3. เป็นใครก็ช่าง

ถิงเฟยยังคงแสร้งนอนนิ่ง แม้ความเสียวจะมีมากจนอยากคราง ถึงกระนั้นนางก็ยังเก็บความรู้สึกเอาไว้อย่างเงียบงัน นางยังคงหลับตาแน่น โดยไม่รู้เลยว่าภายในห้องนี้มืดมิดเพียงใด

ส่วนคนที่มุดอยู่กลางหว่างขา ยังคงซุกหน้าดันลิ้นชอนไช อย่างมัวเมาไม่สนสิ่งใด อาจเพราะเป็นกลิ่นกายหอมเย้ายวนตรงหน้า ชายปริศนาจึงไม่สนใจว่านางจะตื่นขึ้นมาหรือไม่ หรืออีกนัยคือ เขารู้ว่านางต้องการ จึงไม่คิดที่จะหยุดการกระทำ

เสียงดูดกินร่องรูดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับคนหิวกระหายที่ไม่เคยพบสิ่งตรงหน้ามาก่อน นำพาให้ร่างอรชรเริ่มเก็บอาการไม่อยู่

“อื้อ...อ่า...” ถิงเฟยเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว ก่อนจะทำทีนอนนิ่งต่อไป ราวกับตนนั้นเพียงแค่ละเมอออกมา

ทว่าคนด้านล่างกลับยกยิ้มมุมปาก เขายังคงใช้ลิ้นชอนไชดุนเข้าออก และยังมีนิ้วเรียวใหญ่ที่แข็งแรงชักรัวเร็วเพิ่มกระสันให้อีก ซึ่งมันดีกว่านิ้วน้อย ๆ ของเสี่ยวจินนัก

นำพาให้เวลาต่อมา ร่างอรชรของถิงเฟยเริ่มทนไม่ไหว

เกร็งกระตุก ปลดปล่อยน้ำหวานออกมาอย่างเสียวซ่าน ถิงเฟยกำผ้าปูแน่น และยังพยายามเก็บกลั้นเสียงครางของตนเอาไว้ เพราะเกรงมันจะทำให้อีกฝ่ายตื่นตระหนกแล้วหนีหายไป

ทว่านางคิดผิดแล้ว

ร่างนี้กำลังคืบคลานขึ้นมาทาบทับบนตัวนางต่างหาก

ใจของถิงเฟยเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาแล้วยามนี้ เพราะนางสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่ดุนดันอยู่บนขาเรียว มันกำลังขยับขึ้นมาเรื่อย ๆ พร้อมกับความเปียกชื้นตรงส่วนปลาย

‘อ่า…เขาจะใส่มันเข้ามาในตัวข้า รีบเถิด ข้าอยากถูกเจ้าเอาแล้ว อื้อ…ร่องรูข้าเต้นตุบตับเชียว’ นางตะโกนบอกเขาในใจ ยิ่งอีกฝ่ายเคลื่อนตัวขึ้นมาจนส่วนนั้นสัมผัสกัน ร่างกายถิงเฟยก็ยิ่งแข็งเกร็ง มือกำแน่นรอว่าเมื่อใดเขาจะสอดใส่เอ็นใหญ่นี้เข้ามา

และมันก็ไม่นานเกินรอ เมื่อมือใหญ่จับขาเรียวของนางตั้งชันได้ ท่อนลำเท่าแขนเด็กก็ถูกจับจ่อลงที่ร่องรู เขาขยับถูมันอย่างหยอกเย้า อึดใจต่อมาก็กดมันเข้าไป เพียงครู่มันก็จมหาย

ตามด้วยเสียงครางในลำคอที่ดูพอใจเป็นอย่างมาก

“ฮืม…”

เพียงได้ยินเสียงของอีกฝ่ายที่ครางออกมาอย่างลืมตัว ร่องรูที่มีท่อนเอ็นคาอยู่ก็เต้นตุบตับ ตอดรัดแน่น

และเหมือนอีกฝ่ายจะรับรู้ได้ จึงขยับเหยียดตัวตรงคุกเข่ากลางหว่างขานาง จากนั้นเอวสอบก็เริ่มขยับดันท่อนเนื้อของตน ชักเข้าออกเชื่องช้าเนิบนาบ ราวกับกำลังสร้างความคุ้นชิน

“อ่า…อื้อ…” ถิงเฟยเผลอครางออกมาอีกครั้ง เมื่อร่างกำยำเริ่มขยับเร็วขึ้นเรื่อย ๆ แรงเสียดสีจากเอ็นเนื้อของเขาอุ่นร้อนนัก ยามมันขยับอยู่ด้านใน นางทั้งสุขและเสียวซ่านเหลือเกิน

‘อ่า…ได้ของจริง มันดีกว่าของปลอมนัก อ่า…แรงอีก เอาข้าแรง ๆ กระแทกเข้ามาเลย อื้อ…เสียว เสียวรูเหลือเกิน’ นางตะโกนบอกความปรารถนาตนในใจ

