ตอนที่ 5: มังกรตื่นจากการหลับใหล (และงานเลี้ยงเลือดของเสี่ยอิทธิ)

บรรยากาศยามค่ำคืนในกรุงเทพฯ เต็มไปด้วยแสงสีที่หลอกตา หงส์ในร่างของ ริน เดินออกจากตึกธนไพศาล คอร์ปอเรชั่น ด้วยความอ่อนล้าเล็กน้อย การยึดอำนาจฝ่ายการเงินในวันนี้สูบพลังงานเธอไปไม่น้อย แต่ริมฝีปากบางกลับประดับด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ

เธอปฏิเสธรถรับส่งของตระกูล และเลือกที่จะเดินไปยังลานจอดรถใต้ดินเพียงลำพัง ทันทีที่ก้าวเข้าสู่ความมืดมิดของลานจอดรถ สัญชาตญาณเจ้าแม่มาเฟียก็ทำงานทันที

มีคนตามมา... สามคน... ทิศสี่นาฬิกา แปดนาฬิกา และสิบสองนาฬิกา

หงส์ไม่หยุดเดิน เธอแสร้งทำเป็นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แต่ดวงตาคอยสังเกตเงาร่างที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา

"จับมัน!" เสียงตะโกนแหบพร่าดังขึ้น พร้อมกับร่างชายฉกรรจ์สามคนในชุดดำพุ่งเข้าหาเธอ

หงส์เอี้ยวตัวหลบหมัดแรกอย่างคล่องแคล่ว เธอยกขาขึ้นเตะตัดขาชายคนแรกจนล้มคว่ำ แล้วใช้ส้นสูงเหยียบลงบนข้อมือของมันจนเกิดเสียงกระดูกแตกดัง กร๊อบ!

ชายอีกสองคนชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นความโหดเหี้ยมของหญิงสาวที่ดูบอบบาง แต่ความโลภทำให้พวกมันพุ่งเข้ามาพร้อมกัน คนหนึ่งคว้าท่อนเหล็ก ส่วนอีกคนชักมีดพกออกมา

"เหอะ... กระจอก!" หงส์แค่นยิ้ม เธอคว้าข้อมือของชายที่ถือมีด บิดไพร่หลังแล้วแทงมีดเล่มนั้นลงบนต้นขาของเจ้าของเอง ชายคนนั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

ชายที่ถือท่อนเหล็กฟาดลงมาสุดแรง หงส์ใช้กระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพง (ที่เธอเพิ่งซื้อมาวันนี้) รับท่อนเหล็กไว้ แล้วใช้เท้าถีบเข้าที่ยอดอกของมันจนกระเด็นไปกระแทกกับเสาปูน สลบเหมือดทันที

การต่อสู้จบลงภายในเวลาไม่ถึงสองนาที หงส์ยืนอยู่กลางร่างผู้ชายสามคนที่นอนร้องครวญคาง เธอจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วก้มลงคว้าคอเสื้อของชายคนที่ถือมีดขึ้นมา

"ใครส่งพวกแกมา?" เสียงของเธอเย็นยะเยือกยิ่งกว่าน้ำแข็ง

ชายคนนั้นสั่นไปทั้งตัว "เสี่ย... เสี่ยอิทธิ... เสี่ยบอกว่าคุณหนูพิมให้มาจับตัวคุณรินไป..."

"เสี่ยอิทธิ... พิม..." หงส์ทวนคำ แววตาเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน "ดี... ในเมื่อพวกแกอยากเล่นเกมนี้ ฉันก็จะจัดงานเลี้ยงเลือดให้พวกแกเอง"

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเบอร์ลับที่เธอเพิ่งสร้างขึ้น

"หัวหน้าทีม 'เรดดรากอน' ... เตรียมกำลังมือดีที่สุดสิบคน เจอกันที่โกดังร้างฝั่งธนฯ ภายในยี่สิบนาที... ถึงเวลาเปิดตัว 'มังกรอัคคี' สาขาโลกนิยายแล้ว"

