Chapter 16

[ปัจจุบัน]

ณิชามองค้อนไปที่ชายหนุ่มก่อนที่จะทำหน้าหงุดหงิดที่เขาไปบ้านเธอและยังไม่ยอมบอกอีก ว่าไปทำไม?

"ผมไปสู่ขอคุณกับคุณพ่อ"

"???? ห๊ะ!!!! อะไรนะ"

"ก็ตามที่บอก"

"นี่คุณอีธาน ทำอะไรของคุณเนี่ย…คุณก็มีแฟนอยู่แล้ว ทำแบบนี้ทำไม"

"ทำอะไร…ผมก็อยากได้เมียนะคุณ ไม่ใช่แฟน"

ดูพูดเข้า…อยากได้เมีย ไม่ใช่แฟน!!! ณิชาที่ได้ยินถึงกับกำมัด เธออยากจะทุบเขาแรงๆด้วยมือเล็กของเธอ แต่ทำไม่ได้เพราะตอนนี้เธอยังไม่มีสิทธิ์ไปทำแบบนั้นกับเขาและก็ยังนั่งอยู่ในรถอีกด้วย

"เฮ้อ…คุณทำแบบนี้กับแฟนคุณได้ยังไง คนอื่นจะมองฉันยังไงคะ"

"ก็ช่างหัวมันสิ"

"นี่คุณอีธาน…คุณจะเอาแต่ใจมากไปแล้วนะ คุณเห็นฉันเป็นอะไรหึ!! นี่…เรารู้จักกันนานเท่าไหร่ พึ่งรู้จักกันและฉันเองก็มีลูก คุณเป็นใคร? เป็นนักธุรกิจเป็นมาเฟีย แต่ฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่ชำรุด ฐานะของคุณกับฉันมันต่างกันมากเลยนะคะ" ณิชาร่ายยาว เธอเองก็โมโหที่เขาเอาแต่ใจไม่รับฟังเธอ จริงๆณิชาก็กลัวว่าจะทำให้คนอื่นมองเขาไม่ดีที่มีผู้หญิงอย่างเธอไปเดินเคียงข้าง

แล้วใครมันจะอดใจได้ มีผู้ชายหล่อรวยขนาดนี้มาคอยตามวนเวียน แต่สิ่งที่ทำให้ฉันต้องคอยห้ามใจเพราะมีลูกที่ติดมาแถมไม่บริสุทธิ์อีกด้วย ขืนเดินไปไหนมาไหนกับเขาคนอื่นก็มองฉันเป็นแค่ผู้หญิงหิวเงินอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นว่านะสิ!!!

"ถ้าไม่หยุดดูถูกตัวเอง ผมจะจอดรถแล้วปล้ำคุณบนรถนี่เลยนะ" ใบหน้าเรียบนิ่งของอีธานแต่น้ำเสียงดูจริงจังของเขาทำให้ณิชาต้องนั่งนิ่ง เธอไม่อยากพูดกับเขาแล้ว…

[คฤหาสน์หรู]

รถหรูจอดนิ่งที่หน้าประตู ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินลงจากรถ เพื่อมาเปิดประตูให้กับผู้หญิงที่นั่งมาด้วยกัน ณิชารู้สึกตะลึงพร้อมตั้งคำถามว่าเธอมาทำอะไรที่นี่? แล้วมันที่ไหนกันเนี่ย ทำไมสวยและยังดูแพงอีกด้วย

"เชิญครับ" เขาเอ่ยด้วยคำสุภาพกับเธอพร้อมเปิดประตูรถ ร่างบางเดินลงมายืนนิ่ง เธอรู้สึกว่าตอนนี้เธอแต่งตัวไม่สุภาพ เพราะเขาพาเธอออกมาในสภาพที่ดูไม่ได้เลย อีธานกำลังจะเดินเข้าบ้าน มือบางของณิชาคว้าจับที่ปลายเสื้อของชายหนุ่ม เธอทำหน้ากังวล สายตาคมมองต่ำพร้อมยิ้มเอ็นดูผู้หญิงตัวเล็กคนนี้ ก่อนที่จะโอบเธอเเละพาเดินเข้าไปในบ้าน

"สวัสดีครับคุณอีธาน" บอดี้การ์ดหลายคนที่โค้งเคารพให้กับเขา บ้านหลังใหญ่ที่มีคนอยู่มากกว่า 50คน แต่ส่วนใหญ่จะเยอะสาวใช้และบอดี้การ์ด  ณิชาพลางนึกคิด ที่บ้านมีบอดี้การ์ดมากมายแต่ทำไมเขาถึงไม่จ้างใครไปดูแลหรือทำความสะอาดที่บ้านเลย…

