ตอนที่3 คุกกี้หัวใจ

ตอนที่3 คุกกี้หัวใจ

นานิTalk

เมื่อกี้ฉันลองแชทไลน์หามาร์คแต่ก็ตามนั้นแหละเขาตอบมาแบบไม่ใส่ใจ ฉันเลยเดินเข้ามาในครัวเพื่อทำคุกกี้ไปฝากให้มาร์คและเพื่อนๆ ตอนนี้เกือบจะ2ทุ่มกว่าแล้ว ยายฉันอาบน้ำขึ้นนอนแล้วล่ะเหลือแต่ฉันนี่สิ ที่ฉันจะทำคุกกี้ไปให้มาร์คก็เพื่อจะขอบคุณที่วันนี้เขามาส่งฉันน่ะ ฉันตั้งใจทำรูปคุกกี้เป็นรูปหัวใจเพราะอยากจะสื่ออะไรบางอย่างให้มาร์ครู้บ้าง เพราะว่าพรุ่งนี้เป็นวันหยุด เรานัดกันทำรายงานกลุ่มที่คอนโดมาร์ค ฉันตั้งใจทำคุกกี้อยู่นานกว่าจะเสร็จก็ปาไปเที่ยงคืนแล้ว จากนั้นฉันก็เข้านอน เฮ้อคิดถึงมาร์คจัง ถ้าได้เป็นแฟนสัญญาว่าจะดูแลให้ดีที่สุดเลย

เช้าวันต่อมา 10.15

ฉันมาถึงคอนโดมาร์คแล้วล่ะคอนโดมาร์คใหญ่มากหรูหราด้วย อยากอยู่กับมาร์คที่นี่จัง มาร์คส่งแผนที่ให้ในไลน์กลุ่ม ฉันจึงนั่งแท็กซี่มาพร้อมกับคุกกี้ในมือ ฉันแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงถึงราคาจะไม่ได้แพงแต่มันก็ดูดีเมื่ออยู่บนตัวฉัน พอมาถึงหน้าคอนโดก็เจอตี๋พอดีเลย เหมือนเขาจะขับมอเตอร์ไซค์มานะเท่ดีจังเพื่อนฉัน

"อ้าวตี๋ หวัดดีจ้ามาถึงพร้อมกันเลย"

“หวัดดีค้าบ ไม่เคยเห็นแต่งตัวแบบนี้เลยเธอน่ารักมากเลยนะรู้มั้ย”

“จริงหรอ ฉันคิดว่าฉันจะแต่งตัวเชยซะอีก”

“เชยที่ไหนกันล่ะ โครตสวยเลยต่างหาก”

“ฉันอบคุกกี้มาด้วยนะ เดี๋ยวไปกินกับเพื่อนๆ”ฉันชูถุงคุกกี้ในตี๋ดู

"โห ดีเลยกำลังหิวพอดี งั้นขึ้นไปพร้อมกันเลยดีกว่า มาฉันช่วยถือนะ"

“ขอบใจนะ”

จากนั้นเราก็เดินไปพร้อมกัน จนถึงหน้าห้องของมาร์ค ตี๋กดกริ่งอยู่แปปนึง มาร์คก็มาเปิดประตูพอดีเลย

"กูปวดฉี่ขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ “(วิ่งผ่านประตูไปอย่างไว)

มาร์คมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ฉันทำหน้าไม่ถูกเลยได้แต่ยืนยิ้ม

"มาพร้อมกับมัน คิดจะอ่อยเพื่อนฉันหรอ แต่ขอบอกไว้เลยนะ ตี๋มันชอบอีฟ เธอคงหมดสิทธิ์แล้วล่ะ แล้วรู้เอาไว้ด้วยผู้หญิงอย่างเธอไม่คู่ควรกับเพื่อนของฉัน อย่ายุ่งกับมันเด็ดขาด" มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"ฉันไม่ได้คิดอะไรกับตี๋ เราบังเอิญเจอกันข้างล่าง ตี๋เลยชวนเดินมาพร้อมกันเพราะคิดว่าฉันคงไม่รู้จักห้องของนาย ทำไมชอบมองกันในแง่ร้ายจังเลยอ่ะ ฉันทำอะไรก็ผิดไปหมดเลย เฮ้อ…" ฉันถอนหายใจมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ

"บังเอิญเจอหรือตั้งใจ เธอมันชอบอ่อยไปทั่วอยู่แล้วหนิ เว้นเพื่อนฉันไว้ซักคนเถอะ "

" เออนี่ มาร์คฉันอบคุกกี้มาฝากนายด้วยนะ อยากให้ลองชิมดูน่ะ อ๊ะฉันให้ ฉันตั้งใจทำให้นายเลยนะ”

มาร์คมองกล่องคุ้กกี้ในมือเธอ เขารับมันมา นานิยิ้มดีใจที่เขารับขนมจากเธอ จากนั้นไม่นานคุกกี้ก็ลงไปอยู่ในถังขยะ ฟุบ กล่องคุกกี้ลงไปอยู่ในถังขยะแล้ว เธอมองมาร์คด้วยสายตาน้อยใจปนเสียใจ น้ำตาซึม เธอหันหลังให้มาร์คพร้อมปาดน้ำตาออกอย่างหลวกๆ แล้วหันกลับไป