โกดังร้างฝั่งธนฯ

บรรยากาศภายในโกดังเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้นและฝุ่นละออง เสี่ยอิทธิ มาเฟียร่างอ้วนที่ขึ้นชื่อเรื่องความตัณหากลับและโหดเหี้ยม นั่งอยู่บนเก้าอี้เหล็ก พร้อมกับลูกน้องอีกกว่ายี่สิบคน

"เมื่อไหร่พวกมันจะเอาตัวอีรินมาสักทีวะ!" เสี่ยอิทธิตะคอกพลางกระดกเหล้าเข้าปาก "ฉันอยากจะเห็นหน้าอีเด็กนั่นจริงๆ ว่ามันจะเก่งเหมือนที่ยัยพิมบอกหรือเปล่า"

พิมยืนอยู่มุมหนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสะใจ "เสี่ยไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ รินมันก็แค่ยัยผู้หญิงหัวอ่อน ที่จู่ๆ ก็ลุกขึ้นมาอาละวาดเฉยๆ เสี่ยจับตัวมันมา ทรมานมันสักหน่อย มันก็ยอมยกทุกอย่างให้เสี่ยแล้ว"

"ฮ่าๆๆๆ ดีมากพิม! ถ้างานนี้สำเร็จ ฉันจะแบ่งเงินให้เธออย่างงาม" เสี่ยอิทธิหัวเราะร่า

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นสามนัดซ้อนที่หน้าประตูโกดัง ลูกน้องของเสี่ยอิทธิที่ยืนคุมเชิงอยู่ล้มคว่ำลงทีละคน

ประตูโกดังถูกถีบเปิดออก ร่างของหงส์ในร่างรินเดินเข้ามาพร้อมกับชายชุดดำสิบคนที่สวมหน้ากากรูปหัวมังกรสีแดงเพลิง... 'กองกำลังมังกรอัคคี' สาขาโลกนิยาย ที่เธอเพิ่งสร้างขึ้นจากอดีตทหารรับจ้างและมือปืนอิสระที่เธอแอบจ้างมา

"งานเลี้ยงเริ่มแล้วเหรอคะ... เสี่ยอิทธิ?" หงส์เดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผย ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย

"แก... แกมาที่นี่ได้ยังไง!" พิมร้องอุทานด้วยความตกใจ

"ก็พวกแกอยากให้ฉันมาไม่ใช่เหรอ?" หงส์แสยะยิ้ม แววตาคมกริบจ้องมองไปที่เสี่ยอิทธิ "เสี่ย... ได้ข่าวว่าเสี่ยชอบ 'เล่น' กับผู้หญิงใช่ไหมคะ? วันนี้ฉันจะให้เสี่ยเล่น... เกม 'รอด-ไม่-รอด' "

เสี่ยอิทธิหน้าถอดสี "จับมัน! ฆ่ามันให้หมด!"

ลูกน้องของเสี่ยอิทธิพุ่งเข้าหาหงส์และกองกำลังมังกรอัคคี... แต่ความสามารถมันคนละชั้น! กองกำลังของหงส์จัดการลูกน้องของเสี่ยอิทธิอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด เสียงปืนและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นไปทั่วโกดัง

หงส์ไม่ยอมนั่งดูเฉยๆ เธอคว้าปืนพกสองกระบอกที่ซ่อนอยู่ที่ต้นขาออกมา แล้วยิงสกัดขาของลูกน้องเสี่ยอิทธิที่พยายามจะเข้ามาทำร้ายเธออย่างแม่นยำ ท่วงท่าการยิงปืนของเธอช่างงดงามและน่ากลัวราวกับระบำมรณะ

พิมพยายามจะหนีออกจากโกดัง แต่หงส์สังเกตเห็นเสียก่อน เธอยิงปืนลงบนพื้นตรงหน้าพิม จนพิมต้องหยุดกึกด้วยความตกใจ

"อย่าเพิ่งรีบไปสิพิม... ละครฉากสุดท้ายยังไม่จบเลยนะ" หงส์เดินเข้าไปหาพิมช้าๆ

ในขณะเดียวกัน เสี่ยอิทธิที่เห็นท่าไม่ดี พยายามจะวิ่งหนีไปที่รถ แต่แล้วประตูโกดังด้านหลังก็ถูกกระแทกเปิดออกอีกครั้ง