"ตาธาน" เสียงของหญิงชราได้เอ่ยทักหลานชาย ก่อนจะทำหน้าเรียบนิ่งจ้องมองณิชาตั้งแต่หัวจรดเท้า หญิงสาวรู้สึกว่าเหมือนโดนดูถูกด้วยสายตา เธอรู้สึกเกร็งขึ้นมาเพราะความอึดอัด

"สะสวัสดีค่ะ หนูชื่อณิชาค่ะ" เธอเอ่ยอย่างนอบน้อมมองต่ำ และค่อยๆขยับไปติดกับชายหนุ่มเท้าเดินถอยไปด้านหลัง ทำเอาหญิงชราขมวดคิ้วที่เห็นท่าทีของณิชา อีธานรู้สึกขำเมื่อได้เห็นกิริยาของณิชา ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆให้กับหญิงชราตรงหน้า

"เธอออกมายืนตรงหน้าฉันสิ ไปหลบอยู่ด้านหลัง ฉันจะเห็นมั้ย??" เสียงเย็นยะเยือกที่ทำให้ณิชาต้องดีดตัวเดินออกมายืนอยู่หน้าของอีธาน

"เธอเองสินะที่ชื่อ ณิชา"

"คะ...ค่ะ"

"ฉันเป็นย่าของอีธาน…"

"คะ...ค่ะ" ณิชากลืนน้ำลายเอือกใหญ่ ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเปียกที่ตัวเพราะเหงื่อออกเยอะมาก พร้อมตั้งคำถามมากมายในใจ พามาทำไมเนี่ย!!!

"อืม…พาขึ้นไปอาบน้ำสิ เเล้วค่อยลงมาทานข้าว" หญิงย่าเอ่ยบอกกับหลานชายก่อนที่จะมองมาที่ณิชา เห็นแบบนี้เธอก็รีบหลบสายตาทันที

"ไปกันเถอะ รีบอาบน้ำ แล้วค่อยลงมาหาคุณย่า" เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกอดที่เอวบาง ใบหน้าหล่อหันมาขยิบตาให้กับคุณย่าพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ และหญิงย่าเองก็ยกยิ้มให้กับหลานชายพร้อม นิ้วโป้ง…

[ห้องนอนอีธาน]

"ปล่อยเลย…พาฉันมาทำไมไม่บอกกันก่อน ถึงคุณจะขอพ่อฉัน แต่ฉันยังไม่ตกลง…"

"ก็เดี๋ยวให้เป็นเมียจริงๆวันนี้แหละ" เสียงเจ้าเล่ห์ของอีธานเอ่ยขึ้นพร้อมดันร่างบางชิดกับผนัง ชายหนุ่มโค้งตัวมาที่เธอพร้อมยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก ทั้งสองสบตากัน ณิชาเองก็หลบสายตาเขาในทันที เธอห่างหายจากรักหวานแววมานานมากแล้ว เพราะตั้งแต่มีลูกเธอก็ไม่เคยอะไรกับพอร์ชเลย

"ฉันต้องไปอาบน้ำ เดี๋ยวคุณย่าคุณท่านจะรอ"

"อื้อ~ค่อยอาบก็ได้ คุณย่าไม่รีบหรอก" ใบหน้าหล่อโน้มหวังจะจูบที่ริมฝีปากอมชมพูของหญิงตรงหน้า ณิชาที่เห็นท่าทีของอีธานเธอตัดสินใจยกมือบางดันแขนกำยำออกก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปห้องน้ำ โดยมีสายตาคมของอีธานจ้องมองตามแผ่นหลังอยู่

ขณะที่ณิชากำลังควานหาผ้าเช็ดตัวอยู่นั้น หญิงสาวก็ถึงกับยืนนิ่งเพราะมัวแต่เขินเลยไม่ได้หยิบผ้าเช็ดตัวเข้ามาด้วย

แย่แล้วทำยังไงดี…ไม่เหมือนที่บ้านซะด้วย ที่ลืมเเล้วจะเดินออกไปเลย แต่นี่มันบ้านของเขานะ บ้านของเขาเลย!!!! ทำไงดี…ทำยังไงดีนะ!!!!

แอ๊ด~(เสียงประตูถูกแง้มออกเล็กน้อย) ดวงตาใสของณิชาที่โผล่หน้าออกมา เธอมองดูรอบๆห้องว่ามีคนอยู่มั้ย พรึ่บ~~~(ผ้าเช็ดตัวโผล่มาอยู่ที่หน้าของณิชา ตาใสเบิกกว้าง พร้อมจะกรี๊ด แต่… เธอก็ต้องกวาดมองไปที่เจ้าของมือ !!อีธาน!!!