"นายไม่อยากกินบอกฉันดีๆ ก็ได้ ทำไมต้องทิ้งด้วยล่ะ" ฉันกำลังจะเดินไปหยิบถุงคุกกี้ออกมาจากถังขยะ มาร์คก็มากระชากแขนฉันเอาไว้ก่อน

"ก็แค่ขนมที่ฉันไม่ต้องการ ฉันก็เลยทิ้งไง มันคงจะเหม็นเน่าเหมือนคนทำ อีกอย่างเธอให้ฉันแล้วฉันจะทำอะไรกับมันก็ได้ไม่ใช่หรอ" พูดได้หน้าตาเฉยมากทำไมต้องทำร้ายจิตใจฉันด้วย

"ก็คงจริงของนายแหละ นายจะทำอะไรกับมันก็ได้ก็เหมือนที่นายทำกับใจของฉันไงล่ะ"ฉันเดินผ่านหน้าเขาไปโดยไม่พูดอะไรอีก

พอเพื่อนมากันครบเราก็เริ่มทำรายงาน ฉันหาข้อมูลกับมาร์ค พอเป็นเรื่องเรียนมาร์คก็ตั้งใจมากไม่หาเรื่องฉันเลยจนทำงานเสร็จ คุกกี้อีกกล่องฉันเอาให้เพื่อนๆ ชิม เพื่อนบอกอร่อยมาก อร่อยกว่าร้านดังๆ อีก ฉันดีใจมากเลยล่ะ เพราะยายสอนมากับมือ แต่มาร์คไม่แตะคุกกี้เลย โดยให้เหตุผลกับเพื่อนว่าไม่ชอบขนมหวาน แล้วตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว พวกเราเลยว่าจะกลับบ้านกัน โดยที่หนูเล็กจะไปส่งฉันก่อน แล้วเธอก็ไปกับแฟนต่อ ดีใจนะที่แฟนหนูเล็กที่ชื่อพี่หนุ่มดูแลเอาใจใส่ขนาดนี้ อยากมีโมเม้นท์นี้บ้างจังแอบอิจฉาเพื่อนเบาๆ

มาร์คTalk

ทุกคนกลับไปกันหมดแล้ว ผมกำลังจะเดินไปอาบน้ำ แต่ตาดันเหลือบมองไปที่ถังขยะ ผมเลยเดินไปเปิดกล่องคุกกี้ยัยนั้น สภาพยังดีไม่เปื้อนอะไร เพราะอยู่ในกล่อง ผมแกะออกมา ทำไมเป็นรูปหัวใจหมดเลย ของไอ้พวกนั้นกินก็เป็นรูปวงกลมธรรมดา อ้อลืมไปยัยนั่นชอบผมหนิ ผมหยิบมาลองชิมดู เออ อร่อยดีเหมือนกันแฮะ ที่ผมบอกเพื่อนว่าไม่ชอบของหวานเพราะไม่อยากให้ยัยนั้นเห็นผมกินคุกกี้เธอแล้วได้ใจคิดว่าผมดีกับเธอ ไม่รู้หรอกนะว่ายัยนั้นทำดีเพราะอยากเป็นมิตรกับผม หรือเสแสร้งกันแน่ แต่ที่รู้ๆ ผมไม่ชอบเธอเลยไม่ชอบเลยจริงๆ ตอนที่ผมทิ้งคุกกี้ผมรู้ว่ามันเป็นการทำร้ายจิตใจและก็รู้ดีว่าเธอเสียใจแต่ผมก็ยังทำ เธอพูดดีกับผมตลอดเธอจะคอยใส่ใจผมมากกว่าคนอื่นๆ ซึ่งใครๆก็ดูออกแหละว่าเธอชอบผม

นานิTalk

หลังจากกลับมาจากคอนโดมาร์ค ฉันก็หัดทำเค้ก เพราะตั้งใจจะทำให้มาร์คในวันเกิดที่ใกล้จะถึงนี้จากนั้นฉันก็เข้านอน เพราะพรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า ฉันจะตั้งใจเรียนให้พ่อแม่ภูมิใจที่ท่านทำงานหนักส่งเงินมาให้ฉัน เงินนั้นฉันใช้อย่างประหยัดจนมันมีมากพอให้เรียนจนจบเลยล่ะ นี่ก็ปี4ละ ส่วนเรื่องของมาร์ค ฉันพูดได้เลยเต็มปากว่าฉันรักเขามาก ฉันจะไม่ยอมแพ้แน่นอนถ้าเขาจะไม่ชอบหน้าฉัน ฉันก็ขอเหตุผลก่อนว่าฉันผิดอะไร ฉันมองเข้าไปในตาของมาร์คฉันรู้เขาไม่ได้เกลียดฉันหรอก แต่มันมีอะไรซักอย่างที่ทำให้เขาดีกับฉันไม่ได้ ฉันจะหาคำตอบนั้นเอง