Chapter 11 ทำตัวปกติ

Chapter 11

ทำตัวปกติ

ในช่วงค่ำคอนโดของสายใย

“เป็นยังไงบ้างสายใยไปเยี่ยมพี่หมอกรณ์มาอาการดีขึ้นหรือยัง?”

แพรดาวนั่งดูทีวีอยู่ภายในคอนโด เมื่อเพื่อนรักกลับมาก็รีบถามทันที

“พี่หมอกรณ์ไข้ขึ้นหนักน่ะ ฉันเลยให้เค้ากินยาและทานข้าวต้ม เดี๋ยวก็คงดีขึ้นแล้วล่ะ”

“อ้าว ยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอ นึกว่าใกล้หายแล้วซะอีก”

“ไข้ยังขึ้นสูงอยู่เลย”

“หืม...เป็นหมอแท้ ๆ แต่กลับปล่อยให้ตัวเองป่วยซะได้” แพรดาวว่ายิ้ม ๆ

“คงจะเรียนหนักน่ะ แถมยังต้องปลีกเวลามาหาเธออีกแพรดาว”

สายใยเดินเข้าไปนั่งลงข้างเพื่อน ความรู้สึกผิดเกาะกุมยู่ในหัวใจที่เธอเผลอไผลไปกับผู้ชายที่กำลังจีบเพื่อนสนิทตัวเองอยู่

“ก็บอกแล้วแท้ ๆ ว่าไม่ต้องมาสนใจฉันหรอก ให้โฟกัสเรื่องเรียนของตัวเองซะ”

แพรดาวกล่าวด้วยสีหน้านิ่ง

“เธอไม่รักพี่หมอกรณ์เลยเหรอ”

สายใยถามแล้วเลิกคิ้ว เธอสงสัยจริงๆ นะ

“ยังไม่...ตอนนี้ยังนะ แต่อนาคตก็ไม่รู้ เพราะพี่หมอแกก็ทำดีกับฉันมาก แต่ยังไม่ได้รู้สึกรักแบบที่คนเป็นแฟนกันควรรู้สึก”

แพรดาวพูดออกมาตามตรง ไม่คิดปกปิดความรู้สึก

“แสดงว่าถ้าเขาไปรักกับผู้หญิงคนอื่นว่าเธอก็ไม่ได้เสียใจอะไรใช่ไหม?”

สายใยถาม เธอตั้งความหวังเอาไว้ในใจ...รักผู้ชายคนนี้ แต่ก็ไม่อยากเสียเพื่อนไป นี่เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่สายใยพยายามหักห้ามใจตัวเองไม่ให้ยุ่งกับพี่หมอกรณ์

“ไม่เสียใจหรอก เพราะฉันยังไม่ได้คิดอะไรกับพี่หมอกรณ์เลยในตอนนี้”

แพรดาวกล่าวทุกสิ่งจากใจ ผู้ชายคนนี้แม้พยายามจะดีกับเธอเช่นไร แต่คนไม่รัก...ก็คือยังไม่รัก

สายใยโล่งใจไปอีกเปราะหนึ่งเมื่อเห็นว่าเพื่อนไม่ได้มีท่าทีจะมีใจให้กับพี่หมอกรณ์เลยจริง ๆ สายใยไม่อยากมีปัญหากับแพรดาวในเรื่องของผู้ชาย

ช่วงเย็น

ในเย็นวันนี้แพรดาวว่างพอดี จึงชวนสายใยไปเยี่ยมพี่หมอกรณ์ ไม่ได้ไปเยี่ยมในฐานะคนรัก แต่ไปเยี่ยมเขาในฐานะพี่ชายคนหนึ่งที่หวังดีกับแพรดาวมาโดยตลอด

“ที่จริงแกมาคนเดียวก็ได้นะ พี่หมอกรณ์คงอยากเจอหน้าแกมากกว่าฉัน”

สายใยพูด เธออยู่ในชุดนักศึกษาแล้วเดินตามหลัง แพรดาวมา แพรดาวโทรติดต่อไปหาพี่หมอกรณ์ว่าจะเข้าไปเยี่ยมในวันนี้ เขาจึงแจ้งกับพนักงานด้านล่างไว้ว่าให้สองสาวขึ้นมาได้

“พูดอะไรแบบนั้นสายใย เธอก็เป็นน้องสาวที่พี่หมอกรณ์สนิทด้วยมาก ๆ สนิทมากกว่าฉันซะอีก”

แพรดาวทำหน้าแปลกใจและมองหน้าสายใย สงสัยว่าสายใยเป็นอะไร อาการเพื่อนชักจะแปลกไปทุกทีช่วงหลังมานี้

“แปลกนะเนี่ยสายใย เป็นอะไรรึเปล่า?”