และเหมือนอีกฝ่ายจะเข้าใจความปรารถนาของนาง ชายในเงามืดจึงขยับเร่งสะโพกของตนรัวเร็ว ไม่เกรงว่าคนใต้ร่างจะตื่นขึ้นมาแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเอื้อมมือมาปลดเชือกข้างเอวนางออก เพื่อสัมผัสบีบเค้นเต้างามให้

ถิงเฟยเม้มปากแน่นอย่างลืมตัว ทว่าเมื่อคิดไปคิดมา นางก็บอกให้ตนลืมตาเสีย ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วยังต้องกลัวสิ่งใดเล่า

หากรู้ว่าเขาคือใคร ภายหน้านางก็นัดแนะให้เขามาปรนนิบัติได้มิใช่หรือ ถึงยามนั้น นางคงได้สุขสมทุกค่ำคืน และได้กอดเขาอย่างแนบชิด เปลือยร่างใส่กันมิใช่หรือ

คิดได้ดั่งนั้นนางก็เปิดเปลือกตาขึ้นมามอง

ทว่าสิ่งที่ปรากฎคือเงาดำ ที่กำลังโน้มหน้าลงมาหาเต้าอวบของนาง เมื่อเขาใช้ปากดูดกินเม็ดไตให้ ถิงเฟยก็ลืมสิ้นสิ่งที่คิดจะทำ ได้แต่ร้องครางเสียงหลงโดยไม่ปิดบังอีกต่อไป

“อื้อ…อ่า…แรงอีก อูวว…แบบนั้น อ่า…” นางร้องบอกเขาอย่างไม่อาย แม้ไม่รู้อีกฝ่ายเป็นใคร ทว่าการบอกให้เขารู้ว่านางชอบ มันก็เป็นเรื่องที่ดีมิใช่หรือ ภายหน้าเขาจะได้มาหานางอีก

และเหมือนปรารถนาของนางจะสำเร็จ เมื่อต่อมาอีกฝ่ายได้ขยับใบหน้าขึ้นมา ก่อนจะประกบปากแล้วสอดลิ้นเข้าไปเกาะเกี่ยวกันด้านใน ราวกับต้องการยืนยันให้รู้แจ้งว่า บัดนี้ไทเฮาคนงามมิได้หลับอย่างที่คิด และนางก็เต็มใจนักที่เขาทำเช่นนี้

เมื่อนางตอบรับอย่างเร่าร้อน พร้อมกับกอดร่างเขาไว้ด้วย อาภรณ์ที่คาตัวอยู่ก็เริ่มถูกถอดออกจนเหลือเพียงเนื้อกาย

นำพาอารมณ์กำหนัดของทั้งคู่เพิ่มสูงขึ้นอีก

ร่างกำยำนี้ก็ยิ่งถาโถมโหมแรงเด้ากระแทกลงมา จนเสียงเนื้อที่ตีเข้าหากันเริ่มดังรัวเร็ว แต่ทั้งคู่ไหนเลยจะสนใจ โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ใต้ร่าง ที่คอยแต่โอบรัดและใช้มือกดสะโพกหนาให้กระแทกเข้าใส่ไม่หยุด นำพาสัมผัสเสียดสีร้อนผ่าวขึ้นเรื่อย ๆ

ในความมืด แม้จะมองไม่เห็นหน้ากัน ทว่าทั้งคู่กลับสุขสมนัก โดยเฉพาะเจ้าของห้อง ซึ่งยามนี้ครางเสียวไม่สนสิ่งใดเลย

“อ่า…แรงอีก อื้อ…กระแทกเอ็นของเจ้าเข้ามาแรง ๆ อูวว…เสียวรูดีเหลือเกิน อ่า…” ถิงเฟยในยามนี้ หาได้มียางอายของกุลสตรีไม่ สิ่งที่แสดงออกมีแต่ความต้องการที่ซุกซ่อนมานานบัดนี้ร่องรูได้รับเอ็นเนื้อใหญ่ ๆ ผลุบโผล่อยู่ด้านใน มีหรือนางจะผลักไสมันให้ออกห่าง มีแต่จะทำให้มันมาหาทุกค่ำคืนสิไม่ว่า

นางยกขาเรียวกางออก ใช้มือของตนจับถ่างเอาไว้ เพื่อเปิดทางให้อีกฝ่ายอัดกระแทกตัวตนเข้าใส่ได้ถนัด

ตั่บ ตั่บ ตั่บ ตั่บ

เงามืดรูปร่างใหญ่ ขยับสะโพกกระหน่ำลงกลางหว่างขาคนใต้ร่างอย่างไม่ปรานี นางกล้าขอ เขาก็ยินดีที่จะมอบให้

ค่ำคืนนี้ ดูท่าคงอีกยาวนานเป็นแน่…