ย้อนกลับมาต้องไม่เสียเปล่า

ดวงตากลมโตมองมัดกล้ามเนื้อที่เรียงตัวกันอย่างสวยงามที่หน้าท้องแกร่ง ใบหน้าหวานแดงเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่

หากเป็นชาติก่อนนางไม่ได้ใกล้ชิดสามีเลยนับตั้งแต่ขอหย่าครั้งแรก เรียกว่าเกือบ4ปีเห็นจะได้ แต่ตอนนี้ ตอนที่กลับมาเกิดใหม่นี้ นางไม่ได้แนบชิดเขาร่วม100วัน นั่นนับว่ามากพอจะทำให้ใจแกว่งไกวอย่างห้ามยาก

“แบบนี้ขิงแก่ แบบนี้ขิงอ่อน รออีกหน่อยค่อยขุด” นางส่ายหัวนั่งลงข้างๆเขาก่อนมองขิงอ่อนที่เขาชี้

”ขุดไปด้วยได้หรือไม่ เอาไปปลูกที่บ้าน อย่างน้อยให้มันแพร่พันธุ์ไว้ทำยาให้ท่านแม่“ แววตาที่มองมาคล้ายเคลือบแคลงในตัวนาง แต่เมื่อเม็ดฝนลงหนักขึ้นก็ยอมขุดมาให้อีกหลายหัว

”ข้าไปเก็บผักกาดน้ำก่อน“ นางมองเห็นกอผักกาดข้างตลิ่ง รีบนำเสื้อเขามากระชับคลุมหัว และวิ่งไปเก็บพักกาดมาอีกหลายต้น

”เมิ่งหลาน!!“ เขาจะห้ามนางเพราะน้ำเชี่ยวแต่ก็ไม่ทัน ก่อนจะรวบขิงขึ้นมาใส่ตระกร้าที่นางทิ้งไว้และรีบตามนางไป

”พรุ่งนี้ขาจะไปในตลาดกับท่าน ข้าอยากได้เมล็ดผัก“ ระหว่างเก็บผักกาดน้ำนางยังมองหายอดอ่อนของผักปลั่งมาได้อีกกำมือ

”หากได้ปลากลับไปด้วยก็ดีสิ” เพราะตอนนี้ปลากระโดดดีใจเล่นหยาดฝน นางจึงนึกอยากมีที่ตักปลาดีๆสักอัน

“กลับบ้านก่อนเถอะ วันนี้เจ้าเป็นอะไร ฝนตกขนาดนี้หากเป็นยามปกติ เจ้านอนมุดอยู่ในผ้าห่มแล้ว” เสียงเตือนนี้ทำนางฉุกคิดได้ รีบจับแขนสามีเอาไว้

“ซื่อหยวน ต่อจากนี้ข้าจะหาเงิน หาให้เยอะ” มือหนาชะงักก่อนจะเอาผักที่นางเก็บได้ไปใส่ตะกร้าแล้วหันมาดึงข้อมือนางสุดแรง

“เมิ่งหลานบอกข้ามา จริงๆแล้ว…เจ้าเป็นใครกันแน่ นึกจะเปลี่ยนเจ้าก็เปลี่ยนได้ในข้ามวันเลยหรือ!!” เมิ่งหลานไม่ได้หลบสายตา นางจ้องเข้าไปที่ดวงตาของเขาก่อนจะบังคับเสียงไม่ให้สั่นเครือ

“เช่นนั้นท่านก็มองดีๆ มองดูว่าใช่ข้าหรือไม่ สตรีที่หนีร้อนมาพึ่งท่านในอดีตหน่ะ” มือหนาที่กำข้อมือของนางอยู่ค่อยๆคลายออกก่อนจะถอนหายใจ และหันหน้าหนีด้วยความสับสน

“เหตุใดเจ้าจึงไม่อยากหย่าแล้ว” นั่นเป็นสิ่งที่เขาสงสัย นางอาละวาดจนบ้านแทบพัง ทำร้ายตัวเองไปหลายหน อดข้าวปลาประท้วงจนผอมแห้ง

“ข้า…ไม่อยากกลับไปตาย” ใบหน้าคมเข้มหันมามองนางอีกครั้ง

“ใครจะทำร้ายเจ้า เจ้าหมายความว่าอะไร ไม่พูดข้าจะรู้ได้อย่างไรกัน” ครานี้เป็นเขาที่รุกหน้าถาม

“เรื่องมันยาว คำพูดข้าอาจไม่ทำให้ท่านเชื่อได้ในทันที ซื่อหยวน…รอให้ข้าพิสูจน์ตัวเองก่อน ให้ท่านมั่นใจว่าข้าที่อยู่ตรงนี้ต้องการเป็นสะใภ้ที่ดีของตระกูลฝาน แล้วข้าจะบอกทุกอย่าง”