บทที่9 แผนการครั้งใหม่กับหมากตัวสำคัญ

เหมยหลินนั่งคิดหาทางแผนการสำหรับการแก้แค้น พยายามเค้นวามทรงจำว่าอะไรคือจุดอ่อนของเจียงกุ้ยเหมย

"คุณหนู เป็นอะไรไปเจ้าคะ" ลี่ลี่สาวใช้คนใหม่ที่ท่านพ่อหามาให้ นับว่าสาวใช้คนนี้ใช้งานได้อยู่พอสมควร แต่มีข้อเสียอยู่ตรงที่ว่าพูดมากไปหน่อยก็เท่านั้น

"ลี่ลี่ เจ้าพอจะได้ยินเรื่องของเจียงฮองเฮาหรือไม่"

"ก็เพราะจะได้ยินบ้างเจ้าค่ะคุณหนู  เจียงฮองเฮาเดิมที่เป็นคุณหนูตระกูลเจียงว่ากันว่ามีนิสัยอ่อนโยน เรียบร้อยดั่งดอกบัวขาวค่ะ" ลี่ลี่นางเล่าพลางสังเกตท่าทีของคุณหนูของนางไปด้วย

"เจียงฮองเฮามีสหายอยู่หนึ่งคน คือคุณหนูตระกูลน่าหลานเจ้าค่ะ แต่ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆทั้งสองก็เลิกคบหากัน แต่ก็ไม่มีใครสงสัยถึงความสัมพันธ์ของคุณหนูทั้งสองเลยนะเจ้าคะ เวลาต่อมาเจียงฮองเฮาเข้าไปเป็นสนมของฮ่องเต้ จนได้ขึ้นเป็นฮองเฮาเคียงบัลลังก์นั่นแหละเจ้าค่ะ" ดูเหมือนว่าประวัติของเจียงกุ้ยเหมยจะขาวสะอาดไม่น้อยแต่ว่าจะสะอาดจนน่าสงสัยเกินไปแล้ว มีแต่นางที่รู้ว่าเนื้อแท้ของเจียงกุ้ยเหมยเป็นยังไง

"เจ้ามีอะไรก็ไปทำเถอะ"

"เจ้าค่ะคุณหนู" หลังจากที่ลี่ลี่ออกไปแล้ว เหมยหลินก็คิดจะใช้อันมี่เป็นหมากตัวสำคัญของแผนการนี้ ส่วนคุณหนูตระกูลน่าหลาน น่าหลานชิงหยาง จะเป็นหมากที่นางจะเอาไว้โค่นอำนาจตระกูลเจียงและกระชากนางหญิงใจดำอำมหิตนั่นลงจากบัลลังก์หงส์  แต่ก่อนอื่นเหมยหลินต้องเข้าหาคุณหนูตระกูลน่าหลานผู้นี้ให้ได้เสียก่อน

เหมยหลินคิดหาทางเข้าหาคุณหนูตระกูลน่าหลานจนถึงยามเว่ย(13.00 – 14.59 น) จนท่านพ่อเรียกนางให้ไปพบที่ห้องหนังสือ

"ท่านพ่อบ้านข้ามาหาท่านพ่อ" เมื่อมาถึงที่ห้องหนังสือแล้วนางก็แจ้งแก่พ่อบ้านใหญ่ที่ยืนเฝ้าประตูห้องเอาไว้

"คุณหนูรอสักครู่นะขอรับ บ่าวจะไปเรียนนายท่านให้ขอรับ" เหมยหลินพยักหน้าแล้วยืนรอที่หน้าห้องหนังสือผ่านไปไม่นานพ่อบ้านใหญ่ก็ออกมาพอดี

"คุณหนู เชิญขอรับ นายท่านรออยู่ข้างใน"

"ขอบคุณท่านพ่อบ้าน" เมื่อกล่าวขอบคุณเสร็จแล้วเหมยหลินก็ก้าวขาเข้าไปในห้องหนังสือ ภายในห้องหนังสือมีคัมภีร์มากมายวางอยู่เป็นระเบียบ กลิ่นน้ำหมึกลอยเข้ามาปะทะจมูก

"ท่านพ่อให้คนไปเรียกลูกมามีอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ"

"มาแล้วหรือ นั่งก่อนสิ พอดีว่าอีก 3 วันจะเป็นเทศกาลชีซีแล้ว พ่อยังให้เจ้าออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกบ้าง เจ้าอุดอู้อยู่ในจวนมาตั้งหลายวันแล้ว" ร่างบางยิ้มออกมาให้กับความหวังดีของผู้เป็นบิดา

"ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ แต่ว่าลูกเป็นห่วงท่านพ่อนะเจ้าคะ"

"เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงพ่อหรอก  ที่นี่มีบ่าวไพร่ออกตั้งมากมาย พ่ออยู่กับปู่ของเจ้าได้สบายมาก แล้วอีกอย่างพ่อมีของขวัญที่จะให้ลูกด้วย"  นายท่านไป๋ลุกขึ้นไปหยิบของที่อยู่ข้างในห้องลับออกมาแล้วยื่นให้กับนาง

