บทที่ 3 ลูกกวางโดนขย้ำ(1)

“อื้อ...ไม่!”

“โว๊ย...รำคาญแล้วนะแม่คุณ อยากรุนแรงจริงๆ ใช่ไหมได้...”

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวยังคงเล่นตัว เขาจึงไม่รอช้าที่จะจัดการกระชากทุกอย่างที่อยู่บนเรือนกายขาวผ่องออกอย่างรวดเร็ว เป็นผลให้ร่างบอบบางเปล่าเปลือยเผยต่อสายตาของเขาอย่างห้ามไม่ได้

“คุณมันโรคจิต คุณกำลังข่มขืนฉัน!”

“เหรอ...คุณรู้คำวาข่มขืนดีแค่ไหนหึ!” ชายหนุ่มย้อนถามออกมาจนนีรดาถึงกับไม่เข้าใจกับคำพูดของชายตรงหน้า

“กะ...ก็คือการบังคับขืนใจโดยที่อีกฝ่ายไม่ยินยอม”

“งั้นก็คงเข้าใจผิดในตัวผมแล้วล่ะ เพราะผมจะทำให้คุณยินยอมพร้อมใจและเรียกหามันอีกหลายๆ ครั้งเลยล่ะ” ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะจัดการหยิบเข็มขัดหนาของตัวเองเพื่อตึงมือบางที่ชอบทำร้ายเขาเอาไว้

“ยะ...อย่านะ จะทำอะไร” เสียงหวานสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว

“ไม่ต้องกลัวหรอก รับรองผมจะทำให้คุณมีความสุขจนลืมโลกไปเลยล่ะ” ว่าจบใบหน้าคมสันก็โน้มไปที่ทรวงอกอิ่มทันที เคราหนาของเขาครูดไปที่ผิวเนื้ออ่อนของนีรดาจนเกิดรอยแดงไปทั่ว ยิ่งได้เห็นร่างกายสาวมีร่องรอยที่เกิดจากตนเองยิ่งสร้างความกระสันให้เขามากขึ้น

“ออกไปนะ” นีรดาร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อริมฝีปากหนาไล่ต่ำลงไปถึงหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันของเธอเสียแล้ว จนรู้สึกหวาดเสียวแต่ก็ไม่สามารถขัดขืนได้เนื่องจากมือทั้งสองข้างของเธอถูกตรึงเอาไว้ด้วยเข็มขัดเส้นหนา

“แหม...เสียวก็บอกมาเถอะคนสวย...” สายตาคมเห็นนีรดากัดปากของตัวเองซึ่งเขารู้ดีว่าเธอกำลังเสียวซ่านกับสัมผัสที่เขามอบให้ และอีกไม่นานเธอจะติดใจลีลารักของเขาจนโงหัวไม่ขึ้น

“อื้อ...ไม่!” ความเปียกชื้นของลิ้นหนาแตะที่หน้าท้องแบนราบเพื่อปลุกเร้าความต้องการของนีรดาให้ลุกโชน ซึ่งมันก็ปลุกเร้าอารมณ์ของเขาเช่นเดียวกัน ผู้หญิงคนนี้ช่างมีอิทธิพลต่อร่างกายของเขาเหลือเกิน ทั้งๆ ที่เธอยังไม่ได้ยั่วยวนแต่ความร้อนผ่าวกลับลุกชันขึ้นมา

“ยะ...อย่า” เสียงหวานขาดห้วงจนชายหนุ่มเริ่มทนไม่ไหว ลุกขึ้นปลดอาภรณ์บนร่างกายของตัวเองเพื่อให้เปล่าเปลือยไม่ต่างจากหญิงสาว

“เตรียมตัวรับฉันไว้ดีๆ นะ”

นีรดาถึงกับตกใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ความแข็งชันตรงหน้าใหญ่โตจนหญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอด้วยความกลัว นี่น่ะหรือที่จะสามารถสร้างความสุขให้กับผู้หญิงได้ ทั้งๆ ที่มันน่ากลัวขนาดนี้

