ๆก็มาปรากฏตัว แบบนี้ควรให้ผิดพลาดซ้ำสองหรือยังไง คัลเลนใช้สายตาแทนคำสั่งมองไปยังหญิงสาวคนที่นั่งด้านซ้ายของเขา เธอมีหน้าที่ชงเหล้า แต่ตอนนี้ไม่ต้องแล้ว สาวสวยอกใหญ่ดูไม่พอใจ แต่ถ้าคัลเลนบอก มีหรือจะกล้าขัด

“เอ่อ พอดีมีธุระต้องไปต่อค่ะ” มิ่งขวัญมองมะเมี่ยวที่เอาแต่สลบไสลอยู่ในอ้อมอกของโจนาสก็รู้สึกไม่ไว้วางใจ

“รีบไปไหนล่ะครับ นี่วันศุกร์” นทีใช้สายตาเจ้าชู้ เขาช่วยเพื่อนเต็มที่แน่นอน แม่สาวน้อย เธอไม่รู้จักสี่ทหารเสือซะแล้ว

“นั่งแป๊บเดียวไม่ถึงสามสิบนาทีหรอกครับ”

“ถ้าไม่นั่ง คืนนี้ไม่ต้องไปไหนแน่นอน” คำขู่นั้นเป็นของคัลเลน เขาเอนตัวพิงโซฟา พร้อมกับส่งสายตากะลิ้มกะเหลี่ยให้หญิงสาวผู้ดื้อดึง

“มะเมี่ยว เธอคงไม่ได้กลับห้องแล้ว คนมารับใจร้ายกับเธอจัง”

โจนาสลูบผมยาวสลวยของมะเมี่ยว เขาสูดดมมัน เหมือนกับพวกโรคจิต นั่นทำให้มิ่งขวัญยิ่งกลุ้มใจ คนไม่มีสติ ไอ้พวกสารเลวชอบฉวยโอกาส ทำแบบนี้ได้ยังไง ถ้าเธอตัดสินใจหันหลังกลับ แล้วมะเมี่ยวจะมีสภาพไหน มิ่งขวัญกระแทกก้นลงนั่งข้างคัลเลน คิ้วของเธอขมวดยุ่ง

“เอาล่ะ มีคนมาสนุกเพิ่มแล้ว เราเล่นเกมกันดีกว่า” นทีกล่าวขึ้น ชายหนุ่มวางขวดเปล่าลงที่ว่างกลางวงเหล้า

“กติกาไม่ยาก ปากขวดหันไปทางใคร ก็สามารถสั่งคนในวงทำอะไรก็ได้ ปฏิเสธต้องดื่มหนึ่งแก้ว ถ้าโดนท้าครบสองครั้ง ครั้งที่สามต้องทำตามเท่านั้น แบบนี้ดีไหม” เกมน่าสนุก หญิงสาวข้างกายชายหนุ่มก็เห็นด้วย ขวดเริ่มหมุน เมื่อมันหยุด ดูเหมือนว่าจะตรงกับมิ่งขวัญ

“ขอท้าให้หนูพารูมเมทกลับห้องค่ะ”

“ขอปฏิเสธครับ” โจนาสหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาก่อนจะดื่มลงไป มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก ขวดเปล่าหมุนต่อ ทีนี้ไปหยุดที่มิ่งขวัญเหมือนเดิม

“ขอท้าให้หนูพาพี่รูมเมทกลับค่ะ”

“ขอปฏิเสธครับผม” คนที่ดื่มไม่ใช่โจนาสแต่เป็นเมฆ มิ่งขวัญรู้ว่าเธอมีโอกาสอีกครั้งก็สามารถพามะเมี่ยวกลับด้วยกันได้ เธอจึงรอ ขวดหมุนต่อไปหยุดที่นที เขาหัวเราะพอใจ

“ขอท้าให้คัลเลนเพื่อนรักจูบสาวสักคน” คัลเลนยิ้มมุมปาก เขาหันมาหามิ่งขวัญแล้วโน้มตัวเข้าไปใกล้ๆเธอ

“ขอปฏิเสธ”

