ตอนที่2 อิทธิพลของรัก

ตอนที่2 อิทธิพลของรัก

รวงข้าว

“อะแฮ่ม” เสียงกระแอมที่ฉันจำได้ดังขึ้น ทำให้ฉันรีบหันไปมองด้านหลังของตัวเองทันทีก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

“สวัสดีค่ะ” เพื่อนของฉันทั้งสองคนยกมือไหว้พี่ดิน หรือพี่แผ่นดินขึ้นด้วยความเคารพ ซึ่งพี่แผ่นดินก็ก้มหัวรับ

“ตรงเวลาตลอดเลยนะคะ” ฉันว่าขึ้นอย่างไม่จริงจัง เพราะผู้ชายตรงหน้าฉันตอนนี้ค่อนข้างตรงเวลามาก บอกว่าจะมารับกี่โมงก็ไม่เคยเลทหรือสายเลยสักรอบตั้งแต่คบกันมาหลายปี

“พี่ไม่อยากให้ข้าวรอนาน” พี่แผ่นดินพูดขึ้น

“น่ารักที่สุด”

“แล้วเสร็จหรือยังครับ”

“เสร็จแล้วค่ะ กำลังนั่งคุยกับเพื่อนอยู่เลย”

“กลับเลยไหม”

“กลับเลยก็ได้ค่ะ...

“...พวกแก ฉันกลับก่อนนะ” ฉันตอบพี่ดินก่อนจะหันกลับมาพูดกับเพื่อน

“อืม”

“คืนนี้พี่เชิญเราสองคนไปที่ร้านดินเนอร์ด้วยนะ” แล้วพี่ดินก็หันไปพูดกับเพื่อนเราสองคน

“ค่ะ” ทั้งสองตอบรับอย่างไม่เกี่ยง ซึ่งฉันก็ไม่ได้สงสัยเรื่องที่พี่ดินพูดหรอก ก็คงจะจัดงานเลี้ยงให้ฉันที่ฉันเรียนจบและกำลังจะทำงานเต็มตัว

“งั้นฉันไปก่อนนะ เจอกันเย็นนี้”

“อืม” ฉันลุกขึ้นลาเพื่อนอีกครั้งก่อนจะเดินควงแขนไปกับพี่ดิน

“ข้าวบอกแล้วว่าไม่ต้องจัดอะไรก็ได้ ไม่ฟังกันเลยนะคะ”

ฉันอดว่าพี่ดินออกไปไม่ได้ แต่จะรู้ไหมว่าฉันดีใจมากที่เขาใส่ใจฉันทุกเรื่อง

“เรื่องแค่นี้เล็กน้อย”

“ทำไมน่ารักแบบนี้คะ”

“ก็รักมาก ๆ นะครับ”

พี่ดินหยอดออกมา ซึ่งคนส่วนน้อยจะได้เห็นมุมนี้ของเขา เพราะเวลาเขาพูดกับคนอื่นเขาจะนิ่ง ๆ พูดน้อย ขรึม ๆ แต่เวลาอยู่กับฉันคนละคนเลยแหละ

“แค่นี้ก็รักมากกก จนไม่รู้จะรักยังไงแล้วค่ะ” รักมากจริง ๆ นะ ไม่ได้พูดเอาใจอะไรเลยจริง ๆ

“หึ! งั้นขึ้นรถได้แล้วครับ แดดร้อนเดี๋ยวไม่สบาย”

“ขอบคุณค่ะ” ฉันขึ้นรถที่มีผู้ชายที่ฉันรักเปิดประตูให้ก่อนเขาจะปิดและขับออกจากร้านอาหารไปส่งฉันที่บ้าน

จริง ๆ ฉันก็อยู่บ้านบ้างอยู่คอนโดบ้างแล้วแต่อารมณ์ แต่ตั้งแต่เรียนจบฉันก็กลับมาอยู่บ้านได้สักพักแล้ว แต่ก็คิดว่าไม่นานก็ออกไปอยู่คอนโดเหมือนเดิมนั่นแหละ เพราะมันสะดวกกว่า เป็นส่วนตัวกว่า เวลาอยู่กับพี่ดินสองคน...

“คืนนี้แต่งตัวสวย ๆ นะ” พี่ดินกุมมือฉันข้างหนึ่งแล้วพูดขึ้น

“ปกติไม่สวยเหรอคะ” ฉันแกล้งพี่ดินขึ้น

“สวยครับ แต่อยากให้คืนนี้สวยกว่าปกติ”

“ได้ค่ะ ขอแค่พี่ดินขอ ข้าวทำให้ได้อยู่แล้ว” ฉันตอบก่อนจะเอนตัวไปพิงไหล่พี่ดินด้วยความรัก

แม้ว่าเราจะรู้จักกันมาหลายปี คบกันเป็นแฟนมาอีกก็หลายปี จนหมั้นกันอีกสองปี แต่ทุก ๆ อย่างระหว่างเรายังเหมือนเดิม ความเสมอต้นเสมอปลายของพี่ดินไม่เคยเปลี่ยน เรียกได้ว่าเขาใส่ฉันดีขึ้นทุก ๆ วันก็ว่าได้ ฉันแทบไม่ต้องพูดอะไร เขาก็สามารถรับรู้ได้เพียงแค่มองตาฉัน ฉันรู้ว่าตัวเองโชคดีมากที่เกิดมามีคนรักที่ดีแบบนี้ ใคร ๆ ก็อิจฉาคู่ของเรา แม้แต่ฉันเองฉันยังอิจฉาตัวเองเลยที่ได้ผู้ชายคนนี้เป็นคนรัก

.....

“เดี๋ยวเย็นนี้พี่มารับนะ” หลังจากถึงบ้านฉันพี่ดินก็พูดขึ้น

“ค่ะ ขับรถดี ๆ นะคะ”

“ครับ” ฟอด!

ฉันลงจากรถเข้าบ้านมาก่อนจะรีบขึ้นห้องตัวเองเพื่อหาชุดสวย ๆ ใส่ไปงานคืนนี้นั่นเอง ถึงแม้ว่าปกติเราสองคนจะไปกินข้าวด้วยกันบ่อย ๆ แต่มันก็เป็นการกินข้าวแบบคนรักกันทั่ว ๆ ไปไม่ได้มีโอกาสพิเศษอะไรมาก แต่คืนนี้มันเป็นวันดี ๆ อีกวันหนึ่งที่ฉันเชื่อว่าเราต้องเก็บความทรงจำที่ดีได้อีกวัน และฉันก็จะต้องสวยที่สุดจนพี่ดินตะลึงไปเลย

“คิกคิก” พอคิดแบบนี้ก็ขำออกมาคนเดียว นี่แหละอิทธิพลของความรัก มันทำให้เรายิ้มได้ง่าย ๆ แบบนี้แหละ ไม่เชื่อก็ลองมีดูสิ แล้วจะรู้ว่าฉันไม่ได้เว่อร์