13

“หมายความว่ายังไง?”

“หมายความว่าป่านจะไม่เลิกคบกับพี่ดลค่ะ อย่างน้อย ๆ เขาก็เป็นสุภาพบุรุษและเป็นเพื่อนที่ดี ไม่มีเหตุผลที่ป่านจะเลิกคบกับเขาค่ะ” ชายารู้ดีว่าตอนนี้ชายหนุ่มกำลังทำตัวงี่เง่า ไร้เหตุผล และการทำสงครามน้ำลายกันอยู่อย่างนี้มันไม่ใช่เรื่องดี เพราะต่อให้ใช้เวลาทั้งคืนก็คงเถียงกันไม่จบแน่ ๆ ดังนั้นหญิงสาวจึงตัดสินใจที่จะหมุนตัวและเดินหนีเพื่อเป็นการตัดบท และยืนยันในความคิดของตัวเองว่าจะยังคบหากับธนดลต่อไป

“หยุดเดี๋ยวนี้นะป่าน! อย่าเดินหนีอาอย่างนี้!” เสียงห้าวร้องตามหลังคนที่เดินหนีเข้าไปในบ้าน และเขาก็เดินมาทันเธอที่กลางห้องรับแขก ก่อนยื่นออกไปคว้าต้นแขนเล็ก ๆ เอาไว้ แล้วดึงให้เธอหันกลับมาเผชิญหน้า “ป่าน! อาบอกให้หยุด!”

“ป่านเจ็บ!” ชายามองคนเป็นอาด้วยสายตาตัดพ้อและกรุ่นโกรธ นั่นทำให้คนถูกมองแทบจะสิ้นไร้เรี่ยวแรงในทันทีจนต้องยอมปล่อยมือออกจากท่อนแขนเล็ก ๆ ของเธอ

“ทีหลังอย่าเดินหนีอาอีกนะ” อาชาเตือนคนที่กล้าเดินหนีเขาไป

“ก็อาเจตน์ไม่มีเหตุผล” หญิงสาวบอกอย่างเริ่มจะโมโหกับการวางอำนาจที่เขากำลังทำ “ป่านไม่อยากคุยกับคนที่ไม่มีเหตุผลค่ะ”

“อาไม่มีเหตุผลตรงไหน?” คนจอมบงการถามด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง ไม่เคยมีใครเคยตำหนิว่าเขาเป็นคนไร้เหตุผลอย่างที่คนแสนงอนเคยทำมาก่อน เขาเป็นถึงผู้บริหารบริษัทรับเหมาก่อสร้างและค้าอุปกรณ์ก่อสร้างชื่อดังของไทยและในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตัดสินใจเกี่ยวกับโครงการต่าง ๆ มาก็มากด้วยสติปัญญาและความสามารถในการบริหาร ทุกอย่างที่เขาคิดและตัดสินใจย่อมหมายถึงเขาคิดดีและรอบคอบแล้ว แล้วสาวน้อยคนงามกล้าดีอย่างไรมาบริภาษเขาว่าเป็นไร้เหตุผลกัน?

“ก็ตรงนี้แหละค่ะ” เธอย้อนทันควัน

“อาก็แค่ห่วงกลัวว่าป่านจะโดนไอ้หน้าหม้อนั่นหลอก” ชายหนุ่มย้ำด้วยน้ำเสียงกึ่งห่วงใยกึ่งไม่พอใจอย่างชัดเจน จนคิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นอย่างไม่พอใจ

“อย่าหยาบคายสิคะอาเจตน์ ‘ไอ้หน้าหม้อ’ ที่อาพูดถึงน่ะ รุ่นพี่ของป่านนะคะ” ชายาเตือนเมื่อเขาเริ่มจะหยาบคาย ตั้งแต่รู้จักกันมานี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินอาชาใช้คำพูดเช่นนี้ในการเรียกผู้อื่น ทำให้พอจะรู้ว่าชายหนุ่มคงชังน้ำหน้าธนดลน่าดูเชียว แต่เป็นเพราะอะไรนั้น... เธอคิดไม่ออกจริง ๆ!

“รุ่นพี่ที่หวังจะเคลมรุ่นน้องน่ะสิ อามองตามันก็รู้แล้วล่ะ!” นักธุรกิจหนุ่มแย้งด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน ผู้ชายด้วยกันย่อมดูกันออกอยู่แล้ว วันนี้ธนดลไม่จัดการรวบหัวรวบหางหญิงสาว แต่คิดหรือว่าวันหน้าถ้าสบโอกาส ไอ้หมอนั่นจะไม่ทำ!?

“ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่คะ ป่านว่าบางทีมันอาจจะถึงเวลาสักทีที่ป่านจะมีแฟน!” ชายาบอกอย่างอัดอั้น เขาคิดจะเก็บเธอไว้ให้เป็นโสดไปจนตายหรือไง? ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่ส่งเธอไปบวชชีเสียเลยล่ะ?

“ไม่ได้!” คำค้านอย่างทันควันนั้นทำให้สาวน้อยขมวดคิ้วมุ่นหนักกว่าเดิม ไม่เข้าใจเหตุผลของอีกฝ่ายเลยว่าทำไมต้องแย้งด้วย!

“ทำไมคะ? ป่านโตแล้วนะคะ”

“ป่านอาจจะคิดว่าป่านโตแล้ว แต่เชื่ออาเถอะว่าป่านยังไร้เดียงสาเกินกว่าที่จะรับมือผู้ชายรอบจัดอย่างนั้นได้” อาชาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้รู้สึกหวงหลานสาวอย่างแรงกล้าขนาดนั้น ชายหนุ่มเฝ้าย้ำกับตัวเองว่าเป็นเพราะเขารู้ดีว่าคนอย่างธนดลน่ะเป็นเสือผู้หญิง เลยไม่อยากให้หลานสาวไปยุ่งเกี่ยวด้วย ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นที่เขาพิจารณาแล้วว่าจริงจังและจริงใจกับชายา เขาจะไม่ขัดขวางอย่างนี้เลย

“เพราะอย่างนั้นป่านถึงจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะรับมือด้วยตัวเอง” หญิงสาวพยายามจะใจเย็นลงเมื่อเห็นว่าที่เขาทำไปทั้งหมดก็เพราะเป็นห่วงเธอ “ป่านรู้ว่าอาเจตน์เป็นห่วงป่าน แต่ว่ามันถึงเวลาแล้วที่อาต้องปล่อยป่านให้ได้ใช้ชีวิต ป่านเชื่อว่าป่านจะเอาตัวรอดได้”

“ป่านทำไม่ได้หรอก ป่านอ่อนต่อโลกเกินไป เชื่ออาสิ” ชายหนุ่มพยายามหว่านล้อมให้เธอเปลี่ยนใจ เขากลัวว่าเธอจะต้องเสียใจเพราะผู้ชายที่เห็นผู้หญิงเป็นเพียงของเล่น

“ป่านทำได้! ป่านดูแลตัวเองได้! อาเจตน์เลิกวุ่นวายกับชีวิตของป่านสักทีเถอะค่ะ!” ชายาแผดเสียงบอกอย่างหงุดหงิดและขัดใจ ทำไมอาชาต้องคอยมากะเกณฑ์ชีวิตของเธอด้วย? จริงอยู่ว่าเขาเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยดูแลเธอแทนพ่อผู้ล่วงลับ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นเจ้าชีวิตของเธอเสียหน่อย!

อีกอย่าง... เธอเบื่อเต็มทีกับการที่ถูกเขามองว่าเป็นเด็กน้อย และเขามีหน้าที่ต้องดูแลปกป้องเธอแทนพ่อของเธออย่างนี้!

“งั้นอาจะพิสูจน์ให้ดู!” แววตาวาวโรจน์ของเขาทำให้ชายาเผลอก้าวถอยหลัง และชายหนุ่มเองก็ไม่รู้ตัวเลยว่าปล่อยให้ความโมโหเข้าครอบงำสติของเขา และใคร่อยากจะแสดงให้หญิงสาวเห็นว่าเธอไม่ได้เก่งกาจอย่างปากว่าสักนิด

“โอ๊ย!” หญิงสาวร้องเสียงหลงอย่างตกใจมากกว่าจะเจ็บเมื่อถูกมือใหญ่ผลักให้ล้มลงไปนอนเค้งเก้งอยู่ตรงโซฟาเบื้องหลัง ก่อนที่ร่างสูงจะกระโจนขึ้นมาคร่อมร่างบางเอาไว้อย่างมิดชิด มือใหญ่รวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอแล้วตรึงเอาไว้ข้างศีรษะเล็ก ๆ นั้น ดวงตาหวานเบิกกว้างมองคนเหนือร่างอย่างตื่นตระหนก ละล่ำละลักถามอย่างตกใจ “อะ...อาเจตน์จะทำอะไรคะ?”

“พิสูจน์ให้เห็นไง ป่านจะได้เลิกพยศกับอาสักที!”