“ก็เปล่า...ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”

สักพักทั้งคู่ก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องคอนโดของพี่หมอกิตติกรณ์ เสียงออดดังขึ้นพร้อมกับมีร่างสูงที่เดินมาเปิดประตูให้

พลันดวงตานิ่งงันก็เหลือบไปมองสายใยก่อนที่จะหันมามองแพรดาวแล้วยิ้มให้กับเธอ

“มาเยี่ยมพี่เหรอ? ดีใจจังเลยที่ได้เห็นหน้าแพรดาว”

แพรดาวยิ้มให้พี่หมอกรณ์นิดหน่อย

“หนูไม่ได้มาคนเดียวสักหน่อย สายใยก็มาด้วยนี่ไงคะ”

แพรดาวผลักตัวของสายใยไปด้านหน้าให้หมอกิตติกรณ์ได้เห็นใบหน้าสวยชัด ๆ สายใยไม่กล้าสบตา รู้ตัวว่ามีความผิด

“อืม...เข้ามากันก่อนสิทั้งสองคน”

หมอกรณ์พูดแก้เก้อแล้วยกมือขึ้นปัดผมตัวเองเบา ๆ ก่อนที่จะเชิญทั้งสองเข้ามาภายในห้อง

“ตั้งใจจะมาเยี่ยมคนป่วย เราสองคนก็เลยซื้อข้าวต้มกุ้งมาฝากพี่หมอด้วย”

แพรดาวพูดพร้อมกับวางถุงข้าวต้มลงบนโต๊ะอาหาร ส่วนสายใยนั้นไม่อยากจะนั่งอยู่ตรงนี้เลย

“เอ่อ ทั้งสองคนนั่งทานกันไปก่อนนะ เดี๋ยวขอออกไปคุยโทรศัพท์แป๊บนึง”

สายใยจงใจโกหก เธอไม่อยากอยู่ตรงนี้

“คุยกับใคร?” หมอกรณ์ถามพร้อมขมวดคิ้ว สายใยชะงักไป ตามปกติเขาก็ไม่เห็นจะสนใจเธอ

สายใยโชว์โทรศัพท์ให้กับพี่หมอกิตติกรณ์ได้ดู

‘เบ็ค’ นั่นคือชื่อที่โชว์อยู่ในสายโทรศัพท์ เพื่อนสนิทของสายใยอีกคนที่เรียนอยู่คณะวิศวกรรมศาสตร์

“นั่นเพื่อนสนิทของสายใยเลยนี่ สนิทกันมาก ๆ” แพรดาวยิ้มแซวพร้อมกับยกมือขึ้นจิ้มไหล่เพื่อนเบา ๆ

“จะอัพเกรดสถานะกลายมาเป็นคนรักได้รึยัง?” แพรดาวยิ้มถาม แต่กลับทำให้สายใยชะงักไปนิดหน่อย จะกล้าบอกเพื่อนได้อย่างไรว่าเธอไม่เคยคิดจะรักผู้ชายคนอื่นเลย...นอกจากพี่หมอกรณ์

ดวงตาคมของหมอกรณ์นิ่งไปพร้อมจ้องสายใย

“เอ่อ ขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์ก่อนนะคะ”

เธอตัดสินใจเดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก

“ฮัลโหล ว่าไง”

‘สายใย ทำไรอยู่อ่ะ?’

“มาธุระกับเพื่อน มาเยี่ยมพี่หมอกรณ์ ที่เบ็คเจอวันนั้นไง”

‘หมอกรณ์?’ น้ำเสียงของเบ็คดูไม่สบอารมณ์นักเมื่อพบว่าสายใยกำลังอยู่กับใคร

“อื้ม...มาเยี่ยมที่คอนโดพี่เขา”

‘คอนโดตรงไหน?’

สายใยตอบชื่อคอนโดของหมอกิตติกรณ์ไป ออกจะหรูหรากว่าคอนโดของเธอ เพราะฐานะทางบ้านของพี่หมอกรณ์ค่อนข้างที่จะร่ำรวยกว่ามาก

‘เดี๋ยวฉันไปรับ’

“เอ๋ แต่ฉันมาเยี่ยมพี่หมอกรณ์อยู่ ไม่ต้องมาหรอกเบ็ค...อยู่กับแพรดาวด้วย”

‘งั้นเดี๋ยวไปรอที่หน้าคอนโด เดี๋ยวรับแพรดาวไปส่งที่คอนโดเธอด้วยแล้วเราค่อยไปกันต่อ’

“จะชวนไปไหน?”

‘ลืมเหรอวันนี้วันอะไร หืม?’

สายใยทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะร้องอ๋อ

“วันเกิดเบ็ค”

‘นึกว่าลืมซะแล้ว’

“โทษที ช่วงนี้ยุ่ง ๆ แต่ไม่เคยลืมหรอกจ้ะวันเกิดเพื่อนรัก”

‘ไม่ลืมก็ดี เดี๋ยวจะไปรับนะ เยี่ยมเสร็จกี่โมงล่ะ?’

พอพูดถึงเรื่องการเยี่ยมพี่หมอกรณ์ เบ็คก็ดูไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

“อืม...สักประมาณชั่วโมงนึงเดี๋ยวก็คงกลับแล้วล่ะ”

‘มันเป็นอะไร?’

“เป็นไข้น่ะ”

‘สำออยอ่ะดิ’

“เบ็ค! ทำไมว่าพี่หมออย่างนั้นล่ะ”

‘ตัวก็ใหญ่ ทำสำออยให้สาวไปเยี่ยม’

“ไม่ต้องไปว่าเขาเลย...”

‘ช่างมันเถอะ ยังไงคนที่มันสนใจก็ไม่ใช่สายใยอยู่แล้ว...ได้ข่าวมาว่าตามันมองแต่แพรดาว’

คำพูดของเพื่อนชายยิ่งทำให้สายใยรู้สึกจุก

“อืม...พี่หมอกรณ์เค้าแอบรักแพรดาวน่ะ”

‘แต่เพื่อนเธอก็ไม่เห็นมีทีท่าว่าจะชอบมันตอบ’

“แพรดาวเป็นคนคิดมากเรื่องอนาคต ไม่ค่อยสนใจเรื่องความรักหรอก”

‘ก็จริง ไม่งั้นคงไม่โหมงานพาร์ทไทม์หนักขนาดนั้น’

“อะไรเนี่ย นี่สนใจแพรดาวเหมือนกันเหรอ?”

เธอแซวเบ็ค

‘เปล่า ก็เธอชอบเล่าให้ฟังเองนี่’

“ช่างมันเถอะ งั้นไว้เจอกันนะ อีก 1 ชั่วโมงมารับด้วย”

สายใยนัดแนะก่อนที่จะวางสายโทรศัพท์ลง ก็ดีเหมือนกันที่เบ็คจะมารับ จะได้ไม่ต้องเรียกรถจากแอพ

เธอขึ้นลิฟท์กลับไปที่ชั้นบนก่อนจะกดกริ่งหน้าห้องของพี่หมอกรณ์ให้เขาออกมาเปิดประตูให้ คนตัวเล็กชะงักลงเล็กน้อยเมื่อเจอร่างสูงใหญ่อยู่ที่หน้าประตู หมอกิตติกรณ์เปิดประตูให้กับเธอแล้วจ้องหน้าเขม็ง

“เอ่อ โทษทีนะคะที่ขึ้น ๆ ลง ๆ พอดีลงไปคุยธุระมาน่ะ”

สายใยเดินเข้ามาในห้องเมื่อหมอกรณ์ยอมเบี่ยงตัวให้เธอเข้ามา แต่ก็ไม่พบแพรดาว

“แพรดาวล่ะคะ?”

“เข้าห้องน้ำอยู่ทางด้านโน้น” เขาพยักเพยิดไปทางประตูห้องน้ำ

เธอเหลือบมองที่ชามข้าวต้มกุ้งซึ่งยังไม่มีใครทาน คงจะรอเธอ

“ก็บอกให้ทานกันก่อนเลยไงคะ ไม่ต้องรอ”

“แพรดาวเค้าอยากรอเธอ”

สายใยจ้องหน้าพี่หมอกิตติกรณ์ เขามองหน้าสายใยและก้มหน้าลงมากระซิบเข้าที่ข้างหูของเธอ

“เมื่อวานเธอทำอะไรพี่ หนีกลับไปดื้อ ๆ ไม่คิดบอกลากันหน่อยหรือไง”

สายใยเม้มปากแน่น เธอจะไม่พูดเด็ดขาดว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้น ใจของเธอมันเจ็บหน่วงไปหมดเมื่อโดนเขากระชากเข้าไปกอดแล้วบดขยี้จูบลงมาอย่างรุนแรง ทั้งยังเข้าใจว่าจูบนี้เป็นจูบจากริมฝีปากของแพรดาว เพื่อนสนิทของเธอ

“ก็ไม่มีอะไรนี่คะ หลังจากที่พี่หมอไข้ขึ้นทานยาเสร็จก็เข้าห้องนอน ส่วนหนูก็กลับคอนโด”

“แน่ใจเหรอ?”

หมอกรณ์ถามย้ำ

“แน่ใจสิคะ จะให้มีอะไรเกินเลยกว่านั้นหรือไง?”