ร่างสูงโปร่งของ คิมหันต์ เดินเข้ามาพร้อมกับลูกน้องของเขาอีกนับสิบคน ใบหน้าของพระเอกมาเฟียเต็มไปด้วยความโกรธจัด

"ใคร... ใครกล้าแตะต้องผู้หญิงของฉัน!" คิมหันต์ตะคอกเสียงดังจนเสี่ยอิทธิถึงกับเข่าอ่อนจนเกือบตกรถ

เขามองไปที่หงส์ที่กำลังจัดการพิม แล้วมองไปที่เสี่ยอิทธิด้วยสายตาที่อำมหิต

"เสี่ยอิทธิ... เสี่ยกล้าดียังไงวางแผนลักพาตัวริน!" คิมหันต์ก้าวเข้าไปหาเสี่ยอิทธิ แล้วคว้าคอเสื้อของเสี่ยขึ้นมา "รู้ไหมว่าการแตะต้องริน... มันหมายถึงความตายของเสี่ยและตระกูลของเสี่ยทั้งหมด!"

"คุณ... คุณคิมหันต์! พิม... พิมเป็นคนสั่ง พิมบอกว่า..." เสี่ยอิทธิพยายามจะแก้ตัว

"หุบปาก!" คิมหันต์ตบหน้าเสี่ยอิทธิอย่างแรง จนเสี่ยกระเด็นไปกระแทกกับรถ "จัดการมัน! อย่าให้มันเห็นพระอาทิตย์ขึ้นในวันพรุ่งนี้!"

คิมหันต์หันไปมองหงส์ที่เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับพิมที่ถูกมัดมือไว้

"ริน... คุณโอเคไหม?" คิมหันต์ถามเสียงนุ่มลง แต่แววตายังเต็มไปด้วยความคลั่งรักแบบร้ายๆ

"ฉันโอเค..." หงส์ตอบเสียงเรียบ "ขอบคุณที่คุณมาขัดจังหวะงานเลี้ยงของฉัน"

"งานเลี้ยงของคุณ?" คิมหันต์มองไปที่กองกำลังมังกรอัคคีที่ยืนอยู่ข้างหลังหงส์ "ดูเหมือนคุณจะสร้าง 'รัง' ของคุณขึ้นมาแล้วสินะ หงส์..."

"ก็อย่างที่ฉันบอก... แม้แต่พระเจ้าก็ครอบครองฉันไม่ได้" หงส์เหยียดยิ้ม "และคุณเองก็เช่นกัน"

เธอมองไปที่พิมที่นั่งร้องไห้อยู่บนพื้น "ส่วนพิม... ละครเรื่อง 'นางเอกผู้น่าสงสาร' จบลงแล้ว ต่อไปนี้... คือละครเรื่อง 'นางร้ายที่ถูกจองจำ' "

หงส์หันไปสั่งหัวหน้าทีมมังกรอัคคี "เอาตัวพิมไปขังไว้ที่เซฟเฮาส์... และคอยดูให้ดี อย่าให้มันฆ่าตัวตาย เพราะฉันยังไม่สนุกกับมันเลย"

หงส์เดินออกจากโกดังไปพร้อมกับกองกำลังมังกรอัคคี ทิ้งให้คิมหันต์มองตามด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลอย่างคลั่งรัก... ผู้หญิงคนนี้... ร้ายกาจและน่ากลัวยิ่งกว่ามาเฟียคนไหนที่เขาเคยเจอ... และนั่นทำให้เขายิ่งอยากจะได้เธอมาครอบครอง!

บทสรุปตอนที่ 5: เจ้าแม่หงส์จัดการแผนลักพาตัวของพิมและเสี่ยอิทธิอย่างเด็ดขาด เปิดตัว "กองกำลังมังกรอัคคี" สาขาโลกนิยาย และความคลั่งรักแบบเถื่อนๆ ของคิมหันต์ที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างเพื่อครอบครองริน!