มิ่งขวัญตอบอย่างรวดเร็ว เธอต้องดื่มเหล้ารสขมไม่มีส่วนผสมอื่นลงไปกว่าครึ่งแก้ว กลืนก็กลืนยาก หกก็ไม่ได้ กว่าจะหมดทำเอาคัลเลนคอแห้งผากทีเดียว ลำคอของหญิงสาว ในตอนที่พยายามเกร็งเอาไว้ มันสวยมาก มิ่งขวัญหน้าแดง ดวงตาของเธอเหมือนมีความเปล่งประกายอาบชโลมอยู่ เรียกว่าตาหวานแบบคนเมา ก็จะไม่ให้เป็นแบบนั้นได้ยังไง รสชาติเหล้าเข้มข้นบาดคอมาก ขวดหมุนต่อ และมันไปหยุดที่คัลเลน

“ฉันอยากเอาเธอ” คัลเลนกล่าวตรงๆ เขาไม่เคยอ้อมค้อมกับใคร มิ่งขวัญเองก็เช่นกัน

“พูดอะไร ปฏิเสธ” มิ่งขวัญขมวดคิ้วเคร่งเครียด เธอดื่มเหล้าลงไปอีก คราวนี้ดูเหมือนว่าภาพตรงหน้าเริ่มไม่ชัดแล้ว ขวดเริ่มหมุนและไปจบที่นที เขายักคิ้วให้คัลเลน เข้าทางแล้วหรือเปล่า

“ท้าไอ้คัลเลนจูบสาว”

มืออันทรงพลังทำงานทันที คัลเลนดึงตัวมิ่งขวัญเข้ามาใกล้แล้วกดจูบลงไป เธอดิ้น แต่สู้เขาไม่ได้ สัมผัสหยาบช้านี้ฉวยโอกาสมาก หญิงสาวร่างเล็กตกอยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่ง เธออ่อนแรง แม้จะพยายามยกมือดันเขาออก แต่ก็ไม่ช่วยอะไร กลีบปากอ่อนนุ่มถูกดูดดึงจนแดงช้ำ คนเอาแต่ใจอย่างคัลเลนไม่ใช่แค่จูบเฉยๆ เขาสอดลิ้มรสขมเข้าไปค้นหา ถ้าเพื่อนไม่ส่งเสียงแซว เขาจะหยุดหรือ มิ่งขวัญหน้ามืด เธอพยุงตัวเองไม่ให้ล้มพับ ก่อนจะเช็ดริมฝีปากที่มีลิปสติกสีชมพูอ่อนอย่างแรง อยากตบคัลเลน แต่มือถูกจับไว้เรียบร้อย ขวดหมุนต่อ คราวนี้หยุดที่มิ่งขวัญ

“ท้าให้ปล่อยพวกหนูกลับค่ะ”

“ขอปฏิเสธครับ”

นทีตอบพร้อมรอยยิ้ม พวกเขาไม่ยอมให้มิ่งขวัญท้าใครได้ถึงครั้งที่สาม กติกาคือต้องเอ่ยชื่อ แต่เมื่อสาวน้อยไม่รอบคอบ พูดแต่ประโยคว่าอยากพากลับ ใครจะรับแทนก็ได้ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป มิ่งขวัญแย่แน่ๆ

สาวน้อยผู้คิดไม่ลึกซึ้งกำลังกังวลว่าตนเองถูกกลั่นแกล้ง แต่ในเมื่อเจอคนมีเล่ห์เหลี่ยม ก็ต้องเอาคืนบ้างไม่ใช่หรือยังไง ต่อให้เธอบอกว่ากลับ พวกเขาก็ไม่ยอมอยู่ดี

“หนูขอท้าพี่ ให้หนูตบพี่” มิ่งขวัญมองคัลเลน

“เอาสิ” คัลเลนรับคำท้า เขาไม่ปฏิเสธ แบบนี้ค่อยสนุกหน่อย มิ่งขวัญยกมือขึ้น เธอตบลงไปบนแก้มซีกซ้ายของคัลเลนเสียงดัง ทำเอาทุกคนนิ่งอึ้งกันไปเลย พวกเขาไม่คิดว่าเธอจะจริงจังขนาดนั้น

“คืนนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่”