สายใยเลิกคิ้วพลางถาม เธอต้องทำท่านิ่งให้เหมือนไม่มีอะไรเกินเลยเกิดขึ้น

หมอกรณ์พยักหน้าเบา ๆ

“ไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ดี”

จ๊อกกกก เสียงกดชักโครกดังขึ้นพร้อมกับเสียงเปิดก๊อกน้ำล้างมือ สักพักแพรดาวก็เดินออกมา

“อ้าว มาแล้วหรอสายใย มาทานข้าวต้มกันเถอะพี่หมอรอแล้ว”

ทั้งสามคนจึงพากันไปนั่งที่โต๊ะอาหาร แพรดาวนั่งเคียงข้างกับสายใยโดยมีหมอกรณ์นั่งอยู่ตรงข้าม

“ขอบคุณน้องสองคนมากนะที่มาเยี่ยมพี่”

“แต่ดูท่าพี่หมอกรณ์จะอาการดีขึ้นมากแล้วนะคะ” แพรดาวพูด

“ใช่ พรุ่งนี้ก็หายดีเป็นปกติแล้วล่ะ”

“โทษทีนะคะเมื่อวานไม่ได้มาเยี่ยม งานยุ่งแล้วก็เรียนหนักด้วยค่ะช่วงนี้”

“เข้าใจครับว่าแพรดาวไม่ว่าง แค่มาเยี่ยมได้พี่ก็ดีใจแล้ว”

สายใยนั่งทานอาหารเงียบ ๆ มีแค่แพรดาวกับหมอกรณ์คุยกันซะเป็นส่วนใหญ่ เธอนั่งนิ่งราวกลับเป็นอากาศธาตุในคอนโดแห่งนี้ แทบไม่มีบทสนทนาของเธอที่พูดคุยกับใคร เธอเปิดโอกาสให้หมอกรณ์ได้คุยกับเพื่อนสนิทของเธอ

“แล้วเดี๋ยวกลับกันยังไง ให้พี่ไปส่งไหม?”

“เดี๋ยวเรียกรถในแอพก็ได้ค่ะ พี่หมอกรณ์ไม่ต้องถ่อไปส่งหนูสองคนหรอก หนูสองคนมาเยี่ยมพี่หมอ เดี๋ยวจะทำให้เดือดร้อนกว่าเดิมเสียเปล่า ๆ”

แพรดาวยกมือขึ้นโบกไปมา เกรงใจหากจะต้องให้หมอกรณ์วนไปส่งที่คอนโดอีก

“ไม่ได้เรียกรถในแอพหรอกแพรดาว เดี๋ยวเบ็คจะขับรถมารับ”

“เอ๋...” แพรดาวหันไปมองหน้าเพื่อนที่นั่งอยู่เคียงข้างด้วยความงุนงง

“เดี๋ยวฉันกับเบ็คจะแวะไปส่งแพรที่คอนโดก่อนนะ”

“ฮั่นแน่! พูดแบบนี้แสดงว่าจะไปต่อกับเบ็คใช่ไหม?”

แพรดาวยิ้มแซว เบ็คเป็นผู้ชายที่หน้าตาดี หล่อ ขาว สูง เหมาะสมกับสายใยทุกประการ ทั้งหน้าตาและฐานะ ไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะกันเลย

“ไปต่ออะไรกันเล่า...วันเกิดเบ็ค จะไปฉลองกันน่ะ อยากไปด้วยกันไหม?”

“ไม่ไปหรอก...แกไปเถอะ ฉันไม่ได้สนิทกับเบ็คสักหน่อย แล้วเขาก็ไม่ได้ชวนด้วย”

หมอกรณ์นั่งเงียบฟังสองสาวคุยกัน

“งั้นไม่ต้องไปส่งหรอกค่ะพี่หมอ เดี๋ยวเพื่อนของสายใยจะวนมารับเราสองคน”

แพรดาวหันไปยิ้มให้กับพี่หมอกรณ์ หมอกรณ์พยักหน้าเบา ๆ แล้วยิ้มน้อย ๆ แม้ว่าจะฝืน

“แล้วนี่เบ็คจะพาไปฉลองที่ไหน ไปกันเป็นกลุ่มเหรอ?”

สายใยครุ่นคิดตามที่แพรดาวถาม หากไปเป็นกลุ่มก็คงจะชวนแพรดาวไปด้วยกันแล้ว แต่เบ็คบางทีก็ชอบความเป็นส่วนตัวมาก งานฉลองอะไรไม่ชอบจัดให้เอิกเกริก

“เปล่า...น่าจะมีแค่ฉันกับเบ็ค”

“ไปด้วยกันสองคน?” แพรดาวถามย้ำพร้อมเลิกคิ้ว

“อือฮึ แค่สองคน” สายใยตอบ

แต่ที่แน่ ๆ ในตอนนี้...หมอกรณ์ที่นั่งอยู่ตรงข้ามนิ่งไปแล้ว นิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็น...