“เป็นไง...ของฉันใหญ่กว่าผู้ชายคนอื่นๆ ของเธอหรือเปล่า” ชายหนุ่มยิ้มกระหยิ่มเมื่อเห็นหน้าตื่นตระหนกของนีรดา เพราะเข้าใจว่าเธอแปลกใจเพราะไม่เคยเจอชายใดเทียบเท่าเขา

“ยะ...อย่า...หยุดนะ!” ตอนนี้สาวร่างเล็กรู้สึกปั่นป่วนไปหมด และกลัวว่าสิ่งตรงหน้าจะทำร้ายเธอ

“ไม่ได้หรอกที่รัก ไว้ฉันกลืนกินเธอทั้งตัวก่อนนะแล้วเธอค่อยปฏิเสธ แต่ฉันว่าเธอจะร้องเอาอีกๆ ล่ะสิ” เอนิวาลฟ์หัวเราะร่วนจนใบหน้าหวานของนีรดาเห่อร้อน

“ม่าย...”

ชายหนุ่มไม่รอช้าจับขาเรียวสวยแยกออกจากกันเผยให้เห็นกลีบกุหลาบที่ปิดสนิท ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยสัมผัสมาแล้วว่ามันหอมหวานแค่ไหน และครั้งนี้เขาจะไม่ยอมพลาดปล่อยได้เด็ดขาด

“จะทำอะไร!”

“ร่วมรักไงคนสวย...เดี๋ยวผมจะทำให้คุณรู้ว่าอย่าริอ่านมาเล่นกับไฟ” ยังไม่ทันที่นีรดาได้โต้ตอบ มือแกร่งก็ทำการจับตัวตนแข็งแกร่งของตัวเองก่อนจะกดมันเข้าหากลีบกุหลาบบางอย่างแรงเพราะเข้าใจว่านีรดาผ่านผู้ชายมาแล้ว

“อ๊ะ...เจ็บนะ”

ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่มือสวยจะกำแน่นอย่างแรงเพื่อระบายความเจ็บปวดที่เกิด

“นี่เธอ” ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้างด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าผู้หญิงใต้อาณัติจะบริสุทธิ์ผุดผ่อง จนกายใหญ่ของเขาไม่สามารถเข้าไปได้สุดทาง

“ออก...ปะ...ไป” เสียงหวานร้องออกมาเพราะรู้สึกทรมานราวกับมีเข็มนับพันทิ่มแทงบนร่างกายของเธอ มันช่างทรมานเหลือเกิน

“อ๊ะ...ฉันออกไม่ได้” ชายหนุ่มหลุบตาก่อนจะมองจุดเชื่อมของร่างกายที่จะให้ออกตอนนี้รังแต่จะทำให้สาวน้อยรู้สึกจดจำประสบการณ์นี้ในด้านที่ไม่ดี

“ฮือๆ น้ำหวานเจ็บออกไป”

เอนิวาลฟ์ไม่ฟังเสียงหวานที่พร่ำบอก เขาพยายามกดท่อนเนื้อแกร่งของตัวเองเข้าไปในกายสาวให้มากขึ้นจนมันสุดทาง มาเฟียหนุ่มถึงกับเป่าปากออกมาด้วยความทรมาน

“ฟู่ว์” เหงื่อกาฬเกาะเต็มร่างกายของทั้งคู่ ในขณะที่มือน้อยของนรีดาซึ่งตอนนี้ชายหนุ่มปลดพันธนาการออกแล้ว พยายามผลักหน้าท้องแกร่งเพื่อดันให้ชายหนุ่มเอาสะโพกตัวเองออกห่าง

“ออกไป...”