ใบหน้าหล่อยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย ทำเอาณิชาเขินอาย รีบดึงผ้าก่อนที่จะปิดประตู ปัง~~~(เสียงประตู)

โอ๊ย~~~~ คนบ้า!!! อะไรเนี่ย ฉันก้มต่ำเกินไปเหรอ หรือว่าเขาสูงไปฉันเลยมองไม่เห็นเขา แต่ที่แน่ๆ เขาเห็นร่างกายฉันแล้วหรือยัง!!! โอ๊ยยยย~~~~ เขินจะตายอยู่แล้ว มุดท่อไปโผล่ที่ห้องเลยได้มั้ย…อาย…อายไม่กล้าสู้หน้าแล้ววว หรือจะปลิดชีพตัวเองเลยดี!!! ณิชากุมขมับทันทีเธอได้แต่บ่นกับตัวเองที่ไม่ระวังตัวให้ดีกว่านี้

"เสร็จหรือยัง ผมก็อยากอาบน้ำเหมือนกันนะ" เสียงทุ้มของคนที่ยืนนอกประตู ทำเอาณิชาสะดุ้งโหยงเธอรีบนำผ้าขนหนูมาปิดร่างกาย แต่เอ๊ะ!!!! ผ้ามันผืนเล็กเกินไปหรือเปล่า …!! ผ้าขนหนูของณิชาปิดเพียงหน้าอกเลยลงมาที่ต้นขาเพียงเล็กน้อย ซึ่งมันดูโป๊มากๆ

ก้มไม่ได้เลย …ขืนก้มน่ะ!!! เห็นหมด โอ๊ยยยฉันมาเจออะไรอยู่เนี่ย!!!!

"คุณอีธาน…มีผ้าผืนใหญ่กว่านี้มั้ยคะ ผ้าผืนนี้เล็กไปหน่อย"

"ปิดแค่นั้นแหละ…จะเอาปิดตั้งแต่หัวถึงเท้าเลยหรือไง ตัวก็เล็กเท่าลูกหมา"

"เอ้า…!!!!"

"จะออกมาตอนนี้หรือว่าจะให้ผมดันเข้าไป คุณไม่ได้ล็อกประตูนะ"

ขวับ~~ห๊ะอะไรนะ???? หญิงสาวหันกลับไปมองที่ประตู ใช่!!!!ฉันลืมล็อกประตู โธ่เว้ยยย…แอบดูไปแล้วมั้งเนี่ย

"อะ…โอเคค่ะเดี๋ยวออกไป อย่าดันนะ เดี๋ยวชนฉันกระเด็น!!" ติดตลกอีกแล้ววว!!!!

ณิชาค่อยๆเปิดประตู โดยไม่มองหน้าของอีธานเลย เธอรีบเดินไปหยุดที่ข้างเตียง หญิงสาวยืนนิ่งเพราะบนเตียงมีชุดราตรีสีขาวและดูเหมือนว่าชุดมันก็พอดีกับตัวเธอ คิ้วบางขมวดเข้าหากัน ก่อนที่จะรู้สึกว่ามีอะไรอุ่นๆโดนที่ก้นงอนงามของเธออยู่?? แขนกำยำโอบกอดเธอจากด้านหลังและโค้งตัวมาข้างหน้าซึ่งณิชาก็โค้งตามสรีระของผู้ชาย อีธานยกชุดราตรีขึ้นมา ให้หญิงสาวดู

"ฉันต้องใส่ชุดนี้เหรอคะ"

"อืม!!

"แล้วคุณมายืนอยู่ด้านหลังฉันทำไมคะ"

"จะให้ยืนด้านหน้าเหรอ??"

เอาอีกแล้ว…ตาคนนี้!!! หยุดสักทีได้มั้ย แค่นี้ฉันก็เขินจะแย่อยู่แล้ว จะเอาให้ฉันละลายไปเลยหรือไง เลิกเต๊าะฉันสักที…สักที!!!! ณิชาได้แต่คิดเพียงในใจ เธอไม่ไหวกับเขาแล้ว

"เวลาที่เห็นรูปร่างคุณแล้วมันอดใจไม่ค่อยได้เลยนะสิ ต้องทำยังไงเหรอ??" เสียงออเซาะของอีธานกระซิบข้างหูหญิงสาว ทำเอาเธอขนลุกซู่ในทันที หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอเอื้อกใหญ่ เธอตื่นเต้นเกินไปแล้ว…

"ผมไปอาบน้ำดีกว่า รีบแต่งตัวนะ ก่อนที่ผมจะอดใจไม่ไหว" อีธานเอ่ยก่อนที่จะหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้ร่างบางยืนหน้าแดงอยู่ลำพัง ต้องรีบใส่!!!!