"นี่มันคืออะไรหรือเจ้าคะท่านพ่อ" กล่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีน้ำตาลวาดลวดลายสวยงามทำเอานางไม่กล้าหยิบขึ้นมา

"เปิดดูสิลูก" แต่เมื่อเห็นสายตาคาดหวังของท่านพ่อ เหมยหลินก็เอื้อมมือไปหยิบกล่องในมือของผู้เป็นบิดามาเปิดดู

"นี่มัน..." เหมยหลินอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง ภายในกล่องสวยงามคือชุดสีน้ำเงินครามปักด้วยไหมอย่างดีและประณีตยิ่งนัก ตามชุดปักลายดอกเหมยสวยงาม

"ถูกใจไหม พ่อกับปู่คัดเลือกเนื้อผ้าเองเลยนะ"

"สวยมากเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ"

"เจ้าสวมชุดนี้ออกงานเทศกาลคงจะงดงามไม่น้อย นี่กล่องเครื่องประดับที่เข้ากับชุด" ร่างบางรับกล่องเครื่องประดับมา แล้วเข้าไปกอดท่านพ่อด้วยความซาบซึ้งใจ

"ขอบคุณนะเจ้าคะท่านพ่อ ที่ตัดชุดที่สวยงามให้กับลูก" มือหนาลูบหัวผู้เป็นบุตรสาวอยางอ่อนโยน

"พ่ออยากจะทำอะไรให้ลูกบ้าง อีกไม่กี่วันเจ้าก็ต้องไปจากที่นี่แล้ว แต่ก่อนที่จะไปพ่ออยากให้เจ้ามีความสุขที่สุดในโลกเลย"

"ท่านพ่อเจ้าขา ลูกรักท่านพ่อและท่านปู่มากที่สุดในสามโลกเลยเจ้าค่ะ ข้าไม่อยากจากพวกท่านไปเลย" เหมยหลินพูดเสียงสะอื้นเมื่อคิดว่าจะต้องจากครอบครัวไปแต่งงานรอบสองใกล้ถึงเพียงนี้

"พ่อก็ไม่อยากให้เจ้าไปไกลจากสายตาพ่อเช่นกัน" สองพ่อลูกกอดกันกลมเพื่อที่จะซึมซับความรักของกันและกันให้เต็มที่ โดยไม่รู้ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตาของหวงเฮยหลงตั้งแต่แรกแล้ว

"เอ่อ....ฝ่าบาทอย่าทรงกริ้วไปเลยพ่ะย่ะค่ะ" หลางหัวหน้าองครักษ์เงาและเป็นถึงสหายร่วมเรียนของหวงเฮยหลงตั้งแต่วัยเยาว์เอ่ยเตือนสติผู้เป็นนายและสหายที่กำลังแผ่จิตสังหารปกคลุมโดยรอบ

"นางไม่อยากแต่งให้ข้า" หวงเฮยหลงกำหมัดแน่นเมื่อคิดว่าที่นางร้องไห้เพราะไม่อยากแต่งให้เขา ทั้งที่เขาอยากมีนางอยู่ในชีวิตแท้ๆ

"ฝ่าบาท นาง...เอ่อ...พระสนม..เอ่อ...ฮองเฮาคงจะไม่อยากจากครอบครัวไปพ่ะย่ะค่ะ เพราะว่านางเพิ่งจะได้อยู่กับครอบครัวเองนะพ่ะย่ะค่ะ" จิตสังหารของผู้เป็นนายคลายลงเมื่อได้ยินคําเรียกที่ถูกใจและพึงพอใจเป็นอย่างมาก ร่างสูงพยายามคิดว่าที่นางร้องไห้ออกมาเพราะว่าเพิ่งจะได้มาอยู่กับครอบครัวไม่ใช่ว่าไม่อยากแต่งให้เขา เมื่อคิดได้ดังนั้นอารมณ์ของเขาก็ผ่อนคลายลง

หลางลอบปาดเหงื่อเมื่ออารมณ์ของผู้เป็นนายสงบลงแล้ว ตั้งแต่เขารับใช้ฝาบาทมาก็ยังไม่เคยเห็นผู้เป็นนายอารมณ์รุนแรงขนาดนี้มาก่อนหรือว่าฝ่าบาทจะทรงตกหลุมรักว่าที่ฮองเฮาเข้า หลางวิเคราะห์อาการทั้งหมดของหวงเฮยหลงก็สรุปได้ว่าผู้เป็นนายของเขามีรักแรกนี่เอง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นอดีตฮองเฮาของแคว้นเหลียนที่สามารถคว้าพระทัยขององค์ฮ่องเต้ได้

เฮ่อ...ถ้าอาการคลั่งรักขององค์ฮ่องเต้อย่างรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ รับรองได้เลยว่าพวกเขาลำบากแน่ๆ