ตอนที่4 บอกชอบ

ตอนที่4 บอกชอบ

นานิTalk

ผ่านมาอีก1สัปดาห์แล้ว แต่รายงานก็ยังไม่เสร็จหรอก เหลืออีกนิดหน่อย เลิกคลาสเรียนวันนี้ก็เลยตกลงกันว่าจะมาทำรายงานที่คอนโดมาร์คให้เสร็จเลย อิฐกับตี๋ไปรถมอไซค์คันเดียวกันส่วนฉันกับยัยหนูเล็กก็ไปพร้อมกับมาร์คเพราะเราไม่มีรถ พอมาถึงคอนโดมาร์ค เราก็แวะซุปเปอร์มาเก็ตข้างคอนโดเพื่อที่จะทำอาหารกินเพราะคิดว่าคงจะหิวกัน ฉันเลือกทำอาหารง่ายๆ กระเพราปลาหมึก ต้มจืด ไข่เจียวหมูสับและหมูทอดส่วนขนมหวานก็คือทับทิมกรอบ อาหารที่คิดว่าเพื่อนน่าจะกินได้ ฉันทำอาหารเป็นฝีมือดีเลยล่ะ ใครได้กินติดใจแน่ๆบอกเลย ฉันทำอาหารทุกอย่างคนเดียว ส่วนเพื่อนๆก็นั่งทำรายงานรอ

ถึงเวลาอาหารฉันตักข้าวจัดโต๊ะเตรียมพร้อมให้เพื่อนทุกคน แล้วเดินไปเรียกเพื่อนมากินเรา5คนนั่งกินกันเงียบๆ ตี๋และอิฐบอกว่าฉันทำอาหารอร่อยมาก

"นิ ถ้าเธอบอกว่าเธอเป็นเชฟฉันก็เชื่อนะ"

"เออๆ +1" อิฐออกความเห็น

“ใครได้เธอไปเป็นเมียในอนาคตโครตโชคดีเลยอ่ะ ขออิจฉาสามีในอนาคตของเธอก่อนเลย”

“ตี๋ นายก็ชมเกินไป ฉันทำทับทิมกรอบไว้ให้ด้วยนะ”

"สนใจมาเป็นแม่บ้านแม่เรือนให้เราป่ะ"อิฐเอ่ยแซวอย่างขำๆ

"รีบแดกเข้าไปไอ้สัสพูดมากอยู่ได้"

"เชี่ยมาร์คอะไรของมึงเนี่ย หวงก้างหรือไง" อิฐโวยวาย

“ขนมหวานยังมีในตู้เย็นนะ มาร์คนายเก็บไว้กินตอนหิวก็ได้ น้ำกะทิหวานๆมันจะช่วยทำให้สดชื่น”

“ถ้าเหลือก็เอาไปเททิ้ง ฉันไม่อยากกิน เก็บไว้มันรกตู้เย็น”ฉันยิ้มเจื่อนๆไปทันที

“ตักใส่ถุงในเราก็ได้นะ เราชอบของอร่อยๆแบบนี้”

“ได้สิอิฐ เดี๋ยวฉันตักให้นะ”

“กินไอ้ที่มีอยู่ให้หมดก่อนมั้ย”มาร์คพูดดักทางเอาไว้

แต่มาร์คก็นั่งกินเอากินเอา ไม่รู้เขาคิดอะไรอยู่ พอทานข้าวทานขนมเสร็จพวกเราก็นั่งทำงานต่อกันจนเสร็จแต่ยัยหนูเล็กกลับไปก่อนแล้วนะ แฟนนางมารับและงานในส่วนของมันก็เสร็จแล้ว อิฐกับตี๋ก็มีนัดกับสาวๆ ที่ผับต่อเลยต้องรีบไป เหลือเพียงฉันคนเดียวที่ยังไม่กลับ

"กูสองคนกลับแล้วนะ น้องน้ำโทรตามแล้วรออยู่ที่ผับพอดี"

"อีฟก็โทรตามกูเหมือนกัน ไปล่ะ บาย"

"พวกมึงรีบกันหรอ"

"เออ รีบ"จากนั้นพวกเขาก็ออกไปเลย

“แล้วเมื่อไหร่เธอจะกลับไปซักทีล่ะ”เขาหันมาถามฉันบ้าง เพราะฉันยังนั่งทำงานอยู่

“ฉันขอตรวจทานดูก่อนนะ จะได้ไม่มีอะไรผิดพลาด ฉันไม่ชอบมานั่งแก้งานซ้ำๆอ่ะ”

“รีบหน่อยแล้วกัน ไม่อยากอยู่ใกล้ถ้าไม่จำเป็น”

เหลือฉันที่ยังนั่งสรุปรายงานอยู่จนดึก ตรวจดูว่ามีตรงไหนที่ไม่ดีหรือไม่เรียบร้อยหรือเปล่าเพราะฉันเป็นคนรอบคอบและละเอียดกับงานมากใครที่ทำงานร่วมกับฉันจะรู้ดี

23.00

ตอนนี้ฉันอยู่กับมาร์ค แต่เขาไม่ได้สนใจฉันเลยนะ ทำงานเสร็จก็ไล่ฉันกลับ แต่วันนี้ฉันจะบอกเขาว่าฉันรู้สึกยังไง เพราะเรามีโอกาสได้อยู่กันสองคนแล้ว โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีง่ายๆ

"มาร์ค" ฉันตัดสินใจเรียกเขา

"มีอะไร เรียกอยู่ได้น่ารำคาญ เมื่อไหร่จะกลับไปซักที" เขาตอบแต่ตาไม่ได้มองมาที่ฉันเอาแต่นั่งเล่นมือถืออยู่แบบนั้น

