4ให้โอกาส

“พี่วินเป็นยังไงบ้างคะ ฟ้าได้ยินมาจากคุณป้าว่าพี่วินรู้สึกไม่ค่อยดี ฟ้าเลยมาเยี่ยมค่ะ” แขกไม่ได้รับเชิญคือ

‘ฟ้าลดา’ หญิงสาวคที่แม่ของตนหมายมั่นปั้นมืออยากให้เป็นว่าที่ลูกสะใภ้มากกว่าเหมือนแพร

ชวินทร์จ้องมองหนึ่งในบุคคลที่มีส่วนร่วมในการทำให้คนเป็นแม่บีบบังคับให้ต้องเลิกกับแฟนสาวด้วยสายตาเย็นชา เขาเลือกที่จะเมินเธอแล้วไปนั่งที่เก้าอี้ประจำตำแหน่ง จากนั้นก็เอาแต่ก้มมองกองเอกสารโดยไม่ยอมหันมาสนใจหญิงสาวแปลกหน้าสำหรับตนเอง สร้างความไม่พอใจให้ฟ้าลดาเป็นอย่างมากจนเธออยากจะกรีดร้องให้ชายหนุ่มหันมาสนใจ

แต่คำเตือนจากผู้เป็นแม่ที่บอกให้เธอทำตัวดี ๆ ให้เหมาะสมกับการเป็นคุณหนูตระกูลดัง ทำให้เธอต้องหายใจเข้าลึก ๆ และเลือกเดินรุกเข้าไปใกล้ ๆ แทน

“ออกไปห่าง ๆ ฉันเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะเลือกรปภ.

มาลากเธอออกไป”

“พี่วินอย่าใจร้ายกับฟ้านักสิคะ รู้ไหมว่าพอคุณป้า

บอกว่าพี่วินรู้สึกไม่ดี ฟ้ารีบทิ้งงานทุกอย่างมาหาเลยนะคะ”

เสียงทุบโต๊ะดังลั่นท่ามกลางความเงียบงันของภายในห้อง ท่านประธานหนุ่มมีสีหน้าราวกับจะฆ่าคนที่อยู่ใกล้ให้ตายได้เพียงแค่สะบัดมือเข้าไปหา

“ช่วยเรียกรปภ.ขึ้นมาที่ห้องผมด่วน ก่อนที่ผมจะลงมือทำอะไรผิดด้วยความหน้ามืด” เสียงทุ้มอันเย็นยะเยือกกดพูดคำสั่งผ่านโอเปอเรเตอร์ให้เลขา หน้าห้องรีบพาแขกไม่ได้

รับเชิญออกไปเสียที

“นี่พี่วินกล้าโทรสั่งให้รปภ.มาลากฟ้าเลยงั้นเหรอคะ ฟ้าไม่ยอม! ฟ้าเป็นถึงคู่หมั้นของพี่วินนะ”

“คู่หมั้นเหอะ! ใครบอกเธอกัน”

“จะใครละคะ ก็คุณป้าจินตนาคุณแม่ของพี่วินไงคะ”

“รู้ไหมว่าพี่มีแฟนอยู่แล้ว”

“รู้สิคะ แต่เอ๊ะ! ได้ข่าวว่าเลิกกันแล้วนี่คะ เพราะงั้น

พี่วินก็เป็นคู่หมั้นของฟ้า...” ยังไม่ทันที่จะจบประโยคดี

ชวินทร์ได้ทำการยกโต๊ะประจำตำแหน่งคว้ำลงจนเกิดเสียงดังโครมใหญ่ ทำเอาเลขาหน้าห้องถึงกับวิ่งเข้ามาดูว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น

“กรี๊ดดดด!!”

“เงียบ!!!”