“อย่าทำแบบนี้น้ำหวาน...” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นอาการดื้อดึงของหญิงสาว ในเมื่อเขาเข้ามาในกายของเธอสุดทางแบบนี้แล้วจะให้ถอดถอนมันออกไปคงยาก

“ก็...น้ำหวานเจ็บ”

เสียงหวานร้องอ้อนวอนจนใจหนุ่มสั่นสะท้านเมื่อเห็นร่องรอยความเจ็บปวดผ่านใบหน้าขาวผ่อง

“มันจะไม่เจ็บนะคนดี เชื่อผมนะ” ด้วยความชำนาญการทำให้มาเฟียหนุ่มรู้ดีว่าจุดไหนที่จะสามารถปลุกเร้าความต้องการของหญิงสาวได้

“อื้อ”

มือหยาบกร้านจับลงบนอกอิ่มที่มีปลายถันชูชันเขาจึงไม่รอช้าที่จะใช้ปากของตัวเองครอบครองมันแล้วใช้ลิ้นชื้นหยอกเอิ้นมันอย่างรัวเร็ว ส่งผลให้ร่างบางเกร็งกระตุกด้วยความเสียงซ่าน เขาจึงรับรู้ถึงน้ำหวานของช่วงล่างที่เอ่อล้นชโลมกายแกร่งของเขา

เมื่อแรงตอดรัดเริ่มคลายตัวทำให้เอนิวาลฟ์รู้แล้วว่าเธอพร้อมรองรับความต้องการที่มากล้นของเขาได้

ร่างหนาผละออกจากอกอิ่มก่อนจะมองนีรดาที่มีน้ำตาไหลออกมาอย่างน่าสงสาร แต่จะให้เขาปล่อยไปแบบนี้ก็ไม่มีทางเป็นไปได้เช่นเดียวกัน

ความแข็งแกร่งที่อยู่ในกลีบกุหลาบสาวเริ่มขยับจนสาวร่างเล็กครางเสียงอ่อยออกมาด้วยความตกใจและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน

“อ๊ะ!”

แม้จะมีน้ำหวานที่เอ่อล้นแต่ความคับแน่นของเธอมันช่างตอดรัดกายเขาดีเหลือเกิน จนเขาแทบปล่อยตัวเองออกมา

“ตอดดีเหลือเกินน้ำหวาน...” เอนิวาลฟ์ห่อปากพร้อมส่งเสียงออกมาด้วยความเสียวซ่าน ขณะที่นีรดานอนบิดเร้าจนผมยาวสยายเต็มหมอน

พรึ่บ!

แรงกระแทกกระทั้นของกายแกร่ง ส่งผลให้ร่างบอบบางสั่นคลอนตามแรงอัดที่ถูกส่งมา มือบางจับผ้าปูที่นอนแน่นเพื่อระบายความเสียวซ่าน

นีรดากัดปากของตัวเองจนมันช้ำ ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าเธอต้องเสียท่าชายคนนี้ แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อเขามีเสน่ห์และแรงอันเหลือล้นจนเธอห้ามใจตัวเองไม่ได้

“อ๊ะ”

มือใหญ่จับเอวทั้งสองข้างเอาไว้แน่นก่อนจะถาโถมความแข็งแกร่งของตัวเองเข้าไปในโพรงสวาทให้ลึกซึ้งมากขึ้น ยิ่งได้ยินเสียงหวานครางออกมาอย่างสุขสมทำให้เขาอยากจะแกล้งยั่วให้เธอเผยความต้องการที่มีมากล้นของตัวเอง

“ยะ...หยุดทำไมคะ”

เสียงเพราะพริ้งเอ่ยถามออกมาเมื่อเอนิวาลฟ์หยุดการกระทำของตัวเองทุกอย่าง ปล่อยให้นีรดาค้างเติ่งอยู่กลางอากาศคนเดียว

“อยากได้ก็ทำเองสิ” ยังไม่ทันที่ร่างเล็กจะเอ่ยปากถาม มือใหญ่ก็ตวัดให้สาวน้อยอยู่บนกายเขาเสียแล้ว ขณะที่ร่างกายของทั้งคู่ยังเชื่อมติดกันจนแยกไม่ออก ยิ่งท่านี้ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มแทรกลึกเข้าไปในกายสาวจนสุดทาง

“เอาสิ ควบฉันตามแต่ใจของเธอต้องการ...”