"ฉันชอบนาย ชอบมานานแล้ว วันนี้ฉันทนเก็บความรู้สึกนี้ไม่ไหวแล้ว เลยอยากบอกให้นายรู้ ฉันไม่รู้ว่าเหตุผลอะไรที่ทำให้นายไม่ค่อยชอบหน้าฉัน แต่ฉันชอบนายมาตลอด จนตอนนี้ความรักมันล้นใจจนเก็บต่อไปไม่ไหวแล้ว" พอฉันพูดจบ เขาก็หยุดเล่นมือถือแล้วเงยหน้ามามองฉัน

ฉันพูดออกไปเสียงสั่น รวบรวมความกล้าที่จะบอกเขา ถึงจะรู้ว่าคำตอบคือเขาต้องปฏิเสธ เพราะฉันรู้ดีว่าเขารู้สึกยังไง

"ฉันรู้ ฉันดูออก เธอดูง่ายจะตายไป อยากเป็นแฟนฉันมั้ยล่ะ ฉันมีบททดสอบถ้าผ่านเธอจะได้เป็นแฟนฉัน" พอมาร์คพูดคำว่าแฟนออกมา ทำให้ฉันตื่นเต้น เพราะฉันอยากเป็นแฟนกับเขา จะบททดสอบอะไรฉันก็ทำได้ทั้งนั้น

"จริงหรอมาร์คแบบทดสอบอะไรหรอ" ฉันถามเขาออกไปด้วยความดีใจ

"มาเป็นของฉันก่อนสิ เธอกล้ามั้ย เพราะอย่างเธอคงผ่านมาเยอะ " เขาพูดจบพร้อมกับกระชากแขนฉันไปทันที จนไม่ได้ตั้งตัวเพราะมัวแต่ยืนอึ้งอยู่

"มาร์ค" อื้อ....จุ๊บ จ๊วบๆๆ

เขาจูบฉันอยู่เนิ่นนาน ราวกับจะกระชากวิญญาณฉันไป พอเขาปล่อยได้ไม่นานก็ประกบปากลงมาอีก ฉันตกใจนะ แต่ก็ทำใจดีสู้เสือยอมให้เขาจูบจนพอใจ

"บททดสอบแรก สำรวจร่างกายกันและกัน"

มาร์คพูดจบทำให้ฉันเบิกตากว้างไม่ใช่ไม่รู้หรอกนะว่าเขาต้องการอะไร แต่ฉันไม่เคยอ่ะ ฉันทำไม่เป็น แต่ฉันไม่กล้าบอกเขาหรอก ถ้าเขาไม่พอใจล่ะ ฉันจะทำยังไงฉันอยากยอมเขานะ เพราะยังไงเขาก็คือคนที่ฉันชอบแต่ถ้าเขาแกล้งทำเป็นรู้สึกกับฉัน ฉันจะรับมันได้มั้ย

"ตกลงยังไงจะยอมให้ฉันสำรวจร่างกายเธอมั้ย"มาร์คเงยหน้าถามฉัน สายตาเชิญชวน

"นายเริ่มชอบฉันแล้วหรอ"ฉันกลั้นใจถามเขาออกไป ทั้งๆที่รู้คำตอบนั้นอยู่แก่ใจ

"ไม่อ่ะ เธอน่าจะรู้ดีผู้หญิงอย่างเธอเก็บไว้ระบายความใคร่ก็ไม่เลว แต่ถ้าเธอมีดีฉันจะเก็บไว้พิจารณา นอกซะจากจะไม่มีอะไรดีเลย ถ้าเธอทำให้ฉันรักเธอได้ก็ลองดูสิ อนาคตฉันอาจจะจริงจังกับเธอมีเธอคนเดียวก็ได้ รักฉันมากไม่ใช่หรอ จะลังเลทำไมล่ะ แค่นอนอ้าขาให้ฉันเอาจนพอใจทำไม่ได้หรอ"

"เอ่อ คือ....ก็ได้ แต่ อื้อ...มาร์คใจเย็นสิ" ฉันเอามือดันอกเขาไว้แต่ก็ห้ามเขาไม่ได้อยู่ดี

จ๊วบๆๆ

มาร์คจูบฉันและเริ่มแรงขึ้น จนปากฉันบวมเจ่อ หายใจไม่ทัน จนมีความรู้สึกอื่นแทรกเข้ามาแทนเหมือนมีผีเสื้อบินวนในท้องหลายตัว กระดุมเสื้อถูกปลดออก จนเห็นเนินอกขาวอวบโผล่ออกมา ฉันเห็นมาร์คเหลือบมองพร้อมยิ้มมุมปาก มือของฉันยกขึ้นมาคล้องคอเขาเอาไว้ พร้อมจูบตอบอย่างเงอะงะ

"เครื่องติดเร็วดีหนิ เริ่มเลยแล้วกัน"

เราสองคนนัวเนียกันอยู่นาน ฉันเห็นสายตาของมาร์ค เขามองหน้าอกของฉันอย่างพอใจ เขาจับเขาบีบจนมันเป็นรอยแดง เขาดันบราเซียร์ฉันขึ้นไปโดยที่ยังไม่ได้ปลดมันออกเขาใช้ปากดูดดึงเหมือนคนกระหาย แต่ฉันก็ยอมให้เขาทำอย่างพอใจ

"ของจริงแล้วนะนานิ รับมือไว้ให้ดีล่ะ"

"อะไรของจริง ไม่นะ"

"หึ ไม่ทันแล้ว ครางชื่อฉันดังๆ ล่ะ"