เสียงกรีดร้องของฟ้าลดาเงียบลงตามคำสั่งที่เหมือนประกาศิตของประธานหนุ่ม ในตอนนี้ชวินทร์หน้าตาน่ากลัวราวกับว่าถ้าทำอะไรไม่เข้าตาเพิ่มอีกสักอย่าง ต่อให้เป็น

คนสนิทของคุณหญิงจินตนา เขาจะไม่สนใจต่อไปแล้ว

“ฉันให้โอกาสอีกครั้ง ออกไปซะ” ไม่ต้องรอให้

พูดอีกครั้ง ร่างที่สั่นกลัวของฟ้าลดาก็รีบเดินหนีออกไปทันที

“ท่านประธานครับ”

“ฉันฝากจัดการต่อให้ที วันนี้เลื่อนตารางงานทั้งหมดซะ

ฉันจะพักแล้ว”

“ได้ครับท่านประธาน”

ชวินทร์เดินเข้าไปในห้องนอนลับอีกครั้ง เลขาฯ ประจำตัวของประธานหนุ่มมองสภาพโต๊ะทำงานที่คว่ำ

แล้วส่ายหน้าด้วยความปลงตก เขาพอจะเข้าใจสถานการณ์คร่าว ๆ หลังจากเห็นแฟนสาวของท่านประธานอย่าง

เหมือนแพรเดินออกมาด้วยสภาพยับเยินราวกับโดนกระทำ

ย่ำยี เขาจึงทำเรื่องยื่นลากับหัวหน้าให้เธอ แล้วจะเรียกรถให้ไปส่งแต่เธอกลับปฏิเสธ ต่อมาฟ้าลดาคนที่ท่านประธาน

ชังหน้าก็เข้ามาหาต่อทั้งที่เขาทัดทานเอาไว้แล้วแต่เจ้าหล่อนกลับดื้อดึงเข้าไปหาท่านประธานจนเกิดเรื่อง

ถึงแม้จะดูรู้ว่าปัญหาครั้งนี้ของเจ้านายใหญ่มากแค่ไหน แต่เขาก็เป็นเพียงแค่ลูกจ้าง งานอะไรที่เจ้านายไม่ได้สั่งให้ทำ เขาก็ไม่ควรก้าวก่ายเด็ดขาด

เหมือนแพรยื่นใบลาขอกลับก่อนครึ่งวันกับหัวหน้างานเรียบร้อย เธอก็เดินทางไปที่ห้องคอนโดของชวินทร์ก่อนเพื่อเก็บข้าวของตัวเองออกมาพร้อมฝากคีย์การ์ดไว้กับรีเซฟชั่นของคอนโดอดีตแฟนหนุ่ม

“เฮ้อ ดีนะที่ตอนนั้นไม่ยอมเลิกเช่าห้องนี้ไป”

เหมือนแพรค่อย ๆ พาตัวเองนอนลงบนฟูกที่นอน โชคดีที่เธอรั้นชวินทร์เรื่องเลิกจ่ายค่าเช่าห้องของตัวเองเอาไว้

ไม่งั้นเธอเองก็คิดไม่ออกเลยว่าตัวเองจะไปซุกหัวนอนที่ไหนดี

“สู้ ๆ นะเหมือนแพรถ้าไม่เลิกวันนี้วันหน้าก็ต้องเลิกกันอยู่ดี ในเมื่อแม่เขาไม่รักเรา ต่อให้จะทำดีพิสูจน์มากแค่ไหน ความสัมพันธ์ครั้งนี้ก็ไปต่อไม่ได้อยู่ดี”

เหมือนแพรพยายามพูดให้กำลังใจตัวเอง เธอพูดไป

ฝืนยิ้มไปแต่น้ำตาเจ้ากรรมกลับยังไหลลงมาตอกย้ำความช้ำ

ที่ต้องเผชิญอยู่ดี เขาว่าคนศีลเสมอกันคบกันได้ แต่ถ้าฐานะ

ไม่เทียบเท่าก็ยังคงดูไร้ค่าอยู่ดี

เสียงข้อความดังขึ้น เธอจึงหยิบมือถือมาเช็กดูว่าใครส่งข้อความมาหาและเห็นว่าคือไลน์ของชวินทร์ เนื้อความบอกว่าคนส่งคือคุณเลขาฯ รายงานว่าชวินทร์ดื่มเหล้าจนเมาพร้อมส่งคลิปเขานอนอยู่บนพื้นกอดขวดเหล้ามาให้

ซึ่งในคลิปนั้นได้ยินเสียงท่านประธานเรียกหาเธอ และขอให้ให้เธอกลับมาอย่างชัดเจน