“แต่น้ำหวานทำไม่เป็น...” ร่องรอยแห่งความกังวลปรากฏบนใบหน้าของนีรดา จนมือสากใหญ่ของเอนิวาลฟ์จะจับบั้นท้ายงามงอนแล้วยกขึ้นลงเพื่อให้เธอได้เรียนรู้จากสิ่งที่เขาสอน

“อื้อ...” ใบหน้าขาวเงยขึ้นแล้วสูดปากออกมาด้วยความซาบซ่าน จนเป็นที่พึงพอใจของเอนิวาลฟ์

“ทำเองสิ...”

เมื่อได้เรียนรู้จากสิ่งที่ชายหนุ่มสอน นีรดาจึงเอามือบางวางบนหน้าท้องแกร่งก่อนจะยกสะโพกงามงอนของตัวเองขึ้นลงตามคำสั่งของชายหนุ่ม จนชายที่นอนอยู่ให้นีรดาควบหลับตาพริ้มด้วยความสุขสม

“สุดยอดเลย”

ลีลาเงอะงะของหญิงสาวกลับสร้างความเสียวซ่านให้เขาอย่างน่าประหลาดใจ

เมื่อเห็นท่าทีอ่อนลงของชายหนุ่มและเห็นเขามีความสุขทำให้นีรดาเองก็อยากเอาคืนบ้างโดยการหยุดการกระทำของตัวเองบ้าง

“ทำอะไร...” เสียงทุ้มแหบพร่าของเอนิวาลฟ์เอ่ยถาม ก่อนจะจ้องมองร่างอวบอิ่มด้วยความสงสัย

“น้ำหวานเหนื่อยแล้วค่ะ” ว่าจบหญิงสาวก็ทำทีจะลุกออกจากกายของชายหนุ่ม แต่เหมือนคนที่ยังไม่สำเร็จความใคร่รู้สึกขัดใจจนต้องจัดการเอง

“ยั่วนักนะยัยตัวแสบ” ว่าจบก็ดึงร่างบอบบางลงนอนราบกับที่นอนอีกครั้ง จากนั้นก็ถาโถมความต้องการของตัวเองเข้าใส่ร่างเล็กอย่างระบาย เสียงครางกระเส่าของทั้งคู่ดังลั่นไปทั่วห้อง แอร์ที่ว่าเย็นยังไม่สามารถดับความร้อนของหนุ่มสาวได้

“โอ๊ะ...อ๊ะ” เสียงคำรามดังออกมาพร้อมๆ กับเสียงกรีดร้องของนีรดาเมื่อทั้งคู่ได้ถึงฝั่งฝันความเสียวซ่านพร้อมๆ กัน ความแข็งแกร่งที่ไร้เครื่องป้องกันปลดปล่อยความต้องการมากล้นของตัวเองเข้าสู่กายสาวทุกหยาดหยดอย่างลืมตัว จากนั้นก็ทรุดฮวบทาบทับร่างขาวผ่องอย่างหมดแรง

ตั้งแต่เป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์มาไม่เคยมีใครทำให้เขาหมดเรี่ยวแรงเท่านี้มาก่อน ยัยตัวแสบสูบพลังของเขาจนไม่เหลือแต่ก่อนที่หลับตาพักผ่อนก็นึกอะไรบางอย่าง จากนั้นร่างสูงก็ก้าวลงจากเตียง ก่อนจะตรงไปหยิบบางอย่างยื่นให้นีรดาจนหญิงสาวทำให้หน้าเหวอด้วยความแปลก